Wszystkie kolory moich wspomnień

Jakie są mechanizmy działania wyobraźni? Autor próbuje znaleźć odpowiedź na to pytanie, łącząc wiedzę z dziedziny psychologii, socjologii i antropologii. W książce "Wyobraź to sobie!" Łukasz Jach próbuję przybliżyć czytelnikowi wiedzę, jak dawniej postrzegano działanie wyobraźni, a także co zmieniło się w tym temacie do obecnych czasów. Zgłębiając temat schematów ludzkiego myślenia, sprawdza jak postrzeganie danego, często oczywistego zagadnienia, może zmienić się pod wpływem wyobraźni. Początkowe rozdziały omawiają wiele psychologicznych podstaw działania ludzkiego umysłu, między innymi kwestię czy rozmyślając o konkretnej rzeczy, do głowy jako pierwsze przychodzi słowo, myśl, czy obraz. Refleksje na temat wpływu fantazji na codzienne życie, przeplatane są z próbą znalezienia odpowiedzi na, z pozoru abstrakcyjne, pytania np. do czego dzieciom i dorosłym przydają się wymyśleni przyjaciele. Kolejne rozdziały omawiają poszczególne zagadnienia opisujące działanie ludzkiej wyobraźni, a każdy z nich zakończony jest ćwiczeniami, które czytelnik może zastosować w praktyce, angażując własną fantazję do pracy.

Ania osiąga znakomite wyniki w seminarium, co pozwoliłoby jej kształcić się dalej, jednak rezygnuje z własnych marzeń, nie chcąc zostawiać na Zielonym Wzgórzu Maryli, samotnej po śmierci Mateusza. Nasza rudowłosa (choć obecnie można już powiedzieć kasztanowłosa) bohaterka nie zamierza tracić czasu na smutki i podejmuje pracę w szkole, do której sama wcześniej chodziła. Startuje w dorosłe życie pełna marzeń i zasad, których postanawia nigdy nie złamać. Życie nieco je zweryfikuje. Na szczęście Ania ma dar przyciągania do siebie ludzi - z dawnymi przyjaciółmi zakłada Koło Miłośników Avonlea, dzieci w szkole ją uwielbiają, nowy sąsiad wyczekuje jej odwiedzin, a najwspanialszym odkryciem staje się panna Lawenda z Chatki Ech. Jakby tego wszystkiego było mało, na Zielonym Wzgórzu pojawiają się bliźnięta...

Kontynuacja powieści „Sanktuarium”. Decyzją Sędziego Sanktuarium Lela powróciła do Rhode Island, gdzie postrach sieje Zwierzolud, mordująca ludzi przerażająca istota poruszająca się na czworaka. Lela nie ma wątpliwości – istot tych z pewnością jest tu więcej i są to okrutne Mazikiny. Lela nie jest jednak tylko zwykłą uczennicą, przede wszystkim jest teraz dowódcą jednostki terenowej Straży. Wraz z nią pojawili

Trzeci tom z serii „Królewskie Źródło”. Dla fanów serii „Zwiadowcy” Znakomita sześciotomowa seria fantasy dla młodzieży: pełna magii, tajemnic, intryg i przygód. Owen Kiskaddon – lord Ceredigionu i diuk Marchii Zachodniej – z lękliwego chłopca stał się wysokim rangą oficerem na dworze króla-regenta, Severna Argentine’a. Nadal służy nieobliczalnemu, opętanemu żądzą władzy tyranowi, w duchu marzy jednak o pozbawieniu go tronu. Gdy nadarza się okazja, Owen bierze sprawy w swoje ręce, a u jego boku

