Sanitariuszka

Obecnie Andriej Płatonow jest stawiany na równi z twórcami takimi jak Tołstoj, Czechow, Szołochow oraz Bułhakow. W czasach, w których pisał swoje książki, nie mógł jednak zdobyć uznania ze względów na pobudki polityczne. Sam Stalin zabronił ich publikacji. Jego powieści są wywrotowe, ponure, prześmiewcze i bezlitosne wobec aparatu władzy oraz dogmatów. "Dół" został ukończony w 1930 roku, lecz opublikowano go w czasopiśmie emigracyjnym dopiero prawie 30 lat później. Wcześniej ta wybitna książka była znana jedynie z odpisów. "Dół" jest antyutopijną opowieścią skupiającą się na budowie domu mającym stanowić fundament świetlanej przyszłości. Nie wszystko idzie jednak zgodnie z planem. Proces budowy zatrzymuje się na wykopaniu dziury w ziemi. Nadzieja na lepszą przyszłość umiera, a sami kopacze odczuwają bezsens podejmowanych czynności. Świat zawładnięty ideologią planu pięcioletniego i kolektywizacji jest przedstawiony w sposób karykaturalny, a nowomowa sprowadzona do poziomu bełkotu. Osiągnięciem Płatonowa jest napisanie jednego z najbardziej wnikliwych opisów totalitaryzmu i bezlitosne ukazanie okrucieństwa systemu z początku mającego stanowić wybawienie. Autor obnaża groteskowość działań podejmowanych przez władzę - to właśnie z tego powodu Stalin zakazał publikacji jego powieści. "Dół" Andrieja Płatonowa został opatrzony wstępem Andrzeja Stasiuka i posłowiem Adama Pomorskiego. Nowy przekład nadaje powieści jeszcze lepszą jakość. Pomorski, tłumacząc ją, korzystał z najbardziej wiarygodnej wersji powieści wydanej w 2000 roku przez Rosyjską Akademię Nauk. Dzięki temu czytelnicy będą mogli doświadczyć w jak najdokładniejszy sposób emocji, które starał się przekazać oryginalny autor.

Poczucie bezpieczeństwa jest jedną z podstawowych potrzeb każdego człowieka. Gdy je tracimy i nie możemy czuć się dobrze nawet we własnym domu, nietrudno o tragedię. Sięgnij po książkę "Nocny obserwator", którą napisał Jeffery Deaver, i przekonaj się, że zło może dostać się do środka nawet wtedy, gdy w drzwiach zamontowano najlepsze zamki! Nowym Jorkiem wstrząsa informacja o pojawieniu się przestępcy, który zdaje się działać niczym duch. Forsuje solidne zamki i odwiedza swoje ofiary, często nocą, wyraźnie zaznaczając swoją obecność i doprowadzając tym samym do paniki. Niestraszne mu nawet najwyższej klasy systemy strzegące dostępu do nieruchomości. Rzuca wyzwanie policji, która rusza jego tropem. Sprawą zajmują się Amelia Sachs i Lincoln Rhyme. Napotykają na swojej drodze liczne przeszkody, a czas nie działa na ich korzyść. Czy mają jakiekolwiek szanse w tej nierównej walce?

Kiedy w 1991 roku znana węgierska psycholożka Alaine Polcz opublikowała swoje wspomnienia, potwierdziło się wszystko to, o czym przez ostatnie pięćdziesiąt lat spekulowano i snuto domysły. Opinia publiczna w końcu usłyszała o horrorze kobiet uwięzionych na linii frontu w ostatnich miesiącach drugiej wojny światowej: głodzie, spaniu w piwnicach, nędzy, brudzie, wszach i chorobach, niecichnących ani na moment strzałach i regularnych gwałtach. O tym wszystkim, co nie mieściło się w podręcznikach i wzniosłych opowieściach. I o tym, co w nowym socjalistycznym państwie objęte było absolutnym tabu: przemocy seksualnej ze strony żołnierzy wyzwolicielskiej Armii Czerwonej. Koniec wojny, który zbiegł się z pierwszym rokiem jej nieszczęśliwego małżeństwa, pozostawił w Alaine Polcz, wówczas zaledwie dziewiętnastoletniej dziewczynie, duchową traumę i śmiertelną chorobę, a także poczucie wielkiego osamotnienia. Mimo tego Kobieta na froncie to portret osoby niezwykłego hartu ducha, z której wojenna gehenna wysysała chęć do życia, lecz nigdy nie odebrała człowieczeństwa, która szukała w sobie zrozumienia nawet dla oprawców, która całe późniejsze życie zawodowe poświęciła pracy z umierającymi i ich rodzinami i która przełamując zmowę milczenia, oddała sprawiedliwość cierpieniu wielu anonimowych kobiet.

