Król monet. Colomba Caselli. Tom 3

Historie kryminalne elektryzują współczesny świat. Autorzy poruszający wątki morderstw i związanych z nimi śledztw biją rekordy popularności. Jeśli Ciebie również pociągają opowieści mrożące krew w żyłach, niewyjaśnione zagadki i podążanie wraz z głównym bohaterem ku prawdziwemu rozwiązaniu sprawy, koniecznie przeczytaj "Purpurowe rzeki" Jeana-Christophe'a Grangé'a. Kryminał "Purpurowe rzeki" przedstawia losy dwóch bohaterów, Pierre'a Niémansa i Karima Abdoufa, którzy ze względów zawodowych próbują wyjaśnić pewne zagadkowe zdarzenia. Pierwszy z nich to były komandos o ogromnym doświadczeniu i niezłomnej sile charakteru. W swojej pracy widział i słyszał wiele, dzięki czemu potrafi zachować stoicki spokój i zimną krew w trakcie każdego dochodzenia. Drugi, odbywający służbę w południowo-zachodniej Francji, to dopiero początkujący policjant o wielkich ambicjach i zacięciu zawodowym. Każdą sprawę próbuje doprowadzić do końca, mimo trudności i niesprzyjających warunków. Akcja thrillera toczy się w mroźnych i zaśnieżonych Alpach. Tam każdy z detektywów pracuje nad swoją własną sprawą. Zimny i skuty lodem krajobraz staje się tłem dla niewyobrażalnego zła, do którego jest zdolny człowiek. Zadaniem bohaterów jest udowodnić winę i znaleźć sprawcę okrutnych zbrodni. Pierre Niémans zostaje przydzielony do rozwikłania morderstwa mężczyzny, którego zmasakrowane zwłoki porzucono w górskiej szczelinie. Jak poradzi sobie z tym zadaniem i na jakie tropy uda mu się trafić? Karim Abdouf poszukuje z kolei osoby, która zdewastowała grób dziecka, do jego tragicznej śmierci doszło wskutek nieszczęśliwego wypadku samochodowego. Wkrótce na lodowcu zostaje odkryte kolejne ciało. Czy ma ono jakiś związek z prowadzonymi równocześnie sprawami Pierre'a i Karima? Okazuje się, że tak. Mężczyźni łączą siły, by doprowadzić oba śledztwa do zakończenia i znaleźć sprawców przestępstw. Jean-Christophe Grangé to pisarz, scenarzysta i dziennikarz. Na koncie ma aż dwanaście powieści, z których cztery doczekały się adaptacji filmowej: "Purpurowe rzeki" także można obejrzeć na dużym ekranie. Międzynarodową sławę zdobył jako reporter, pracując dla tytułów francuskich i zagranicznych, takich jak: "Paris Match", "Sunday Times" i "National Geographic".

Mówi się, że miłość od nienawiści dzieli jeden krok. Tak jest i w tym przypadku. "She Drives Me Crazy" to opowieść o dwóch dziewczynach, które zapałały do siebie... niechęcią. Los jednak sprawił, że musiały wejść w układ, który miał być dla obu korzystny. Jednak nie wzięły pod uwagę, że gdy w grę wchodzą uczucia, nic nie idzie według planu. Scottie jest koszykarką, a jej drużyna właśnie przegrała mecz. Do tego była to porażka z drużyną jej byłej dziewczyny. Po tym wydarzeniu Scottie dochodzi do wniosku, że nic gorszego już jej nie spotka tego dnia. Jak się okazuje - nic bardziej mylnego. Zaraz po meczu wjeżdża w zderzak samochodu swojej szkolnej nemezis, czirliderki Irene Abraham. Scottie i Irene mają wspólną przeszłość, co sprawia, że niezbyt za sobą przepadają. Z powodu uszkodzenia samochodu Irene, muszą razem podróżować do szkoły. Samochód musiał zostać oddany do naprawy, a Scottie musi robić za taksówkę. Dziewczyny z czasem zaczyna coś łączyć. Jedna marzy o odegraniu się na byłej dziewczynie, druga potrzebuje pieniędzy na naprawę samochodu. Wchodzą w związek, który początkowo ma być tylko na pokaz. Czy taki będzie do końca?

Najlepsza powieść kryminalna 2022 roku według „The New York Times” oraz „Los Angeles Times”! Śmieć milionera Charlesa Parsonsa wydaje się zwykłym samobójstwem. W jego rezydencji nie ma śladów włamania ani walki. Wkrótce jednak pojawiają się nowe poszlaki, a technicy komputerowi odkrywają nagranie głosowe, które obciąża adopcyjną córkę Parsonsa – Ann, która przyznaje się do winy! Erin McCabe nie jest zainteresowana prowadzeniem sprawy. Jednak nie potrafi zignorować elementów układanki, które do siebie nie pasują i ostatecznie podejmuje się sprawy, próbując przekonać Ann by wycofała swoje wcześniejsze zeznani. Ale ta najwyraźniej wie o wiele więcej. Kogo chroni, i dlaczego? Na jaw wychodzi przerażająca prawda o Parsonsie i jego byłych współpracownikach…

