Niezwykła wędrówka Harolda Fry

"Nazywam się Czogori" to powieść o najmroczniejszych stronach himalaizmu. Druga najwyższa góra świata to K2, a przynajmniej tak nazwali ją Anglicy i nazwa ta zadomowiła się na stałe w języku i powszechnej świadomości. Ale ludzie żyjący u jej podnóża mówią o niej Czogori (wysoka góra). To miejsce owiane tysiącami legend, gdzie nadal słyszalne są echa odległej przeszłości. To miejsce, gdzie islam miesza się z buddyzmem, a tuż obok przebiega linia frontu. Jest rok 1995. Młody fotograf z Polski, Olo, bierze udział w wyprawie na K2. Dziesięć lat wcześniej jego ojciec tam właśnie znalazł swój tragiczny koniec. Olo musi stawić więc czoła swoim własnym lękom i słabościom. To podróż nie tylko w górę, ale również w głąb samego siebie. Dla Ola najbliższymi towarzyszami stają się szejk Iskander oraz jego syn, Karim, a także inni miejscowi tragarze, których himalaiści prawie nie dostrzegają. "Nazywam się Czogori" to perełka na tle tak popularnych obecnie książek o himalaizmie. Przede wszystkim dlatego, że pokazuje mroczną stronę tego ekstremalnego sportu. Mówi o tym, w jaki sposób zachodni wspinacze traktują miejscową ludność, z której usług przecież muszą korzystać. Mówi o stosach śmieci w miejscu obozowisk i pozostawionych w skalnych rozpadlinach trupach współtowarzyszy. Ale jest to również powieść pełna wnikliwych obserwacji nie tylko o problemach nękających ludność północnego Pakistanu. To także zwierciadło, w którym odbija się polska rzeczywistość lat 90-tych.

Czasy, kiedy kobiety nosiły kapelusze i rękawiczki, po Warszawie jeździły dorożki, a miłość ludzi z różnych sfer nie była sprawą łatwą. Dworki Podlasia i Mazowsza. Helena obserwuje?świat, zmienia się, spełnia marzenia… Jak kochać i być kochaną? Tego świata już nie ma, ale wzruszenia zostały. Początek wieku XX, Podlasie, dwór szlachecki w Sabniach. Młoda wdowa wraca z córeczkami do domu rodziców. Ma jedno marzenie: zostać pisarką! Halszka, jak ją nazywa rodzina, to artystyczna dusza: pięknie gra na pianinie, maluje, ale nade wszystko uwielbia literaturę. Czy mogłaby napisać prawdziwą powieść o miłości? Otoczenie nie zachwyca się jej planami: powinna wyjść za mąż po raz drugi, zająć się dziećmi i domem. Ale pozornie delikatna i rozmarzona Halszka jest uparta. Pisze po nocach powieść o nauczycielce, którą pokochał arystokrata. Ojciec zdziwiony determinacją córki, zasięga rady zaprzyjaźnionego pisarza Bolesława Prusa. Halszka dostaje błogosławieństwo mistrza, tata finansuje wydanie pierwszej powieści. „,Oby sprzedało się chociaż sto książek tej mojej „Trędowatej“, modli się Halszka. Sprzedaż idzie w setki tysięcy... To nie koniec, lecz dopiero początek opowieści o tym jak Helena Mniszkówna została królową romansu z wyższych sfer. Zdobyła wielką popularność, ale zapłaciła wysoką cenę za sukces. Perypetie życia Halszki mogłyby być fabułą jej książki. Naprawdę nazywała się Rawicz – Radomyska, a po pierwszym mężu Chyżyńska. Była panią dworów w Rogalach i w Kucharach - ziemianką zwykłą i niezwykłą, bo prowadziła dwór i pisała z potrzeby serca, nie dla zysku i nie dla sławy. Nie była autorką jednej książki. Napisała ich 30. Na ile opowiadała w nich o sobie? I jaka była naprawdę? Dziś coraz mniej osób pamięta nazwisko: Mniszkówna. Bardziej znany jest tytuł pierwszej powieści „Trędowata“. Książkę wznawiano przed wojną 16 razy, trzykrotnie filmowano. Krytycy surowo ją osądzali jako „, romansidło“,, mimo to sprzedawała się na pniu. Po wojnie, gdy zakazano druku wszystkich książek Mniszkówny, czytelniczki przepisywały ręcznie całe rozdziały i użyczały sobie rękopisy. Opinie krytyków nie miały dla nich znaczenia, emocje, które budziła tak. Jak więc mierzyć wartość literatury? Powieść biograficzna o Helenie Mniszkównie, pisarce, która poruszyła miliony serc jest próbą odpowiedzi na te pytania. Ale też zaproszeniem do dworków Podlasia i Mazowsza, do czasów, kiedy kobiety nosiły kapelusze i rękawiczki, po Warszawie jeździły dorożki, a miłość ludzi z różnych sfer nie była sprawą łatwą. Sposobność by wraz z Heleną obserwować świat, zmieniać się, spełniać marzenia. Kochać i być kochaną. Tego świata już nie ma, ale wzruszenia zostały.