"Goliat. Glatz. Tom 4" Tomasza Duszyńskiego to najmroczniejsza część z serii i doskonały przykład powieści kryminalnej w stylu retro. Powieść poprowadzi Cię do Kłodzka lat dwudziestych XX wieku, jakby była swoistym wehikułem czasu, a na dodatek to, czego tam doświadczysz, może okazać się przerażającym doświadczeniem. Ksiądz Paul Reiser wyskakuje z wieży kościoła Wniebowzięcia NMP w Glatzu. Jest rok 1923, a jego samobójstwo stopniowo znika w zbiorowej pamięci. Po kilku miesiącach zostają ujawnione obrazy przedstawiające wizje, jakimi ksiądz dzielił się z wiernymi przed swoją śmiercią. Okazuje się, że makabryczne malowidła są zapowiedzią kolejnych morderstw. Trudno powiedzieć, czy stoją za tym wyznawcy Reisera, czy też przestępcza organizacja z Berlina, która właśnie zawitała w Kłodzku. Tymczasem zdegradowany wachmistrz Franz Koschella oraz kapitan Wilhelm Klein natrafiają na wyjątkowo skomplikowaną sieć intryg, które wiodą aż do stolicy. Czy to możliwe, że wizje księdza nabrały mocy sprawczej? Niebezpieczna walka o wpływy dopiero się rozpoczyna.

Twoja pociecha spędza niewiele czasu ze swoim ojcem? Pragniesz, by ich wspólnej aktywności było więcej oraz by ich jakość wzrosła? Podaruj dziecku książeczkę "Tato(wie)!" autorstwa Leszka Talko i przenieś relację malucha i taty na wyższy poziom. Najczęściej pierwszą i najważniejszą osobą dla dziecka jest mama. Już od pierwszych dni życia maleństwa karmi je, przewija, spędza z nim mnóstwo czasu. W wielu przypadkach ojciec w tym czasie pracuje, co sprawia, że ma mniej czasu dla dziecka. To z kolei powoduje, że relacja na linii ojciec-dziecko bywa słabsza. Tak jednak być nie musi. Aby się o tym przekonać, wystarczy sięgnąć po lekturę "Tato(wie)!". Mały czytelnik dowie się, jak wiele rzeczy można robić z tatą. Posiądzie też wiedzę na temat tego, że każdy jest inny i choć mama i tata wykonują pewne czynności inaczej, nie oznacza to, iż któreś z nich robi coś lepiej lub gorzej. To wspaniała nauka szacunku do odmienności, jakich w naszym świecie jest wiele. Czas spędzony z tatą zwykle upływa w dobrym nastroju, ponieważ tatusiowie, podobnie jak mamy, mają bardzo ciekawe pomysły. Mogą wykazywać się ogromną kreatywnością i cierpliwością. Do czytania książki zachęcają kolorowe, humorystyczne ilustracje.