Radosna, urocza, cudownie ilustrowana żywymi barwami natury i dowcipnie rymowana książka doda otuchy każdej małej istotce, zaniepokojonej czekającymi ją zmianami. Pomoże też zmierzyć się z nieznanym. W dzikim zaułku ogródka, gdzie pędy jeżyn się zwieszają, tętni życiem świat stworzonek małych, które wielkie emocje przeżywają... Każde z nich historię swoją nam opowie. Zajrzyjmy więc w tę gęstwinę wspaniałą, gdzie dziś wśród robaczków wielu spotkamy MaLiszkę - gąsieniczkę małą. Nadchodzi czas, kiedy gąsienice przemieniają się w piękne, kolorowe motyle. Ale MaLiszka lubi być po prostu liszką. Boi się zmian i tego, co przyniosą. Czy dzięki pomocy i wsparciu swojego przyjaciela Bazyla, MaLiszka przekona się, że zmiany są nie tylko konieczne, ale mogą być ciekawe, zabawne i otwierać drogę do nowych przygód? To pierwsza książka w nowej serii Amberka, która oswaja dziecko z nowymi, trudnymi emocjami. Wśród zabawnych przygód motyli, pszczół, biedronek wprowadza ciekawe fakty i elementy edukacyjne z życia owadów.

"Czarne Miasto" może okazać się jednym z najważniejszych debiutów tego roku. Niesamowita powieść o losach śląskiej rodziny utrzymana w konwencji realizmu magicznego. Gdzieś, pośród ulic Czarnego Miasta, zagubione jest mieszkanie Wandy. Jest ogromne, ale choć całkowicie wypełniają je meble i wspomnienia, kobieta nie czuje się tu ani dobrze, ani w pełni bezpiecznie. Jej mąż, Zdzisiek, zginął przed laty w kopalni. Było to tego strasznego dnia zaćmienia. Ludzie, którzy szukali schronienia w naprędce budowanych korytarzach, ginęli pod zwałami czarnego gruzu. Wanda nadal nie może otrząsnąć się po tej tragedii. Jej córki próbują żyć normalnie, lecz wyjazd do Białego Miasta okazał się nie do końca skutecznym lekarstwem. Nadal dręczą je wspomnienia. Nadal wraca do nich koszmar sprzed lat. "Czarne Miasto" Marty Knopik trudno sklasyfikować. Zresztą nie wydaje się to sprawą absolutnie konieczną, choć warto pokusić się o jakieś porównania dla wygody przyszłego czytelnika. To książka zupełnie inna od tych, które wypełniają większość księgarnianych półek. Balansuje na pograniczu tego, co realne i tego, co realności się wymyka. Utkana jest z czarów, wspomnień, ulotnych przeżyć i tajemnic zaklętych często w na pozór zwyczajnych przedmiotach. Możemy tu więc mówić o realizmie magicznym, jak w przypadku "Stu lat samotności" Marqueza czy jednej z najwspanialszych powieści Olgi Tokarczuk, "Prawiek i inne czasy". Marta Knopik stworzyła jednak opowieść unikatową i w pełni własną. "Czarne Miasto" czyta się znakomicie i z prawdziwą przyjemnością błądzić można po meandrach tej wielowarstwowej prozy.

Gdy Akademia rzuca rękawicę, podejmij wyzwanie! Przyjęcie do elitarnej szkoły magii, potworów i zabójców nie było moim pomysłem na zdobycie wyższego wykształcenia, wiecie? Ale oto jestem, biorę udział w Próbach śmieci, żeby móc uzyskać prawo do zdobycia tajemnej wiedzy. I jakby problemów było za mało, inni uczestnicy zaczynają nagle znikać. Ludzie, którzy są moimi przyjaciółmi. Nauczyciele uważają, że powinniśmy po prostu uważać na siebie, że powinniśmy zostawić poległych i nie zadawać pytań. Najwyraźniej myślą, że jesteśmy głupi! Dowiem się, co knują! W niebezpiecznym świecie, w którym nikt nie jest taki, jakim się wydaje, złota zasada jest prosta: nie ufaj nikomu. Dotarłam tak daleko, ufając swojemu instynktowi, i nie zamierzam się teraz wycofywać. Te dzieciaki nie zostaną pozostawione na śmierć… Nie na mojej warcie.