Tam, gdzie gwiazdka świeci najjaśniej

Zróbcie miejsce na półce dla niefalbianiastej królewny! Królewna Harriet nie jest typową damą w opałach! Po pierwsze jest chomikiem! A po drugie lubi walczyć ze smokami czy skakać z klifów, czym doprowadza rodziców na skraj obłędu. Mimo że Harriet nie jest już niepokonana (teraz jest już „tylko bardzo, bardzo uparta”), nadal poszukuje przygód. Ale czy jest w stanie uratować dwanaście tańczących mysich królewien, kiedy przed nią już tylu zawiodło? Królewna Harriet nie lubi czesać włosów, śpiewać duetów z leśnymi zwierzętami ani żadnych innych zajęć typowych dla królewien. Teraz, zaledwie kilka tygodni po unicestwieniu klątwy z pierwszej części serii („Harriet Niepokonana”), pragnie nowego wyzwania. Kiedy pojawia się wróżka, potrzebująca jej pomocy w królestwie myszy, Harriet nie zastanawia się długo. Dowiaduje się o zaklętych dwunastu mysich królewnach, które muszą tańczyć całą noc, każdej nocy! Harriet przybywa na zamek uzbrojona w poncho niewidkę. Musi się dowiedzieć, co zmusza królewny do tańca i złamać klątwę, zanim będzie za późno. Królewna chomik to wypełniona akcją, niezwykle zabawna, komiksowo-hybrydowa seria, pełna girl power i nowych, pokręconych baśniowych motywów dwukrotnej laureatki Nagrody Hugo.

„Dora” to konspiracyjny i powstańczy pseudonim. Ta książka to nie wywiad ani spisany życiorys, ale opowieść o „Dorze”, bliskich jej ludziach i czasach, w których żyła. Z setek usłyszanych historii Autorka wybrała te, które zrobiły na niej największe wrażenie.

Rzucić wszystko i jechać w Bieszczady. Chyba nie ma człowieka, który chociaż raz w życiu nie miał takiego pomysłu. Bieszczady mają magiczną moc. A zima w Bieszczadach jest niesamowita. Jeśli tylko możesz jedź i poczuj to na własnej skórze. Jeśli nie, sięgnij po książkę "Zima w Pensjonacie pod Bukami" Karoliny Wilczyńskiej, Katarzyny Janus, Nataszy Socha, Renaty Kosin, Katarzyny Misiołek, Doroty Milli i Magdy Stachuli. Sięgając po tą książkę, przeniesiesz się do magicznego, odrestaurowanego Pensjonatu pod Bukami położonego w Bieszczadach. Jest ON niesamowity, ponieważ przyciąga zagubione dusze. Nie inaczej jest tej zimy, iedy to do Pensjonatu trafią goście poszukujący swojego miejsca w życiu, czekający na szansę, która ich uszczęśliwi. Wszystko w tym miejscu ma swój sens i nic nie dzieje się pod wpływem przypadku.

Gdy Akademia rzuca rękawicę, podejmij wyzwanie! Przyjęcie do elitarnej szkoły magii, potworów i zabójców nie było moim pomysłem na zdobycie wyższego wykształcenia, wiecie? Ale oto jestem, biorę udział w Próbach śmieci, żeby móc uzyskać prawo do zdobycia tajemnej wiedzy. I jakby problemów było za mało, inni uczestnicy zaczynają nagle znikać. Ludzie, którzy są moimi przyjaciółmi. Nauczyciele uważają, że powinniśmy po prostu uważać na siebie, że powinniśmy zostawić poległych i nie zadawać pytań. Najwyraźniej myślą, że jesteśmy głupi! Dowiem się, co knują! W niebezpiecznym świecie, w którym nikt nie jest taki, jakim się wydaje, złota zasada jest prosta: nie ufaj nikomu. Dotarłam tak daleko, ufając swojemu instynktowi, i nie zamierzam się teraz wycofywać. Te dzieciaki nie zostaną pozostawione na śmierć… Nie na mojej warcie.

Na tle szarej rzeczywistości lat 80. w Polsce rozgrywa się miłosno-psychologiczna historia dojrzałego mężczyzny, znakomitego historyka-mediewisty, wysublimowanego intelektualisty do młodej kobiety, która porzuca go jednak dla młodego osiłka. Zakochany mężczyzna nie potrafi się z tym pogodzić, nie rozumie dlaczego, popada w zniechęcenie i tęskni… Narratorem Odejścia Afrodyty jest pisarz, sam po wielu burzliwych romansach, rozliczający się z własną przeszłością, który znakomicie portretuje bohatera książki, ukazując jego rozterki, depresje i skomplikowaną psychologię uczuć. Książkę dopełnia przygnębiający obraz chylącego się ku upadkowi PRL-u, gdzie brakuje wszystkiego i szarość oblepia życie codzienne. Po niektórych moich książkach, jak Odejście Afrodyty, recenzenci pisali, że nic, co erotyczne, nie jest mi obce. Reklamowano mnie nawet – i czyniły to panie – jako „znawcę kobiet”. Zawsze temu zaprzeczałem. Ktoś taki jak znawca kobiet w przyrodzie nie istnieje i nie ma prawa zaistnieć. Kobieta dla mężczyzny jest zagadką i zawsze pozostanie tajemnicą. Ale oprócz miłości erotycznej w moich książkach jest dużo miłości przyjacielskiej. Sądzę, że przyjaźń jest nawet bardziej wymagającym uczuciem niż miłość. Bo nie może być jednostronnej przyjaźni, a istnieje tyle miłości nieodwzajemnionych! – Józef Hen

Grupa drugoplanowych bohaterów pewnej powieści fantasy wędruje w poszukiwaniu swojej fabuły „To opowieść słodka i zabawna. Z przygodami, jakie uwielbiałam, będąc nastolatką – z wyrazistymi bohaterami, pełna humoru, czasem groźna, ale jednocześnie dająca pewność, że wszystko skończy się dobrze. Do takich książek się wraca, nawet jeśli już zna się finał. Ja wrócę na pewno.” Ewa Białołęcka „Pierwsza powieść