Gilliamesque. Przedpośmiertna autobiografia

"Trzynasty księżyc" to trzeci tom popularnej serii "Żniwiarz". Sięgnij po opowieść przepełnioną słowiańskimi bóstwami i potworami. Sprawdź, jak niebezpiecznie jest żyć, kiedy jest się obrońcą słowian. Jeżeli jeszcze nigdy nie miałeś styczności z mitologią słowiańską we współczesnej literaturze, to naprawdę czas najwyższy nadrobić zaległości. Na rynku wydawniczym co rusz pojawiają się nowości po brzegi wypełnione słowiańskimi wierzeniami, kulturą, jak i stworami rodem z najgorszych koszmarów. Być może o niektórych nigdy przedtem nie słyszałeś, a one są, istnieją w naszej kulturze od prawieków. Przekonaj się sam. A jest w czym wybierać. Jedną z takich książek jest właśnie "Trzynasty księżyc". Główną bohaterką jest Magda, dwudziestokilkuletnia dziewczyna, która wie, co w trawie piszczy, jeżeli mowa o wszelkiego rodzaju demonach, upiorach czy zmorach. Wszystko to sprawka wujka, który nie kryje się zbytnio z tym, co robi każdej nocy. Feliks, bo to o nim mowa, od wielu lat jest żniwiarzem. Jego zadaniem jest unicestwiać wszystkie nadprzyrodzone istoty, które pojawiają się na ulicach Wiatrołomu i w okolicach. Magda nie odstępuje mu na krok, stara się towarzyszyć wujkowi, kiedy tylko może, aż któregoś dnia okazuje się, że ona sama też jest żniwiarzem. Od tej pory chce indywidualnie stawiać czoła wszelkim demonom, których spotyka na swojej drodze, co nie do końca okazuje się dobrym posunięciem. W trzecim tomie serii "Żniwiarz" autorstwa Pauliny Hendel mamy naprawdę dużo akcji. Więcej polowań, o wiele więcej zagrożeń i jeszcze więcej nowych stworów. Świat wykreowany przez autorkę w poprzednich tomach powoli się zmienia, chodzi po nim coraz więcej demonów, które kryją się w każdym kącie. Nawet zwyczajni ludzie zaczynają odczuwać ich obecność. Magda, jej wujek Feliks oraz chłopak Mateusz mają pełne ręce roboty. Na ziemi pojawia się bóg krainy zmarłych i chce, by ludzie znowu się bali. Bohaterowie będą musieli stawić czoła całej armii krwiożerczych upiorów, aby na nowo wprowadzić porządek. Jakby tego było mało, jest jeszcze Pierwszy, który nieźle sobie pogrywa z Magdą i zdaje się, że ciągle coś knuje. Książka "Trzynasty księżyc" Pauliny Hendel poprzedzona jest 2 tomami: "Pusta noc" oraz "Czerwone słońce".

W 1967 r. Roy Bates, emerytowany brytyjski oficer, zajął opuszczoną platformę przeciwlotniczą na wodach międzynarodowych, a następnie nazwał ją Sealandią i ogłosił się jej księciem. W 1996 r. artysta Lars Vilks nazwał skrawek szwedzkiego wybrzeża Ladonią, tworząc swoje państwo dzieło sztuki, którego hymnem jest odgłos kamienia wpadającego do wody. W 2013 r. pewna dziewczynka z Virginii, Emily, zapytała tatę, czy mogłaby zostać prawdziwą księżniczką. Pół roku później jej tata utworzył na pustyni Królestwo Północnego Sudanu, a swoją córkę uczynił księżniczką. W 2016 r. Mieszko Makowski założył Królestwo Kabuto. Jego terytorium mieści się na działce pod Radomiem. Król Mieszko był rozczarowany Polską, więc stworzył państwo, w którym wartością nadrzędną jest absolutna wolność. To tylko przykłady kilku mikronacji – współczesnych tworów parapaństwowych – i ich pomysłodawców opisanych w tej niezwykłej książce. Bohaterowie Macieja Grzenkowicza to zapaleńcy, idealiści, outsiderzy, którym obecna oferta państwowa nie odpowiada, dlatego tworzą swoje. Swoje tycipaństwa.

