Topaz

Elżbieta Bawarska jest jedną z najbardziej rozpoznawalnych kobiet w historii - popularność tej postaci nie zmniejsza się mimo upływu lat. "Cesarzowa. Pierwsze lata Sisi na wiedeńskim dworze" to doskonała propozycja dla osób zainteresowanych życiem cesarzowej, na którą można spojrzeć nie tylko przez pryzmat jej tytułu i posiadanej władzy. W końcu Sisi trafiła na wiedeński dwór jako młoda kobieta, którą nagle wepchnięto w świat pełen ograniczeń. "Cesarzowa. Pierwsze lata Sisi na wiedeńskim dworze" przedstawiają dzieje Elżbiety Bawarskiej z innej perspektywy niż ta, do której przyzwyczaiły nas podręczniki historii. Autorka nie skupia się na cesarzowej jako monarchini. W jej książce młoda dziewczyna przeżywa troski, a narzucone jej standardy wpływają na sposób myślenia i niestety - również życie codzienne. Sisi jest przedstawiona jako osoba prywatna na przestrzeni pierwszych 27 lat jej życia. Arystokratka wkracza w obcy jej świat, któremu nie zawsze jest w stanie sprostać. Z nieco zalęknionej dziewczyny szybko musi stać się pewną siebie kobietą, a także monarchinią ograniczoną sztywnymi zasadami etykiety. "Cesarzowa. Pierwsze lata Sisi na wiedeńskim dworze" autorstwa dr Martiny Winkelhofer to historia Elżbiety Bawarskiej, powstała na bazie historycznych źródeł. Autorka chętnie sięgała po archiwalia, a także materiały pochodzące z prywatnych kolekcji. Dzięki temu była w stanie stworzyć rzetelny wizerunek młodej Elżbiety, jednocześnie zachowując dbałość o żywy język i ciekawe ujęcie tematu.

"Piękne zgliszcza" Jessa Waltera to napisana z epickim rozmachem powieść, która zabierze Cię na włoskie wybrzeże lat 60. i do współczesnego studia filmowego w Hollywood. Usiądź wygodnie i daj się porwać w podróż pełną wzruszeń i niesamowitych przygód. Jest rok 1962, kiedy rozmarzony hotelarz spogląda na taflę Morza Liguryjskiego. Wybrzeże włoskie zachwyca malowniczością, ale jego uwagę przyciąga zjawisko jeszcze piękniejsze, a mianowicie jasnowłosa kobieta. Przebywa na pokładzie łodzi, jest ubrana na biało i przypomina anioła. Wkrótce okazuje się, że piękność jest amerykańską aktorką, która jest ciężko chora. Wiele lat później na zapleczu wytwórni filmowej pojawia się Włoch w podeszłym wieku, którego celem jest odnalezienie tajemniczej kobiety, którą widział na wybrzeżu włoskim pięćdziesiąt lat wcześniej. Ta powieść to wielowątkowa i wielopoziomowa historia o poszukiwaniu życia pełnego blichtru, błędach popełnianych przez wszystkich bez wyjątku oraz silnych uczuciach.

W trakcie dwóch miesięcy 1944 roku zawarto kilkaset małżeństw, a mniej formalne związki we wszelkich możliwych konfiguracjach tworzyły się rozpadały każdego dnia. Praktycznie codziennie odbywały się koncerty, często w działających kawiarniach, a informowały o nich zgrabnie wykonane plakaty. W kinie pokazywano premierowe filmy, w radiu nadawano gorące newsy i przedwojenne szlagiery, a jeśli chodzi o prasę - konkurowało ze sobą kilkadziesiąt tytułów. Nie zapomniano nawet o pisemkach dla dzieci, podobnie zresztą jak o teatrach lalkowych. Bardzo sprawnie działała poczta, a komunikację zapewniły kilometry nowych ulic z odpowiednią sygnalizacją. Była też policja i sądy, ponieważ nie zabrakło, jak to w milionowym mieście, przestępczości. Wbrew pozorom zupełnie nieźle radziła sobie nawet warszawska roślinność - choć istotnie nie miała łatwego zadania. Ta książka to opowieść również o niej, podobnie jak o zwierzętach, a nawet o Wiśle. To opowieść o Życiu w sytuacji ekstremalnej, bo w Powstaniu Warszawskim nie tylko walczono i umierano, ale przede wszystkim starano się właśnie żyć. Nie wszędzie się dało, a tam gdzie jednak się dało, to zazwyczaj jednak tylko przez jakiś czas. A jednak próbowano. Gdzie tylko pojawił się najmniejszy wentyl wolności, odradzało się normalne życie. "W sierpniu, w naszej szczęśliwej dzielnicy było wszystko: biało-czerwone flagi, gazeta >Barykady Powiśla<, odezwy porozklejane na murach, komitet samoobrony (). Łapaliśmy audycje powstańczego radia. Zachłystywaliśmy się wolnością. Było, powtarzam, wszystko. A skoro tak, to musiał być i teatr" - wspominała Krystyna Berwińska, która właśnie na Powiślu współtworzyła w tych dniach teatrzyk "Kukiełki pod Barykadą". Powstanie nie było martyrologicznym capstrzykiem, staniem na baczność i recytowaniem "Roty" - choć bardzo się o to starano. Było przede wszystkim wielką eksplozją witalnej siły ówczesnych dwudziestolatków. A tego na szczęście nigdy, nigdzie i nikomu nie udało się do końca kontrolować.

