Bibliotekarka

Czerwiec 1967 – marzec 1968. Partia Gomułki i Moczara rozpętuje haniebną kampanię antysemicką. (Nazywając ją walką z „syjonistami”). Józef Hen reaguje jak na pisarza przystało: publikuje w paryskiej „Kulturze” pod pseudonimem „Korab” wysokiej klasy opowiadania z cyklu Oko Dajana (1969–1972). „Korab” odnosi sukces, jest przekładany na francuski, włoski, niemiecki, angielski i często cytowany. Autor wpisany na czarną listę, z zakazem wyjazdów za granicę. Czterdzieści jeden lat później, w 2008 roku, Józef Hen pisze wstrząsającą powieść Pingpongista. Miasteczko, w którym podczas okupacji dokonała się zbrodnia, nazywa się tu Cheremiec, ale nie ma wątpliwości, że inspiracją literacką była tragedia Żydów spalonych w Jedwabnem. Narratorem jest przybyły na uroczystości rocznicowe sędzia z Brooklynu, Mike (znany mieszkańcom jako Michaś). Usiłował wtedy uratować życie swojemu rówieśnikowi, znakomitemu pingpongiście, któremu obiecał rewanż. Bezskutecznie. Minęło sześćdziesiąt lat, Mike wdziera się w sumienia świadków zbrodni, także i kilku wciąż żyjących uczestników. Wśród nich znajduje się ksiądz, który wyznaje Mike`owi, że dręczą go podjęte wtedy decyzje. Żałuje, że nie wykonał wówczas księżowskiego zadania, nie przeciwstawił się zbrodni. Obie książki połączono w jeden zbór, który porusza bolesny temat antysemityzmu.

Sympatyczny duet krakowskich policjantów tym razem działa na Pomorzu. Podkomisarz Lucek Bałyś, wysłany na pozornie niewinną konferencję, zostaje beznadziejnie wmieszany w porachunki miejscowej gangsterki. Z początku uznaje to za szczęśliwy traf – po kłopotach w małżeństwie porządna dawka adrenaliny na pewno dobrze mu zrobi. Po chwili jednak zdarzenia nabierają szalonego tempa, zwłaszcza że szefem gangu jest dawny szef tamtejszej komendy, w dodatku były przyjaciel inspektora Krzyckiego. Krzycki i

Jeden z najbardziej wyczekiwanych kryminałów roku! Całkowicie nieprzewidywalna - KARIN SLAUGHTER Próbuje uciec, ale prześladuje ją tamta kobieta... Poturbowani rodzinnymi przejściami, Sadie i Will Foustowie przeprowadzają się z Chicago do sennego miasteczka w Maine. Nie na długo odnajdują spokój. Kiedy zostaje zamordowana ich sąsiadka, atmosfera wokół nowych lokatorów zaniedbanego domu gęstnieje. Lokalną społeczność opanowują podejrzenia i strach, a Sadie zaczyna obsesyjnie zagłębiać się w mroczną tajemnicę śmiertelnej nocy. Jednak to nie morderstwo najbardziej nią wstrząśnie. Co takiego odkryje? I czy cena prawdy nie będzie zbyt wysoka? Bestseller „New York Timesa”, polecany przez „Entertainment Weekly”, „People”, „Marie Claire” „Huffington Post”, „Bustle” i „Goodreads”. W przygotowaniu ekranizacja na Netfliksie. Zaskakująca mieszanka wybuchowa - JP DELANEY

