Wszystkie kolory moich wspomnień

Sama wiara już nie wystarczy Długo szliście przez ciemną dolinę i zła się nie ulękliście, ale dalej już nie dojdziecie. Lepiej dla was było, gdy ukrywaliście się w Górach, musieliście dzień po dniu patrzeć prosto w ślepia Lucyfera i nie mieliście na swoją obronę nic oprócz wiary. Lepiej mimo strachu przed śmiercią albo opętaniem, mimo głodu, mimo znoju ponad siły. Lepiej, bo wtedy żyliście naprawdę! Ruiny. Wieczny mróz. Samotność. Jak wiele możesz oddać, żeby przeżyć?

Pierwszy tom miłosnej dylogii autorki cyklu „Tessa Brown”! Miłość może być złudzeniem, ale czy złudzenie może być miłością? Hela ma problemy ze zdrowiem i trafia do szpitala. Tam poznaje Kubę – przystojnego podrywacza. Para od pierwszego wejrzenia nie pała do siebie sympatią. Bohaterowie są zmuszeni dzielić jedną salę, co nie podoba się Heli, która uważa mężczyznę za zadufanego w sobie bubka. Kobieta codziennie przygląda się temu, jak jej współlokator flirtuje z co rusz to inną dziewczyną.

W Świecie Między Światami niemożliwe nie istnieje. Tak jak dla kogoś, kto pragnie odzyskać zaginione dziecko. Brytyjski żołnierz dręczony przez wspomnienia. Samuraj i skrytobójczyni z feudalnej Japonii, którzy przyrzekli wierność różnym panom. Beznadziejnie zakochany polski dziennikarz specjalizujący się w grach wideo. I Oliver Fiala – człowiek, który zapłaci każdą cenę, by ocalić syna. Na Ziemi ich losy nie miałyby prawa się spleść, ale Nexus to nie Ziemia. To Świat Między Światami, miejsce dziwne, wspaniałe i straszne, targane dziesiątkami konfliktów, pełne cudów i magii. A także istot z najróżniejszych planet, istot, które trafiły tam wbrew swojej woli. Bo Nexus to głodny świat, wiecznie spragniony nowych mieszkańców – albo ofiar. Kiedy niespodziewanie znika dziesięcioletni syn Olivera Fiali, ten jako jedyny wierzy, że nie chodzi o zwykłe zaginięcie czy porwanie. Osamotniony i traktowany przez innych jak szaleniec, nie spocznie, póki nie odzyska chłopca – nawet jeśli będzie to oznaczać wyprawę poza granice wyobraźni i człowieczeństwa. BIOGRAM Marcin Rusnak Wrocławianin, rocznik 84. Doktor literaturoznawstwa, na co dzień uczy angielskiego we wrocławskim liceum. W wolnym czasie pisze, muzykuje i pochłania popkulturę we wszystkich możliwych formach i odmianach. Autor książek Diabły z Saints oraz Czas ognia, Czas krwi, serialu audio 30 dni, a także ebookowych zbiorów opowiadań, między innymi Opowieści niesamowitych, które zostały pobrane przez czytelników przeszło 90 tysięcy razy. Publikował w prasie („Nowa Fantastyka”, „Science Fiction Fantasy i Horror”, „Coś Na Progu”), licznych antologiach (np. Fantazmaty, Dzień pary II, Tarnowskie Góry Fantastycznie 3) i w internecie. Prywatnie szczęśliwy mąż i dumny ojciec. *** Ważne zdarzenia, te najważniejsze, potrafią się odcisnąć w naszej pamięci z nieprawdopodobną klarownością. Dlatego z łatwością przypominamy sobie, jaka leciała muzyka, gdy pierwszy raz się całowaliśmy, albo jaka była pogoda, gdy żegnaliśmy na cmentarzu bliską osobę. Dlatego bez trudu odtwarzam wydarzenia z czwartku dziewiętnastego maja. Z dnia, kiedy zniknął mój syn.

Walka o prawa kobiet w Polsce trwa codziennie. Patriarchat doprowadził do skrajnego pozbawiania wolności kobiecej części społeczeństwa - sytuacja Polek przedstawia się pod tym względem o wiele gorzej niż w przypadku większości innych krajów w Europie. W momencie, kiedy ważą się losy polskich kobiet, warto sięgnąć po jedną z najważniejszych pozycji literackich polskiego feminizmu - "Świat bez kobiet. Płeć w polskim życiu publicznym" Agnieszki Graff. Nowe wydanie książki, której pierwsza wersja ukazała się 20 lat temu, wzbogacone jest o kilka nowych esejów autorki. Przewodnik po feminizmie, który cały czas jeszcze jest nam potrzebny, pojawia się w bardzo ważnym momencie dla Polek, walczących z coraz bardziej ograniczającym je rządem. W chwili, gdy aborcja jest już właściwie nielegalna, a religijny fanatyzm ma się bardzo dobrze, ten feministyczny podręcznik rozkłada działanie patriarchatu na czynniki pierwsze oraz pokazuje szkodliwość, niesprawiedliwość i nadużycia, jakie niesie za sobą. Poprzez opisanie sytuacji Polek od 1989 roku autorka pokazuje, jak istotny jest feminizm i ile jeszcze jest do zrobienia w kwestii praw kobiet.

