Przez

Śledztwo w sprawie najbardziej intrygujących wydarzeń: od epoki kamiennej do końca XX wieku Czy neandertalczycy byli naszymi przodkami? Czy wojna trojańska toczyła się naprawdę? Czy Jezus umarł na krzyżu? Czy Kolumb zamierzał odkryć Amerykę? Kto napisał sztuki Szekspira? Czy Mozart został otruty? Czy można było uratować „Titanica”? Czy przeżył ktoś z Romanowów? Czy Hitler zamordował swoją siostrzenicę? Dlaczego Hess poleciał do Szkocji? Dzieje ludzkości pełne są zagadek. Wiele z nich wciąż czeka na rozszyfrowanie. Paul Aron –– nagradzany dziennikarz i redaktor znanych amerykańskich wydawnictw naukowych, autor niezwykle popularnych książek na tematy historyczne - odkrywa zaskakujące wydarzenia, które wciąż rozpalają wyobraźnię. Emocjonująca książka ukazuje nieznane epizody wojen i indywidualnych losów – władców, wynalazców, wielkich twórców i zwykłych ludzi, którzy wywarli wpływ na bieg dziejów. Fascynujące historyczne śledztwo tropi prawdę ukrytą za największymi kontrowersjami naszej przeszłości – od epoki kamienia do końca XX wieku.

Pierwsza od pięciu lat powieść mistrza prozy. Główny bohater, Gaponia, jest zausznikiem dyktatora rządzącego upadłym państwem. Choć cyniczny, nie jest idealnym funkcjonariuszem reżimu - ma wątpliwości, myśli samodzielnie, zadaje pytania, upomina się o ofiary przemocy. W końcu zostaje odsunięty od wpływów i osiada nad Bugiem, gdzie angażuje się w namiętny, choć w istocie zimno wykalkulowany związek z młodą prostytutką. Tymczasem kraj staje się „przestrzenią gwałtu, przemocy, brutalności”. Jest wina i jest kara, ale te dwie rzeczy rzadko mają ze sobą związek. Opowieść o władzy, manipulacji, małości człowieka w skrajnych okolicznościach, ale też o odradzaniu się, o tęsknocie za tytułowym blaskiem w świecie zdegenerowanym, brudnym, źle urządzonym.

Szesnastoletni Borys Orkan cierpi na depresję. Środowisko, w którym żyje, dostarcza chłopcu wiele miłości i cierpienia - jak to w życiu. Choroba sprawia, że chłopiec zaczyna widzieć swoje życie jedynie jako pasmo niekończącej się udręki. Samobójcza śmierć sąsiada i toksyczna znajomość z poznanym na oddziale psychiatrycznym Miszą prowadzą Borysa do fascynacji samobójstwem. Otoczony rodziną, znajomymi i serdeczną miłością dziewczyny, Borys odpycha wszystkich i z wolna pogrąża się w samotności. Udręczony chorobą, nie widzi już dla siebie wyjścia...

Angielska proza w wieku XVIII zakwitła z niespodziewaną bujnością. Wydaje się, jakby tajne siły, które kierowały pisarzy poprzedniej epoki w dziedzinę powieści, dojrzały teraz naprawdę i zaczęły wydawać owoce. Na krótkiej przestrzeni czasu przeznaczonej dla jednej generacji, pojawiły się arcydzieła, które stanowią chlubę powieści angielskiej. Rzecz jednak znamienna, że kiedy dzisiaj spoglądamy na ten fenomenalny rozkwit pisarstwa tamtego czasu, to nie czterej wielcy twórcy, uznawani przez ówczesną krytykę za najwspanialszych (Richardson, Fielding, Smollett i Sterne) wysuwają się na pierwsze miejsce, jeśli chodzi o żywotność i poczytność, lecz dwaj inni pisarze, mianowicie Daniel Defoe, autor Robinsona Crusoe, i Oliver Goldsmith, autor Plebana z Wakefieldu. To oni wygrali nagrodę wieczności, jaką jest pamięć ludzka, i gdy tamci sta¬nowią w dużej mierze zapomniane, zatopione grody, oni wystrzelają wysoko ponad toń czasu. Robinsona Crusoe czyta do dzisiaj każde dziecko. Pleban z Wakefieldu stanowi do dziś żelazny repertuar milionowych rzesz czytelniczych świata. Jakże się to stało? Dzięki jakim zaletom Pleban z Wa¬kefieldu stawił czoło żywiołom czasu i żyje do dzisiaj w wyobraźni? Przyczyna tkwi w głównej postaci utworu, w proboszczu z małej, imaginowanej osady w środkowej Anglii, doktorze Karolu Primrose, w którego autor tchnął tyle miłości, uczucia, życia i cnoty, tyle cierpliwości okazanej podczas ciężkich przejść i nieszczęść, że wyżłobiła w umy¬słach czytelników równie głębokie ślady jak biblijna opowieść Starego Testamentu o cierpliwym Hiobie, nawiedzanym klę¬skami z rozkazu Jahwe…

