Arytmia i kwarantanna

Ty kontra ON. Twój szef, przedstawiciel banku, w którym starasz się o duży kredyt, dealer samochodowy, ważny inwestor. Każdy z nas stanął kiedyś do negocjacji z jakimś „potworem” - osobą o większym doświadczeniu, autorytecie i z większymi możliwościami. Książka Igora Ryżowa, negocjatora z wieloletnim stażem, to opis technik i scenariuszy, które pomogą Ci stanąć do negocjacji z „potworem” jak równy z równym. Znajdziesz w niej gotowe narzędzia negocjacyjne, autentyczne przykłady z biznesu, polityki i życia codziennego, które pomogą Ci skutecznie osiągnąć w negocjacjach z silniejszymi to, na czym ci zależy. Przekonaj się, czym różni się rosyjski styl negocjacji od zachodniego. Przetestuj zagrywkę „częściowej zgody” stosowaną przez Władimira Putina. Dowiedz się, jak osiągać kompromisy, z których będziesz dumny.

"The Dark Duet. Tom 3. Smak ciemności", czyli czas na wielki finał. Długo oczekiwany, przyprawiający o dreszcz emocji koniec historii miłości Caleba i Livvie. Tysiące scenariuszy w głowach fanów, długie godziny rozmyślań i szkoła cierpliwości - to wszystko zostanie zwieńczone w trzecim i ostatnim już tomie cyklu "The Dark Duet". "The Dark Duet. Tom 3. Smak ciemności" odpowie na wszystkie dotychczasowe pytanie. Czy te odpowiedzi będą dla czytelnika satysfakcjonujące? Czy może wywołają nową falę pytań i wątpliwości. Poznaj ostateczną prawdę i przekonaj się, jak nieprzewidywalny może być świat. Dawno oceniony, oskarżany lub ułaskawiony. Co więcej może zrobić Caleb? Każdy ma już swoją własną wersję wydarzeń. Jemu pozostało już tylko opowiedzieć prawdę i liczyć na odrobinę wyrozumiałości. Wszyscy go o to prosili. Wszyscy chcieli poznać prawdę, choć ta już istnieje w głowach każdego z osobna. Opowiedzenie tej historii na nowo nie będzie łatwym zadaniem. Caleb sam nie jest pewien, kim jest. Jaki ukryty diabeł w nim siedzi? Jaką drogą ma teraz podążać? Jego życie tak szybko się zmieniało, pisało tak wiele scenariuszy. Wstydliwe dzieciństwo, mordercza młodość, zniszczona dorosłość. Jak wiele błędów można popełnić w życiu? Ile jeszcze upadków trzeba zaliczyć, aby wreszcie nauczyć się żyć? To nie jest historia, która ma go usprawiedliwić. To jest opowieść o prawdzie, ukrytej przez całe dwa poprzednie tomy trylogii. Caleb jest porywaczem. To on zamknął Livvie i przetrzymywał ją w zamknięciu przez kilka tygodni. Dlaczego więc kobieta się w nim zakochała? Co sprawiło, że ten potwór stał się jednocześnie jej oazą spokoju i bezpieczeństwa? Nawet sam Caleb tego nie rozumie. Wie, że jego zachowanie wtedy, w tych mrocznych dniach, nie było racjonalne. Ta jedna wrześniowa noc zmieniła wszystko. Był to kolejny punkt kulminacyjny w jego życiu, kolejna chwila, kiedy wszystko co dotychczas się wydarzyło straciło wartość. Livvie kocha Caleba i nie chce go skrzywdzić. Dlatego jej prawda nieco mija się z rzeczywistością. Jedyna prawdziwa prawda to ta opowiedziana przez samego Caleba.

W tej opowieści życie ma smak czekolady... Nad Malinową Bombonierką zawisły czarne chmury. Pasierb ciotki Emilii nie cofnie się przed niczym, żeby odebrać Ninie należne jej dziedzictwo. Zdesperowana dziewczyna, szukając ratunku, czyta stare zapiski swojej ciotki i poznaje fascynującą historię jej życia. Młoda Emilia Dobrzycka, zmuszona przez apodyktyczną matkę do wstąpienia do zakonu, musi zrezygnować z beztroskich marzeń o studiach. Kiedy przełożona wysyła ją na postulat do Szwajcarii, trafia do małej manufaktury pralinek. Siostry uczą ją tajników produkcji najlepszej na świecie czekolady i dzięki temu Emilia zyskuje nowy cel w życiu. Jak zakończy się batalia Niny o chocolatierkę i jaki wpływ będą na nią miały sekrety z przeszłości ciotki? Czy bracia Jeurissenowie o romantycznie brzmiących imionach - Romeo i Valentijn - okażą jej wsparcie czy wręcz przeciwnie? Dowiecie się tego z urokliwej opowieści, która udowadnia, że życie jest jak czekolada - czasem słodkie, niekiedy gorzkie, a momentami twarde jak orzechy wypełniające jej aksamitne wnętrze?