Fabuła osadzona została w Jukon w Kanadzie podczas tak zwanej Gorączki Złota w Klondike. Głównym bohaterem powieści jest Buck, mieszaniec bernardyna i owczarka szkockiego. Historia rozpoczyna się na ranczu w Santa Clara Valley w Kalifornii, kiedy Buck zostaje wykradziony ze swojego domu i sprzedany jako pies zaprzęgowy na Alasce. W surowym środowisku staje się coraz bardziej prymitywny i dziki, jest zmuszony do walki o przetrwanie i dominacji nad innymi psami. W końcu zrzuca z siebie powłokę cywilizacji i opierając się na pierwotnym instynkcie i doświadczeniu, staje się przywódcą w dziczy.

Historie kryminalne elektryzują współczesny świat. Autorzy poruszający wątki morderstw i związanych z nimi śledztw biją rekordy popularności. Jeśli Ciebie również pociągają opowieści mrożące krew w żyłach, niewyjaśnione zagadki i podążanie wraz z głównym bohaterem ku prawdziwemu rozwiązaniu sprawy, koniecznie przeczytaj "Purpurowe rzeki" Jeana-Christophe'a Grangé'a. Kryminał "Purpurowe rzeki" przedstawia losy dwóch bohaterów, Pierre'a Niémansa i Karima Abdoufa, którzy ze względów zawodowych próbują wyjaśnić pewne zagadkowe zdarzenia. Pierwszy z nich to były komandos o ogromnym doświadczeniu i niezłomnej sile charakteru. W swojej pracy widział i słyszał wiele, dzięki czemu potrafi zachować stoicki spokój i zimną krew w trakcie każdego dochodzenia. Drugi, odbywający służbę w południowo-zachodniej Francji, to dopiero początkujący policjant o wielkich ambicjach i zacięciu zawodowym. Każdą sprawę próbuje doprowadzić do końca, mimo trudności i niesprzyjających warunków. Akcja thrillera toczy się w mroźnych i zaśnieżonych Alpach. Tam każdy z detektywów pracuje nad swoją własną sprawą. Zimny i skuty lodem krajobraz staje się tłem dla niewyobrażalnego zła, do którego jest zdolny człowiek. Zadaniem bohaterów jest udowodnić winę i znaleźć sprawcę okrutnych zbrodni. Pierre Niémans zostaje przydzielony do rozwikłania morderstwa mężczyzny, którego zmasakrowane zwłoki porzucono w górskiej szczelinie. Jak poradzi sobie z tym zadaniem i na jakie tropy uda mu się trafić? Karim Abdouf poszukuje z kolei osoby, która zdewastowała grób dziecka, do jego tragicznej śmierci doszło wskutek nieszczęśliwego wypadku samochodowego. Wkrótce na lodowcu zostaje odkryte kolejne ciało. Czy ma ono jakiś związek z prowadzonymi równocześnie sprawami Pierre'a i Karima? Okazuje się, że tak. Mężczyźni łączą siły, by doprowadzić oba śledztwa do zakończenia i znaleźć sprawców przestępstw. Jean-Christophe Grangé to pisarz, scenarzysta i dziennikarz. Na koncie ma aż dwanaście powieści, z których cztery doczekały się adaptacji filmowej: "Purpurowe rzeki" także można obejrzeć na dużym ekranie. Międzynarodową sławę zdobył jako reporter, pracując dla tytułów francuskich i zagranicznych, takich jak: "Paris Match", "Sunday Times" i "National Geographic".

