Poszukiwaczka dzieci

Rodzinna tajemnica ze spowitej mgłą podlaskiej wsi Śmierć ukochanej żony w wyniku wypadku jest dla Bernarda końcem dotychczasowego życia. Od tamtej chwili nie potrafi stanąć na nogi. Pod wpływem impulsu wyjeżdża z Białegostoku do rodzinnej wioski Weroniki – aby poznać jej bliskich, miejsca, w których dorastała, i choć przez chwilę poczuć się znów blisko niej… Pojawienie się mężczyzny w Sownikach wywołuje konsternację wśród mieszkańców. Mimo zaskoczenia opowiadają mu historie zaginięć kobiet, które wstrząsnęły przed laty lokalną społecznością. Bernard zaczyna podejrzewać, że żona celowo trzymała go z dala od rodzinnych stron. Czy naprawdę znał ją tak dobrze, jak mu się wydawało? W swojej debiutanckiej powieści Kamila Bryksy znakomicie odmalowuje klimat podlaskiego miasteczka, w którym wszyscy się znają, a jednocześnie ukrywają przed sobą mnóstwo sekretów.

Opowieść o tajemnicach z przeszłości, którym towarzyszy aromat fiołków. Słoneczna Prowansja czy podlaskie Bujany? Dla Kseni to trudny wybór, ponieważ do obu miejsc wyrywa się jej serce. Kiedy jest wreszcie bliska podjęcia decyzji, odkrywa kłamstwo, które znowu zmienia wszystko. Nic nie jest takie, jakie się wydawało. Do głosu dochodzą tajemnice z przeszłości, dotyczące jej przodków, w tym niezwykłej Emilie de Fleury i jej niezrealizowanego nigdy marzenia, któremu towarzyszy aromat fiołków. Zauroczona nimi Ksenia, powodowana ciekawością i sentymentem postanawia uczynić wszystko, co w jej mocy, by to marzenie spełnić.

Są w życiu człowieka sprawy, na które nigdy nie ma czasu, choć jednocześnie jest na nie czas najwyższy. Lena mieszka w starym dworku odziedziczonym po przodkach. W atmosferze dawnych czasów tworzy piękną biżuterię z części wiekowych czasomierzy - pamiątek po dziadku zegarmistrzu. Każdego dnia nakręca zegarki nigdy nieodebrane z naprawy, przechowywane w blaszanym pudełku po francuskich czekoladkach, a wśród nich jeden wyjątkowy, z monogramem na kopercie. Stary dom skrywa wiele sekretów, które nagle zaczynają się odsłaniać. W kaflowym piecu odnajduje się dziennik z 1884 roku oraz coś, co może pomóc rozwikłać zagadkę bezimiennej mogiły w lesie za domem, złotego zegarka oraz tego, co ukrywa od lat miejscowa zielarka. Lena w poszukiwaniu odpowiedzi na owe pytania podąża śladami tajemniczej autorki dziennika – Emilie de Fleury. Wyrusza w podróż do słonecznej Prowansji, gdzie narażając siebie i córkę na niebezpieczeństwo, odkrywa zaskakujące karty historii rodziny.

Czyńcie sobie Ziemię kochaną Czy Biblia usprawiedliwia wycinanie lasów? Skąd się wziął mit, że ekologia to lewacka mrzonka, z którą katolikom jest nie po drodze? Po co papież mówi o zmianie klimatu? I co zrobić z argumentem, że człowiek jest koroną stworzenia i wolno mu do woli eksploatować Ziemię? o. Stanisław Jaromi przekonuje, że chrześcijaństwo od zawsze było „zielone”. Pisze o idei kosmicznego braterstwa, grzechach ekologicznych i męczennikach Ziemi. Pokazuje też, że dylemat: albo interes człowieka, albo ochrona środowiska, jest wielkim nieporozumieniem. Świat jest naszym wspólnym domem – od nas zależy, czy będzie gościnny i przyjazny dla wszystkich. Przyszłość Ziemi to sprawa naszych codziennych, prostych wyborów. Mamy wszystkie atuty – technologię, naukę, kreatywność – żeby ten świat czynić lepszym, a więc róbmy to!

"Dary losu" Hanny Szczepanowskiej to poruszająca powieść o kilku pokoleniach kobiet, które z różnym skutkiem starały się pokonywać wszelkie trudności w swoim życiu. Ich historia jest nie tylko wciągająca, ale z pewnością również inspirująca. Jest rok 1935. W tym roku w Polsce umiera marszałek Józef Piłsudski, a w Niemczech Adolf Hitler podejmuje decyzję o obowiązkowej służbie wojskowej. Tymczasem Kornelia Makowska, córka warszawskiego okulisty, wyrusza z dwiema przyjaciółkami do dworku ciotki. Znajduje się on w Warce nad Pilicą, a piękne okoliczności przyrody i znakomita pogoda sprzyjają zabawom bez końca. Dziewczęta poznają porucznika i lekarza, którzy towarzyszy im w beztroskich chwilach, ale kiedy dochodzi do przestępstwa, ich życie ma się diametralnie zmienić. Wiele lat później wnuczka Kornelii, Klementyna, dowiaduje się o pałacu w Michałowie, który odziedziczyła jej rodzina. Nikt nie wie, kim jest enigmatyczny ofiarodawca, ale kobieta wraz z mamą i córką postanawiają zadbać o budowlę. Ma im w tym pomóc grupa archeologów, ale do głosu dochodzą uczucia. Czy kobietom uda się wyjaśnić rodzinną historię? Czy okoliczności poznawania swojej przeszłości sprzyjają miłości? A jeśli tak, to jak potoczą się dalsze losy rodziny, w której kobiety mają sporo do powiedzenia?

W zwartej prozie wibrującej od elektryczności i powstrzymywanych emocji Maggie O`Farrell przedstawia niebezpieczeństwa kryjące się tuż pod powierzchnią i rzuca światło na bezcenność, piękno i tajemnice samego życia. Jestem, jestem, jestem to zdumiewający pamiętnik opisujący doświadczenia bliskiej śmierci, znaczące i definiujące jej życie. Choroba z dzieciństwa, która na rok przykuła autorkę do łóżka i której zdaniem lekarzy miała nie przeżyć. Nastoletnie pragnienie ucieczki, które o mało nie skończyło się katastrofą. Spotkanie z niebezpiecznym mężczyzną na bezludziu. I najbardziej przerażające ze wszystkiego codzienne zmagania, by chronić córkę (dla której ta książka została napisana) przed stanem pozostawiającym ją niewyobrażalnie bezbronną wobec miriady zagrożeń czyhających w życiu. „Tam, gdzie inni pisarze bawią się papierem, O`Farrell chwyta łuk i strzałę, po czym celuje w ludzkie serce.” - The Times „Niezwykłe… niewygodne i absorbujące - trudno oderwać się od lektury… Płynne, wytworne, pełne barwnych szczegółów. Jej proza wydaje się niepokonana.” - Guardian, Book of the Month, sierpień 2017

Zoe Morley i jej mąż Ollie po długim oczekiwaniu na dziecko zostają przybranymi rodzicami maleńkiej Evie. Ich radość nie ma granic. Po kilku latach wydarza się cud - rodzina powiększa się o kolejne dziecko, tym razem ich własne. Gdy jej brat kończy dwa latka Evie zaczyna znajdować dziwne listy i prezenty. Ich autor twierdzi, że jest jej biologicznym ojcem i nie cofnie się przed niczym, by