Tajemnica Belli Sofii

Różni ludzie towarzyszą nam na poszczególnych etapach życia. Z biegiem czasu drogi przestają się krzyżować, a osoby, nawet te, które niegdyś były nam bliskie, mogą odejść. Sięgnij po książkę pod tytułem "Za przyjaźń!", którą napisała Anna Sakowicz, i przekonaj się, co się stanie, gdy po wielu latach przyjaciółki ponownie się spotkają! Cztery kobiety wracają do swojego rodzinnego miasteczka, aby załatwić własne sprawy. Kiedy dawne koleżanki zdają sobie sprawę z tego, że znalazły się tam w tym samym momencie, postanawiają wykorzystać ten zbieg okoliczności do odnowienia relacji. Świętują przy ognisku, bawiąc się beztrosko i przekonując wzajemnie o tym, jak wiele sukcesów odniosły. Szybko okazuje się jednak, że każda z nich mniej lub bardziej mija się z prawdą. Wszystkim przyświecają nieco inne motywy, ale łączy je tajemnica z przeszłości, która miała i ma ogromny wpływ na życia wielu osób. Czy ujrzy ona światło dzienne? I czym zakończy się to spontaniczne spotkanie?

Przy rodzinnym stole znowu słyszysz pytania o ślub i dzieci? Czujesz wyrzuty sumienia, bo za rzadko odwiedzasz rodziców? Jesteś uzależniony od opinii mamy i wsparcia taty? Są rodzice toksyczni i helikopterowi, są mistrzowie presji i wampiry emocjonalne. Często nawet jako dorośli czujemy się wobec nich bezsilni. Czas to zmienić. Nabierz dystansu do swojej relacji z rodzicami! Jeśli do tej pory świadome postawienie granic było dla ciebie trudne, Sandra Konrad, doświadczona psychoterapeutka, wskaże jak uzdrowić proces pokoleniowej transmisji. Nie chodzi o to, by całkiem zerwać więź z rodzicami, ale uwolnić się od ich oczekiwań i nakazów. Dzięki temu poradnikowi nie tylko rozpoznasz uwikłania i wyznaczysz nowe granice. Podarujesz też sobie i swoim najbliższym zdrową, pełną wsparcia relację. Bio: Sandra Konrad jest absolwentką psychologii, studiowała też seksuologię i psychiatrię. Dokształcała się w USA. Ma stopień doktora. od lat zajmuje się psychoterapią: terapią indywidualną, par i rodzin. Ma na swoim koncie kilka publikacji psychologicznych, „Nicht ohne meine Eltern” (tyt. org.) to jej piąta książka. Została świetnie przyjęta przez czytelników. To bardzo dobra książka o wyznaczaniu granic, zdrowym egoizmie. O życiu w dojrzałości i na własnych warunkach. – Joanna Flis, psycholożka, terapeutka, autorka bestsellerowej książki Co ze mną nie tak? i twórczyni podcastu Madame Monday

Kolorowanka Jednorożce. Akademia mądrego dziecka. Wodne przygody Książeczki wydawane w serii Akademia Mądrego Dziecka to rozpoznawalne tytuły dla najmłodszych. Tym razem proponujemy Państwu coś nowego - kolorowanki Jednorożce. Akademia mądrego dziecka. Wodne przygody dla wszystkich małych pasjonatów magicznych koników i kucyków. To niezwykła, magiczna kolorowanka. Trzeba zanurzyć pędzelek w wodzie, a następnie pomalować białe miejsca na stronach. Magicznie pojawią się różne barwy. Gdy obrazek wyschnie, kolor zniknie i będzie można rozpocząć zabawę jeszcze raz. Książeczka Jednorożce. Akademia mądrego dziecka. Wodne przygody pokazuje dziecku świat magicznych koników i wróżek. Oprócz malowania pędzelkiem i wodą na każdej stronie mamy krótkie polecenie do wykonania, czyli zabawę w "szukaj i znajdź": "Pokaż motyle" czy "Policz serduszka". Inne kolorowanki w serii: Przyroda i Dinozaury.

