Dzieci Jagiellonów. Zygmunta Starego i Barbary Zapolyi losy podług Elżbiety Jagiellonki w 1517 roku spisane

W kraju, w którym rzekomo nikt nie czyta, jego książki rozchodzą się w milionach egzemplarzy. W wieku trzydziestu lat został najpopularniejszym współczesnym polskim pisarzem. Kim jest? Jak tworzy? W tej książce Remigiusz Mróz daje się poznać od dotychczas skrzętnie skrywanej strony. Opisuje swoją pisarską drogę i trzyma czytelnika w napięciu, niczym w jednym ze swoich najlepszych kryminałów. Odkrywa kulisy własnego warsztatu, a ostatecznie udowadnia, że każdy z nas nosi w sobie przynajmniej jedną nienapisaną książkę. Wszystko to robi na chłodno, ale także z przymrużeniem oka – dzięki czemu pozycja ta to nie tylko wyczerpujące kompendium pisarskie dla wszystkich, którzy myślą o stworzeniu własnej powieści, lecz porywająca, zabawna i momentami poruszająca lektura.

Pozycja szczególnie wyróżniająca się spośród innych thrillerów. Mocna, mroczna, angażująca - te słowa najlepiej są w stanie opisać książkę "Obcy" autorstwa Maxa Czornyja. Jeżeli nie boicie się stawić czoła brutalnej rzeczywistości oraz chcecie poczuć niepowtarzalne napięcie, z całą pewnością powinniście sięgnąć po tę pozycję. Książka ta przedstawia historię pewnej rodziny repatrianckiej, która przyjeżdża do Polski i postanawia osiedlić się w niewielkiej, wiejskiej miejscowości. Jedynym pragnieniem tych ludzi jest prowadzenie spokojnego oraz stabilnego życia, bez jakichkolwiek wygórowanych ambicji czy celów. Niestety, nie zyskują oni akceptacji wśród lokalnych mieszkańców, co doprowadza do wielu, nieraz brutalnych, konsekwencji. Autor bez jakiejkolwiek cenzury pokazuje problemy, takie jak czysta, ludzka nienawiść czy dyskryminacja ze względu na narodowość lub wyznawaną religię. Opowieść ta bezpośrednio ukazuje czytelnikom makabryczne obrazy pełne przemocy zarówno fizycznej, jak i psychicznej, a sama historia ma bardzo mroczny oraz dosadny wydźwięk.

Interesujesz się problematyką nadmiernego nacjonalizmu oraz rasizmu? Jeżeli potrzebujesz argumentów, które pozwolą ci prowadzić merytoryczną dyskusję z osobami o rasistowskich poglądach, koniecznie sięgnij po książkę "Tak samo inni. Dlaczego rasizm jest bez sensu," napisaną przez Adama Rutherforda. Wokół ludzkiej rasy narosło wiele mitów, które często są powtarzane w rozmaitych dyskusjach. Chyba każdemu z nas zdarza się spotkać z osobą, która twierdzi, że np. Azjaci są lepsi w matematyce, osoby czarnoskóre mają naturalne wyczucie rytmu, a Żydzi są świetni w biznesie i doskonale radzą sobie z finansami. Czy jednak tego typu poglądy mają oparcie w nauce? Książka Adama Rutherforda pod tytułem "Tak samo inni. Dlaczego rasizm jest bez sensu" to naukowy opis podobieństw i różnic między ludźmi. W środku książki znajduje się lista faktów, obalających rasistowskie tezy. Dzięki lekturze tej pozycji zdobędziesz wiedzę pozwalającą na merytoryczną dyskusję o rasie ludzkiej, genach i pochodzeniu człowieka. Po przeczytaniu tej książki, bez problemu będziesz w stanie oddzielić fakty, od rasistowskich poglądów. Jeżeli ta książka przypadła ci do gustu, a dodatkowo jesteś zainteresowany tematem genetyki, to koniecznie sięgnij po inne książki Rutherforda, który jest brytyjskim genetykiem oraz autorem zajmującym się popularyzacją swojej dziedziny. Jego książki, które warto przeczytać, to m.in. "Krótka historia wszystkich ludzi, którzy kiedykolwiek żyli" oraz "Księga ludzi."

Iwona Kienzler w swojej najnowszej książce zestawia biografię Władimira Putina i drogę, która zaprowadziła go na szczyty władzy, z barwnie nakreślonymi sylwetkami najbardziej krwawych carów Rosji. Kolejni rosyjscy tyrani próbowali udowodnić światu i swoim rodakom, że terror jest podstawą siły i rękojmią sukcesów. Nie przypadkiem współcześni historycy często porównują Władimira Putina do jego carskich poprzedników, takich jak: Iwan Groźny, Piotr Wielki czy Katarzyna Wielka. Autorka przekonuje, że złudne poczucie potęgi, wyjątkowości, szczególnej misji dziejowej Rosjan i ich ojczystego kraju, nie tylko jest mocno osadzone w rosyjskiej tradycji i jej historiografii, ale wypływa przede wszystkim z zakorzenionego przez wieki stylu sprawowania władzy.