"Brzydki, zły i szczery" - właśnie taki jest O.S.T.R, legenda polskiego rapu. To pierwsza autobiografia muzyka. Jeżeli interesujesz się polskim hip-hopem lub historią rodzimej muzyki rozrywkowej, to nie możesz przegapić tej książki. Czy wiesz, że cała rodzina Adama Ostrowskiego myślała, że zostanie skrzypkiem? Co prawda, jego losy splotły się z muzyką, jednak nie tak, jak przewidywali jego bliscy. Adam jako O.S.T.R. został ikoną polskiego rapu. To nie w grze na skrzypcach, tylko w rymowanych opowieściach do zapętlonych bitów znalazł sposób nie tylko na wyrażenie siebie, ale też na życie. Na hiphopowej scenie jest już od początku lat 90. i nadal nie wyobraża sobie życia bez robienia rapu. Teraz możesz się przekonać, że Ostry nieźle sobie radzi ze słowem nie tylko przed mikrofonem. Bo jego autobiografia, "Brzydki, zły i szczery" to napisana przejrzystym językiem opowieść o nim i jego rapowaniu, oraz ludziach, którzy są dla niego ważni. O.S.T.R w swoje książce opowiada nam o tym, jak w mieszkaniu na trzecim piętrze bałuckiego wieżowca powstawały pierwsze hip-hopowe kawałki. Ostrowski pisze przede wszystkim o ludziach, bohaterach swojego dzieciństwa: rodzicach, przyjaciołach i muzycznych idolach. To historia chłopaka, który uwielbia grać w kosza i - tak jak wielu innych – ma kłopoty w szkole. "Brzydki, zły i szczery" to przede wszystkim opowieść o wytrwałym dążeniu do celu. O idealiście, dla którego muzyka i koncertowanie były całym światem, aż do dramatycznego koncertu w Bielsko Białej. O.S.T.R pisze o tym, jak zaczęło się jego "Życie po śmierci". Ta książka powoli Ci lepiej poznać genialnego muzyka, ikonę swojego pokolenia i legendę polskiego hop-hopu. O.S.T.R, a właściwie Adam Ostrowski, "Rocznik osiemdziesiąty, bez Insta, Facebooka, smartfona". To nie tylko raper i freestyle’owiec. Jest też kompozytorem, producentem muzycznym i inżynierem dźwięku. Laureat aż czterech "Fryderyków".

Drugi tom bestsellerowej romantycznej serii „Wielki Pałac nad Tamizą" Ona ma za sobą zbyt wiele bolesnych przeżyć i stara się zbudować życie na nowo. On doznał zbyt wiele zła i szuka zemsty. Wielki Pałac nad Tamizą to pensjonat stworzony przez dwie damy, które połączyła miłość, zdrada i śmierć jednego mężczyzny. Teraz oczekują nowego gościa. Nie mogą uwierzyć, gdy wreszcie się zjawia. To cieszący się złą sławą nieślubny syn księcia Brexford, Lucien Durand, lord Bolt, który - jak sądzono - dziesi

Niebanalna kobieta i tajemniczy mężczyzna stąpają po cienkiej linie namiętności w śmiertelnie niebezpiecznej rozgrywce. Była trapezistka cyrkowa, Amalie Vaughn, przeprowadziła się do Burning Cove, aby zacząć wszystko od nowa. Ale nie wszystko idzie zgodnie z planem. Bo w Burning Cove nikt nie jest tym, kim się wydaje i nie tylko ludzie, ale i miejsca ukrywają mroczną przeszłość. Tak jak dom, który kupiła, i

Siedemnastoletnia Agata Abbot całe dotychczasowe życie spędziła w sierocińcu – Domu Wychowawczym im. Johna Griera. Jej los odmienia się nieoczekiwanie, gdy jeden z opiekunów placówki przypadkiem odkrywa jej talent literacki i funduje stypendium umożliwiające ukończenie ekskluzywnego college’u. Dobroczyńca pragnie pozostać anonimowy – Agata nie zna nawet jego nazwiska. Musi jednak co miesiąc informować go listownie o swoich postępach w nauce i życiu. Dziewczyna z zapałem wywiązuje się z zadania. W pełnych humoru, kilkunastostronicowych epistołach barwnie opisuje swoje codzienne przygody. Anonimowość opiekuna jest jej ciągłą zgryzotą, ale wreszcie stanie się pułapką na niego samego…