Książka, która sprawia przyjemność nie tylko czytaniem, ale także oglądaniem ilustracji. Doskonała dla każdego, kto uważa, że edukacja estetyczna i emocjonalna dzieci jest ważna. Będzie doskonałą towarzyszką do zasypiania, wyciszania i poznawania przez dziecko jego serca. "Uczucia" Libby Walden to podróż do wewnętrznego świata. Przedstawiony na ilustracji chłopiec pojawia się w każdej opisywanej emocji dzięki otworom w stronach. Szczególną wartością tej pozycji jest jej wyjątkowy, poetycki język. Pozwala dziecku na powiększanie zasobu słów do opisywania emocji, które są porównywane do zjawisk w świecie przyrody. Ta książka koi i wzrusza, opowiadając o tym, co na co dzień jest nieuchwytne i niewyrażalne. Przepięknie wykonane ilustracje rozwijają zmysł estetyczny i samo ich oglądanie jest po prostu wielką przyjemnością. Dzięki nim "Uczucia" to nie tylko książka dla najmłodszych, ale także artbook wprowadzający ich w świat sztuki. Książka wydana jest w twardej oprawie, jednak jej strony są miękkie. Na samym końcu książki odkrywamy, że chłopiec, który towarzyszył nam przez całą opowieść o emocjach, nie jest sam, ale stoi w towarzystwie innych dzieci. To wprowadzenie do empatii i próby zrozumienia, że każdy człowiek w środku przeżywa emocje, których nie widać na pierwszy rzut oka. Publikacja "Uczucia" autorstwa Libby Walden ukazała się nakładem wydawnictwa Zielona Sowa w 2018 roku. W tej samej serii ukazała się również książka "Dorastanie", a w języku angielskim "Bird House", "Hidden World: Ocean" czy "This is Owl". Nowy rok, nowy plan! Kalendarze 2025

Barwna saga rodzinna popularnej autorki! Miłość, nienawiść, zaufanie i zdrada na tle przepięknych krajobrazów owianej legendami Nowej Zelandii! Poznaj losy dwóch kobiet, które chcą odnaleźć prawdziwą miłość i upragnione szczęście! "W krainie białych obłoków" to opowieść osadzona w 1852 roku. Helen Davenport jest młodą guwernantką bogatego londyńskiego gospodarza, która tęskni za swoją rodziną. Dziewczyna odpowiada na anons szanowanego farmera, który poszukuje żony. W tym samym czasie w pobliskiej Walii piękna Gwyneira Silkham, która jest córką zubożałego hodowcy, przygotowuje się do zaaranżowanego przez jej ojca małżeństwa. Gwyneira ma wyjść za syna "owczego barona". Dziewczyna potajemnie marzy, że czekająca ją przeprowadzka do Nowej Zelandii całkowicie odmieni jej życie. Te dwie młode kobiety, pozornie niemające ze sobą nic wspólnego, spotykają się na statku, który płynie do Christchurch. Obie wybierają się w rejs na tajemniczą wyspę, rozpoczynając w ten sposób nowy etap swojego życia. Nowa Zelandia jawi się im jako obietnica raju. Lecz czy odnajdą tam szczęście i prawdziwą miłość?

"Goliat. Glatz. Tom 4" Tomasza Duszyńskiego to najmroczniejsza część z serii i doskonały przykład powieści kryminalnej w stylu retro. Powieść poprowadzi Cię do Kłodzka lat dwudziestych XX wieku, jakby była swoistym wehikułem czasu, a na dodatek to, czego tam doświadczysz, może okazać się przerażającym doświadczeniem. Ksiądz Paul Reiser wyskakuje z wieży kościoła Wniebowzięcia NMP w Glatzu. Jest rok 1923, a jego samobójstwo stopniowo znika w zbiorowej pamięci. Po kilku miesiącach zostają ujawnione obrazy przedstawiające wizje, jakimi ksiądz dzielił się z wiernymi przed swoją śmiercią. Okazuje się, że makabryczne malowidła są zapowiedzią kolejnych morderstw. Trudno powiedzieć, czy stoją za tym wyznawcy Reisera, czy też przestępcza organizacja z Berlina, która właśnie zawitała w Kłodzku. Tymczasem zdegradowany wachmistrz Franz Koschella oraz kapitan Wilhelm Klein natrafiają na wyjątkowo skomplikowaną sieć intryg, które wiodą aż do stolicy. Czy to możliwe, że wizje księdza nabrały mocy sprawczej? Niebezpieczna walka o wpływy dopiero się rozpoczyna.

