Andreowia

Szukasz wciągającej młodzieżówki z gatunku przygoda i fantastyka? Przeczytaj powieść "Pierwsza iskra", czyli pierwszy tom serii fantasy dla starszych nastolatków i młodych dorosłych pt. "Szept ognia i popiołu". Nie kojarzysz nazwiska autorki - Justeene Ruston? Nic dziwnego, ponieważ to jej pierwsze dzieło. Możesz mieć jednak pewność, że debiut literacki tej polskiej pisarki, absolwentki filologii angielskiej, pochłonie Cię bez reszty. Główną bohaterką książki "Pierwsza iskra. Szept ognia i popiołu. Tom 1" jest Arcia, która mieszka w Lavenum - kraju, której władczynią jest jej matka, Adelphe. Dziewczyna żyje w przeświadczeniu, że w przyszłości, gdy nadejdzie właściwa chwila, będzie mogła wziąć ślub z osobą, którą pokocha. Niezależnie od tego, czy to będzie kobieta, czy mężczyzna. Tak, obywatele Lavenum bez problemu mogą zawierać związki małżeńskie z tym, z kim chcą, niezależnie od płci. Ta nie ma bowiem żadnego znaczenia. Czy w przypadku Arcii może być inaczej? Adelphe starannie już jednak zaplanowała przyszłość swojej córki. Ma zamiar oddać jej rękę młodemu królowi obcego państwa. Kobieta zupełnie nie bierze pod uwagę pragnień swego dziecka. Miłość? Uczucia nie mają znaczenia, gdy w grę wchodzą interesy. Jest zatem skłonna przehandlować Arcię. Pieniądze w zamian za armię. Dziewczyna jest świadoma zobowiązań, które ma nie tylko wobec matki, ale również wobec mieszkańców Lavenum. Zatem poddaje się woli Adelphe i przeprowadza się do kraju, w którym rządzi jej narzeczony. Nowa rzeczywistość jest jednak trudniejsza niż się nie spodziewała. Problemy pojawiają się nie tylko w relacji z przyszłym małżonkiem, z którym kompletnie nie jest w stanie zbudować więzi. Ma również duże kłopoty z zaadaptowaniem się w nowym miejscu. Nie potrafi przystosować się do nowych, niezrozumiałych zwyczajów i absolutnie nie zamierza zmieniać religii... To zachowanie nie wpływa pozytywnie na jej opinię. Nowi poddani zaczynają nazywać Aricię niewierną poganką, heteryczką i małą wiedźmą. Jednak dziewczyna nie zostanie całkiem sama w trudnym położeniu. Niedługo pojawi się ktoś, kto jej pomoże. Nadejdzie ze strony, z której nigdy by się nie spodziewała. Czytaj młodzieżową książkę fantasy pt. "Pierwsza iskra. Szept ognia i popiołu. Tom 1". Po lekturze na pewno będziesz niecierpliwie czekać na kolejną część cyklu!

Zamieć odsłania losy trzech osób, które nagle przepadają bez śladu. Łączy je wspólna nić. Piotr wraz z policją i jasnowidzem poszukuje syna studenta, który nie wrócił z nocnej imprezy; kto ukrywa rzeczywisty przebieg wydarzeń? Po dwudziestu latach pogodnego małżeństwa, Basia tropi życie męża, odkrywając czyny i postawy, których przed jego zniknięciem nie podejrzewała. Janek, wnuk słynnego

W środku nocy na rozkopanym odcinku drogi dochodzi do kraksy. Auto Wolczuka zostaje skasowane, sprawca zamieszania ucieka, a on sam udaje się do pobliskich Chęcin, gdzie czeka go nocleg w miejscowym ośrodku leczenia uzależnień. Z czasem Damian Wolczuk dowiaduje się, że w miasteczku grasuje morderca, a do tego miejscowi przekazują sobie szeptem legendy o czającym się w okolicy złu.

