Piękne zgliszcza

Człowiek, będąc w gruncie rzeczy bezbronny wobec zimna, włożył mnóstwo wysiłku w znalezienie sposobów przeżycia w skrajnych warunkach atmosferycznych. Nauczyliśmy się tak budować domy, tak szyć ubrania, tak się odżywiać, by chronić się przed niskimi temperaturami. A mysikrólik? Ptaszek wielkości kciuka potrafi przetrwać kilkunastostopniowe mrozy, nastroszywszy piórka i odpowiednio spożytkowując energię. Podobnie radzą sobie inne stworzenia: zmiana ubarwienia, hibernacja, zwiększanie masy ciała, specjalna budowa kończyn czy dzioba, ocieplone schronienia, gromadzenie zapasów – każdy gatunek znalazł swój sposób na przetrwanie najmroźniejszych miesięcy. Ptaki mają pióra puchowe, ssaki futro, które chroni je przed zimnem. Liczne zwierzęta, takie jak bobry, niedźwiedzie i niektóre owady, budują gniazda i nory, które uzupełniają lub zastępują bezpośrednie okrycie ciała. A niektóre, jak niezwykły susłogon arktyczny, zamarzają, żeby nie zginąć. Zimą tylko pozornie nic się nie dzieje. Bernd Heinrich zabiera czytelnika do świata zasypanego śniegiem, skutego mrozem i… tętniącego życiem. „Bernd Heinrich, wielokrotnie nagradzany autor książek przyrodniczych, w „Zimowym świecie” opisuje, w jaki sposób zwierzęta radzą sobie podczas mroźnych miesięcy. Niektóre, na przykład norniki, przez całą zimę kryją się w podziemnych tunelach i wyściełanych trawą gniazdach. Inne małe ssaki, jak wiewiórki ziemne, przesypiają cały śnieżny sezon. Pewne owady dzięki specyficznym składnikom we krwi wprowadzają się w stan przechłodzenia, inne wręcz przeciwnie – zamarzają, by przetrwać. Wiele zwierząt pozostaje aktywnych: spędzają czas w ciepłych norach i gniazdach i wychodzą na zewnątrz tylko w poszukiwaniu pożywienia. Heinrich pokazuje czytelnikom skupiska zimujących owadów, podąża śladami łasicy zostawionymi na śniegu i podgląda malutkie mysikróliki poszukujące jedzenia. Ta książka to wspaniała pozycja zarówno dla fanów dobrej literatury, jak i miłośników przyrody.” Nancy Bent, „Booklist” „Z pewnością niewielu ludziom na świecie udało się wejść do bobrzego żeremia… Bernd Henrich, profesor biologii z uniwersytetu w Vermont, zrobił to, by dogłębnie poznać sposoby, dzięki którym zwierzęta przeżywają zimę. Latem, gdy rozlewiska wyschły, a bobry opuściły swoje gniazda, Heinrich z latarką w dłoni wczołgał się do legowiska, aby jak najdokładniej zbadać warunki mieszkaniowe tych zwierząt. Podobnie bada strategie przetrwania innych stworzeń. Zdumiewa go mysikrólik złotogłowy, „ptaszek niewiele większy od koliberka rubinobrodego”, który pozostaje aktywny w czasie mroźnych zim […] i który zdaniem autora symbolizuje „wykształcone ewolucyjnie, zdumiewające i odkrywcze strategie, dzięki którym zwierzęta radzą sobie w zimowym świecie”.” „Scientific American” „Historie opisywane przez Heinricha są niezwykłe i wciągające – dzięki mnogości wspaniałych przykładów, pasji dzielenia się wiedzą oraz szacunkowi i podziwowi autora dla otaczającej go przyrody.” „Kirkus”