Spontaniczność to słowo, które nie istnieje w słowniku Ingi. Dziewczyna zmaga się z perfekcjonizmem oraz nadmierną potrzebą kontroli, a w jej poukładanym życiu nie ma miejsca na nieprzewidziane sytuacje. Mimo że od dziecka pracuje w Jodłowym Zagajniku – pensjonacie położonym w Beskidzie Żywieckim, którym zarządza jej mama, swoją przyszłość wiąże z prawem. Planuje przeprowadzić się do Krakowa, lecz obawia się reakcji apodyktycznej Anety. Kobieta oczekuje, że córka poświęci się pracy w rodzinnej posiadłości, rezygnując z własnych marzeń. W okresie poprzedzającym święta Bożego Narodzenia w pensjonacie zjawia się nowy pracownik – Nataniel, któremu pojęcie sarkazmu nie jest obce. Choć chłopak zostaje zatrudniony na miesiąc, postanawia zatruć życie Ingi i zamienić jej grudzień w koszmar. Dziewczyna stawia sobie za punkt honoru, by pozbyć się go przed nadejściem świąt. Wkrótce na jaw wychodzą niepokojące fakty z jego przeszłości. Sytuacja nieoczekiwanie wymyka się spod kontroli, gdy okazuje się, że wydarzenia sprzed lat zaczynają wpływać na teraźniejszość bohaterów.

Twoja pociecha spędza niewiele czasu ze swoim ojcem? Pragniesz, by ich wspólnej aktywności było więcej oraz by ich jakość wzrosła? Podaruj dziecku książeczkę "Tato(wie)!" autorstwa Leszka Talko i przenieś relację malucha i taty na wyższy poziom. Najczęściej pierwszą i najważniejszą osobą dla dziecka jest mama. Już od pierwszych dni życia maleństwa karmi je, przewija, spędza z nim mnóstwo czasu. W wielu przypadkach ojciec w tym czasie pracuje, co sprawia, że ma mniej czasu dla dziecka. To z kolei powoduje, że relacja na linii ojciec-dziecko bywa słabsza. Tak jednak być nie musi. Aby się o tym przekonać, wystarczy sięgnąć po lekturę "Tato(wie)!". Mały czytelnik dowie się, jak wiele rzeczy można robić z tatą. Posiądzie też wiedzę na temat tego, że każdy jest inny i choć mama i tata wykonują pewne czynności inaczej, nie oznacza to, iż któreś z nich robi coś lepiej lub gorzej. To wspaniała nauka szacunku do odmienności, jakich w naszym świecie jest wiele. Czas spędzony z tatą zwykle upływa w dobrym nastroju, ponieważ tatusiowie, podobnie jak mamy, mają bardzo ciekawe pomysły. Mogą wykazywać się ogromną kreatywnością i cierpliwością. Do czytania książki zachęcają kolorowe, humorystyczne ilustracje.

W latach 1976–1983 wojskowa junta zamordowała w Argentynie około trzydziestu tysięcy osób. Młodzi ludzie, zaangażowani w opór wobec dyktatury czy po prostu z racji swych poglądów dla niej niewygodni, ginęli bez śladu – zrzucano ich z samolotów do rzeki, porywano z ulicy i wywożono samochodami bez numerów rejestracyjnych w nieznane miejsca kaźni. Narodzone w więzieniach dzieci zabierano matkom i oddawano do adopcji ich oprawcom. Niewyobrażalne tortury, jakim poddawani są przeciwnicy dyktatury, oglądamy z perspektywy bezimiennego narratora, ceniącego sobie dyscyplinę, porządek i hierarchię młodego wojskowego, któremu – podobnie jak jego towarzyszom w zbrodni – łatwo przychodzi uprzedmiotowienie katowanych wrogów. Łatwo im również przychodzi odcięcie się od masakry, jaką przeprowadzają na szeroką skalę, za pomocą formalnego, urzędniczego języka. Kohan wnikając w okrutną, perfidną, wyrachowaną część ludzkiej natury, zmusza nas do oglądania scen, na które wolelibyśmy nie patrzeć. Najokrutniejszej przemocy doświadczają w Dwa razy czerwiec kobiety, ale też one stawiają jej największy opór, podczas gdy większość społeczeństwa tkwi w letargu. Terror rządów junty Kohan zderza ze zbiorową gorączką wywołaną mistrzostwami świata w piłce nożnej, z oglądania meczów, czyniąc metaforę ucieczki od odpowiedzialności. Martin Kohan (ur. 1967) - jeden z najważniejszych współczesnych pisarzy argentyńskich, przewrotny kontynuator tradycji Jorge Luisa Borgesa i Ricarda Piglii, autor jedenastu powieści, trzech tomów opowiadań i wielu esejów, w których rozlicza się z historią Argentyny. W 2007 roku uhonorowany prestiżową Premio Herralde za powieść "Ciencias morales", w której - podobnie jak w książce "Dwa razy czerwiec" - zastanawia się, co sprawia, że społeczeństwo potrafi zaakceptować usankcjonowaną przez państwo przemoc, a nawet w niej uczestniczyć. "Tę książkę chciałoby się po przeczytaniu jak najszybciej zapomnieć albo zakrzyczeć. Ale Martin Kohan nie daje zapomnieć o "dwóch czerwcach" ani nie daje ich zakrzyczeć, bo jego bezlitosne studium społecznej uległości, studium oschłe do bólu, intrygujące każdym zdaniem i każdą padająca w powieści liczbą jest właśnie o zapomnieniu i krzyku. O kibicowskim krzyku społeczności rozkochanej w piłce nożnej, która swoim krzykiem zagłusza krzyki torturowanych ofiar. O katach, którzy wierzą, że wszystko pójdzie w zapomnienie. I o nas, czytelnikach, którzy stajemy się świadkami, ale chcemy o naszym świadectwie zapomnieć albo je zakrzyczeć. Carlos Marrodan Casas