Opis negatywnych zjawisk i wynaturzeń w polskim Kościele widzianych oczami wierzącego apologetyka – teologa kultury, mediów i komunikacji. Autor wskazuje na główne wady aktualnego kaznodziejstwa, piętnuje wciąż panującą hierarchiczną mentalność feudalną, klerykalizm i deprecjonowanie świeckich. Krytykuje przestarzały model kształcenia seminaryjnego oraz konserwatyzm utożsamiany z Tradycją. Opisuje mechanizmy sekciarskie, przedstawia drogi i bezdroża współczesnych pontyfikatów, porusza problem transparentności oraz relacji między Kościołem a mediami.

Druga wojna światowa była jednym z najgorszych i najbardziej wstydliwych dla ludzi momentów rozwoju cywilizacji. Fabryki śmierci, łagry, śmierć milionów żołnierzy, bez względu na to, po jakiej stronie walczyli, czy pierwsze użycie broni nuklearnej w historii ludzkości - to wszystko wydarzyło się w ciągu zaledwie sześciu lat. Na szczęście te mroczne i brutalne czasy są już historią, która interesuje wiele osób. Po sukcesie dwóch książek - "Tatuażysta z Auschwitz" oraz "Podróż Cilki" - Heather Morris kończy trylogię opowiadającą o ofiarach tamtych czasów powieścią "Trzy siostry", którą w Polsce w przekładzie Kai Gucio wydało wydawnictwo Marginesy. Cibi, Livi i Magda jako małe dziewczynki składają przysięgę zarówno sobie, jak i swojemu ojcu, że zawsze będą razem - bez względu na okoliczności oraz przeciwności losu, a ten, choć same bohaterki nie mogły jeszcze tego wiedzieć, będzie rzucał im pod nogi nie pojedyncze kłody, ale cały las. W trakcie ich okresu dojrzewania i wchodzenia w dorosłość rozpoczyna się wojna, która obejmuje również ich rodzinną Słowację. Wszystkie trzy trafiają do piekła na ziemi, którym była ziemia w pobliżu miasta Oświęcim. Obozowa rzeczywistość sprawia, że chociaż wcześniej zostały rozdzielone, odnajdują się ponownie w Auschwitz, gdzie przypomniawszy sobie o obietnicy złożonej przed laty, składają kolejną - że wszystkie trzy przeżyją. Heather Morris prowadzi czytelnika przez kolejne etapy ich życia - marsz śmierci, powrót do nowego, komunistycznego ładu oraz ucieczkę do Izraela. Jest to opowieść, która potrafi wywołać w czytelniku bardzo wiele skrajnych emocji - od śmiechu (który mimo bardzo ponurego tła też się tu pojawia), przez wściekłość, po dojmujący smutek.

Thriller psychologiczny, w którym nowe tropy zgubią nawet najbardziej wnikliwego czytelnika. Greta Drawska powraca, a wraz z nią emocjonujące "Czerwone oleandry"! Weronika ma życie, o którym z pewnością marzy wiele kobiet. Mieszka w pięknym, dużym domu, w którym wraz ze swoim przystojnym i zaradnym mężem biznesmenem wychowuje nastoletnią córkę. Wszystko to okazuje się jednak być niesamowicie ulotne. Pewnego dnia życie Weroniki runęło niczym domek z kart. Ukochany mężczyzna nagle odchodzi, a czas pokazuje, że jest to tylko wierzchołek zbliżającej się tragedii. Życie młodej kobiety staje się niczym innym jak sennym koszmarem. Okazuje się, że nie zna swoich bliskich tak dobrze, jak myślała. Weronika próbuje się odnaleźć w nowej, trudnej rzeczywistości. Błądzi we mgle utkanej z setek pytań, które pozostają bez żadnej odpowiedzi. Jej niczym niezmącona sielanka z dnia na dzień zamieniła się w życie przepełnione zdradą i śmiercią. Czy Weronika pozna prawdę? Czy uda jej się odzyskać ukochaną córkę?

Nil conscire sibi (Niczego sobie nie wyrzucać), to dewiza rodowa tej rodziny herbu Nałęcz, wywodzącej swą filiację udokumentowaną od 1386 roku. W książce tej nie chodzi o genealogię. Ona wynika z samego biologicznego rozwoju rodziny. Chodzi o ukazanie ludzi, którzy na przestrzeni wielu wieków, wśród zmiennych, niejednokrotnie ciężkich doświadczeń życia naszego narodu, czynili wiele, by pozostać wierni wobec wiary katolickiej i swej ojczyzny Polski. Walczyli dzielnie pracą na roli, sprawując urzę