The Science of Rick and Morty. Nienaukowy...

Autobiograficzna powieść o rodzinie i przyjaźni, seksie, miłości. Impulsem do powstania Opowieści wtajemniczanego była śmierć Christophera Hitchensa, najbliższego przyjaciela Martina Amisa. To właśnie ich głęboka i wieloletnia relacja jest główną osią opisanych w tej książce historii – od wspólnej pracy zawodowej, pełnej recenzji nie tylko książek, miejsc i idei, ale też najświeższych plotek ze świata literatury, po meandry życia prywatnego i podboje miłosne (w tym ponętnie amoralną Phoebe Phelps, wobec której Amis żywił niezdrową obsesję). Na kartach tej niezwykłej książki pojawiają się też inne, silne postacie, które współzawodniczą o wpływy na życie autora – Kingsley Amis, Iris Murdoch, Elizabeth Jane Howard, Saul Bellow czy też jego niedościgniony wzór, i wymykający się wszelkim etykietom Philip Larkin. Poszukując własnej drogi, Amis zmaga się – z czułością i humorem – z najtrudniejszymi pytaniami: jak żyć, jak opłakiwać zmarłych i jak umierać. Próbując na nie odpowiedzieć, przywołuje nie tylko swoje prywatne doświadczenia, ale i historię najnowszą z jej najpotworniejszymi zdarzeniami i stara się dociec, w jaki sposób to wszystko nauczyło go pisać. Owocem tych rozważań jest najintymniejsze dzieło Amisa, list miłosny, w którym otwiera się na czytelników, prezentując panoramę swego niezwykłego świata.

Mecenas”, „filantrop”, „magnetyczna osobowość”, „ludzie po prostu do niego lgnęli”. O Stanleyu Tolkinie w Nowym Jorku mówiło się wiele. Polak, który z powodzeniem prowadził kluby The Dom oraz Stanley’s Bar, gdzie gościła śmietanka nowojorskiej bohemy. Andy Warhol wyświetlał tam swoje filmy, The Velvet Underground grali swoje pierwsze performatywne koncerty, najwięksi jazzmani wdawali się w światopoglądowe dyskusje, a afroamerykańscy aktywiści planowali równościowe pikiety. Ale kim tak naprawdę był Tolkin, o którym polskie archiwa uparcie milczą? Jan Błaszczak niczym najlepszy detektyw prowadzi nas nowojorskimi ulicami Lower East Side i próbuje rozwiązać zagadkę Stanleya Tolkina. W śledztwie pomagają mu bitnikowskie poetki, organizatorzy punkowych koncertów z lat 70., artyści wizualni, międzynarodowej sławy kompozytorzy, księża z nowojorskich parafii, afroamerykańscy pisarze i potomkowie polskich emigrantów. A opowieść o Tolkinie jest też przewodnikiem po Nowym Jorku ostatniego półwiecza, gdzie od lat słodki zapach marihuany miesza się z rześkim powietrzem znad East River. Po mieście, którego mieszkańcy, jak niegdyś Stanley Tolkin, próbują realizować swój American dream.

Seria "Komisarz Wróbel" autorstwa Tomasza Duszyńskiego to cykl kryminałów retro osadzonych w przedwojennej Warszawie, gdzie zbrodnia przenika się z życiem artystycznym, politycznym i gangsterskim. Komisarz Antoni Wróbel, zmuszony zmierzyć się z okrutnymi morderstwami, prowadzi śledztwa w świecie, gdzie sława i marzenia o sukcesie często kończą się tragicznie. Autor mistrzowsko oddaje atmosferę przedwojennej Polski, splatając wątki kryminalne z historycznymi wydarzeniami i biografiami znanych postaci tamtych czasów. Każde śledztwo Wróbla odkrywa mroczne tajemnice, często wykraczające poza zwykłe przestępstwa, zagłębiając się w świat okultyzmu, kina i elity polityczno-społecznej. Seria łączy w sobie napięcie, dbałość o szczegóły historyczne oraz barwne opisy życia w tętniącej życiem Warszawie. Kluczowe cechy serii: Przedwojenna Warszawa jako tło, pełne napięcia i tajemnic. Zagadki kryminalne oparte na morderstwach z artystycznym i okultystycznym tłem. Postać komisarza Wróbla, racjonalisty, który niechętnie współpracuje z jasnowidzami i gangsterami. Połączenie autentycznych postaci i wydarzeń historycznych z fikcyjnymi wątkami kryminalnymi. Bogate opisy życia przedwojennej elity artystycznej, politycznej oraz gangsterskiej Warszawy.

