Topaz

Początek kolejnej porywającej dylogii autorstwa Chloe Gong. Czy para szpiegów, którzy współpracują jedynie z konieczności, zdoła osiągnąć swoje cele i przy okazji nie zginąć? "Nikczemna fortuna" to pierwszy z dwóch planowanych tomów serii "Foul Lady Fortune". Nowi bohaterowie, nowe wyzwania, a wszystko to w świecie częściowo znanym już czytelnikom, którzy sięgnęli już po twórczość Chloe Gong. Rosalind Land cudem uniknęła śmierci. Udało jej się przetrwać dzięki zdumiewającemu eksperymentowi, który w dodatku obdarzył ją? pewnymi dodatkowymi właściwościami. Aktualnie stara się zmazać ciążące na niej grzechy, pracując dla kraju jako zabójczyni. Wkrótce otrzymuje bardzo ważną misję. Aby wszystko się powiodło, zostaje zmuszona do wcielenia się w rolę żony innego szpiega, Oriona Honga. Mężczyzna doprowadza ją do białej gorączki swoim stylem bycia, a jednak godzi się na współpracę, by nie zawieść oczekiwań tych, dla których pracuje. Choć ona i Orion starają się rozwikłać skomplikowaną intrygę, szybko pojmują, że ma ona znacznie więcej zawiłości, niż z początku podejrzewali. Czy zdołają osiągnąć to, co sobie zamierzyli i jednocześnie przetrwać do samego końca?

Marzysz o życiu w social mediach? Książka "Nie zostawaj influencerem" pokaże Ci, jak zyskać sławę i jak gorzki ma ona smak. Janek Strojny postanowił podzielić się swoimi doświadczeniami z tajemniczego świata influencerów. Wielu marzy, żeby się tam dostać, a później tego żałuje i robi, co może, żeby tylko stamtąd uciec. Autor opisuje swoje spostrzeżenia, a ich analiza rzuca głęboki cień na okrytych sławą bohaterów social mediów. Czy to rzeczywiście jest życie, o jakim można marzyć? Okazuje się, że niekoniecznie. Idole z czołówek tego nowego świata oszukują i ranią najbliższych, ćpają i robią wszystko, żeby tylko zyskać uznanie i zasięgi. Najgorsi są najbardziej wychwalani, którzy wspinają się na szczyt, zrzucając po drodze wszystkich stojących im na drodze. Janek Strojny stał się częścią tego świata i opisuje, jakie piętno to na nim odbiło. Opowiada o pobycie w szpitalu psychiatrycznym, który był efektem doświadczenia życia "z bogami Internetu". Stanął na skraju śmierci, ponieważ patologia polskich streamerów go przerosła i przytłoczyła.

Akcja, przygoda i... mariaż science-fiction z perypetiami XIII-wiecznych rycerzy. W 1220 roku we francuskich Pirenejach rozbija się statek drapieżników obcego pochodzenia. Na ich drodze staje jedynie garstka krzyżowców i... katarski heretyk. To, co zaczyna się jako dziwna awantura, skończy jako jedna z bardziej szalonych historii, jakie mogliście przeczytać.

Elżbieta Bawarska jest jedną z najbardziej rozpoznawalnych kobiet w historii - popularność tej postaci nie zmniejsza się mimo upływu lat. "Cesarzowa. Pierwsze lata Sisi na wiedeńskim dworze" to doskonała propozycja dla osób zainteresowanych życiem cesarzowej, na którą można spojrzeć nie tylko przez pryzmat jej tytułu i posiadanej władzy. W końcu Sisi trafiła na wiedeński dwór jako młoda kobieta, którą nagle wepchnięto w świat pełen ograniczeń. "Cesarzowa. Pierwsze lata Sisi na wiedeńskim dworze" przedstawiają dzieje Elżbiety Bawarskiej z innej perspektywy niż ta, do której przyzwyczaiły nas podręczniki historii. Autorka nie skupia się na cesarzowej jako monarchini. W jej książce młoda dziewczyna przeżywa troski, a narzucone jej standardy wpływają na sposób myślenia i niestety - również życie codzienne. Sisi jest przedstawiona jako osoba prywatna na przestrzeni pierwszych 27 lat jej życia. Arystokratka wkracza w obcy jej świat, któremu nie zawsze jest w stanie sprostać. Z nieco zalęknionej dziewczyny szybko musi stać się pewną siebie kobietą, a także monarchinią ograniczoną sztywnymi zasadami etykiety. "Cesarzowa. Pierwsze lata Sisi na wiedeńskim dworze" autorstwa dr Martiny Winkelhofer to historia Elżbiety Bawarskiej, powstała na bazie historycznych źródeł. Autorka chętnie sięgała po archiwalia, a także materiały pochodzące z prywatnych kolekcji. Dzięki temu była w stanie stworzyć rzetelny wizerunek młodej Elżbiety, jednocześnie zachowując dbałość o żywy język i ciekawe ujęcie tematu.

