Jak dziewczyna. Inspirujące historie kobiet, które żyją po swojemu

Jak podnieść się po stracie ukochanego mężczyzny? Książka "Już nie czekam" to historia kobiety o imieniu Marika, która wiodła szczęśliwe życie do momentu śmierci ukochanego męża. Czy będzie w stanie się podnieść? Co czeka ją po drugiej stronie? Główna bohaterka książki Marika prowadzi gabinet psychologiczny. Kiedyś tworzyła go razem z mężem Damianem. Do jego śmierci. Teraz Marika musi poukładać na nowo swoje życie zawodowe i prywatne. Jak śmierć ukochanego wpłynie na jej dalsze życie? Wydaje się, że kobieta pozbierała się po jego odejściu, a przynajmniej takie wrażenie sprawia. Dla postronnego obserwatora wygląda dobrze. Przyjmuje pacjentów jak dawniej, pomaga innym ludziom. Gdy wraca do domu, wtedy pojawiają się w niej uczucia niemocy i smutku. Pomocną dłoń wyciąga do niej Eryk, długoletni przyjaciel, dzięki któremu powoli staje na nogi. Któregoś dnia do gabinetu Mariki trafia Szymon. Jego problemem jest lęk przed zaśnięciem. Pojawił się on znienacka, od kiedy Szymon poznał pewną kobietę na zajęciach sportowych. Mężczyzna czuje, że coś go do niej przyciąga, wydaje mu się znajoma. Czy Marika będzie w stanie pomóc Szymonowi? Czy dzięki niemu także jej życie zacznie nabierać nowych kształtów i kolorów? Czy kobieta zdoła zrozumieć, że nie ma czegoś takiego jak zły los, a jedynie nasza reakcja układa życie w taki czy inny sposób? Agnieszka Olejnik stworzyła historię ludzi, którzy jak wielu z nas przeżyli coś, co spędza im sen z powiek, dosłownie lub w przenośni. Czy zdołają ponownie zasnąć?

Pełna ciepła kontynuacja powieści "Siostry". Zobacz, co słychać u rodzeństwa Niemirskich i sprawdź, jakie tajemnice wyjdą na jaw tym razem, gdy najmniej się tego spodziewają. "Przyjaciele i rywale" to drugi tom serii obyczajowej "Czary codzienności". Agata i Daniela przywykły już do życia w Zmysłowie, choć rzeczywistość wygląda tam nieco inaczej, a czas płynie wolniej. Siostry razem wyremontowały dom, natomiast sklepik przemieniły w herbaciarnię, która obecnie nosi nazwę "Trzy siostry i trzy koty". Daniela zmieniła nieco swoją ścieżkę zawodową i aktualnie poświęca czas na tłumaczenie książki. Jednocześnie udało jej się odkryć w sobie niezwykły talent kulinarny. To właśnie dania, które teraz przygotowuje, oczarowują wszystkich wokół. Tymczasem Agacie zależy na zorganizowaniu plenerowej wystawy obrazów swojej zmarłej matki. Aby jednak przedsięwzięcie wypaliło, musi znaleźć sposób na odpowiednią reklamę. Pomocny okazuje się Jakub, natomiast Daniela występuje w roli asystentki. W pobliżu szykuje się też spora inwestycja, a tożsamość ojca Tosi niespodziewanie zostaje odkryta. Czy w życiu sióstr więcej będzie życzliwości, płynącej od przyjaciół czy kłód, rzucanych im pod nogi przez wrogów?

Wzięli cię za niepoważną, gdy przeczytali list od ciebie, w którym pisałaś: Jadę do Nowego Jorku. Wzięli cię za głupią w tym mieście wielkich możliwości, gdy zgłosiłaś się jako reporterka do redakcji New York Worlda" gazety należącej do Josepha Pulitzera. Kobieta Z prowincji, bo tak myśleli o Pittsburghu mieszkańcy Nowego Jorku końcem XIX wieku Teraz sama, w męskim świecie, musisz dotrzeć do sedna swojej historii i udowodnić, co dla ciebie znaczy free american girl. Nigdy wcześniej nie widziano kobiety reportera. Pomysł Nellie Bly na przeprowadzenie tajnego śledztwa na Blackwells Island, w nowojorskim przytułku dla obłąkanych, będzie nowatorski i przełomowy, a sama akcja brawurowa. Reportaż, który potem powstanie, nie tylko poprawi sytuację zamkniętych na wyspie chorych kobiet lecz także przejdzie do historii dziennikarstwa. Od tego momentu dziennikarka, w tysiącu przebrań, będzie opowiadać Amerykę Amerykanom. Stanie się koszmarem polityków i decydentów. Będzie podróżować po świecie, przeżywać miłości i porażki. W apogeum popularności sama okrąży świat dookoła i zrobi to znacznie szybciej niż Phileas Fogg bohater opowieści Juliusza Vernea. Nellie Bly stanie się pionierką, postacią, która nigdy wcześniej nie istniała kowalem własnego losu, nieustraszoną dziennikarką uzbrojoną jedynie we własną spostrzegawczość i silny głos głos kobiety niezależnej.

