Zapach truskawek. Rodzinne opowieści

Sięgnij po książkę pod tytułem "W twoją stronę" napisaną przez Karolinę Winiarską i przekonaj się, czy dwie siostry, które różni właściwie wszystko, będą w stanie wreszcie się do siebie zbliżyć! Z rodziną łączą nas więzy krwi. Nie zawsze są one jednak wystarczającym czynnikiem gwarantującym cieszenie się stabilną, bliską relacją stanowiącą wzajemne oparcie w trudnych chwilach. Łucja i Felicja to siostry, które nigdy nie były ze sobą zbyt blisko. Ich dzieciństwo dalekie było od bajki, gdyż dziewczynki zostały porzucone przez matkę, która zrezygnowała z domowych obowiązków, aby robić karierę. To trudne doświadczenie ukształtowało je, tworząc z nich silne i niezależne kobiety. Felicja straciła narzeczonego w dramatycznych okolicznościach i choć uchodzi za realizującą się zawodowo kobietę sukcesu, wciąż nie czuje się w pełni szczęśliwa. Z kolei Łucja wychowuje dwójkę dzieci wraz z mężem, który skupia się na pracy do tego stopnia, że zapomina o domowym ognisku. Ich małżeństwo wisi na włosku. Czy wspólny wyjazd Łucji i Felicji w rodzinne strony sprawi, że kobiety wreszcie odnajdą w sobie bratnie dusze?

„Balistrieri to jedna z najbardziej udanych postaci we współczesnej literaturze kryminalnej”. The Independent Rok 1990. W środku upalnego lata, gdy całe Włochy przeżywają magiczne noce mistrzostw świata w piłce nożnej, bez śladu znika syn potężnego rzymskiego dewelopera. Śledztwo przypada komisarzowi Balistreriemu, którego wcale nie cieszy, że musi szukać zbuntowanego syna przedsiębiorcy. Jednak wszystko zmienia odkrycie okrutnie okaleczonych zwłok młodego mężczyzny obok zwłok dziewczyny zniewolonej przez jednego z bossów camorry. Balistreri weźmie udział w strzelaninie, której dramatyczne konsekwencje uniemożliwią mu rozwiązanie sprawy. Rok 2018. Po prawie czterdziestu latach służby w policji Michele Balistreri przechodzi na emeryturę. Jego ciało i umysł noszą ślady intensywnego i pełnego cierpień życia. Ale nawet teraz nie znajduje spokoju: kiedy w dawnej rezydencji rodziny zamordowanego chłopaka zostają znalezione dwa manekiny odtwarzające okoliczności nierozwiązanej zbrodni sprzed niemal trzydziestu lat, dawny policyjny śledczy będzie musiał pomóc swojemu następcy w prowadzeniu śledztwa, które może się dla niego okazać ostatnim.

Kasze. Zapomniane, odkąd ziemniaki zawładnęły naszymi stołami. A to one od wieków były podstawą w kuchni wszystkich grup społecznych. W ozdobnej zastawie pojawiały się na królewskich i książęcych stołach. W glinianych misach w chłopskich izbach. Odkryjcie, jak smaży się kresowe pymchy, piecze pieróg biłgorajski i podkarpackie huski. Poznajcie najlepszy makowiec z kaszą manną z Podkarpacia i słynną fifkę, czyli zupę łódzkich tkaczy. Sprawdźcie, czym różni się smak krupniku kujawskiego od krupniku na wędzonych śliwkach. W jaki sposób na Dolny Śląsk, Śląsk Opolski i Ziemię Lubuską trafiła kasza kukurydziana i co z tym wspólnego mieli górale czadeccy. Dlaczego królowa Anna Jagiellonka kazała sprowadzać do Warszawy kaszę z Radomska oraz jakie przysmaki królowały w domach mieszczan w Warszawie czy Krakowie w dwudziestoleciu międzywojennym. Poznajcie roślinne wersje wielu regionalnych przysmaków: grysikowca, siekańców, izbickich golasów, szydłowieckich kaloszy, podkarpackich granatów, zawijoków janowickich, kresowej kuleszy i jacznika czy panirochów.

