Możesz na mnie liczyć

Twoje dziecko nie lubi czytać? Koniecznie chcesz to zmienić, ale nie wiesz, jak to zrobić? Z pomocą przychodzi pozycja "Wykończ tę książkę. Jak zakumplować się z książką z obrazkami" autorstwa Keri Smith, twórczyni bestsellerowej pozycji "Zniszcz ten dziennik". Istnieje na świecie wiele dzieci, a także dorosłych, którzy nie lubią czytać. Zastanawiałeś się, dlaczego tak się dzieje? Jedną z przyczyn może być to, iż od najmłodszych lat wpaja nam się szacunek do książki. Trzeba ją trzymać prosto, odkładać zawsze na miejsce, nie kreślić po niej i, broń Boże!, nie wolno zaginać kartek. Takie podejście może wywołać strach przed zniszczeniem czegoś ważnego, niektórzy wolą więc w ogóle po nią nie sięgać, sparaliżowani tą obawą. Co się stanie, jeśli całkowicie zmienimy podejście do czytania? Sięgnij po pozycję "Wykończ tę książkę. Jak zakumplować się z książką z obrazkami" i sprawdź nową metodę traktowania książki, obserwując swoje dziecko. Ta książka jest hitem, którym można podrzucać, przytulać go, a nawet czytać od tyłu czy do góry nogami. To prawdziwa rewolucja w dziedzinie czytelnictwa. Tę pozycję czyta się wszystkimi zmysłami, co czyni ją absolutnie niezwykłą. "Wykończ tę książkę. Jak zakumplować się z książką z obrazkami" potrafi wyzwolić pokłady kreatywności nawet z największego wroga czytania. Keri Smith zajmuje się ilustrowaniem tekstów. Jest artystką znaną głównie z kultowej książki "Zniszcz ten dziennik", która zyskała ogromną popularność na całym świecie.

"Mam już dość. Jak pokonałam domowego hejtera" to historia kobiet, które dla uzyskania wolności musiały wiele poświęcić. Jak wiele trzeba przejść, żeby rozwieść się z socjopatą, manipulatorem lub alkoholikiem? Książka opisuje historie kilku kobiet. Jedna z nich - Alicja - była żoną socjopaty. Był on niezwykle zazdrosny i stosował wobec niej przemoc. Zdarzało się nawet, że gwałcił ją, gdy była pod wpływem środków nasennych. Kolejna kobieta, o imieniu Marta, miała męża alkoholika. Pomimo tego, że dość szybko uzyskała rozwód, to dojście do siebie po życiu w takich warunkach trwało bardzo długo. Mąż Julii był manipulatorem, przez którego prawie popełniła samobójstwo. Adela uważa, że rozwód to jej porażka. Kolejna kobieta - Diana - wciąż próbuje się podnieść, bo nie potrafi sobie poradzić z życiem po rozwodzie. Jest jeszcze Sylwia, która do dziś spłaca kredyt, który wzięła na pokrycie długów byłego męża. Dlaczego kobiety takie jak te powyżej społeczeństwo uważa za porażki? Jak wysoka jest cena wolności i czy ta wolność jest osiągalna pomimo papierka świadczącego o rozwodzie? Jak zacząć nowe życie z takim bagażem doświadczeń? Książka pokazuje kilka przykładów, jak wyżej opisane kobiety starają się poradzić sobie z trudami życia po rozwodzie i po traumie, jaką musiały przeżyć. Książka Danuty Awolusi i Joanny Warpas opowiada o tym, jak przeżyć piekło rozwodu i jak podnieść się, gdy jest już po, a rzeczywistość jest zupełnie inna niż oczekiwania.

