Zdrowe dziecko w zgodzie z naturą

Thriller psychologiczny, w którym nowe tropy zgubią nawet najbardziej wnikliwego czytelnika. Greta Drawska powraca, a wraz z nią emocjonujące "Czerwone oleandry"! Weronika ma życie, o którym z pewnością marzy wiele kobiet. Mieszka w pięknym, dużym domu, w którym wraz ze swoim przystojnym i zaradnym mężem biznesmenem wychowuje nastoletnią córkę. Wszystko to okazuje się jednak być niesamowicie ulotne. Pewnego dnia życie Weroniki runęło niczym domek z kart. Ukochany mężczyzna nagle odchodzi, a czas pokazuje, że jest to tylko wierzchołek zbliżającej się tragedii. Życie młodej kobiety staje się niczym innym jak sennym koszmarem. Okazuje się, że nie zna swoich bliskich tak dobrze, jak myślała. Weronika próbuje się odnaleźć w nowej, trudnej rzeczywistości. Błądzi we mgle utkanej z setek pytań, które pozostają bez żadnej odpowiedzi. Jej niczym niezmącona sielanka z dnia na dzień zamieniła się w życie przepełnione zdradą i śmiercią. Czy Weronika pozna prawdę? Czy uda jej się odzyskać ukochaną córkę?

Rozczłonkowane ciała, brutalne morderstwa i potwór, którego zbrodniami żyła cała Rosja. "Doberman" to opowieść o najgłębszych pokładach zła, jakie drzemie w człowieku i niewyobrażalnym lęku w zetknięciu z tym, co nieludzkie. Poznaj historię, o której Rosjanie woleliby zapomnieć! Nowokuźnieck, Rosja. Rok 1996. Z rzeki Aba wyłowione zostaje niepokojące znalezisko. Jest nim fragment dziecięcej czaszki. Wkrótce śledczy znajdują kolejne znaleziska. Są to fragmenty rozczłonkowanych ciał dzieci w wieku od 9 do 14 lat. Pewne jest, że w okolicy grasuje brutalny morderca, który upatruje sobie ofiary w dzieciach. Wieść ta napawa lękiem mieszkańców Nowokuźniecka. Potęgują go kolejne morderstwa. Zaczyna się wyścig z czasem. Morderca dorabia się wielu przydomków. Znany jest jako Syberyjski Rozpruwacz, chałupnik i Potwór z Nowokuźniecka. Jacek Piekiełko przedstawia na łamach powieści historię bodaj najbrutalniejszego mordercy w dziejach postsowieckiej Rosji. "Doberman" ukaże Ci najgłębsze pokłady ludzkiego szaleństwa i czystego zła.

"Ogień. Dziewczyna z gór. Tom 3" Małgorzaty Wardy to powieść, w której zakochają się miłośnicy bieszczadzkiej scenerii i tajemnic buzujących na styku Polski i Ukrainy. Dzika przyroda stanowi tutaj naturalną scenografią dla brawurowej akcji i skomplikowanych losów intrygujących bohaterów powieści. Jakub zostaje aresztowany w ukraińskich Bieszczadach. Jest w bardzo ciężkim stanie, a do tego szybko okazuje się, że w areszcie czeka go prawdziwa walka o przetrwanie. Tymczasem Nadia odczuwa coraz mocniej piętno odciskane na niej przez góry, a szczególnie przez ich specyficznych mieszkańców. Oboje nie mają bladego pojęcia, że lada moment ich życie zmieni się na zawsze i nieodwracalnie. Okazuje się, że w lasach na granicy Polski i Ukrainy żyje Polla, która nigdy nie miała do czynienia z cywilizacją. Taniec z ogniem jest dla niej jedyną ucieczką od traumatycznych przeżyć. Wkrótce w jej życiu pojawią się Jakub i Nadia, a ich wspólna historia porywa czytelników i pozwala im na własnej skórze poczuć ducha bieszczadzkich lasów.

Chwytająca za serce opowieść o poświęceniu, prawdziwej miłości i szczęściu. I o tym, że czasem rezygnując z siebie można zyskać najwięcej. Kiedy Łucja znajduje porzucone dziecko, jej życie diametralnie się zmienia. Ponieważ dziewczynka jest chora i żadna rodzina nie decyduje się na adopcję, Łucja postanawia wziąć za nią odpowiedzialność. Niestety, otwierając się na miłość, musi porzucić swoje marzenia i plany. Czy będzie gotowa na tyle poświęceń? Justyna leczy się z powodu depresji. W młodości podjęła niewłaściwe decyzje, przez które teraz nie potrafi w pełni cieszyć się życiem. Tkwi w marazmie i nic nie wskazuje na to, że kiedykolwiek zazna jeszcze miłości.

„Praca to całe moje życie. To dzięki niej jeszcze nie zwariowałem. Nie mam czasu na życie osobiste, jeśli nie liczyć przelotnych romansów oraz przygód na jedną noc. Jednak taki układ całkiem mi pasuje. Mam zasady: żadnych uczuć, żadnych zobowiązań. Moje życie jest skomplikowane i nie zamierzam się nim z nikim dzielić. Zajmuję się ratowaniem ludzkiego życia i to jest mój priorytet. Jednak kiedy na

Książka Warszawskie dzieci ’44 pozwala spojrzeć z zupełnie nowej perspektywy na udział najmłodszych mieszkańców miasta w Powstaniu Warszawskim. To nie opowieść o bohaterskich walkach małych żołnierzy ani dyskusja o tym, czy wolno było im dać broń do ręki albo wysłać z butelką zapalającą na barykady. Po raz pierwszy ukazuje, jak dzieci uczyły się żyć w zupełnie nowej dla nich powstańczej rzeczywistości. Jak szybko musiały dorosnąć, by „wielka przygoda” nie zakończyła się śmiercią. Jak radziły sobie z przerażeniem, bólem, cierpieniem oraz koszmarnymi doświadczeniami, których były uczestnikami bądź świadkami. A także jak z traumą wyniesioną z powstańczej Warszawy musiały zmagać się do końca życia. Skłania do refleksji, jak doświadczenie Powstania Warszawskiego były przekazywane kolejnym pokoleniom. Spojrzenie na to wydarzenie oczami dziecka, poznanie jego emocji i dramatów odsłania prawdę o walce pozbawionej heroizmu oraz cenie, którą przyszło za nią zapłacić, by móc żyć dalej. O tym wszystkim dowiemy się, poznając wspomnienia m.in.: Beaty Tyszkiewicz, Krystyny Zachwatowicz-Wajdy, Magdaleny Zawadzkiej, Jarosława Abramowa-Newerlego, Jacka Fedorowicza, Krzysztofa Zanussiego, syna komendanta Armii Krajowej – Adama Komorowskiego, i syna „warszawskiej Niobe” – Mścisława Lurie.