Porzuć swój strach

Łańcuszkowa rymowanka, doskonała do głośnego czytania! absurdalny humor świetne, ponadczasowe ilustracje Abnera Graboffa piękne wydanie, twarda oprawa, płócienny grzbiet nie tylko dla dzieci! Idealna książka do połknięcia w jeden wieczór! Pewnego dnia starsza pani połyka muchę. Jedyny sposób, żeby pozbyć się muchy, to połknąć pająka, który się wierci i kręci… Ta przewrotna historyjka, przypominająca nieco „Rzepkę” Tuwima, od ponad wieku zachwyca zarówno dzieci jak i rodziców. Jej wyrazisty rytm sprawia, że rymowanka doskonale nadaje się do czytania na głos i pozwala się bawić w zapamiętywanie, w miarę jak lista połykanych zwierząt – ptak, kot, pies, koza – rośnie. Kolorowe, nieoczywiste ilustracje Graboffa wspaniale korespondują z tradycyjną rymowanką i ożywiają tę klasyczną historyjkę.

Jane Darlington od dziecka zapowiadała się na geniusza. Wybitnie inteligentna, znakomicie się uczyła. I tak jak większość dzieci wybitnie uzdolnionych nie miała koleżanek, przyjaciół. Była sama. Teraz ma 34 lata, jest atrakcyjną blondynką i ma doktorat z fizyki. Robi karierę naukową i nadal jest sama. Desperacko pragnie dziecka. Nie chce jednak, żeby jego dzieciństwo było równie trudne jak jej. Szuka więc partnera poza swoim środowiskiem.

„She Drives Me Crazy”, „Loveless” oraz „The Gravity of Us” – udawany związek, szukanie swojego przepisu na miłość i rozdarcie między uczuciem a ambicjami – trzy słodko-gorzkie historie w jednym pakiecie. „She Drives Me Crazy” Kelly Quindlen Po porażce w meczu koszykówki przeciwko drużynie swojej byłej dziewczyny Scottie sądzi, że gorzej być nie może. Niespodzianka! Chwilę później wjeżdża w zderzak samochodu należącego do jej szkolnej nemezis – Irene. Dziewczyny łączy trudna przeszłość oraz nieskrywana wzajemna niechęć. Ostatnim, o czym marzą są wspólne podróże do szkoły… A jednak zostają do nich zmuszone. Dziewczyny mogą sobie pomóc… Udawanie związku przed całym liceum jest jednak trudniejsze, niż mogłoby się wydawać. „Loveless” Alice Oseman Georgia nie była dotąd zakochana, z nikim się nawet nie całowała. Jednak jest przekonana, że pewnego dnia odnajdzie swoją drugą połowę. Kiedy jej starania spełzają na niczym, zaczyna się zastanawiać, dlaczego miłość wydaje się tak prosta dla wszystkich, tylko nie dla niej. W zderzeniu z nowymi pojęciami – aseksualnością i aromantycznością – Georgia jest jeszcze bardziej niepewna swoich uczuć. Czyżby przeznaczone jej było żyć bez miłości? „The Gravity Of Us” Phil Stamper Cal chce być dziennikarzem, ale jego ambitne plany pokrzyżuje wybranie jego taty pilota do głośnej misji NASA na Marsa. Nagle życie chłopaka zamienia się w telewizyjne reality show – z ciągle kłócącymi się rodzicami i odgrywaniem ról idealnej amerykańskiej rodziny na potrzeby medialnego spektaklu. A potem Cal spotyka Leona, którego mama jest astronautką w tej samej misji. I w zawrotnym tempie traci dla niego głowę…

Magdalena otrzymała zaproszenie na zjazd absolwentów. Jest lato, w planach impreza i noc spędzona w chacie nauczyciela. Punktem kulminacyjnym ma być budzący grozę nocny spacer po lesie – zupełnie jak przed laty. Kobieta nie ma ochoty na udział w tych wydarzeniach. Zmusza się jednak, ponieważ chce napisać do gazety artykuł o swoim koledze z klasy, który jest muzykiem, ale bardziej

Seria "Pozytywka Poli" to okazja dla dzieci na poznanie egzotycznego lądu, jakim jest Afryka. Dzięki książce "Daleka wyprawa" wezmą udział w niezwykłej przygodzie w towarzystwie bohaterki tej opowieści. Co takiego wydarzy się podczas tej ekscytującej wędrówki? W tej części Pola poznaje młodą zebrę. Okazało się, że zwierzątko nie wyruszyło wraz ze swoim stadem na poszukiwanie pożywienia. Na dodatek zebra zostaje towarzyszką przyjaciółki Poli - afrykańskiej dziewczyny o imieniu Kheri. Zwierzę nie odstępuje jej ani na krok. Zdarza się niestety, że jest to przyczyną różnych kłopotów, dlatego przyjaciółki decydują się odnaleźć bliskich zebry i przekonać ją do powrotu do stada. Pola i Kheri mogą też liczyć na pomoc. Wsparcia chętnie udzielą im ponownie małpki oraz inne zwierzęta, które Pola zdążyła dobrze poznać. Tyle że jej przyjaciele również mają swoje problemy. Jest całkiem możliwe, że zamknięta zostanie szkoła pani Jamali, co akurat nie jest przyjemną perspektywą. Nie ma zatem innego wyjścia, jak uratować to miejsce. Trzeba zorganizować wyjątkowy występ taneczny na festyn, który odbywa się co roku. Tylko czy to wystarczy, żeby udowodnić odpowiednim osobom, jak istotna jest ta szkoła? Jak Pola i jej przyjaciele poradzą sobie z różnymi trudnościami? Książkę napisała Aniela Cholewińska-Szkolik, autorka lubianej przez dzieci serii "Misia i jej mali pacjenci", opowiadającej o przygodach tytułowej dziewczynki i jej zwierzęcych przyjaciół. Dobrze jest też zapoznać pociechy z pierwszą częścią cyklu "Pozytywka Poli", którą jest "Zagubiona fotografia".