Zmiany pór roku od dawien dawna były świętowane lub opłakiwane, gdyż przynosiły lub odbierały cenne rzeczy. Niezależnie od tego, co zostanie zabrane, dla kogoś może mieć to ogromne znaczenie. Zapoznaj swoje dziecko ze zmianami, które nieuchronnie czekają je w życiu, i pokaż, jak warto sobie z nimi radzić. Książka "Zieleń" to idealny sposób na poznanie tej uniwersalnej prawdy o życiu - wszystko się zmienia. Edzio uwielbia biel, gdyż oznacza ona możliwość jazdy na jego szybkich i błyszczących sankach - nikt nie jest w stanie go prześcignąć, co chłopcu niezwykle się podoba. Niestety, szczęście nie trwa wiecznie. Śnieżne piedestały Edzia nagle zostają zastąpione przez delikatne znamiona zieleni, które w niedługim czasie przekształcają się w całe jej połacie. Sanki Edzia już nie radzą sobie tak dobrze. Przegrywają teraz z rowerami, a on nic nie może na to poradzić. Edzio postanawia zrobić wszystko, aby znów być najszybszym. Nieoczekiwanie jednak zmienia się coś więcej niż kolor świata. Jest to książka, która pokazuje nieuchronność i wagę zmian. Przekazuje również wartość cieszenia się każdą chwilą, niezależnie od przeciwności losu.

"Kochając pana Danielsa" to wciągająca powieść opowiadająca o wielkiej miłości mimo różnic. Jak się okaże, kiedy dwa serca zaczynają bić jednocześnie, nic ich nie rozdzieli. Ashlyn nie spodziewała się, że spotka ją coś dobrego w życiu. Po ostatnich zdarzeniach, po których jeszcze się nie otrząsnęła, skupia się na jednym zadaniu: przetrwać. Zaaklimatyzować się, dostosować i sprawić, aby wszystko przebiegło bezboleśnie. Nie sądziła jednak, że na jej drodze stanie tak niesamowita postać. "kochając pana Danielsa" to powieść autorki Brittainy C. Cherry. Dziewczyna po śmierci swojej siostry nie może się pozbierać, szczególnie, że pozostała sama z matką alkoholiczką. Nie może liczyć oczywiście na żadne jej wsparcie. Co więcej, kobiecie przeszkadza jej obecność na tyle, że postanawia odesłać ją do byłego męża. Inna rodzina, inne miasto, inna szkoła. Ashlyn czuje się przerażona perspektywą zmian, a sczególnie kontaktem z ojcem, którego prawie nie zna. Nie ma jednak możliwości wyboru: wsiada w pociąg i wyrusza w daleką podróż. Właśnie podczas jej trwania poznaje ciekawego chłopaka, Daniela. Podobnie jak ona uwielbia literaturę, Shakespeare'a, muzykę. Spotykają się ponownie na koncercie i od tej chwili serce dziewczyny zabije o wiele mocniej. Szczególnie, kiedy podczas pierwszego dnia w szkole okaże się, że jest on jej? nauczycielem! "Kochając pana Danielsa" to wzruszająca i poruszająca serce powieść o bezwarunkowej miłości. Nie zna ona różnic społecznych, nie patrzy na wiek, ani wykształcenie. Ashlyn nie wie co zrobić w tej sytuacji. Z jednej strony to dla niej niemoralne, z drugiej, po raz pierwszy czuje się zrozumiana i kochana. Trudne wybory, dylematy i komplikacje nie pomagają, kiedy serce staje się własnością kogoś innego! Brittainy C. Cherry jest amerykańską pisarką, tworząca głównie romanse. Autorka, takich pozycji jak: "Woda, która niesie ciszę", "Kochając pana Danielsa", "The Space in Between".

Poszukujesz idealnie lekkiego kryminału? A może interesujesz się polską literaturą z dreszczykiem? W takim razie pozycja "Za cenę śmierci" jest pozycją, która znakomicie wpisze się w Twój gust! "Za cenę śmierci" Małgorzaty Rogali to drugi tom z ekscytującego cyklu "Pełnia Tajemnic". Przedstawia zagadkowe historie małego miasteczka Pełnia, ekscytuje i sprawia, że nie można się oderwać od czytania! Książka wciągnie każdego fana kryminałów, a może nawet przyciągnie i zainteresuje tych nieprzekonanych. Małgorzata Rogala świetnie prowadzi historię, bez przesadnego nadęcia, ale z nutą grozy i oczekiwania, co wydarzy się później. "Za cenę śmierci" opowiada historię tajemniczego pensjonatu nad jeziorem, do którego przyjeżdżają liczni turyści. Osoby z różnymi charakterami przybywają w celu poszukiwania tajemniczego skarbu: zabytkowej porcelany. Pobyt wydaje się sielanką do momentu, kiedy dochodzi do zabójstwa jednego z letników. Podkomisarz Monika Giewosz postanawia wyśledzić i schwytać mordercę. W tym celu będzie musiała ponownie zmierzyć się ze swoimi lękami i traumami z przeszłości.