Zabawna historia miłosna, która wciągnie Cię od pierwszej strony. Czy bezwzględna rywalizacja w ogóle wchodzi w grę, gdy do głosu dochodzą uczucia? "Potyczki w raju" to powieść będąca lekką i przyjemną w odbiorze komedią romantyczną. Henley Evans jest kierowniczką działu marketingu, całkowicie poświęcającą się pracy. Raczej nie przewiduje chwili dla siebie, nie poświęca uwagi także rodzinie i nie rozgląda się za mężczyznami. W przekonaniu, że postępuje słusznie, utwierdza ją perspektywa błyskawicznego awansu. Niestety, tym samym stanowiskiem interesuje się też Graeme Crawford-Collins, kierownik działu social mediów, pracujący zdalnie. Henley nigdy nie spotkała się z nim twarzą w twarz, a jednak od dłuższego czasu prowadzi z nim wojnę poprzez wiadomości elektroniczne. Nie znosi go, jak podejrzewa, z wzajemnością. Traf chce, że Henley i Graeme mają się wybrać na wspólną delegację, co związane jest z najnowszym pomysłem bohaterki. Gdy kobieta poznaje swojego wroga osobiście, odkrywa, że jest zupełnie inny, niż podejrzewała. W dodatku okazuje się całkiem przystojny, czego w ogóle nie zakładała. Czy to możliwe, by pod jego wpływem zmieniła swoje nastawienie do życia i świata? A może niespodziewanie zatęskni za radością, na którą do tej pory nigdy nie miała czasu? Bo po co aż tak angażować się w pracę, jeśli nie ma się żadnego wyższego celu? I co, jeśli Henly nagle zacznie dostrzegać, jak bardzo przez to wszystko jest samotna? Autorką powieści "Potyczki w raju" jest Angie Hockman.

Elisa i Beatrice przyjaźniły się, ale było to dawno temu, jakby w innym życiu. Poznały się jako nastolatki, w małym miasteczku T, na wybrzeżu Toskanii. Elisa trafiła tam przypadkiem, w wyniku niezrozumiałych wyborów swojej matki, Beatrice zaś spędziła w T całe swoje dotychczasowe życie. Ich spotkanie to zderzenie dwóch różnych światów. Elisa ma konfliktową, przenikniętą problemami rodzinę, która z trudem okazuje jej uczucia; Beatrice ma troskliwą matkę, odnoszącego sukcesy ojca, idealny dom. Elisa jest zła, zbuntowana i nieporadna, Beatrice jest zdeterminowana, racjonalna i pewna swego. Łączy je tylko jedno: poczucie osamotnienia. Elisa, jako outsiderka, nie może odnaleźć się wśród rówieśników. Beatrcie, uważając się za lepszą, sama wybrała samotność. Pewnego dnia postanawiają ukraść ze sklepu parę markowych dżinsów. To wydarzenie sprawia, że między dziewczynami nawiązuje się silna siostrzana więź. Od tej pory przyjaciółki zwierzają się sobie ze wszystkich nowych doświadczeń, ze swoich pierwszych miłości, pierwszych razów, pierwszych imprez. Beatrice i Elisa są młode, zbuntowane i nierozłączne… do czasu. Trzynaście lat później Beatrice jest światową gwiazdą, podczas gdy Elisa z trudem odnajduje się w rzeczywistości. Silvia Avallone kreśli skomplikowane postacie, a ich zawiłe losy tkają gęstą fabułę powieści.