Amerykanin

Człowiek, będąc w gruncie rzeczy bezbronny wobec zimna, włożył mnóstwo wysiłku w znalezienie sposobów przeżycia w skrajnych warunkach atmosferycznych. Nauczyliśmy się tak budować domy, tak szyć ubrania, tak się odżywiać, by chronić się przed niskimi temperaturami. A mysikrólik? Ptaszek wielkości kciuka potrafi przetrwać kilkunastostopniowe mrozy, nastroszywszy piórka i odpowiednio spożytkowując energię. Podobnie radzą sobie inne stworzenia: zmiana ubarwienia, hibernacja, zwiększanie masy ciała, specjalna budowa kończyn czy dzioba, ocieplone schronienia, gromadzenie zapasów – każdy gatunek znalazł swój sposób na przetrwanie najmroźniejszych miesięcy. Ptaki mają pióra puchowe, ssaki futro, które chroni je przed zimnem. Liczne zwierzęta, takie jak bobry, niedźwiedzie i niektóre owady, budują gniazda i nory, które uzupełniają lub zastępują bezpośrednie okrycie ciała. A niektóre, jak niezwykły susłogon arktyczny, zamarzają, żeby nie zginąć. Zimą tylko pozornie nic się nie dzieje. Bernd Heinrich zabiera czytelnika do świata zasypanego śniegiem, skutego mrozem i… tętniącego życiem. „Bernd Heinrich, wielokrotnie nagradzany autor książek przyrodniczych, w „Zimowym świecie” opisuje, w jaki sposób zwierzęta radzą sobie podczas mroźnych miesięcy. Niektóre, na przykład norniki, przez całą zimę kryją się w podziemnych tunelach i wyściełanych trawą gniazdach. Inne małe ssaki, jak wiewiórki ziemne, przesypiają cały śnieżny sezon. Pewne owady dzięki specyficznym składnikom we krwi wprowadzają się w stan przechłodzenia, inne wręcz przeciwnie – zamarzają, by przetrwać. Wiele zwierząt pozostaje aktywnych: spędzają czas w ciepłych norach i gniazdach i wychodzą na zewnątrz tylko w poszukiwaniu pożywienia. Heinrich pokazuje czytelnikom skupiska zimujących owadów, podąża śladami łasicy zostawionymi na śniegu i podgląda malutkie mysikróliki poszukujące jedzenia. Ta książka to wspaniała pozycja zarówno dla fanów dobrej literatury, jak i miłośników przyrody.” Nancy Bent, „Booklist” „Z pewnością niewielu ludziom na świecie udało się wejść do bobrzego żeremia… Bernd Henrich, profesor biologii z uniwersytetu w Vermont, zrobił to, by dogłębnie poznać sposoby, dzięki którym zwierzęta przeżywają zimę. Latem, gdy rozlewiska wyschły, a bobry opuściły swoje gniazda, Heinrich z latarką w dłoni wczołgał się do legowiska, aby jak najdokładniej zbadać warunki mieszkaniowe tych zwierząt. Podobnie bada strategie przetrwania innych stworzeń. Zdumiewa go mysikrólik złotogłowy, „ptaszek niewiele większy od koliberka rubinobrodego”, który pozostaje aktywny w czasie mroźnych zim […] i który zdaniem autora symbolizuje „wykształcone ewolucyjnie, zdumiewające i odkrywcze strategie, dzięki którym zwierzęta radzą sobie w zimowym świecie”.” „Scientific American” „Historie opisywane przez Heinricha są niezwykłe i wciągające – dzięki mnogości wspaniałych przykładów, pasji dzielenia się wiedzą oraz szacunkowi i podziwowi autora dla otaczającej go przyrody.” „Kirkus”

Przed ssakami były dinozaury, a przed dinozaurami - głowonogi. Głowonogi rządzą! Pierwsze w historii Ziemi prawdziwie istotne zwierzęta, są nadal wśród nas. Ich fascynujące drzewo genealogiczne obejmuje między innymi kałamarnice, ośmiornice czy łodziki. Były wynalazcami pływania i panowały w morzach przez miliony lat. Ale kiedy u ryb wyewoluowały szczęki, głowonogi musiały zacząć się bronić (albo zostać zjedzone). U niektórych pojawiły się kolce, inne porzuciły muszle, otwierając niezmierzone bogactwo innowacji: mistrzowskiego kamuflażu, napędu odrzutowego wspomaganego płetwami i wspaniałej inteligencji, której jeszcze nie potrafimy dokładnie zmierzyć. W "Monarchach mórz" biolog morska Danna Staaf opowiada o tym, jak te niezwykłe stworzenia rządziły w głębinach i dlaczego nadal pozostają przedmiotem naszego podziwu. Ta wciągająca książka ma szansę zrobić dla głowonogów to, co paleontolodzy w latach sześćdziesiątych zrobili dla dinozaurów - pokazać, jak bardzo są wyjątkowe i fascynujące. Danna Staaf zdobyła doktorat w dziedzinie biologii bezkręgowców na Uniwersytecie Stanforda, od lat zajmuje się badaniem głowonogów. Jej artykuły poświęcone biologii morskiej publikowane były między innymi w "Science", a wyniki badań - w "Journal of Experimental Biology", a także w licznych podręcznikach.