Trylogia „Pięćdziesiąt odcieni” rozpętała na świecie prawdziwe szaleństwo. Sprzedaż w Stanach Zjednoczonych sięgnęła 15 milionów już w pierwszych trzech miesiącach sprzedaży. Dla porównania osiągnięcie takiego sukcesu zajęło trylogii Stiega Larssona trzy lata! Powieść okupuje nieprzerwanie jednocześnie pierwszą, drugą i trzecią pozycję na prestiżowej liście bestsellerów e-bookowych magazynu

Pomysłowa książka obrazkowa o radości płynącej z zabawy poduszkami, stworzona przez uznanego autora i ilustratora „Koparki i kaczuszki”, „Koparki i kwiatu” oraz „Władców podwórka”. Poduszki przydają się nie tylko wtedy, gdy kładziemy się spać. Pomagają też marzyć… O fortach, okrętach i nieodkrytych światach wśród gwiazd. „Poduszki” to pełna czułości opowiastka o sile przyjaźni i wyobraźni, mogąca ułatwić pierwszą noc spędzaną w obcym miejscu. To urocza, zabawna historyjka do czytania przed snem albo przed noclegiem poza domem. Pełna wyimaginowanych przygód podróż przez fantastyczne krainy podkreśla potęgę wyobraźni i ukazuje, jak ważne są przyjaźń i zabawa z dala od świecących ekranów. Joseph Kuefler – autor i ilustrator książek dla dzieci. Mieszka w Minnesocie z żoną i dziećmi.

W trakcie dwóch miesięcy 1944 roku zawarto kilkaset małżeństw, a mniej formalne związki we wszelkich możliwych konfiguracjach tworzyły się rozpadały każdego dnia. Praktycznie codziennie odbywały się koncerty, często w działających kawiarniach, a informowały o nich zgrabnie wykonane plakaty. W kinie pokazywano premierowe filmy, w radiu nadawano gorące newsy i przedwojenne szlagiery, a jeśli chodzi o prasę - konkurowało ze sobą kilkadziesiąt tytułów. Nie zapomniano nawet o pisemkach dla dzieci, podobnie zresztą jak o teatrach lalkowych. Bardzo sprawnie działała poczta, a komunikację zapewniły kilometry nowych ulic z odpowiednią sygnalizacją. Była też policja i sądy, ponieważ nie zabrakło, jak to w milionowym mieście, przestępczości. Wbrew pozorom zupełnie nieźle radziła sobie nawet warszawska roślinność - choć istotnie nie miała łatwego zadania. Ta książka to opowieść również o niej, podobnie jak o zwierzętach, a nawet o Wiśle. To opowieść o Życiu w sytuacji ekstremalnej, bo w Powstaniu Warszawskim nie tylko walczono i umierano, ale przede wszystkim starano się właśnie żyć. Nie wszędzie się dało, a tam gdzie jednak się dało, to zazwyczaj jednak tylko przez jakiś czas. A jednak próbowano. Gdzie tylko pojawił się najmniejszy wentyl wolności, odradzało się normalne życie. "W sierpniu, w naszej szczęśliwej dzielnicy było wszystko: biało-czerwone flagi, gazeta >Barykady Powiśla<, odezwy porozklejane na murach, komitet samoobrony (). Łapaliśmy audycje powstańczego radia. Zachłystywaliśmy się wolnością. Było, powtarzam, wszystko. A skoro tak, to musiał być i teatr" - wspominała Krystyna Berwińska, która właśnie na Powiślu współtworzyła w tych dniach teatrzyk "Kukiełki pod Barykadą". Powstanie nie było martyrologicznym capstrzykiem, staniem na baczność i recytowaniem "Roty" - choć bardzo się o to starano. Było przede wszystkim wielką eksplozją witalnej siły ówczesnych dwudziestolatków. A tego na szczęście nigdy, nigdzie i nikomu nie udało się do końca kontrolować.