Nowe życie, nowy kraj, stare kłopoty… Marta Kuleczka miała prosty plan: wyjechać do Belgii, zacząć od nowa i nareszcie złapać oddech. Jednak rzeczywistość szybko rzuca jej pod nogi martwego znajomego i stertę problemów, których nie sposób upchnąć do żadnej walizki. Gdy policja zaczyna przyglądać się jej rodzinie – a zwłaszcza mężowi – Marta, wspierana przez zdystansowaną sąsiadkę i nieco zbyt pewną siebie szwagierkę, postanawia wziąć sprawy w swoje ręce. Tropy prowadzą przez szemrane budowy, żydowskie zakamarki Antwerpii i miejsca, które tylko z pozoru wydają się niewinne. Z każdym dniem Marta odkrywa, że choć emigracja miała być ucieczką od chaosu, to właśnie w nim odnajduje odwagę, o jaką nigdy siebie nie podejrzewała. Czy uda jej się odnaleźć spokój, gdy wszystko inne wymyka się spod kontroli?

Człowiek, będąc w gruncie rzeczy bezbronny wobec zimna, włożył mnóstwo wysiłku w znalezienie sposobów przeżycia w skrajnych warunkach atmosferycznych. Nauczyliśmy się tak budować domy, tak szyć ubrania, tak się odżywiać, by chronić się przed niskimi temperaturami. A mysikrólik? Ptaszek wielkości kciuka potrafi przetrwać kilkunastostopniowe mrozy, nastroszywszy piórka i odpowiednio spożytkowując energię. Podobnie radzą sobie inne stworzenia: zmiana ubarwienia, hibernacja, zwiększanie masy ciała, specjalna budowa kończyn czy dzioba, ocieplone schronienia, gromadzenie zapasów – każdy gatunek znalazł swój sposób na przetrwanie najmroźniejszych miesięcy. Ptaki mają pióra puchowe, ssaki futro, które chroni je przed zimnem. Liczne zwierzęta, takie jak bobry, niedźwiedzie i niektóre owady, budują gniazda i nory, które uzupełniają lub zastępują bezpośrednie okrycie ciała. A niektóre, jak niezwykły susłogon arktyczny, zamarzają, żeby nie zginąć. Zimą tylko pozornie nic się nie dzieje. Bernd Heinrich zabiera czytelnika do świata zasypanego śniegiem, skutego mrozem i… tętniącego życiem. „Bernd Heinrich, wielokrotnie nagradzany autor książek przyrodniczych, w „Zimowym świecie” opisuje, w jaki sposób zwierzęta radzą sobie podczas mroźnych miesięcy. Niektóre, na przykład norniki, przez całą zimę kryją się w podziemnych tunelach i wyściełanych trawą gniazdach. Inne małe ssaki, jak wiewiórki ziemne, przesypiają cały śnieżny sezon. Pewne owady dzięki specyficznym składnikom we krwi wprowadzają się w stan przechłodzenia, inne wręcz przeciwnie – zamarzają, by przetrwać. Wiele zwierząt pozostaje aktywnych: spędzają czas w ciepłych norach i gniazdach i wychodzą na zewnątrz tylko w poszukiwaniu pożywienia. Heinrich pokazuje czytelnikom skupiska zimujących owadów, podąża śladami łasicy zostawionymi na śniegu i podgląda malutkie mysikróliki poszukujące jedzenia. Ta książka to wspaniała pozycja zarówno dla fanów dobrej literatury, jak i miłośników przyrody.” Nancy Bent, „Booklist” „Z pewnością niewielu ludziom na świecie udało się wejść do bobrzego żeremia… Bernd Henrich, profesor biologii z uniwersytetu w Vermont, zrobił to, by dogłębnie poznać sposoby, dzięki którym zwierzęta przeżywają zimę. Latem, gdy rozlewiska wyschły, a bobry opuściły swoje gniazda, Heinrich z latarką w dłoni wczołgał się do legowiska, aby jak najdokładniej zbadać warunki mieszkaniowe tych zwierząt. Podobnie bada strategie przetrwania innych stworzeń. Zdumiewa go mysikrólik złotogłowy, „ptaszek niewiele większy od koliberka rubinobrodego”, który pozostaje aktywny w czasie mroźnych zim […] i który zdaniem autora symbolizuje „wykształcone ewolucyjnie, zdumiewające i odkrywcze strategie, dzięki którym zwierzęta radzą sobie w zimowym świecie”.” „Scientific American” „Historie opisywane przez Heinricha są niezwykłe i wciągające – dzięki mnogości wspaniałych przykładów, pasji dzielenia się wiedzą oraz szacunkowi i podziwowi autora dla otaczającej go przyrody.” „Kirkus”