„Baricco nie może rozczarować i w pełni zaspokaja czytelnika literaturą bogatą i błyskotliwą, która nie przestaje zadziwiać”. sololibri.net Jasper Gwyn mawiał, że wszyscy jesteśmy jak stronica z książki, tyle że z książki, której nikt nigdy nie napisał. Jasper Gwyn jest pisarzem. Mieszka w Londynie i najprawdopodobniej kocha życie. W pewnym momencie ogarnia go nagłe pragnienie, by skończyć. Być może skończyć z pisaniem, ale on nie przeżywa kryzysu, który zazwyczaj dopada pozbawionych natchnienia autorów. Jasper Gwyn chce zmienić pespektywę, dotrzeć do jądra magii. Wspiera go w tym i pomaga mu dziewczyna, która ze wściekłym oddaniem gromadzi to, co stopniowo staje się tajemnicą Gwyna. Alessandro Baricco krokiem pewnym i swobodnym człowieka znającego i kochającego drogi, po których zmierza, zanurza się w meandry tej tajemnicy. Tworzy dwie wspaniałe postaci, które w połowie powieści przekazują sobie pałeczkę, i choć to Mr Gwyn rozdaje karty, zadaniem dziewczyny jest odtworzyć sekwencję jego sekretów i dotrzeć do odważnych i zaskakujących wniosków.

Czy zastanawiałeś się kiedyś, jak jeden moment potrafi zmienić całe życie, a los bywa bardziej przewrotny, niż jesteśmy w stanie sobie wyobrazić? Właśnie taką opowieść snuje Vi Keeland w swojej poruszającej powieści „To, co za nami” – historii pełnej emocji, nieoczekiwanych zwrotów akcji i wszechobecnego poczucia, że przeznaczenie zawsze znajdzie swoją drogę. Poznaj Zacka, chłopaka, który od najmłodszych lat miał jasno sprecyzowaną wizję swojej przyszłości. U jego boku miała stać Emily, najlepsza przyjaciółka, z którą planował wspólne, szczęśliwe życie. Wszystko wydawało się być na właściwym miejscu, ułożone i pewne. Lecz życie ma swoje plany i często bywa, że te najpiękniejsze marzenia zostają wystawione na próbę przez siłę, której nie da się kontrolować – przeznaczenie. Zupełnie inną drogą podąża Nikki. Od zawsze naznaczona przeciwnościami, dorastała w cieniu choroby dwubiegunowej matki. Codzienność była wyzwaniem, a po jej śmierci dziewczyna musiała zmierzyć się z czymś jeszcze trudniejszym – z serią ujawnionych, długo skrywanych sekretów rodzinnych. To właśnie te tajemnice zmuszają ją do podjęcia podróży do słonecznej Kalifornii, gdzie ma nadzieję rozwikłać zagadki przeszłości i znaleźć odpowiedzi, które odmienią jej życie. Drogi Zacka i Nikki, zdawałoby się, nigdy nie powinny się przeciąć. On – z utraconą wizją przyszłości, ona – z bagażem bolesnych sekretów z przeszłości. Oboje jednak mają poczucie, że coś potężniejszego niż przypadek kieruje ich losem. Pytanie tylko, jak bardzo pokręcone okaże się to przeznaczenie i czy zdołają odnaleźć w sobie siłę, by zmierzyć się z tym, co czeka za rogiem. Vi Keeland, autorka uwielbiana przez miliony czytelniczek na całym świecie, niezawodnie dostarcza kolejną wciągającą historię, która z miejsca podbija listy bestsellerów. Jej powieści, znane z trafiania na czołowe miejsca list New York Timesa i USA Today, charakteryzują się niezwykłą zdolnością do budowania głębokich emocji i tworzenia bohaterów, z którymi łatwo się utożsamić. Odkryj sekrety i przeznaczenie w historii „To, co za nami” W „To, co za nami” Vi Keeland mistrzowsko łączy elementy romansu z dramatem obyczajowym, tworząc narrację, która trzyma w napięciu od pierwszej do ostatniej strony. Czytelnicy doceniają, jak autorka zręcznie przeplata momenty wzruszeń z nutką humoru, a także to, że potrafi zaskoczyć rozwojem fabuły. To opowieść o tym, jak ból i cierpienie mogą stać się początkiem czegoś nowego, o sile przyjaźni, która ewoluuje w miłość, oraz o nieuchronnym dążeniu do prawdy, która zawsze wyjdzie na jaw. Wielu odbiorców podkreśla, że styl pisania Vi Keeland jest lekki i przystępny, co sprawia, że przez książkę po prostu się płynie. Bohaterowie, mimo młodego wieku, wydają się niezwykle dojrzali w swoich decyzjach, co dodaje historii autentyczności i głębi. To właśnie te elementy sprawiają, że lektura staje się prawdziwą przyjemnością, a czytelnik czuje się blisko związany z losami bohaterów, przeżywając każdą ich radość i każdy smutek. Książka jest ceniona za to, że rozgrzewa serca i pozwala wrócić myślami do pierwszych miłości i ważnych życiowych momentów.

