Szczęściarze

Giorgio Saveri nie ma jeszcze czterdziestu lat, ale zdążył przeżyć tak wiele rozczarowań, że postanawia zaszyć się w rodzinnej posiadłości – zabytkowej luksusowej willi pełnej drogocennych dzieł sztuki, ukrytej na wzgórzach w okolicach Piacenzy. Jego jedynym łącznikiem ze światem jest Agnese, gosposia, która w dzieciństwie zastępowała mu matkę, która zginęła wiele lat temu w wypadku samochodowym ? i despotycznego ojca, który aż do dnia swojego samobójstwa nigdy nie przepuścił żadnej okazji, by publicznie upokorzyć syna. Wszystko zmienia się pewnej nocy, gdy Giorgio spotyka tajemniczą Giulię. Dziewczyna posiada dar rozumienia go, jak nikt inny przedtem. I mimo że sama niewiele o sobie mówi, zręcznie wciąga Giorgia w relację przepełnioną erotyzmem. Kiedy pewnego dnia Agnese znika bez śladu, Giorgio postanawia działać i rozpoczyna swoje prywatne śledztwo. Na jaw wychodzą kłamstwa Giulii. Okazuje się jednak, że nie jest ona jedyną osobą, która ma coś do ukrycia…

Największy kryzys uchodźczy od czasów II wojny światowej Ulet – piętnastoletni Somalijczyk dostał się wreszcie na łódź z innymi uchodźcami. Był sam – bez rodziny i przyjaciół. Podróżujący z nim Somalijczycy wiedzieli, że w Libii był więziony, torturowany i głodzony. To nieprawdopodobne, że udało mu się dotrzeć do Europy. Gdy łódź zbliżała się do wybrzeży Włoch, Ulet obserwował ruch fal i majaczącą na horyzoncie ziemię. Wtedy stracił przytomność. Mimo półgodzinnej reanimacji nie udało się go uratować – zmarł na obrzęk płuc. Gdyby zmarł w Libii, nikt by o tym nie usłyszał. W 2015 roku państwa członkowskie Unii Europejskie otrzymały ponad dwukrotnie więcej wniosków o azyl, niż rok wcześniej. Najwięcej imigrantów przybywało z Syrii, Afganistanu i Iraku – krajów pogrążonych w wieloletnim kryzysie. Konwencja Genewska mówi, że uchodźcami są osoby zmuszone opuścić kraj pochodzenia. Definicja ta nie obejmuje osób stanowiących wśród uchodźców większość: tych, którzy nie mogą korzystać z ochrony międzynarodowej, którzy utknęli w Jemenie, Sudanie Południowym, Demokratycznej Republice Konga. To uchodźcy zapomniani, ponieważ nie są oni uchodźcami. Są przesiedleńcami wewnętrznymi. W tym poruszającym reportażu, Agus Morales przygląda się im wszystkim. Podąża z imigrantami, którzy przekraczają granicę meksykańsko-amerykańską, żyje w obozach w Jordanii, pływa z uciekinierami barką po Morzu Śródziemnym. Próbuje ich zrozumieć, powiedzieć kim są, skąd przychodzą i dlaczego. I odkrywa to, co jest najbardziej przerażające – że to ludzie tacy jak ty, o tym samym wyglądzie, marzeniach i uczuciach. Każdy z nas mógłby zostać uchodźcą.

„Myślę o tym, jak bardzo chciałbym cię pi*przyć i… Otwieram usta, nie dowierzając jego słowom, po czym łapię za klamkę drzwi. Dean jednak trzyma mnie za nadgarstek”. Dziewiętnastoletnia Josselin Hathaway właśnie rozpoczyna studia na Uniwersytecie Princeton. Niestety jej pierwszy dzień nie mógłby być gorszy: pada deszcz, a ona zapomina kluczy i w dodatku wpada pod motocykl. Cudem unika poważniejszych obrażeń. Motocyklista wie, że dziewczyna jest spóźniona, więc oferuje jej podwózkę, ale Josselin odmawia. Później jest trochę lepiej. Josselin, załatwiając sprawy w sekretariacie, poznaje niezłego przystojniaka, Connora Blake’a, który zaprasza ją na imprezę bractwa. Na imprezie oprócz Connora jest też motocyklista uczestniczący w porannym incydencie i to właśnie on przez przypadek dostaje w swoje ręce listę postanowień Joss, które ta chce zrealizować. Oferuje jej układ: pomoże jej z listą, jeżeli ona pomoże jemu, udając jego dziewczynę przed kuratorem sądowym. Chłopak stara się o opiekę nad młodszym bratem i liczy, że decyzja sądu będzie przychylniejsza, jeśli sprawi wrażenie kogoś, kto jest w stałym związku, a nie imprezowicza. Josselin się zgadza.

Każdy może zmieniać świat. Niezależnie od wieku. Emerycka Szajka – trochę starsza i mniej ruchliwa wersja Robin Hooda – powraca! Jest grudzień, pewien pochmurny dzień, kiedy Märtha mija sztokholmski dom aukcyjny, w którym ma się odbyć licytacja biżuterii wartej siedemdziesiąt milionów koron. Dla Emeryckiej Szajki to nie lada gratka! Po napadzie policja zaczyna jednak coś podejrzewać, dlatego seniorzy muszą pomyśleć o kryjówce – nie mają przecież czasu na siedzenie za kratkami! I tak uciekają na wieś. Ale życie w małej miejscowości Hemmavid okazuje się dalekie od oczekiwań. Stacja benzynowa zlikwidowana, sklep spożywczy zamknięty, nie ma nawet zasięgu! Paczka rabusiów nie zamierza jednak siedzieć z założonymi rękami – zamierza tchnąć w to miejsce nowe życie. Seniorzy próbują zaktywizować nielicznych pozostałych w Hemmavid mieszkańców, na wszelkie sposoby przyciągnąć turystów, uratować szkołę… Problem w tym, że całą tę działalność trzeba jakoś sfinansować…

Marcel Moss zaskoczył swoich fanów, tworząc powieść inną od tych, które do tej pory pięły się na listach bestsellerów. "Mój ostatni miesiąc" to powieść dla młodych czytelników - wzrusza i skłania do refleksji nad życiem i śmiercią. Gdy Sebastian zostaje osierocony przez matkę, ból całkowicie przejmuje jego życie. Chłopak, nie potrafiąc poradzić sobie z jej śmiercią, popada w depresję, oddala się od bliskich i zaczyna obracać się w nieprzyzwoitym towarzystwie. Czas chłopaka zajmują używki i alkohol, które omal nie prowadzą do tragedii - momentu, w którym jego ojciec stawia ultimatum. Chłopak musi zacząć pomagać w miejscowym hospicjum, aby docenić swoje życie. Tam poznaje Mateusza, chłopaka chorującego na raka. Po bliższym poznaniu chłopak wyznaje, że pozostał mu miesiąc. Obaj decydują, aby zacząć korzystać z życia na własnych zasadach i oszukać nadchodząca śmierć Mateusza. Historia doprowadzająca do łez nie tylko młodych czytelników, ale i tych starszych! Opowieść o dojrzewającej relacji, poznawaniu siebie i akceptacji przeszłości. Powinien poznać ją każdy nastolatek, który zaczyna zauważać zmiany, na które nie ma się wpływu.