Czarne nenufary

Urocza, ciepła i wzruszająca, pięknie zilustrowana przez autorkę Wielkiej przygody Jeżyka, książka o przyjaźni, dzieleniu się z innymi i życzliwej pomocy. Dodaje dziecku otuchy. Ułatwia przezwyciężyć lęk i poczucie osamotnienia. Niebo przecinają błyskawice. Walą pioruny. W taką noc Szop tak bardzo boi się być sam w domu, że wybiega w ulewny deszcz i mrok. Pędzi przez Kolczasty Las w nadziei, że przyjaciele pomogą mu przetrwać burzę. Ale Opos, Przepiórka i Świstak nie pozwalają mu wejść . Tłumaczą, że ich domki są za małe, za wąskie, jednoosobowe… Wtedy Szop dostrzega jeszcze jedno światełko. Migocze i mruga. W tym domku jest przytulnie, wesoło i… bardzo tłoczno. Czy Króliczka otworzy swój dom i serce dla przemokniętego, przemarzniętego i przerażonego Szopa? A może nawet ci, którzy odmówili mu pomocy, przekonają się, że razem jest najlepiej i najbezpieczniej? • Wysmakowane, ciepłe ilustracje ukazują całą gamę uczuć wyrazistych postaci zwierząt i współgrają z rytmicznym tekstem przeplatanym zabawnymi onomatopejami.

"Ani złego słowa" to kolejna znakomita powieść w dorobku autora "Bestii znikąd". Opowieść o tolerancji, emigracji i o tym, że czasami słowa potrafią ranić najmocniej. Niru jest synem nigeryjskich imigrantów, którzy na amerykańskiej ziemi rozpoczęli nowe życie. Chłopak z pozoru nie wyróżnia się niczym spośród swoich rówieśników. Jest chrześcijaninem, chodzi do kościoła, osiąga znakomite wyniki jako sportowiec. Jesienią ma rozpocząć studia na Harvardzie. W głębi duszy skrywa jednak tajemnicę, z którą z pewnością nie mógłby pogodzić się jego konserwatywny ojciec. Dlatego wyrusza w podróż w poszukiwaniu własnej tożsamości. Najpierw są dzikie imprezy z zakochaną w nim Meredith u boku, później kolejne inicjacje i mroczne, nowojorskie kluby. A wszystko to zmierza do finału, który na zawsze pozostanie w pamięci czytelnika! Powieść "Ani złego słowa" zdobyła szeroki rozgłos i uznanie, została też uhonorowana kilkoma prestiżowymi nagrodami. Krytycy są zgodni, że to kawał znakomitej, współczesnej prozy. Ta opowieść wciąga od pierwszej strony i nie sposób odłożyć ją na bok choćby na chwilę. Dawno już nikt w tak porywający sposób nie pisał o tolerancji, nienawiści, emigracji, o brutalności policji i o słowach, które potrafią niekiedy ranić najbardziej dotkliwie.

Rodzice dzieci w wieku przedszkolnym muszą zmierzyć się z nowymi wyzwaniami. Coraz bardziej samodzielny maluch intensywnie rozwija się fizycznie, emocjonalnie i społecznie. Nie ma niezawodnych recept wychowawczych skutecznych wobec każdego dziecka. Można jednak mądrzej i efektywnie wpływać na jego rozwój poprzez zrozumienie mechanizmów odpowiadających za postępowanie dziecka na różnych etapach jego rozwoju. Z poradnika dowiesz się m.in.: jak zmienia się dziecko między trzecim a siódmym rokiem życia, jak się nie dać „małemu despocie”, jak zabawa wpływa na rozwój malucha, czy edukacja przedszkolna jest korzystniejsza od domowej, dlaczego dzieci zmyślają, czy warto uczyć dzieci wartości pieniądza, jakie korzyści i zagrożenia stwarzają urządzenia cyfrowe, jak budować poczucie własnej wartości dziecka i nauczyć je samodzielności. Dr Aleksandra Piotrowska w rozmowach z Ireną A. Stanisławską w przystępny sposób przybliża rodzicom zagadnienia związane z wychowaniem dzieci w wieku przedszkolnym. Pokazuje nie tylko przyczyny, ale też skutki niektórych zachowań dzieci. Pomaga zrozumieć, jak bardzo pociechy zmieniają się w tym okresie i co rodzic może zrobić, by wspomóc je na tym niezwykle ważnym etapie życia.

