Pociąg do życia

Czy więź pomiędzy dwiema siostrami przetrwa, gdy jednej z nich zabraknie? Minął rok od śmierci nastoletniej Zoë. Jej młodsza siostra nadal nie pogodziła się z tragedią. Echo czuje się bardzo osamotniona. Rodzice żyją w oddrętwieniu, a przyjaciele nie chcą wracać do przeszłości. Wtedy pojawia się chłopak Zoë, który wciąż ma jej pamiętnik. Czy Echo powinna go przeczytać? Dziewczyna jest w rozterce, ale czuje, że musi poznać

Czy literatura faktu opisująca czasy II wojny światowej może mieć szczęśliwe zakończenie? Książka "Pod osłoną lasu. Walka, miłość i przetrwanie w czasach Zagłady" jest dowodem na to, że happy end był możliwy w tamtych czasach. Przywraca wiarę w ludzi i podnosi na duchu, ale też nie pozostawia złudzeń, że wojna to zło w czystej postaci. Historia żydowskiej rodziny Rabinowiczów, która, uciekając z getta w 1942 roku, schroniła się w Puszczy Białowieskiej z dwójką małych dzieci. Życie pod skrzydłami matki natury trwało aż dwa lata. Dwa lata pełne wyrzeczeń, zimna, głodu i zwątpienia. I wcale nie to było najgorsze. Nieustanny brak poczucia bezpieczeństwa okazał się najdotkliwszą torturą. Oprócz niebezpieczeństwa ze strony niemieckich oddziałów rodzinie groziło również wydanie przez kolaborantów - współpracowników gestapo. Urządzali oni regularne polowania na Żydów, licząc na nagrodę. Autorka, pracując pięć lat nad książką i poznając członków cudem ocalałej rodziny, stworzyła lekturę autentyczną i wciągającą od pierwszych stron. Nie nuży nadmiarem faktów historycznych, umiejętnie włącza je w treść, przeplatając relacjami z pierwszej ręki. W ten sposób tworzy tekst rzetelny faktograficznie, a zarazem powieściowy, przystępny pasjonatom beletrystycznego czytelnictwa.

Cykl Zamki szczęśliwej miłościPiękne damy i przystojni dżentelmeni dziedziczą je, wygrywają, kupują lub zdobywają podstępem. I przeżywają w nich niebezpieczne i romantyczne przygody… Lady Clio Whitmore miała siedemnaście lat, gdy zaręczyła się z markizem Granville. Minęło osiem lat… i wciąż jest narzeczoną. I obiektem żartów salonów. Ma tego dość. Ileż czasu może czekać na mężczyznę,

Baba Yaga użyła swojej wszechpotężnej magii, by powiązać esencję miasta z mapą, którą następnie rozdarła na trzy części i rzuciła na wiatr. Wraz z mapą wiatr porwał samo miasto, które wędruje teraz niewidzialne i oderwane od świata. Jego klątwą jest wieczna tułaczka, nikt nie potrafi go dostrzec. Klątwę da się pokonać tylko wtedy, gdy kawałki mapy znowu staną się jednością. Nad bezpieczeństwem miasta czuwają teraz członkowie Gildii, ale to nie wystarczy, by miasto mogło wrócić do Sarsovy. Czy młoda dziewczyna Siya znajdzie na to sposób?

Duszna atmosfera prowincjonalnego miasteczka, zamknięta, nieprzychylna społeczność oraz dojmujące przekonanie, że życie nie przyniesie nic lepszego – czy to wystarczy, aby zwyczajny człowiek stał się zabójcą? Dobre Miasto jest jak każde inne: ma swoje ciemne zaułki i ponure tajemnice, o których nie chcą myśleć pochłonięci codziennymi problemami mieszkańcy. Kiedy zamordowana zostaje żona lokalnego biznesmena, uwielbiana przez wszystkich aktywistka, wzrasta niepokój, mnożą się plotki i rodzą nowe