Święte Cesarstwo Rzymskie narodu Niemieckiego trawi wojna domowa. Naprzeciw siebie staje cesarz Fryderyk Barbarossa i angielski król Ryszard Lwie Serce Jak małżeństwo Chrystiana i Marty poradzi sobie w czasie tego kryzysu? "Wybór znachorki" to trzeci tom z serii "Znachorka" autorstwa Sabine Ebert. W tym tomie można uświadczyć historii konfliktu między Martą a najstarszym synem ich odwiecznego wroga-Albrechtem. Jako że trwa wojna mąż Marty, rycerz Chrystian zostaje powołany pod broń przez margrabiego Otto. Albrecht kontroluje kasztel oraz kopalnie srebra w Chrystianowie i dąży do upadku małżeństwa poprzez intrygi i różne nieczyste zagrywki. Akuszerka Marta jako silna osoba stara się wraz z mieszkańcami ziem poddanych Albrechta przezwyciężyć nad okrutnym księciem. Czy uda się jej to i we włościach saksońskich zapanuje pokój, który umożliwi rozwój tych ziem? Wśród wątku znachorki, zawarte są przez Sabine Ebert dokładne historyczne opisy XII-wiecznej Saksonii, która przeżywa swój gwałtowny rozwój i pokazuje realia średniowiecza. Sabine Ebert jest jedną z najbardziej poczytnych niemieckich pisarek. Skupia się ona na powieściach historyczno-przygodowych, w których dużą rolę odgrywają silne kobiece postaci. Spod jej pióra wyszedł cykl "Znachorka" w pięciu tomach (wcześniejsze np. Tajemnica znachorki", "Zniknięcie znachorki"), jak również "1813 - Kriegsfeuer" czy "1815 - Blutfrieden".

"Światłość i mrok", najnowsza książka Małgorzaty Niezabitowskiej, to historia wielkiej miłości Żydówki i Polaka na tle dramatu II wojny światowej. Leżące niedaleko Łucka na Wołyniu Kołki to typowe, żydowskie sztetel. Zaślubiny dwojga młodych chasydów gromadzą przed synagogą całe miasteczko. Właśnie wtedy Jan, przyjaciel pana młodego, po raz pierwszy widzi Chanę, siostrę panny młodej. Dla niej również to spotkanie jest niczym grom z jasnego nieba. Nie bacząc więc na pełne zgrozy spojrzenia weselników, tańczy z gojem. Dla gojki Jan, syn zacnej, ziemiańskiej rodziny byłby pewnie znakomitą partią, ale dla niej może być tylko przekleństwem. On również, pragnąc związać się z Żydówką, będzie musiał stawić czoła niechęci własnej rodziny. Jest rok 1939. Lato stoi w pełnym rozkwicie. Jednak już niebawem osobiste problemy Chany i Jana zbladną na tle dramatu, który wisi nad Europą. Zbladną, a może staną się tym bardziej jaskrawe? Kolejny raz w swej twórczości Małgorzata Niezabitowska nawiązuje do tematyki polskich Żydów. Tym razem czyni to jednak w formie powieściowej. Z kart "Światłości i mroku" wyłania się rzeczywistość lat trzydziestych opisana w sposób szczegółowy, barwny i zachwycająco wręcz plastyczny. Niezabitowska z ogromnym wyczuciem ukazała współistnienie w granicach II Rzeczypospolitej Polaków, Żydów i Ukraińców. Współistnienie pełne napięć i zgrzytów, różnic, które trudno było przezwyciężyć, niezrozumienia, pogardy, wspomnień o często bolesnej przeszłości. Na tym tle snuje autorka opowieść o wielkiej miłości w wyjątkowo trudnych czasach. Opowieść pełną dramatyzmu, zaskakujących zwrotów akcji oraz postaci o silnych, niezłomnych charakterach.

Urokliwa opowieść o niezwykłej dziecięcej wyobraźni, o której dorośli albo dawno zapomnieli albo nigdy jej nie zrozumieją. Kiedy dwie starsze siostry wyruszają na wyprawę po tajemniczej wyspie, najmłodsza z nich nie zamierza pozostać w tyle i uczestniczy we wszystkich niesamowitych odkryciach. Dzięki jej zaskakującym pomysłom ich wspólna przygoda staje się jeszcze bardziej niezwykła. Fabuła tej tętniącej życiem i kolorami historii przypomni nam o sensie życia i być może przywoła resztki dziecięcej wyobraźni, które każdy z nas w sobie skrywa.