“Błękit błyskawicy” to czwarty tom tak zwanego “Kwartetu Szetlandzkiego”. W obserwatorium ptaków zostaje znalezione ciało zamordowanej kobiety. Jej włosy morderca przystroił ptasimi piórami. Jedna z Wysp Szetlandzkich, Fair Isle, słynie między innymi z obserwatorium ornitologicznego. Właśnie tam dokonane zostaje makabryczne odkrycie. Ciało brutalnie zamordowanej kobiety przystrojone jest w ptasie pióra, które morderca wplótł we włosy ofiary. Śledztwo prowadzi inspektor Jimmy Perez. Na Fair Isle ściągnęło go coś zupełnie innego, w obliczu zbrodni i tego, że morderca prawdopodobnie wkrótce znowu uderzy, Jimmy Perez musi odłożyć na bok sprawy prywatne. Tymczasem wyspa zostaje odcięta od świata przez szalejący sztorm. Przerażeni mieszkańcy wiedzą, że zbrodniarz jest jednym z nich. Kolejny raz mistrzyni suspensu zabiera nas na Szetlandy. Odcięta od świata wyspa, wokół której rozpętała się burza, staje się areną zapierającego dech w piersiach pościgu za seryjnym mordercą. Akcja płynie tu w zawrotnym wręcz tempie, a kryminalna intryga zachwyci nawet wytrawnych znawców powieści detektywistycznych. Potwierdzają to zresztą recenzje. Lepszego thrillera na półkach księgarń nie znajdziecie! “Błękit błyskawicy” to czwarty tom tak zwanego “Kwartetu Szetlandzkiego” autorstwa Ann Cleeves. Na cykl składają się jak dotąd następujące powieści: “Czerń kruka”, “Biel nocy”, “Czerwień kości”, “Błękit błyskawicy”.

„…Wprzód egzystencja sztuki, artysty, związana była zawsze z jakimś mniejszym lub większym dworem, z osobą króla czy wielkiego pana; dopiero w nowoczesnym ustroju społecznym dwór mecenasa rozpylił się w szary tłum bezimiennej publiczności, która rozstrzyga o sławie i dochodach artysty. Osobliwe warunki życia wytworzyły typ cygana, tego króla bez ziemi, owijającego się dumnie dziurawą peleryną niby płaszczem monarszym. Świadomość, że o wartości jego decyduje talent, i tylko talent, stwarza w artyście lekceważenie kodeksu etyki społecznej w stosunku do mieszczucha, filistra (mydlarza, jak niedawno u nas się mówiło), którego uważa jakby za reprezentanta wrogiego plemienia; niestałość dochodów, niestosunek pomiędzy stanem materialnym a wysokim napięciem duchowym, częste wreszcie ocieranie się o świat zbytku — wytwarzają ową specyficzną gospodarkę, w której owoc kilkumiesięcznej pracy spożywa się w kilka godzin, aby nazajutrz rozpocząć życie czarnej nędzy, bardziej w tych kontrastach odpowiadające wyobraźni artysty niż ciągła uregulowana mierność. A wreszcie, te okresy wytężonej pracy, łamania się z samym sobą, to rozbujanie nerwów między upojeniem twórczym a zwątpieniem niemocy lub zawodu pociąga za sobą nieodzowną potrzebę równie silnych odczynów odurzenia i szalonych wybryków. Ta dekoracyjna strona życia cyganerii, te hulanki i ekscentryczności najbardziej podpadają oczom publiczności, jako iż tamte dnie i noce mozolnej, wytrwałej pracy pozostają w cieniu: stąd tyle ciem, wabionych owym łatwym na pozór, barwnym i niefrasobliwym życiem, leci ku temu światu — ażeby w nim spłonąć. Tę też cyganerię, bawiącą się, biesiadującą, całującą ładne buziaki, płatającą tysiączne psoty, wziął Murger za przedmiot swoich Scen. …Cyganeria! to pojęcie skrystalizowało się pod piórem Murgera po raz pierwszy i definitywny zarazem…" Tadeusz Boy Żeleński