Palomino

Kaja i Dominik, choć nie wierzyli w bajki, otrzymali od życia swój własny happy end, a ich szczęściem cieszyły się rzesze czytelniczek. Kaja zdecydowała się wieść życie u boku Dominika jako jego żona. Urodziła córkę i otworzyła studio fotograficzne, by podobnie jak Dominik podążać za swoimi marzeniami. Spędzone w małżeństwie lata pokazały bohaterom, że samo bycie razem nie wystarcza do szczęścia. Czasami trzeba wzniecić ogień miłości na nowo i zawalczyć o siebie.

Jeśli szukasz mocnego thrillera psychologicznego, to sięgnij po tę powieść! Pobudza ona wiele emocji i skłania też do głębszych refleksji. "Zła mamusia" to książka, obok której nie można przejść obojętnie! Sara posiada praktycznie wszystko, czego pragnie każda kobieta. Jest bogata, piękna i wydaje się, że niczego jej nie brakuje. Poza własną córką. Pewnego dnia nadarza się jej okazja, żeby to zmienić. W zatłoczonym sklepie dostrzega Kim, która jest w zaawansowanej ciąży i zajęta jest rozmową przez telefon. Kompletnie ignoruje przy tym swoje najstarsze dziecko. Sara postanawia wykorzystać chwilę nieuwagi Kim i porywa jej córkę. Tyle że Tonya wcale nie przypomina dziewczynki, której tak bardzo pragnęła... Córka Kim z wielką determinacją opiera się wszelkim próbom uczynienia z niej idealnego dziecka. Tymczasem życie jej prawdziwej rodzicielki zostaje wywrócone do góry nogami. Przez prasę zostaje opisana jako "wyrodna matka". Pojawiają się głosy, że powinno się jej również odebrać pozostałe dzieci. Kobieta nie ma zamiaru grać według zasad prasy. Dręczona jest też przez wspomnienia własnego dzieciństwa. W końcu całkowicie traci kontrolę i odwraca się od tych, którzy ją kochają. Wydaje się także, że Sara i Kim nie mają ze sobą wiele wspólnego, chociaż prawda wygląda inaczej. Obie kobiety więcej łączy, niż dzieli. Jak zakończy się ta powieść? Co jeszcze wydarzy się w życiu Kim i Sary? Pozostaje przeczytać tę książkę i się tego dowiedzieć. "Zła mamusia" to pierwsza powieść autorstwa Tiny Baker. Warto zapoznać się z tym udanym debiutem, a jednocześnie doskonałym thrillerem.

"Alpaka czułości" to pogodna, pełna humoru i wzruszeń opowieść o miłości i pewnej łakomej alpace. Kamil jest weterynarzem. Ratowanie życia zwierząt jest jego pasją, ale mężczyzna przypłaca to stresem i ogromnym zmęczeniem. Podczas jednej z imprez poznaje Brendę, barmankę o bardzo wybuchowym charakterze. To spotkanie nie należy do udanych. W zasadzie to żadne z nich nie chce o nim pamiętać... Jakiegoż trzeba więc pecha, że podczas urlopu Brenda i Kamil trafiają do tego samego pensjonatu? Mało tego! Na skutek pomyłki muszą dzielić jeden pokój oraz jedno i to samo łóżko. W pensjonacie mieszkają też bliźnięta, które uwielbiają łączyć ludzi w pary i pewna zabawna, bardzo kosmata alpaka o nietypowych skłonnościach. Czy ten urlop okaże się mimo wszystko udany? "Alpaka czułości" to przepiękna opowieść o tym, że na miłość niekiedy jesteśmy po prostu skazani. Tutaj od samego początku wisi ona w powietrzu. Czy jednak Brenda i Kamil odważą się na decydujący krok? Nowa powieść Joanny Szarańskiej pełna jest romantycznych uniesień i humoru. Czytając "Alpakę czułości" będziecie równie często płakać ze śmiechu i niekłamanego wzruszenia. To książka idealna na wiosnę!

Ukraińska walka o niezależność od rosyjskiego imperium trwa od setek lat. Jeśli nie na arenie politycznej czy militarnej, to na gruncie literatury i kultury. Bo cel Rosji - nieważne czy carskiej, sowieckiej czy putinowskiej - pozostaje niezmienny: zmiażdżyć odrębność Ukrainy, zawłaszczyć jej dokonania i sfałszować historię. To dlatego historia ukraińskiej kultury to w rzeczywistości - jak ukazuje Wira Ahejewa, krytyczka literacka i filolożka - historia oporu przeciwko imperium. Ukraińscy twórcy toczyli bój o wszystko: język (zwany pogardliwie "małoruskim"), folklor, a nawet pamięć. Walka nigdy nie odbywała się na równych zasadach, bo imperium raz po raz sięgało po realne i zabójcze środki nacisku. Zasięg rosyjskiej machiny kolonialnej jest tak olbrzymi, że w ukraińskim sprzeciwie z łatwością można dostrzec echa również polskich zmagań. Książka Ahejewej to nic innego jak kronika trwającej od pokoleń wojny kulturowej.

Ostatnia część jednej z najznakomitszych polskich powieści historycznych, teraz na nowo przypomniana przez Wydawnictwo MG. Książka "Bolesław Chrobry. Rozdroża" jest domknięciem losów charyzmatycznego władcy z rodu Piastów, który mimo przeciwności zwieńczył swoje polityczne wysiłki pierwszą w dziejach Polski koroną. Antoni Gołubiew - pomimo iście monumentalnego dorobku - jest pisarzem wciąż niewystarczająco docenianym w powszechnym odbiorze czytelniczym. A przecież jego proza historyczna nawiązuje do najlepszych wzorców tego gatunku i można ją śmiało zestawiać z nazwiskami Teodora Parnickiego, Hanny Malewskiej czy Elżbiety Cherezińskiej. Opowieść, którą podejmuje w "Chrobrym", jest majstersztykiem fabularyzowania historii z jednoczesnymi aspiracjami do uświadomienia odbiorcy, jak bardzo bliski sercu współczesnego czytelnika może być bohater czasów odległych, na wpół zapomnianych. Całe szczęście Gołubiew nie daje zapomnieć o pierwszym królu piastowskim, wpisując go w dynamiczny krajobraz średniowiecznych realiów: politycznych machinacji, krzewienia wiary chrześcijańskiej i kultury łacińskiej, które nie zawsze postępowało wedle zasad rycerskiego etosu. Powieść Gołubiewa szczególnie warto porównać z książką "Srebrne orły" Teodora Parnickiego, która rozgrywa się w zbieżnych okolicznościach przełomu X i XI wieku, a polityczne dylematy króla Bolesława zostały uzupełnione o paneuropejski kontekst uniwersalnego cesarstwa.