Ludzka natura potrafi być bardzo mroczna i nieprzenikniona. Seryjni zabójcy, masowi mordercy, wszelkiej maści psychopaci, przestępcy kryminalni - są to jednostki, które budzą przerażenie oraz obrzydzenie w oczach praktycznie każdego człowieka, choć potrafią wywoływać także niezdrowe zainteresowanie. Niestety, policjanci i wszelkiej maści stróże prawa, którzy muszą dojść przyczyny tego, dlaczego dana osoba straciła życie, nie mają łatwego zadania. Przekonuje się o tym komendant Corso, główny bohater książki "Kraina Umarłych" autorstwa Jean-Christophera Grangé'a, która na naszym rodzimym rynku ukazała się dzięki wydawnictwu Sonia Draga. Powieść przetłumaczyła Krystyna Szerzyńska-Maćkowiak. Komendant Corso, rozpoczynając kolejne dochodzenie, w sprawie powtarzających się zabójstw striptizerek był w stu procentach pewien, że czeka go zwykła sprawa, w której okaże się, że jakiś frustrat wyładowywał na kobietach swoją złość. Nie mógł spodziewać się jednak tego, dokąd zaprowadzi go zagadka serii morderstw oraz przez co będzie musiał przejść, żeby rozwiązać tę sprawę. Policjant zostaje wciągnięty w świat, w którym zło jest najlepszym i najbardziej pożądanym źródłem dobrego samopoczucia oraz uczucia rozkoszy. Będzie musiał przedrzeć się przez świat filmów pornograficznych, świat BDSM i różnych innych, chorych pragnień, marzeń i perwersji seksualnych. Jak poradzi sobie z tym jego psychika? Jak zmieni go to śledztwo? Wszystko znajduje się w tym intrygującym i pełnym napięcia thrillerze.

Człowiek, będąc w gruncie rzeczy bezbronny wobec zimna, włożył mnóstwo wysiłku w znalezienie sposobów przeżycia w skrajnych warunkach atmosferycznych. Nauczyliśmy się tak budować domy, tak szyć ubrania, tak się odżywiać, by chronić się przed niskimi temperaturami. A mysikrólik? Ptaszek wielkości kciuka potrafi przetrwać kilkunastostopniowe mrozy, nastroszywszy piórka i odpowiednio spożytkowując energię. Podobnie radzą sobie inne stworzenia: zmiana ubarwienia, hibernacja, zwiększanie masy ciała, specjalna budowa kończyn czy dzioba, ocieplone schronienia, gromadzenie zapasów – każdy gatunek znalazł swój sposób na przetrwanie najmroźniejszych miesięcy. Ptaki mają pióra puchowe, ssaki futro, które chroni je przed zimnem. Liczne zwierzęta, takie jak bobry, niedźwiedzie i niektóre owady, budują gniazda i nory, które uzupełniają lub zastępują bezpośrednie okrycie ciała. A niektóre, jak niezwykły susłogon arktyczny, zamarzają, żeby nie zginąć. Zimą tylko pozornie nic się nie dzieje. Bernd Heinrich zabiera czytelnika do świata zasypanego śniegiem, skutego mrozem i… tętniącego życiem. „Bernd Heinrich, wielokrotnie nagradzany autor książek przyrodniczych, w „Zimowym świecie” opisuje, w jaki sposób zwierzęta radzą sobie podczas mroźnych miesięcy. Niektóre, na przykład norniki, przez całą zimę kryją się w podziemnych tunelach i wyściełanych trawą gniazdach. Inne małe ssaki, jak wiewiórki ziemne, przesypiają cały śnieżny sezon. Pewne owady dzięki specyficznym składnikom we krwi wprowadzają się w stan przechłodzenia, inne wręcz przeciwnie – zamarzają, by przetrwać. Wiele zwierząt pozostaje aktywnych: spędzają czas w ciepłych norach i gniazdach i wychodzą na zewnątrz tylko w poszukiwaniu pożywienia. Heinrich pokazuje czytelnikom skupiska zimujących owadów, podąża śladami łasicy zostawionymi na śniegu i podgląda malutkie mysikróliki poszukujące jedzenia. Ta książka to wspaniała pozycja zarówno dla fanów dobrej literatury, jak i miłośników przyrody.” Nancy Bent, „Booklist” „Z pewnością niewielu ludziom na świecie udało się wejść do bobrzego żeremia… Bernd Henrich, profesor biologii z uniwersytetu w Vermont, zrobił to, by dogłębnie poznać sposoby, dzięki którym zwierzęta przeżywają zimę. Latem, gdy rozlewiska wyschły, a bobry opuściły swoje gniazda, Heinrich z latarką w dłoni wczołgał się do legowiska, aby jak najdokładniej zbadać warunki mieszkaniowe tych zwierząt. Podobnie bada strategie przetrwania innych stworzeń. Zdumiewa go mysikrólik złotogłowy, „ptaszek niewiele większy od koliberka rubinobrodego”, który pozostaje aktywny w czasie mroźnych zim […] i który zdaniem autora symbolizuje „wykształcone ewolucyjnie, zdumiewające i odkrywcze strategie, dzięki którym zwierzęta radzą sobie w zimowym świecie”.” „Scientific American” „Historie opisywane przez Heinricha są niezwykłe i wciągające – dzięki mnogości wspaniałych przykładów, pasji dzielenia się wiedzą oraz szacunkowi i podziwowi autora dla otaczającej go przyrody.” „Kirkus”