Pikantna i romantyczna powieść o kolejnej pięknej właścicielce gorącej restauracji Pokusa... Riley Gibson jest podekscytowana. Pokusa, modna restauracja, której jest współwłaścicielką, będzie pokazywana na telewizyjnym kanale kulinarnym. Jej przyjaciółki obawiają się jednak, że stała obecność ekipy telewizyjnej wywróci życie restauracji do góry nogami. Ale taka

Sięgnij po książkę pod tytułem "Sex/Man” autorstwa B.B. Easton i przekonaj się, że czasem najbardziej interesujące jest to, co nieznane! Większość ludzi posiada pewne wyobrażenie na temat swojego wymarzonego partnera. Zestaw konkretnych cech charakteru oraz wyglądu, na które reagujemy wyjątkowo entuzjastycznie i których poszukujemy u innych. Niekiedy jednak nasze zainteresowanie wzbudza ktoś, kto wymyka się tym schematom i skrywa za gęstą aurą tajemnicy. BB, odkąd tylko pamiętała, posiadała słabość do tak zwanych niegrzecznych mężczyzn, którym daleko było do ideału, ale którzy skutecznie potrafili rozpalić w niej pożądanie. Niepokorni, zbuntowani, odważni i charyzmatyczni. Właśnie tacy byli niemal wszyscy jej poprzedni partnerzy. Teraz kobieta szuka stabilizacji i prawdziwej miłości. Los sprawia, że BB spotyka na swej drodze Kena, który wydaje się być dokładnym przeciwieństwem mężczyzn z jej przeszłości. Jest szarmancki, opanowany i kieruje się przede wszystkim logiką i chłodną oceną sytuacji, niezależnie od okoliczności. Jest przy tym tajemniczy i nieprzystępny, co wzbudza zainteresowanie BB. Parę łączy związek pełen namiętności, a kobieta uparcie próbuje poznać także emocjonalną stronę swojego ukochanego. To jednak nie jest tak proste, jak jej się wcześniej wydawało. Czy w końcu odniesie sukces?

"Doktor Zosia" jest trzecią częścią cyklu powieściowego Ałbeny Grabowskiej "Uczniowie Hipokratesa". To połączenie beletrystyki, powieści obyczajowej, z historią polskiej medycyny. Ałbena Grabowska z zawodu jest lekarzem neurologiem. Jest już też znaną pisarką, a największą sławę przyniosła jej trzytomowa powieść przeniesiona na ekran - "Stulecie Winnych". Akcja dwu poprzednich tomów "Uczniów Hipokratesa" toczyła się w II połowie XIX wieku, w "Doktorze Zosi" natomiast pisarka umieściła akcję w wieku XX, przed pierwszą wojną światową oraz w trakcie jej trwania. Dzięki autorce czytelnik może zapoznać się z obrazami z życia przedwojennej i wojennej Warszawy, poznać historię Szpitala Ujazdowskiego. Właśnie tam, w wojskowym szpitalu, doktor Zosia dostała propozycję pracy. W szpitalu ma okazję przyglądać się wielu medycznym sławom. Doktor Zosia, po stażu na różnych oddziałach, decyduje się zostać pediatrą. Gdy nadchodzi wojna, rozpoczynają się aresztowania wśród personelu szpitala. Wielu z tych ludzi pracuje w konspiracji, los rzuca ich do obozów czy sowieckich więzień. Najgorsze chwile dla Warszawy nadchodzą wraz z wybuchem powstania. Jak zwykle w powieściach Grabowskiej fikcja miesza się z historią. Heroiczna praca lekarzy na tle płonącej Warszawy to obrazy tak bardzo realistyczne i prawdziwe. Czytelnik ma okazję poznać pracę lekarza w Warszawie w czasach najtrudniejszych, kiedy każdy dzień jest pełen lęku o los najbliższych, o los szpitala, pacjentów, los całego miasta.

Książka Warszawskie dzieci ’44 pozwala spojrzeć z zupełnie nowej perspektywy na udział najmłodszych mieszkańców miasta w Powstaniu Warszawskim. To nie opowieść o bohaterskich walkach małych żołnierzy ani dyskusja o tym, czy wolno było im dać broń do ręki albo wysłać z butelką zapalającą na barykady. Po raz pierwszy ukazuje, jak dzieci uczyły się żyć w zupełnie nowej dla nich powstańczej rzeczywistości. Jak szybko musiały dorosnąć, by „wielka przygoda” nie zakończyła się śmiercią. Jak radziły sobie z przerażeniem, bólem, cierpieniem oraz koszmarnymi doświadczeniami, których były uczestnikami bądź świadkami. A także jak z traumą wyniesioną z powstańczej Warszawy musiały zmagać się do końca życia. Skłania do refleksji, jak doświadczenie Powstania Warszawskiego były przekazywane kolejnym pokoleniom. Spojrzenie na to wydarzenie oczami dziecka, poznanie jego emocji i dramatów odsłania prawdę o walce pozbawionej heroizmu oraz cenie, którą przyszło za nią zapłacić, by móc żyć dalej. O tym wszystkim dowiemy się, poznając wspomnienia m.in.: Beaty Tyszkiewicz, Krystyny Zachwatowicz-Wajdy, Magdaleny Zawadzkiej, Jarosława Abramowa-Newerlego, Jacka Fedorowicza, Krzysztofa Zanussiego, syna komendanta Armii Krajowej – Adama Komorowskiego, i syna „warszawskiej Niobe” – Mścisława Lurie.