Oto literackie świadectwo naszego czasu. Powieść niewielka, ale gęsta, dużo się w niej dzieje. Bohater ma na imię Franciszek i jest malarzem. Zaczyna się starzeć, przeżywa artystyczny kryzys, nęka go dramat upływu czasu i problemy ze zdrowiem. Jego małżeństwo jest w ruinie, a wokół trwa zimna wojna domowa. Temat zatem nie wydaje się wesoły, mimo to książka pełna jest ironii i serdecznej kpiny. Bo też

Mistrzowsko skomponowana i trzymająca w napięciu saga rodzinna pióra jednej z najzdolniejszych współczesnych pisarek europejskich 21 grudnia 2012 roku był dla większości osób zwykłym dniem przedświątecznej gorączki ale nie dla Kathariny. Tego dnia jej świat po prostu runął w gruzach - w wypadku samochodowym zginął Julius, jej mąż, a wraz z jego śmiercią na jaw wyszły przeróżne sekrety. Taschler w mistrzowski sposób splata ze sobą kilka wątków: burzliwą historię małżeństwa Kathariny i Juliusa ora

W pędzie do doskonałości i zaspokajania potrzeb każdy znajduje swoją indywidualną drogę. Mila jest emocjonalną ekstremistką. Energia, ekscytacja, erotyzm – one ją określają. Augusta przeciwnie – porządek, proporcje i piękno. No i facet, zresztą niejeden. Ale ten jeden – Robert − jest symbolem. Symbolem współczesności. A tu w morzu deficytów na fali unoszą się złote środki na ich zaspokojenie. Psychiatrzy. Pigułki. Poszukiwania straconego wzorca. Kobiety, od których świat wymaga piękna. Mężczyźni

"Czarne Miasto" może okazać się jednym z najważniejszych debiutów tego roku. Niesamowita powieść o losach śląskiej rodziny utrzymana w konwencji realizmu magicznego. Gdzieś, pośród ulic Czarnego Miasta, zagubione jest mieszkanie Wandy. Jest ogromne, ale choć całkowicie wypełniają je meble i wspomnienia, kobieta nie czuje się tu ani dobrze, ani w pełni bezpiecznie. Jej mąż, Zdzisiek, zginął przed laty w kopalni. Było to tego strasznego dnia zaćmienia. Ludzie, którzy szukali schronienia w naprędce budowanych korytarzach, ginęli pod zwałami czarnego gruzu. Wanda nadal nie może otrząsnąć się po tej tragedii. Jej córki próbują żyć normalnie, lecz wyjazd do Białego Miasta okazał się nie do końca skutecznym lekarstwem. Nadal dręczą je wspomnienia. Nadal wraca do nich koszmar sprzed lat. "Czarne Miasto" Marty Knopik trudno sklasyfikować. Zresztą nie wydaje się to sprawą absolutnie konieczną, choć warto pokusić się o jakieś porównania dla wygody przyszłego czytelnika. To książka zupełnie inna od tych, które wypełniają większość księgarnianych półek. Balansuje na pograniczu tego, co realne i tego, co realności się wymyka. Utkana jest z czarów, wspomnień, ulotnych przeżyć i tajemnic zaklętych często w na pozór zwyczajnych przedmiotach. Możemy tu więc mówić o realizmie magicznym, jak w przypadku "Stu lat samotności" Marqueza czy jednej z najwspanialszych powieści Olgi Tokarczuk, "Prawiek i inne czasy". Marta Knopik stworzyła jednak opowieść unikatową i w pełni własną. "Czarne Miasto" czyta się znakomicie i z prawdziwą przyjemnością błądzić można po meandrach tej wielowarstwowej prozy.

Rok 1922. Większość mieszkańców Zełwąg w pobliżu Mikołajek, tworzących niezwykle zżytą społeczność, staje się mormonami. Rok 1998. W podmrągowskich lasach ktoś podpala na kamieniach ofiarnych zabite zwierzęta. Anna Sołowiecka, dziennikarka „Głosu Mrągowa” chce dociec, kim jest sprawca i dlaczego to robi. Jednocześnie próbuje rozwiązać zagadkę tajemniczej śmierci swojej przyjaciółki, mimo iż policja przyjęła wersję samobójstwa. Ma przeczucie, że obie sprawy coś łączy. W mieście pojawia się czarnoskóry Bernard Mulunda Mayingo Bajohr. Spotkanie z nim prowadzi do odtworzenia przedwojennej historii Zełwąg. Fakty zaczynają się ze sobą splatać. Niespodziewanie jednak dziennikarska dociekliwość staje się śmiertelnie niebezpieczna.