Słynna Róża Krull powraca w nowej powieści Alka Rogozińskiego "Póki śnieg nas nie rozłączy"! Nie może jednak nacieszyć się dniem, który miał być najważniejszy w całym jej życiu. Seria tajemniczych zdarzeń psuje… jej zaślubiny. Znana autorka powieści kryminalnych - Róża Krull - po raz kolejny musi stawić czoła przeciwnościom losu. Tym razem sprawa jest jednak dużo bardziej osobista. Porwany zostaje bowiem jej niedoszły mąż. Zamiast wypowiadać słowa przysięgi małżeńskiej, kobieta dostaje tajemniczy, złoty kluczyk. Przyjaciele powieściopisarki chcą wyrwać ją ze spirali czarnych myśli, więc namawiają ją do udziału w pewnej imprezie literackiej. Róża jednak (jak zawsze) wpada w sam środek wydarzeń i razem z innymi uczestnikami zabawy staje się świadkiem morderstwa. Jakie sekrety skrywa zabytkowy kościół, do którego prowadzą wszystkie tropy? Jak ta sprawa łączy się z zaginięciem jej ukochanego? "Póki śnieg nas nie rozłączy" jest szóstą powieścią należącą do serii "Róża Krull na tropie". W skład cyklu wchodzą m.in. "Do trzech razy śmierć", "Lustereczko, powiedz przecie" oraz "Złap mnie, jeśli umiesz".

W 1967 r. Roy Bates, emerytowany brytyjski oficer, zajął opuszczoną platformę przeciwlotniczą na wodach międzynarodowych, a następnie nazwał ją Sealandią i ogłosił się jej księciem. W 1996 r. artysta Lars Vilks nazwał skrawek szwedzkiego wybrzeża Ladonią, tworząc swoje państwo dzieło sztuki, którego hymnem jest odgłos kamienia wpadającego do wody. W 2013 r. pewna dziewczynka z Virginii, Emily, zapytała tatę, czy mogłaby zostać prawdziwą księżniczką. Pół roku później jej tata utworzył na pustyni Królestwo Północnego Sudanu, a swoją córkę uczynił księżniczką. W 2016 r. Mieszko Makowski założył Królestwo Kabuto. Jego terytorium mieści się na działce pod Radomiem. Król Mieszko był rozczarowany Polską, więc stworzył państwo, w którym wartością nadrzędną jest absolutna wolność. To tylko przykłady kilku mikronacji – współczesnych tworów parapaństwowych – i ich pomysłodawców opisanych w tej niezwykłej książce. Bohaterowie Macieja Grzenkowicza to zapaleńcy, idealiści, outsiderzy, którym obecna oferta państwowa nie odpowiada, dlatego tworzą swoje. Swoje tycipaństwa.

Nieprawdopodobne znaleziska, niewytłumaczalne artefakty i inne sensacyjne odkrycia, przemilczane przez oficjalną naukę. Większość przedstawionych w tej książce przedmiotów, budowli czy znalezisk zgodnie z dzisiejszym stanem wiedzy właściwie nie powinna istnieć. LUC BÜRGIN, szwajcarski dziennikarz, autor kilkunastu książek z dziedziny paleoarcheologii (w tym bestsellerów „Tajne archiwa archeologii” i „Nowa księga zakazanej archeologii”) tropi niezwykłe odkrycia na całym świecie, dokumentując je zdumiewającym materiałem zdjęciowym. Jak nasi przodkowie sprzed 4000 lat odwzorowali tak dokładnie mapę najbliższego kosmosu bez lunety i teleskopu? Kim byli konstruktorzy wyrzutni rakietowej sprzed 5000 lat, nierdzewiejącej żelaznej kolumny sprzed 4000 lat i kompasu z mechanizmem różnicowym sprzed 3000 lat? Dlaczego współczesna technologia nie jest w stanie odtworzyć procesu wytwarzania przez neandertalczyków superkleju ze smoły brzozowej? Kto przed setkami tysięcy lat wykonał trójwymiarową reliefową mapę Uralu? Czy monumentalna „gwiezdna brama” z Peru jest przejściem do pozaziemskiego świata? Czy dokument odkryty w Watykanie wyjawia położenie Eldorado – legendarnego miasta złota? Autor opisuje dziesiątki kontrowersyjnych odkryć archeologicznych, których badaniem oficjalna nauka nie ma zamiaru się zająć właśnie dlatego, że naruszają ustalony i obowiązujący porządek rzeczy. Książka ujawnia akademickie wpadki, zaniechania lub wręcz wrogi stosunek archeologów do wszystkiego, czego nie da się wyjaśnić lub zdyskredytować standardowymi argumentami.

Pikantna i romantyczna powieść o kolejnej pięknej właścicielce gorącej restauracji Pokusa... Riley Gibson jest podekscytowana. Pokusa, modna restauracja, której jest współwłaścicielką, będzie pokazywana na telewizyjnym kanale kulinarnym. Jej przyjaciółki obawiają się jednak, że stała obecność ekipy telewizyjnej wywróci życie restauracji do góry nogami. Ale taka