"Okrutna jak Polka" to książka, którą powinna przeczytać każda polska kobieta. Przeczytać i głęboko przemyśleć. "Okrutna jak Polka" to książka o nas. Każdy zna pojęcie "męska solidarność". Czy istnieje solidarność kobiet? Autorka książki w to wątpi. No, może w niektórych sprawach... Młynarska udowadnia, że jesteśmy ofiarami patriarchatu. Żyjemy w państwie, w którym, mimo pozornego równouprawnienia, kobiety mniej zarabiają i zajmują mniej lukratywne stanowiska. Każda kobieta zna uczucie poniżenia i padła ofiarą przekraczania granic przez mężczyzn. Jednak Młynarska naświetla obraz z nieco innej strony. Zwraca uwagę na wzajemnie relacje kobiet, na to, że kobiety się wzajemnie nie lubią i nie szanują, mało tego - bezlitośnie się zwalczają. Jest w tym sporo prawdy. Jesteśmy dobre w tym, aby dogryzać sobie nawzajem tak, żeby zabolało. Poza tym same wpadamy w tę pułapkę - jak często za uchybienia mężczyzn winimy nie ich, a inne kobiety? Autorka, akcentując ten fakt, dowodzi, że jeśli nie zmienimy stosunku do innych kobiet, pozostaniemy skazane na życie w cieniu mężczyzn. Powodów do zwalczania siebie nawzajem upatruje w kompleksach kobiet, w poczuciu niższości - od dzieciństwa wpajano nam uległość i posłuszeństwo. Ale jesteśmy dorosłe - mamy moc, by to zmienić. Tylko trzeba chcieć.

Bywa, że kobieta musi wybierać między obowiązkiem, stanowiskiem, władzą a miłością... W przypadku królowej taki wybór wydaje się oczywisty, bo cóż może być ważniejszego od korony? A jednak Eleonora z Habsburgów Wiśniowiecka udowadnia, że kto umie kochać prawdziwie może się spodziewać nagrody, bo miłość jest szczodra i potrafi wynagrodzić tych, którzy jej wiernie służą. Królowa

"Dziewczyna z porcelany" Agnieszki Olejnik to powieść, która daje do myślenia. Czy wiesz, że czasem życie wycina okrutne żarty i nic, zupełnie nic nie jest już takie, jak powinno? "Dziewczyna z porcelany" jest powieścią obyczajową, która skupia się na bardzo silnych emocjach i opowiada niełatwą, a zarazem przewrotną historię. Michał to student informatyki, który korzysta ze swojego beztroskiego życia. Gdy nie studiuje, pracuje jako model i hobbystycznie robi zdjęcia. Ma sporo pieniędzy i powodzenie wśród kobiet. Ma też piękną dziewczynę, którą może się chwalić, gdzie zechce. Jeden telefon sprawia, że jego idealne życie sypie się jak domek z kart. Jego rodzice nagle giną w wypadku samochodowym. On, jako najbliższy krewny, musi zająć się swoim 4-letnim bratem. Dlatego też wraca do rodzinnego miasteczka, by tam rozpocząć nowy rozdział swojego życia. Niestety nie spotyka się ze zrozumieniem ze strony swoich dotychczasowych znajomych z wielkiego miasta. Uświadamia sobie, jak bardzo płytkie i nietrwałe były relacje, jakie zawarł w trakcie studiów. Musi teraz jak najszybciej dojrzeć i stać się odpowiedzialny, ponieważ nikt nie zrobi tego za niego i nigdy więcej nie wyręczy się rodzicami. Jest ktoś, kto decyduje mu się pomóc w opiece nad bratem, z którą początkowo w ogóle sobie nie radzi. To Zuzanna, nauczycielka języka rosyjskiego i rozwódka, już wcześniej zajmująca się chłopcem. Jest starsza od Michała, dlatego też ten z początku nie zwraca na nią uwagi, dochodzi nawet do wniosku, że nie jest pociągająca. Im dłużej razem przebywają, tym bardziej zaczyna go fascynować. Zwłaszcza jej piękne włosy i porcelanowa cera. Czy gorące, młodzieńcze uczucie wystarczy, by pokonać demony przeszłości?

Od niepamiętnych czasów mieszkańcy zewnętrznych Kręgów samotnego miasta służyli rządzącym w Klejnocie arystokratom. Ale oto nadchodzi czas pomsty i wyrównania rachunków. Sprzysiężenie Czarnego Klucza przygotowuje się do przejęcia władzy. Violet znajduje się w samym środku rebelii, ale konflikt z arystokracją ma dla niej również wymiar osobisty. Jej

Maria Józefa Habsburg – ostatnia koronowana polska królowa nie ma wśród historyków dobrej opinii. Uważana jest za sterniczkę okrętu pod tytułem „wolna Rzeczypospolita”, tak nieudolnie, nierozsądnie i egoistycznie nim kierującą, że w końcu musiał się rozbić o skały i przestać istnieć na 123 lata. Janina Lesiak podjęła się trudnego zadania; wychodząc z założenia, że każdy ma prawo do obrony postanowiła nie tyle tłumaczyć, ile zrozumieć postępowanie Marii Józefy szukając przyczyn, dla których ta ostatnia z ośmiu Habsburżanek na polskim tronie zapisała się wśród nich najgorzej. Książka jest opowieścią o kobiecie, która pragnęła być kimś innym niż była i o tym, że niespełnione marzenia mogą zmienić życie komuś, kto nie potrafi się pogodzić z niemożnością ich realizacji. I o tym, że aby być królową nie wystarczy usiąść na królewskim tronie… Jest także po części opowieścią Autorki o jej własnym życiu, wyborach i drodze twórczej poświęconej portretom psychologicznym polskich królowych, które choć dalekie i niekiedy zapomniane są tak niezwykłe, że trzeba je obudzić i ożywić. Maria Józefa Habsburg – ostatnia w monarszym orszaku zaprasza do swojego świata.