XXII wiek zaskoczy niejednego, a zawody, które wybierają wtedy ludzie, są szczególnie interesujące. Torkil Aymore pełni rolę Game Detective - niekoniecznie ma najlepsze perspektywy, ale jednak wciąż niektórzy ten zawód wybierają. Dlaczego? Torkil nie zna wszystkich odpowiedzi, ale zdecydowanie zna swoją - ON po prostu odrzuca rzeczywistość. "Gamedec. Granica rzeczywistości" zabierze nas w wir jego doświadczeń, które nigdy nie przestają zadziwiać. Gamedec, a więc skrót od Game Detective, jest dziwnym zawodem, pozwalającym jednak mieć interesujące rodzaje broni tuż pod ręką. Dla przykładu główny bohater posiada w swojej kolekcji plasmagun schowany w szafie. Mogłoby się to wydawać interesujące, jednak dla Torkila niekoniecznie takie jest. Ten amator filozofowania, który nie potrafi nie kochać, doskonale zdaje sobie sprawę, że jego największą bronią na pewno nie jest schowane narzędzie. Dobrze wie, że najważniejszy jest jego umysł, którym posługuje się niezwykle sprawnie. Jak jednak poradzi sobie z czekającymi na niego trudnościami? Czy jego niezwykłe umiejętności wystarczą?

Wszystko, co spowite jest mgłą tajemnicy, od zawsze budzi ciekawość. Nie inaczej jest w przypadku służb specjalnych, a powieści i filmy szpiegowskie tylko zwielokrotniają tę atrakcyjność. "Tajemnice wywiadu wewnętrznego" to próba dostarczenia odpowiedzi na pytania o realia szpiegowskiej działalności. Chociaż z reguły mówimy o wywiadzie, to w rzeczywistości służby te dzielą się na wywiad zewnętrzny oraz wywiad wewnętrzny, czyli kontrwywiad. Celem tego drugiego jest zwalczanie działalności szpiegowskiej innego państwa. Oba wzajemnie się uzupełniają i są niezbędne do zapewnienia bezpieczeństwa. Historię, rozwój i współczesność wywiadu wewnętrznego przedstawiają autorzy na stronach swojej książki. Czytelnik dowie się z niej, jak formował się kontrwywiad na przestrzeni dziejów aż do teraźniejszości, oraz jak działa. Lektura godna polecenia osobom zainteresowanym tematem, ale także pasjonatom historii, którzy mają okazję poszerzyć swoją wiedzę w tej specyficznej dziedzinie.

“Ostatnia misja Asgarda” to piąta część z cyklu “Pola Dawno Zapomnianych Bitew”. Idealna propozycja dla wszystkich czytelników ceniących sobie fantastykę i science fiction. Wartka akcja i bogate uniwersum wciągną nawet osoby sceptycznie nastawione do tego gatunku. Akcja serii toczy się w XXIV wieku. Ekspansja kosmiczna Ziemian jest na bardzo zaawansowanym etapie - skolonizowane zostały tysiące planet, a eksploracja Wszechświata objęła już kilkanaście tysięcy układów gwiezdnych. Wyniszczająca wojna domowa przyniosła ogromne straty. Zainteresowanie ludzkości wzbudzają niezmiennie inne cywilizacje i rasy. Wojskowi oraz naukowcy Federacji obserwują ze stacji orbitalnej w układzie Xan 4 od dawna wypatrywane obiekty - słabiej rozwinięte pod względem technologicznym gatunki Obcych. Jednocześnie w innym układzie, odległym New Rouen, ekspedycja Korpusu Utylizacyjnego natrafia na wrak statku kosmicznego o niewyobrażalnym zaawansowaniu technicznym. Robert J. Szmidt w tomie piątym przyspiesza bieg wydarzeń w uniwersum. Asgard podczas ataku na Ziemię szczęśliwa unika zniszczenia. Przemierzając nadprzestrzeń, załoga ociera się o horyzont zdarzeń gigantycznej czarnej dziury. Wciągnięta w nią, przenosi się w czasie o ponad 150 lat. Admirał Rutta z kompanami powraca do normalnej przestrzeni długo po zniknięciu z niej ludzkości. Galaktyka jawi się jako ogromne pole przegranych i dawno zapomnianych bitew. Odrodzenie naszego gatunku jest jeszcze możliwe - aby tego dokonać, Asgard wyrusza w ostatnią misję. Musi podążyć szlakiem zagłady i zbadać wszelkie jej okoliczności. Na eskadrę ostatniego rdzeniowca czyha wielkie niebezpieczeństwo. Pozostałe tomy z serii “Pola Dawno Zapomnianych Bitew” to: “Łatwo być bogiem” (tom 1 - 2014), “Ucieczka z raju” (tom 2 - 2016), “Na krawędzi zagłady” (tom 3 - 2017), “Zwycięstwo albo śmierć” (tom 4 - 2018).