Subiektywny portret dziewięciu wybitnych polskich operatorów: Jerzego Lipmana, Jerzego Wójcika, Witolda Sobocińskiego, Jana Laskowskiego, Mieczysława Jahody, Edwarda Kłosińskiego, Jacka Petryckiego, Piotra Sobocińskiego i Pawła Edelmana. Autor pokazuje twórców, którzy sprawili, że pewne kadry zostaną Mu w głowie do końca życia: Zygmunt Malanowicz „biegnący” po jeziorze w Nożu w wodzie Jerzego Lipmana i Romana Polańskiego, płonące lampki spirytusu w Popiele i diamencie Jerzego Wójcika...

Książka Warszawskie dzieci ’44 pozwala spojrzeć z zupełnie nowej perspektywy na udział najmłodszych mieszkańców miasta w Powstaniu Warszawskim. To nie opowieść o bohaterskich walkach małych żołnierzy ani dyskusja o tym, czy wolno było im dać broń do ręki albo wysłać z butelką zapalającą na barykady. Po raz pierwszy ukazuje, jak dzieci uczyły się żyć w zupełnie nowej dla nich powstańczej rzeczywistości. Jak szybko musiały dorosnąć, by „wielka przygoda” nie zakończyła się śmiercią. Jak radziły sobie z przerażeniem, bólem, cierpieniem oraz koszmarnymi doświadczeniami, których były uczestnikami bądź świadkami. A także jak z traumą wyniesioną z powstańczej Warszawy musiały zmagać się do końca życia. Skłania do refleksji, jak doświadczenie Powstania Warszawskiego były przekazywane kolejnym pokoleniom. Spojrzenie na to wydarzenie oczami dziecka, poznanie jego emocji i dramatów odsłania prawdę o walce pozbawionej heroizmu oraz cenie, którą przyszło za nią zapłacić, by móc żyć dalej. O tym wszystkim dowiemy się, poznając wspomnienia m.in.: Beaty Tyszkiewicz, Krystyny Zachwatowicz-Wajdy, Magdaleny Zawadzkiej, Jarosława Abramowa-Newerlego, Jacka Fedorowicza, Krzysztofa Zanussiego, syna komendanta Armii Krajowej – Adama Komorowskiego, i syna „warszawskiej Niobe” – Mścisława Lurie.