Jest wojna. Jest cierpienie. Ale jest też magia i jest nadzieja. Kraków, Polska, rok 1939. Za sprawą magii w pewnym sklepie z zabawkami ożywa mała lalka o imieniu Karolina. Karolina zaprzyjaźnia się z Lalkarzem, właścicielem sklepu – miłym, złamanym przez życie człowiekiem. Kiedy okupacja niemiecka zasnuwa cieniem miasto, Karolina i Lalkarz postanawiają za pomocą czarów uratować przed straszliwym niebezpieczeństwem swoich żydowskich przyjaciół, bez względu na ryzyko. Ta ponadczasowa opowieść, w której baśń i elementy folkloru splatają się z historią, pokazuje, że nawet w najmroczniejszej sytuacji można odnaleźć nadzieję i przyjaźń.

Siedmioletni Cedryk wiedzie szczęśliwe, choć skromne życie u boku matki w Nowym Jorku. Dzięki nieprzeciętnej urodzie i ujmującej osobowości chłopiec zjednuje sobie serca wszystkich spotkanych osób. Jego los zmienia się diametralnie, gdy do drzwi puka tajemniczy prawnik z wiadomością, że Cedryk jest jedynym żyjącym potomkiem hrabiego Dorincourt i dziedzicem jego bajecznej fortuny. Chłopiec wyrusza do Anglii, aby zamieszkać z dziadkiem – człowiekiem powszechnie nielubianym, który przez całe swoje długie życie nie znał miłości innej niż własna.

Nieprawdopodobne znaleziska, niewytłumaczalne artefakty i inne sensacyjne odkrycia, przemilczane przez oficjalną naukę. Większość przedstawionych w tej książce przedmiotów, budowli czy znalezisk zgodnie z dzisiejszym stanem wiedzy właściwie nie powinna istnieć. LUC BÜRGIN, szwajcarski dziennikarz, autor kilkunastu książek z dziedziny paleoarcheologii (w tym bestsellerów „Tajne archiwa archeologii” i „Nowa księga zakazanej archeologii”) tropi niezwykłe odkrycia na całym świecie, dokumentując je zdumiewającym materiałem zdjęciowym. Jak nasi przodkowie sprzed 4000 lat odwzorowali tak dokładnie mapę najbliższego kosmosu bez lunety i teleskopu? Kim byli konstruktorzy wyrzutni rakietowej sprzed 5000 lat, nierdzewiejącej żelaznej kolumny sprzed 4000 lat i kompasu z mechanizmem różnicowym sprzed 3000 lat? Dlaczego współczesna technologia nie jest w stanie odtworzyć procesu wytwarzania przez neandertalczyków superkleju ze smoły brzozowej? Kto przed setkami tysięcy lat wykonał trójwymiarową reliefową mapę Uralu? Czy monumentalna „gwiezdna brama” z Peru jest przejściem do pozaziemskiego świata? Czy dokument odkryty w Watykanie wyjawia położenie Eldorado – legendarnego miasta złota? Autor opisuje dziesiątki kontrowersyjnych odkryć archeologicznych, których badaniem oficjalna nauka nie ma zamiaru się zająć właśnie dlatego, że naruszają ustalony i obowiązujący porządek rzeczy. Książka ujawnia akademickie wpadki, zaniechania lub wręcz wrogi stosunek archeologów do wszystkiego, czego nie da się wyjaśnić lub zdyskredytować standardowymi argumentami.