Zanurz się w pełnej humoru historii, przedstawionej w bestsellerowej książce "Cztery ciotki i trup". Jak wiele jest w stanie zrobić rodzina, aby uszczęśliwić swoich najbliższych? Życie Meddy Chan jest skomplikowane. Wszystko za sprawą jej nadopiekuńczej matki, od której nie sposób się uwolnić. To właśnie dla niej zgodziła się umówić na randkę w ciemno z tajemniczym mężczyzną. Czy w takiej sytuacji można czuć się komfortowo? Z pewnością nie. Tym bardziej że randka kończy się tragicznie. Meddy przez przypadek zabija swojego adoratora, a to zmusza obie kobiety do podjęcia poważnych decyzji. Jak ukryć ciało? Żadna z nich nie ma w tym doświadczenia. Czasu nie jest wiele, a Meddy i jej matka mają na głowie też inne problemy. Ich rodzinna firma zajmuje się organizacją ślubów. Jeden z nich niedługo ma się rozpocząć. Na domiar złego miejscem ceremonii zarządza były chłopak Meddy i okazuje się, że ich uczucie wciąż płonie silnym ogniem. Młoda kobieta postanawia wybrnąć z tej kłopotliwej sytuacji za wszelką cenę, a przy okazji zrobić coś tylko dla siebie. Jesse Q. Sutanto stworzyła oryginalną i wciągająca powieść, która potrafi rozbawić do łez. Debiut literacki autorki jest porywający, szokujący i pełen czarnego humoru. Znakomita komedia napisana jest z wielką swobodą, a przy tym dbałością o przebieg fabuły. Książka "Cztery ciotki i trup" zachwyci każdego pasjonata twórczości Iwony Banach, polskiej pisarki tworzącej w podobnym nurcie literackim.

Teodor Okrutny po piętnastu latach wraca do znienawidzonego Skraju. Musi się zmierzyć z trudną przeszłością i zbrodniami, które nie powinny ujrzeć światła dziennego. Okazuje się, że ktoś odnalazł ciała dawno zapomnianych osób, a świadkowie giną w niewyjaśnionych okolicznościach. Skraj jest miejscowością, do której się nie wraca. Albo tutaj się rodzisz i tutaj umierasz, albo w przebłysku samoświadomości uciekasz, a rodzina i znajomi z dnia na dzień o tobie zapominają. Aspirant Teodor Okrutny miał nadzieję, że już zawsze będzie należeć do tej drugiej grupy. Okazuje się jednak, że musi wrócić, chociaż nie podoba się to nie tylko jemu, ale też nienawidzącej go społeczności. Do kogo należy odnaleziony w lesie fragment ciała? Dlaczego po zabezpieczeniu go komendant posterunku zaginął, a pod lasem została zamordowana przypadkowa osoba? Teodor Okrutny obawia się, że ktoś poznał jego sekret sprzed lat. Tym bardziej, że mogą się z nimi łączyć sprawy, przez które ucierpią kolejne osoby.

"As. Anna Maria Kier. Tom 2" Dagmary Andryki to pełna pełnokrwistych bohaterów powieść kryminalna, w której aktualnie trwające śledztwo przeplata się ze skrywanymi od lat sekretami rodzinnymi, a żadna z tych spraw nie zdaje się być bliska całkowitego rozwiązania. Kolejna po "Królu" część sagi ponownie zachwyca brawurową akcją. Była warszawska policjantka, Anna Maria-Kier, zostaje odwiedzona przez Lukrecję Woźniak-Bąk. Była prostytutka jest aktualnie wyjątkowo popularną autorką powieści erotycznych, która publikuje pod pseudonimem Looka Wood. Jej media społecznościowe przyciągają tysiące fanów, ale nikt nie wie, że pisarka cierpi na nadwagę, a w związku z tym wynajęła dublerkę, Katarzynę Wieczorek. Ta z kolei zaczyna otrzymywać pogróżki i jest ofiarą stalkera. Poczucie zagrożenia narasta, kiedy dochodzi do najgorszego i nikt tak naprawdę nie wie, kto był prawdziwym celem przestępcy. Sama Lukrecja dociera na sam skraj załamania nerwowego pod wpływem wyjątkowo wyrafinowanych pogróżek. Mroczna przeszłość Looki Wood może mieć tutaj kluczowe znaczenie.