Książka Warszawskie dzieci ’44 pozwala spojrzeć z zupełnie nowej perspektywy na udział najmłodszych mieszkańców miasta w Powstaniu Warszawskim. To nie opowieść o bohaterskich walkach małych żołnierzy ani dyskusja o tym, czy wolno było im dać broń do ręki albo wysłać z butelką zapalającą na barykady. Po raz pierwszy ukazuje, jak dzieci uczyły się żyć w zupełnie nowej dla nich powstańczej rzeczywistości. Jak szybko musiały dorosnąć, by „wielka przygoda” nie zakończyła się śmiercią. Jak radziły sobie z przerażeniem, bólem, cierpieniem oraz koszmarnymi doświadczeniami, których były uczestnikami bądź świadkami. A także jak z traumą wyniesioną z powstańczej Warszawy musiały zmagać się do końca życia. Skłania do refleksji, jak doświadczenie Powstania Warszawskiego były przekazywane kolejnym pokoleniom. Spojrzenie na to wydarzenie oczami dziecka, poznanie jego emocji i dramatów odsłania prawdę o walce pozbawionej heroizmu oraz cenie, którą przyszło za nią zapłacić, by móc żyć dalej. O tym wszystkim dowiemy się, poznając wspomnienia m.in.: Beaty Tyszkiewicz, Krystyny Zachwatowicz-Wajdy, Magdaleny Zawadzkiej, Jarosława Abramowa-Newerlego, Jacka Fedorowicza, Krzysztofa Zanussiego, syna komendanta Armii Krajowej – Adama Komorowskiego, i syna „warszawskiej Niobe” – Mścisława Lurie.

W Zaciszu, małym miasteczku na północy kraju, dochodzi do brutalnego morderstwa młodej dziewczyny. Jej bestialsko okaleczone ciało zostaje znalezione w kompleksie Kamiennych Kręgów, uważanym przez miejscowych za tajemnicze miejsce mocy. Modus operandi sprawcy zaskakująco przypomina zbrodnie sprzed ćwierćwiecza, popełnione przez odsiadującego karę więzienia Oskara Akera, zwanego Krwawym Kolekcjonerem. Rozgłos, jaki Zaciszu może przynieść morderstwo, nie jest jednak na rękę miejscowemu biznesmenowi, Igorowi Ratajowi, ponieważ ofiara pozostawała z nim w niejasnych relacjach. Wywiera presję na komendancie policji, żeby sprawę zamieciono pod dywan. Aby temu zapobiec, młoda policjantka Klara Bojar zwraca się o pomoc do prokuratora Emila Graba, który historię Krwawego Kolekcjonera zna z pierwszej ręki. Na obiecujący trop natrafia też Pola Sass, prowadząca własne dziennikarskie śledztwo. Tymczasem najbliższa przyjaciółka ofiary ginie bez śladu.

Kolejny tom z serii przygód Kurta Austina. Sprawdź, jak Twoi ulubieni bohaterowie poradzą sobie z nadciągającą katastrofą, która już niedługo poważnie zagrozi planecie. "Bunt morza" to piętnasty z kolei tom serii o Kurtcie Austinie. Zupełnie niespodziewanie wody we wszystkich zbiornikach na świecie gwałtownie się podnoszą. Przyczyną na pewno nie jest topnienie lodowców, ponieważ przyrost następuje zbyt gwałtownie, a to wiąże się z ogromnym niebezpieczeństwem dla całego globu. Zespół naukowy NUMA, na czele z Kurtem Austinem, będzie musiał wziąć sprawy w swoje ręce i bardzo się śpieszyć. Aby odszukać wyjaśnienie tego, co się dzieje, będą musieli się sporo nagimnastykować. W tym tomie pojawi się naturalny stop o niesamowitych właściwościach, brutalny zabójca, który nie zagrzał miejsca nawet w szeregach jakuzy, a także japońskie talizmany. Jak to wszystko łączy się ze sobą, by doprowadzić do zmiany porządku panującego obecnie na świecie?

Zapis podróży, którą Paolo Cognetti, laureat Premio Strega za Osiem gór, odbył na krótko przed swoimi czterdziestymi urodzinami, tuż przed przejściem przez grań młodości. „Refleksje Cognettiego zachwycą podróżników palcem po mapie, którzy z upodobaniem oddają się rozmyślaniom”. Publishers Weekly „W końcu pojechałem w Himalaje. Nie po to, by się wspinać na szczyty, o czym marzyłem jako dziecko, ale żeby poznawać doliny. Chciałem zobaczyć, czy jeszcze gdzieś na świecie istnieją prawdziwe pierwotne góry, ujrzeć je na własne oczy, nim i one zginą. Wyruszyłem z opuszczonych zurbanizowanych Alp i znalazłem się w najdalszym zakątku Nepalu, w małym Tybecie, który przetrwał i trwa w cieniu Tybetu wielkiego i już na zawsze utraconego. Przemaszerowałem trzysta kilometrów i przeszedłem przez osiem przełęczy leżących na wysokości ponad pięciu tysięcy metrów, nie zdobywając po drodze żadnego szczytu. Towarzyszyła mi kultowa książka, pies napotkany po drodze i paru przyjaciół: po powrocie pozostali mi przyjaciele”. Czym jest wyprawa w góry bez zdobywania szczytu? Aktem wyrzeczenia się przemocy, pragnieniem zrozumienia, krążeniem wokół sensu własnej wędrówki. Ta książka jest zapisem prawdziwej podróży ale i opowieścią o tym, że choć w górach chodzi się samotnie nawet wtedy, gdy idzie się z innymi, to poczucie oddalenia i odkrywania świata umacnia przyjaźnie.