Opiłki i okruszki wspomnień często są małe i pozornie nieistotne, a jednak zapamiętane, więc ważne. Ta książka to luźny katalog wspomnień, każdy rozdział jest odwołaniem do wydarzeń z kolejnych lat. Główny bohater wspomina swoje dzieciństwo, romanse, życie w czasach komunizmu , stan wojenny, blaski i cienie wolności, a w końcu zmagania się ze starością. Opowieść snuje się poprzez lata, od roku 1953, a kończy się w roku 2041, gdy bohater opowieści umiera. To okruchy życia, osobne, a jednak układają się w całość. Przeszłość to magazyn pamięci, jest w nim dzieciństwo i dojrzewanie, pomyłki, błędy, miłości mniejsze i większe, małżeństwo, zdrady, dzieci, wnuki, nadzieje i rozczarowania. W końcu kraina starości. Opiłki i okruszki wspomnień często są małe i pozornie nieistotne, a jednak zapamiętane, więc ważne. Fascynująca, wciągająca historia życia, w której czas unicestwia wszystko, zataczając krąg. Aż do chwili, w której początek i koniec podają sobie ręce.

"Na tropie Węża. Prawdziwa historia seryjnego mordercy i mistrza oszustwa Charles'a Sobhraja" to reportaż o jednym z najbardziej bezwzględnych przestępców na świecie. Czarujący, tajemniczy, wiecznie uśmiechnięty. Jaki tak naprawdę był Charles Sobhraj? W jaki sposób usypiał czujność nieświadomych niczego ofiar? Radosny, urzekający, niebezpieczny. Taki właśnie był jeden z najbardziej skutecznych przestępców lat 70. Jego ofiarą padali turyści z Europy Zachodniej i USA. Nieświadomi niczego dawali się podejść jak małe dzieci. Był mistrzem farmacji. Odurzał ofiary środkami farmakologicznymi. Mogadon, regulet, zastrzyk z largactilu. Jego arsenał był bardzo szeroki. Odurzeni turyści pozbywali się portfeli, czeków, biżuterii i dokumentów, które były dla Charles'a Sobhraja bardzo cenne. To z ich pomocą szmuglował drogocenne kamienie za granicę. Nie zawahał się otruć sześćdziesięcioosobowej grupy francuskich turystów, by zdobyć cenne paszporty. Pławił się w luksusie, kupował drogie prezenty niezliczonym kochankom, a jego posiadłość była istnym skarbcem niezmierzonych bogactw i przepychu. Był ścigany przez służby w aż 30 krajach! Julie Clark przedstawia Wam jedną z najbardziej przerażających postaci świata przestępczego, którą można przyrównać do Teda Bundy'ego i Zodiaca.

Twoja pociecha spędza niewiele czasu ze swoim ojcem? Pragniesz, by ich wspólnej aktywności było więcej oraz by ich jakość wzrosła? Podaruj dziecku książeczkę "Tato(wie)!" autorstwa Leszka Talko i przenieś relację malucha i taty na wyższy poziom. Najczęściej pierwszą i najważniejszą osobą dla dziecka jest mama. Już od pierwszych dni życia maleństwa karmi je, przewija, spędza z nim mnóstwo czasu. W wielu przypadkach ojciec w tym czasie pracuje, co sprawia, że ma mniej czasu dla dziecka. To z kolei powoduje, że relacja na linii ojciec-dziecko bywa słabsza. Tak jednak być nie musi. Aby się o tym przekonać, wystarczy sięgnąć po lekturę "Tato(wie)!". Mały czytelnik dowie się, jak wiele rzeczy można robić z tatą. Posiądzie też wiedzę na temat tego, że każdy jest inny i choć mama i tata wykonują pewne czynności inaczej, nie oznacza to, iż któreś z nich robi coś lepiej lub gorzej. To wspaniała nauka szacunku do odmienności, jakich w naszym świecie jest wiele. Czas spędzony z tatą zwykle upływa w dobrym nastroju, ponieważ tatusiowie, podobnie jak mamy, mają bardzo ciekawe pomysły. Mogą wykazywać się ogromną kreatywnością i cierpliwością. Do czytania książki zachęcają kolorowe, humorystyczne ilustracje.