Życie Caitlin jest w rozsypce. Małżeństwo – z mężczyzną, którego wszyscy wokół uważają za ideał – się rozpada, a wraz z nim poczucie własnej wartości młodej kobiety; wydaje się, że jedynym rozwiązaniem jest szukać szczęścia od nowa. Nancy, czteroletniej córeczce Caitlin, buzia się nie zamykała: mówiła w samochodzie, w przedszkolu, w czasie zabawy z bratem Joelem. Lecz kiedy nagle rodzice się rozstali i tato się wyprowadził, dziewczynka przestaje się odzywać. Eva, ciocia Nancy, niedawno owdowiała

Aby do mety to powieść, która przedstawia pewien okres życia bohaterki, Miry, trzydziestoletniej kobiety, niedoszłej nauczycielki historii i początkującego grafika. Okres, w którym ma zapaść jedna z najważniejszych decyzji w jej życiu. Początkowo Mira stawia sobie za cel nadrzędny dociągnięcie do ołtarza aktualnego wybranka serca, w miarę jednak upływu czasu zaczyna zadawać sobie pytanie, czy Łukasz jest aby na pewno tym, z którym powinna spędzić resztę życia. Zachowanie narzeczonego i liczne sytuacje świadczące o niewystarczającym zaangażowaniu emocjonalnym, początkowo nie przeszkadzają Mirze w konsekwentnym parciu do mety. Pojawienie się jednak w jej życiu, kolejno dwóch mężczyzn powoduje rozterki duchowe bohaterki i całą masę wątpliwości. Dodatkowo wspierana przez dwie przyjaciółki; Agnieszkę, artystyczną duszę o żelaznych zasadach i wyglądzie żurnalowej modelki, jak i Ulę, ciepłą, przyjazną wszystkim kobietę, przykładową żonę i matkę czwórki rozbrykanego rodzeństwa, decyduje się jednak na odroczenie terminu ślubu. Przy okazji udaje jej się znaleźć miłość i przekonać się, że nie jest istotny sam bieg do mety, ale to z kim się biegnie.

Bestseller "Los Angeles Times" i "Boston Globe", a także książka, którą według "New York Timesa" po prostu trzeba znać. Czytelnicy zachwycają się jej niezwykłą tematyką i wyjątkowym stylem, który umożliwia niemal organiczny kontakt z bliskim ludziom żywiołem! W wodzie czyha na ludzi wiele niebezpieczeństw, coś nas do niej jednak nieustannie przyciąga. A przecież, w przeciwieństwie do wielu innych stworzeń, nie jesteśmy urodzonymi pływakami. Musimy się tej umiejętności nauczyć. Co takiego jest w wodzie, że czujemy z nią niezwykle silną więź? Mistrzyni reportażu Bonnie Tsui, umiejętnie przeplatając dawne oraz współczesne historie dotyczące pływania z wątkami osobistymi, ukazuje w tej książce głęboką i wieloaspektową relację człowieka z wodą. Znajdziesz tu fascynujące opowieści o prehistorycznych amatorach sportów wodnych z "zielonej Sahary", klubie pływackim z ogarniętego wojną Bagdadu, którego członkowie spotykali się w eleganckim basenie pałacowym Saddama Husajna, o Brytyjkach z epoki wiktoriańskiej, które odważyły się upomnieć o prawa kobiet do... bezpiecznego korzystania z wody, o współczesnych pływakach japońskich zwinnie sunących przez taflę w zbroi samuraja, o społecznościach wodnych nomadów i wiele, wiele innych. Dowiesz się z niej ponadto, jakie korzyści zdrowotne przynosi nam pływanie, a zanurzając się w lekturze, być może nabierzesz ochoty, by natychmiast wskoczyć do wody i doświadczyć jej oczyszczającego działania. Pływanie bowiem - jak twierdzi autorka - to tunel czasoprzestrzenny, pozwalający nam wyrwać się na chwilę z nieprzerwanie mielących żaren codzienności. Zanurzenie przynosi wewnętrzny spokój i ciszę. Czasami celem jest właśnie pływanie aż do całkowitego "wyłączenia". Wchodzimy w niemal hipnotyczny stan medytacji, licząc długości i koncentrując wzrok na grze światła, wywoływanej przez promienie słońca muskające wodę na torach. Przemykamy od myśli do myśli, aż wreszcie na chwilę zapada zupełna cisza. W tej krótkiej chwili jesteśmy całkowicie wolni od ciężaru myślenia. Płynęliśmy tego dnia w szóstkę. Woda miała temperaturę niespełna 14°C, jej powierzchnię chłostał lekki wiatr. Przyby¬liśmy na Alcatraz przed dziewiątą rano i udało nam się złapać rozpoczynający się przypływ. Przejmujący chłód wody na chwilę odebrał mi oddech. Przegrupowaliśmy się, żeby po raz ostatni pomachać naszej łodzi i jej pilotowi. Na zdjęciach z tamtego poranka mam uśmiechniętą twarz. Wyglądam, jakby było mi cieplej, niż było faktycznie; słońce odbija się od moich okularów polaryzacyjnych, rzucając srebrne refleksy. Odwróciliśmy się w wodzie w stronę miasta i popłynęliśmy. Odgarniając ramionami wodę, szybko złapałam rytm i pły¬nięcie przestało wydawać się walką. Nagle stało się prostsze, przyjemnie regularne: oddech, wymach, wymach, oddech. Na to byliśmy przygotowani. Ciasny pancerz, który zacisnął się wokół mojej klatki piersiowej, gdy wchodziłam do wody, nagle opadł i zaczęłam wypatrywać pojawiających się od czasu do czasu białych grzebieni fal raczej z ekscytacją niż obawą. Powyższy opis pochodzi od wydawcy. Powyższy opis pochodzi od wydawcy.