Czekasz na kolejną część serii "Zuzanna Lewandowska"? Chcesz się dowiedzieć, jakie przygody czekają główną autorkę na słonecznej wyspie? "Kuba" Jacka Ostrowskiego to kontynuacja cyklu, który zyskał ogromną popularność wśród czytelników. "Kuba" to kolejna część mrocznego kryminału. Mecenas Zuza Lewandowska ma przed sobą kolejne zagadki do rozwiązania. Tym razem los rzuca ją na Kubę, ale wyjazd ma niewiele wspólnego z wakacjami. Kobieta wyjeżdża wraz ze swoją papugą na ślub Eduardo. Nie jest jednak sama, na plecach czuje oddech Mariańskiego i Opary. Przyroda jest piękna, ale równie niebezpieczna. Nie straszne są jej jednak rekiny czy krokodyle. Okazuje się, że rzeczywiste zagrożenia są dużo poważniejsze. Zuza musi poradzić sobie nie tylko z przestępcami. Najtrudniejsza jest w istocie walka z własnymi słabościami, a te mogą skutecznie zaburzyć bieg rzeczy. Pojawia się również wątek gorącego romansu. To kolejna część z dynamicznymi zwrotami akcji. Jaki będzie finał? Pani mecenas wielokrotnie zadaje sobie to pytanie. Podczas pobytu stara się jednak powtarzać w głowie maksymę: "Co się wydarzyło na Kubie, zostaje na Kubie".

"Piętno mafii" Piotra Rozmusa to bardzo dobrze poprowadzony kryminał, zawierający w sobie dwa splecione wątki śledcze. Sprawa rozgrywa się w dwóch miejscach, do czego potrzeba dwóch ekip badających zaginięcia lub/i porwania oraz kilku pobocznych bohaterów, którzy będą mącić w dokonaniach śledczych. Głównym mianownikiem powieści jest porwanie nastoletniej, początkującej modelki Agnieszki i małego Björna. Z pozoru porwania nie mają ze sobą nic wspólnego – dziewczyna zaginęła w okolicy Szczecina, a chłopiec w Sztokholmie, kilka metrów od swojego domu. W równaniu, poza tajemnicą, pojawia się włoska mafia, chęć zdobycia okupu i wyjątkowo skomplikowany sposób jego odbioru. A to też nie jest wszystko, ponieważ czas ucieka, a dla dzieciaków każda chwila się liczy. Może być tak, że nieznalezione na czas, nie będą miały szansy na przeżycie. Styl autora jest bardzo ciekawy, operuje ON dość rozbudowanymi, ale niejednoznacznymi metaforami, potrafi skonstruować postaci ciekawe i wielowymiarowe. Bardzo dobrze prowadzi śledztwo, w różnych czasach i tempach w dwóch miejscowościach. Każdy z pobocznych wątków zostaje domknięty i nie pozostawia możliwości nadinterpretacji wydarzeń. Prowadzona narracja jest skrojona w taki sposób, że czytelnik czuje się świadkiem naocznym zdarzeń, co jeszcze silniej podbija adrenalinę i powoduje chęć przeczytania całej książki za jednym podejściem. Prawdziwy majstersztyk ujawnia się w momentach opisowych, szczególnie podczas kolekcjonowania tropów i rozmów naprowadzających na właściwy tor. Autor nie szczędzi też atmosfery pełnej napięcia i niepokoju.