Lady Olympia Hightower za moment poślubi księcia. Księcia o nie najlepszej reputacji, ale panna w pewnym wieku nie powinna wybrzydzać. Pragmatyczna Olympia na pewno wykonałaby ten krok... gdyby nie kilka łyków brandy, które zmieniają jej ogląd rzeczywistości. Ucieczka w deszczu wydaje się nagle bardzo rozsądnym rozwiązaniem, niechby i w towarzystwie przyjaciela niedoszłego pana młodego, także księcia o nie najlepszej reputacji. Ripley czuje się w obowiązku zadbać o bezpieczeństwo i dobre imię narzeczonej przyjaciela. Problem w tym, że wspólna eskapada nieoczekiwanie się wydłuża, a Olympia już przed laty wpadła mu w oko…

Druga powieść z serii o dziennikarce Dicte Svendsen, znanej ze świetnego serialu Dicte Dicte Svendsen i jej młodszy chłopak, fotograf Bro, budzą się pewnej lutowej nocy z powodu pożaru w stajni sąsiadów. W tym samym czasie policja z komisarzem Johnem Wagnerem dostaje drugie wezwanie do pożaru – ktoś zdemolował i podpalił szkołę. To jednak nie koniec – wkrótce Dicte znajduje na pobliskich mokradłach ciało siedemnastolatki…

W latach 1976–1983 wojskowa junta zamordowała w Argentynie około trzydziestu tysięcy osób. Młodzi ludzie, zaangażowani w opór wobec dyktatury czy po prostu z racji swych poglądów dla niej niewygodni, ginęli bez śladu – zrzucano ich z samolotów do rzeki, porywano z ulicy i wywożono samochodami bez numerów rejestracyjnych w nieznane miejsca kaźni. Narodzone w więzieniach dzieci zabierano matkom i oddawano do adopcji ich oprawcom. Niewyobrażalne tortury, jakim poddawani są przeciwnicy dyktatury, oglądamy z perspektywy bezimiennego narratora, ceniącego sobie dyscyplinę, porządek i hierarchię młodego wojskowego, któremu – podobnie jak jego towarzyszom w zbrodni – łatwo przychodzi uprzedmiotowienie katowanych wrogów. Łatwo im również przychodzi odcięcie się od masakry, jaką przeprowadzają na szeroką skalę, za pomocą formalnego, urzędniczego języka. Kohan wnikając w okrutną, perfidną, wyrachowaną część ludzkiej natury, zmusza nas do oglądania scen, na które wolelibyśmy nie patrzeć. Najokrutniejszej przemocy doświadczają w Dwa razy czerwiec kobiety, ale też one stawiają jej największy opór, podczas gdy większość społeczeństwa tkwi w letargu. Terror rządów junty Kohan zderza ze zbiorową gorączką wywołaną mistrzostwami świata w piłce nożnej, z oglądania meczów, czyniąc metaforę ucieczki od odpowiedzialności. Martin Kohan (ur. 1967) - jeden z najważniejszych współczesnych pisarzy argentyńskich, przewrotny kontynuator tradycji Jorge Luisa Borgesa i Ricarda Piglii, autor jedenastu powieści, trzech tomów opowiadań i wielu esejów, w których rozlicza się z historią Argentyny. W 2007 roku uhonorowany prestiżową Premio Herralde za powieść "Ciencias morales", w której - podobnie jak w książce "Dwa razy czerwiec" - zastanawia się, co sprawia, że społeczeństwo potrafi zaakceptować usankcjonowaną przez państwo przemoc, a nawet w niej uczestniczyć. "Tę książkę chciałoby się po przeczytaniu jak najszybciej zapomnieć albo zakrzyczeć. Ale Martin Kohan nie daje zapomnieć o "dwóch czerwcach" ani nie daje ich zakrzyczeć, bo jego bezlitosne studium społecznej uległości, studium oschłe do bólu, intrygujące każdym zdaniem i każdą padająca w powieści liczbą jest właśnie o zapomnieniu i krzyku. O kibicowskim krzyku społeczności rozkochanej w piłce nożnej, która swoim krzykiem zagłusza krzyki torturowanych ofiar. O katach, którzy wierzą, że wszystko pójdzie w zapomnienie. I o nas, czytelnikach, którzy stajemy się świadkami, ale chcemy o naszym świadectwie zapomnieć albo je zakrzyczeć. Carlos Marrodan Casas