Pragnienie pozostawienia za sobą przeszłości i rozpoczęcia wszystkiego od nowa w zupełnie innym miejscu towarzyszy wielu osobom. Czy zdobycie się na odwagę i zrealizowanie tego planu to zawsze doby wybór? Przekonaj się o tym, sięgając po książkę pod tytułem "Milcząc jak grób", którą napisała Małgorzata Rogala! Monika Gniewosz decyduje się na opuszczenie tętniącej życiem stolicy i przeprowadzkę do niewielkiego miasteczka o nazwie Pełnia, które w niczym nie przypomina tętniącej życiem metropolii. Gdy kobieta rozpoczyna pracę na komisariacie policji, nie podejrzewa, że przyjdzie jej się tam mierzyć z liczbą spraw, której nie powstydziłaby się nawet Warszawa. Napadnięty zostaje młody mężczyzna, znika gospodyni miejscowego pensjonatu. Szybko okazuje się, że lokalna społeczność ukrywa więcej, niż można byłoby się spodziewać. Jakby tego było mało, wszyscy mieszkańcy wierzą w to, że pobliskie jezioro jest nawiedzone. Jak Monika odnajdzie się w tej nowej rzeczywistości?

Słynny badacz rzuca wyzwanie tradycyjnej archeologii. Elektrownie, rakiety, statki powietrzne, broń atomowa, komputery – to zdobycze nauki prehistorycznych cywilizacji. Starożytni dysponowali techniką tak wysoko rozwiniętą, jak ludzie XXI wieku: od metalurgii i inżynierii, po energetykę i atomistykę! DAVID HATCHER CHILDRESS, niezależny archeolog i podróżnik, to jeden z najsławniejszych – obok Ericha von Dänikena i Grahama Hancocka – kontrowersyjnych prawdziwym Indianą Jonesem. Szuka odpowiedzi na pytania dotyczące zagadkowych odkryć pomijanych przez oficjalną naukę i odsłania niezwykły świat starożytnych technologii. Childress stawia tezę, że zapomniane cywilizacje osiągnęły w niektórych dziedzinach nasz współczesny poziom rozwoju, a nawet go przewyższyły. Wielka Piramida w Gizie była gigantyczną elektrownią, Arka Przymierza – elektrycznym konwerterem o wielkiej mocy, Stonehenge – megalitycznym kalkulatorem. Nasi przodkowie dysponowali bronią atomową, potrafili przenosić ogromne ciężary przy użyciu fal dźwiękowych, a nawet umieli lewitować. Świeca zapłonowa sprzed 500 000 lat znaleziona w geodzie w Kalifornii, modele samolotów z grobowców w Kolumbii i Egipcie, komputer z Antikythery, elektryczne baterie z Bagdadu i wykrywania trzęsień ziemi sprzed 2000 lat z Chin – to dowody rzeczowe dokonań nauki sprzed tysięcy lat. David Hatcher Childress jest wydawcą i autorem wielu bestsellerów (m.in. Archeologia pozaziemska, Latające bronie imperium Ramy i Atlantydy, Tajemnice zaginionych miast Ameryki Południowej, Olmekowie) i częstym gościem programów telewizyjnych i radiowych: NBC, CNN, Discovery, History Channel.