Wspaniała powieść historyczna ukazująca losy nieślubnego potomstwa króla Zygmunta Starego. Jeśli cenisz fakty historyczne i lubisz wątki dotyczące dziejów Polski, a nie masz ochoty ograniczać się wyłącznie do informacji z podręczników, ta pozycja jest dla Ciebie stworzona! "Królewska krew" to książka prezentująca barwny i pełen niejednoznaczności obraz epoki jagiellońskiej, która zazwyczaj pokazywana jest tylko z jednej strony, z ominięciem istotnych faktów i bez dogłębnej analizy pewnych problemów. W tej książce natomiast fabuła dotyczy głównie nieślubnego potomstwa, jakie w czasie swoich rządów spłodził Zygmunt Stary. Czy królewska krew z nieprawego łoża jest inna niż ta "legalnych" potomków? Jak potoczyły się losy trójki nieślubnych dzieci króla i dlaczego wiemy o nich tak mało? Zygmunt Stary miał troje dzieci spoza małżeństwa - co ciekawe, ich matka, Katarzyna Telniczanka, przez lat trwała u boku króla, nie będąc jego prawą żoną. Poznali się jeszcze za czasów, gdy młody Zygmunt był jedynie księciem, a zostali przy sobie nawet po jego ślubie. Źródła historyczne niezbicie dowodzą, że ta para darzyła się wielką miłością, ale Katarzyna zawsze pozostawała w cieniu króla i w żaden sposób nie wpływała na jego decyzje. Na koniec, mimo miłości, została zmuszona do odejścia z życia monarchy. Co w tym czasie działo się z ich wspólnymi dziećmi i czy miały szansę na dostąpienie ważniejszych ról w państwie swego ojca? Autorką książki "Królewska krew" jest Alina Zerling-Konopka, która lubuje się w powieściach historycznych, które ukazują inne światło polskiej historii. Dotyka kwestii nieślubnego potomstwa, czasów wojennych, intryg politycznych i wielkich zmian zachodzących wskutek rządów i wydarzeń w ówczesnych potęgach Europy. Wśród innych jej pozycji znajdują się m.in.: "Hulaka Książę Jerzy Marcin Lubomirski", "Elżbieta matka królowej Jadwigi" czy "Szmaragdowy Budda".

Niezwykła opowieść o księżnej Izabeli, jednej ze sławniejszych dam swojej epoki. Kobiecie silnej, wzbudzającej podziw, ale też liczne kontrowersje. Książka ukazuje jej pasje, kompleksy, budzące zgorszenie romanse, tragedie życiowe, a także obraz Rzeczypospolitej XVIII w., skonfliktowanych Polaków, zdrajców i patriotów.

Jesień 1946.Siedmioletni Amerigo Speranza wraz z matką wałęsa się po zniszczonym wojną Neapolu. Na mieście mówi się, że wszystkie dzieci pojadą specjalnym pociągiem do środkowych i północnych Włoch, do rodzin, które się nimi zaopiekują.I rzeczywiście – Amerigo stanie się jednym z siedemdziesięciu tysięcy małych uchodźców, których w latach 1945–1952 uratowano przed głodem i chorobami drążącymi południe kraju. Gdy przybywa do Bolonii, odkrywa zupełnie inny świat, a rodzina, która przyjmuje go pod opiekę, szybko zaskarbia sobie jego przychylność. Niespodziewanie przychodzi jednak czas, by powrócić do domu, do dawnego życia. Skrzypce, na których Amerigo uczył się grać w Bolonii, lądują pod łóżkiem, a chłopiec codziennie spogląda na peron, marząc o powrocie do ukochanej opiekunki Derny.Lato 1994.Dorosły Amerigo, uznany skrzypek, raz jeszcze przybywa do Neapolu, by pochować matkę. Wraz z nim po mieście kroczą duchy przeszłości. Mężczyzna niechętnie decyduje się na podróż w głąb własnego dzieciństwa i spotkanie z dawnymi znajomymi. Niektóre z nich okazują się szczególnie bolesne.

Słynna polska dziennikarka opowiada o prawie 40 latach życia spędzonych w Nowym Jorku. Książka "Głowaccy. Arka na Manhattanie" jest historią polskich losów w wyśnionej Ameryce od wyjazdu z PRL aż do czasów współczesnych. Ewa Zadrzyńska wyjechała do Nowego Jorku w 1984 roku, dołączając tam do swojego męża Janusza, znanego pisarza i scenarzysty. W swojej książce opowiada o apartamencie na Manhattanie, który staje się przyczynkiem do rozważań o życiu w mieście innym niż wszystkie. Anegdoty z życia wyższych sfer przeplatają się z historiami o biedzie, która dotyka wielu mieszkańców Nowego Jorku. Mieszkanie Głowackich na Manhattanie w latach 80. XX wieku stało się kultowym punktem na mapie Nowego Jorku dla polskiej emigracji, uciekającej z kraju przed autorytarnym systemem czasów PRL. Ewa Zadrzyńska-Głowacka opisuje swój stosunek do tego miejsca i wspomina wszystkie lata, które w nim spędziła z mężem oraz córką, a w ostatnim czasie już sama. To opowieść autobiograficzna, ale jednocześnie silnie dotykająca losów wielu Polaków, którzy czasem z własnej woli, a czasem z przymusu śnili przez lata swój amerykański sen.