W dzisiejszych czasach Hesper Prynne nie potrzebowałaby nosić szkarłatnej litery. Żeby napiętnować ją do końca życia, wystarczyłoby parę wpisów w Internecie... Jane Young mieszka w Maine, zajmuje się organizacją przyjęć, samotnie wychowuje córkę i nie spotyka się z żadnym facetem. Kilkanaście lat temu była kimś zupełnie innym – ambitną studentką z Florydy, marzącą o karierze polityka. W dodatku

Powieść o cenie szczęścia, odwadze i sztuce wyboru. Czy warto porzucić uporządkowane życie dla czegoś, co może być piękne, nie bacząc na ryzyko? "Papierowy Pałac" to książka, która opowiada o sile, jaką zawiera w sobie każda pierwsza miłość. Tytułowy Papierowy Pałac to nazwa letniska, do którego Elle wybiera się w wakacje, odkąd tylko pamięta. Teraz ma już za sobą pięćdziesiąt przeżytych lat i po raz pierwszy, właśnie w tę cudowną, lipcową noc, przespała się ze swoją wielką miłością z młodzieńczych lat, Jonasem, po raz pierwszy. Kobieta budzi się, pełna niepokoju i wewnętrznych sprzeczności. Ma przecież rodzinę: kochającego męża i dzieci, z którymi do tej pory była szczęśliwa. Czy powinna utrzymać dotychczasowe życie, czy może jednak spróbować szczęścia ze swoją pierwszą miłością, o której tak długo marzyła? Mimo wszystko, zarówno Elle, jak i Jonasa nawiedzają niezbyt przyjemne wspomnienia. A wszystko to kręci się koło jednego dramatycznego wydarzenia, które namieszało w ich życiach tak bardzo, że do tej pory nie dało się tego zmienić. Czy jednak na pewno warto w to ingerować właśnie teraz? Czy nie lepiej pogodzić się z losem, skoro taki był jego wyrok?

W latach 1976–1983 wojskowa junta zamordowała w Argentynie około trzydziestu tysięcy osób. Młodzi ludzie, zaangażowani w opór wobec dyktatury czy po prostu z racji swych poglądów dla niej niewygodni, ginęli bez śladu – zrzucano ich z samolotów do rzeki, porywano z ulicy i wywożono samochodami bez numerów rejestracyjnych w nieznane miejsca kaźni. Narodzone w więzieniach dzieci zabierano matkom i oddawano do adopcji ich oprawcom. Niewyobrażalne tortury, jakim poddawani są przeciwnicy dyktatury, oglądamy z perspektywy bezimiennego narratora, ceniącego sobie dyscyplinę, porządek i hierarchię młodego wojskowego, któremu – podobnie jak jego towarzyszom w zbrodni – łatwo przychodzi uprzedmiotowienie katowanych wrogów. Łatwo im również przychodzi odcięcie się od masakry, jaką przeprowadzają na szeroką skalę, za pomocą formalnego, urzędniczego języka. Kohan wnikając w okrutną, perfidną, wyrachowaną część ludzkiej natury, zmusza nas do oglądania scen, na które wolelibyśmy nie patrzeć. Najokrutniejszej przemocy doświadczają w Dwa razy czerwiec kobiety, ale też one stawiają jej największy opór, podczas gdy większość społeczeństwa tkwi w letargu. Terror rządów junty Kohan zderza ze zbiorową gorączką wywołaną mistrzostwami świata w piłce nożnej, z oglądania meczów, czyniąc metaforę ucieczki od odpowiedzialności. Martin Kohan (ur. 1967) - jeden z najważniejszych współczesnych pisarzy argentyńskich, przewrotny kontynuator tradycji Jorge Luisa Borgesa i Ricarda Piglii, autor jedenastu powieści, trzech tomów opowiadań i wielu esejów, w których rozlicza się z historią Argentyny. W 2007 roku uhonorowany prestiżową Premio Herralde za powieść "Ciencias morales", w której - podobnie jak w książce "Dwa razy czerwiec" - zastanawia się, co sprawia, że społeczeństwo potrafi zaakceptować usankcjonowaną przez państwo przemoc, a nawet w niej uczestniczyć. "Tę książkę chciałoby się po przeczytaniu jak najszybciej zapomnieć albo zakrzyczeć. Ale Martin Kohan nie daje zapomnieć o "dwóch czerwcach" ani nie daje ich zakrzyczeć, bo jego bezlitosne studium społecznej uległości, studium oschłe do bólu, intrygujące każdym zdaniem i każdą padająca w powieści liczbą jest właśnie o zapomnieniu i krzyku. O kibicowskim krzyku społeczności rozkochanej w piłce nożnej, która swoim krzykiem zagłusza krzyki torturowanych ofiar. O katach, którzy wierzą, że wszystko pójdzie w zapomnienie. I o nas, czytelnikach, którzy stajemy się świadkami, ale chcemy o naszym świadectwie zapomnieć albo je zakrzyczeć. Carlos Marrodan Casas