Kolejny tom pełen mrocznych, kryminalnych intryg. Zobacz, jak wiele trzeba poświęcić, by rozwiązać problem i jednocześnie samemu się nim nie stać. "Głębia" jest trzecim tomem kryminalnej serii cyklu o Samie Bergerze i Molly Bloom. Tym razem sytuacja bohaterów nie nastraja pozytywnie. Właściwie jest gorzej niż źle. Sama oskarżono o zbrodnię, której nie dokonał, tymczasem Molly pozostaje w śpiączce i nie ma z nią żadnego kontaktu. Trudno powiedzieć, czy uda się ją wyprowadzić z tego stanu i czy cokolwiek będzie jeszcze takie jak dawniej. Sam dociera na archipelag. Tam pozostaje mu już tylko czekać na rozkazy od szefa policji bezpieczeństwa Sapo. Tymczasem wszystko wskazuje na to, że w Sztokholmie będzie miał miejsce atak terrorystyczny. Czy uda się zapobiec tragedii? I jaki udział w całej misji będzie miał były detektyw?

W miasteczku Złorzecze burmistrz wymyśla nietuzinkową promocję, żeby miasto zaczęło choć trochę zarabiać. Zaczyna promować miasto klątwą czarownicy, którą spalono na stosie wieki temu i która przeklęła całe miso do ostatniego mieszkańca. Imię i nazwisko tej czarownicy przypadkiem okazuje się ważne dla kobiety, która trzy miesiące wcześniej wyszła z więzienia, gdzie siedziała za napad na bank i zabójstwo. Ludzie zdążają tłumnie do miasta na „nagi sabat”, który musi się odbyć pod nieobecność proboszcza, bo ten by na to nie pozwolił. Podczas sabatu wybucha nie tylko panika. Komendant policji zostaje zawieszony z powodu agresji wynikłej z hasła „wegańskie koty są zdrowsze” bo jest przekonany, że knajpa sprzedaje potrawy z kotów. Na jego miejscu pojawia się P.O komendanta, niestety zostaje znaleziony martwy z miotłą wbitą w pierś… A to dopiero początek. Czy ten kto morduje to Marina Oczar, spalona na stosie czarownica, czy może ktoś o wiele bardziej realny? Zemsta podobno najlepiej smakuje na zimno… z pietruszką wielopalczastą.

Zostanie dziedziczką ogromnej fortuny jeśli nie pozwoli na to, by jeden upiorny typ przerobił ją na świąteczne dekoracje. Brzmi dziwnie? Cóż, nie z takimi problemami dawała już sobie radę. "Krwawy Mikołaj" to kolejna odsłona przygód płockiej pani mecenas Zuzy Lewandowskiej. Tym razem prawniczka będzie szukać dokumentów historycznych i zwodzić psychopatę. Wyda też własną książkę. Czy wyrobi się ze wszystkim na czas i się nie rozerwie? Zuza ma szansę dostać spadek. Aby majątek trafił w jej ręce, kobieta musi dożyć do nowego roku. Zadanie byłoby banalnie proste, gdyby nie "Krwawy Mikołaj". Pod tym pseudonimem kryje się seryjny zabójca, który pragnie dopaść prawniczkę. Grasujący po Płocku morderca zasłynął z tego, że zamiast przyozdabiać choinkę bombkami, kolorowymi łańcuchami i innymi świecidełkami, wiesza na drzewku ograny wycięte z ciał swoich ofiar. Mimo grożącego jej niebezpieczeństwa prawniczka nie porzuca spraw zawodowych. W końcu akta Zbrodni Katyńskiej nie odnajdą się same. Jakby tego było mało, miastem wstrząsa autobiografia Zuzy.