Człowiek, będąc w gruncie rzeczy bezbronny wobec zimna, włożył mnóstwo wysiłku w znalezienie sposobów przeżycia w skrajnych warunkach atmosferycznych. Nauczyliśmy się tak budować domy, tak szyć ubrania, tak się odżywiać, by chronić się przed niskimi temperaturami. A mysikrólik? Ptaszek wielkości kciuka potrafi przetrwać kilkunastostopniowe mrozy, nastroszywszy piórka i odpowiednio spożytkowując energię. Podobnie radzą sobie inne stworzenia: zmiana ubarwienia, hibernacja, zwiększanie masy ciała, specjalna budowa kończyn czy dzioba, ocieplone schronienia, gromadzenie zapasów – każdy gatunek znalazł swój sposób na przetrwanie najmroźniejszych miesięcy. Ptaki mają pióra puchowe, ssaki futro, które chroni je przed zimnem. Liczne zwierzęta, takie jak bobry, niedźwiedzie i niektóre owady, budują gniazda i nory, które uzupełniają lub zastępują bezpośrednie okrycie ciała. A niektóre, jak niezwykły susłogon arktyczny, zamarzają, żeby nie zginąć. Zimą tylko pozornie nic się nie dzieje. Bernd Heinrich zabiera czytelnika do świata zasypanego śniegiem, skutego mrozem i… tętniącego życiem. „Bernd Heinrich, wielokrotnie nagradzany autor książek przyrodniczych, w „Zimowym świecie” opisuje, w jaki sposób zwierzęta radzą sobie podczas mroźnych miesięcy. Niektóre, na przykład norniki, przez całą zimę kryją się w podziemnych tunelach i wyściełanych trawą gniazdach. Inne małe ssaki, jak wiewiórki ziemne, przesypiają cały śnieżny sezon. Pewne owady dzięki specyficznym składnikom we krwi wprowadzają się w stan przechłodzenia, inne wręcz przeciwnie – zamarzają, by przetrwać. Wiele zwierząt pozostaje aktywnych: spędzają czas w ciepłych norach i gniazdach i wychodzą na zewnątrz tylko w poszukiwaniu pożywienia. Heinrich pokazuje czytelnikom skupiska zimujących owadów, podąża śladami łasicy zostawionymi na śniegu i podgląda malutkie mysikróliki poszukujące jedzenia. Ta książka to wspaniała pozycja zarówno dla fanów dobrej literatury, jak i miłośników przyrody.” Nancy Bent, „Booklist” „Z pewnością niewielu ludziom na świecie udało się wejść do bobrzego żeremia… Bernd Henrich, profesor biologii z uniwersytetu w Vermont, zrobił to, by dogłębnie poznać sposoby, dzięki którym zwierzęta przeżywają zimę. Latem, gdy rozlewiska wyschły, a bobry opuściły swoje gniazda, Heinrich z latarką w dłoni wczołgał się do legowiska, aby jak najdokładniej zbadać warunki mieszkaniowe tych zwierząt. Podobnie bada strategie przetrwania innych stworzeń. Zdumiewa go mysikrólik złotogłowy, „ptaszek niewiele większy od koliberka rubinobrodego”, który pozostaje aktywny w czasie mroźnych zim […] i który zdaniem autora symbolizuje „wykształcone ewolucyjnie, zdumiewające i odkrywcze strategie, dzięki którym zwierzęta radzą sobie w zimowym świecie”.” „Scientific American” „Historie opisywane przez Heinricha są niezwykłe i wciągające – dzięki mnogości wspaniałych przykładów, pasji dzielenia się wiedzą oraz szacunkowi i podziwowi autora dla otaczającej go przyrody.” „Kirkus”

Genialna powieść z gatunku płaszcza i szpady! Wspaniała wartka akacja, wciągająca fabuła, miłość i śmierć, intrygi i porwania, więzienia i ucieczki, Cyganie i szlachta, stary Paryż i dawna Francja, tajemnicze zaułki, skomplikowane intrygi, wszystko to sprawia, że od powieści po prostu trudno się oderwać. No i oczywiście tytułowa, nieomal mityczna, a jednak autentyczna postać znakomitego francuskiego filozofa, pisarza, ale też awanturnika i szermierza Cyrana de

Niezwykła historia drogi na szczyt jednej z największych firm technologicznych świata. "Republika Samsunga" to wszystko, co chcielibyście wiedzieć o Samsungu, a czego koreański czebol nie chciałby Wam pokazać. Samsung jest dziś jednym z największych elektronicznych przedsiębiorstw świata. Jego produkty są sprzedawane na każdej szerokości geograficznej, a zatrudnienie znajdują w nim setki tysięcy ludzi. Jak doszedł do miejsca, w którym znajduje się obecnie? Mieszkający w Korei Południowej dziennikarz Geoffrey Cain uważnie śledzi tę drogę, nie pomijając żadnego ważnego etapu. Wyciąga na światło dzienne mroczną prawdę o brutalnych prawach rynku i zakulisowych intrygach będących na porządku dziennym w rywalizacji światowych potentatów technologicznych. Uchyla rąbka tajemnicy, dając Czytelnikom dostęp do wiedzy, którą sama firma wolałaby ukryć przed światem. Docierając do osób z wnętrza przedsiębiorstwa, autor krok po kroku odsłania prawdę o wielkiej firmie, która mimo swojej rynkowej pozycji ciągle jest tak mało znana szerszemu audytorium. Zdziwicie się, jak wielu rzeczy jeszcze nie wiedzieliście o Samsungu i zrozumiecie, że jego wielki światowy sukces ma też swoją ciemną stronę.