Porzuć swój strach

Porywająca opowieść o uczuciach tak niezwykłych, że mówi się o nich tylko szeptem. Dla Edyty najważniejsze są książki, które tworzy, oraz jej dorosłe dzieci. Skrycie marzy jednak o wielkim uczuciu. Dla młodszego od niej Jacka liczą się przede wszystkim niezależność i wolność, które zapewniają mu rybacki kuter i słone wody Bałtyku. Niespodziewane spotkanie na plaży wywraca ich życia do góry nogami. Zaskoczeni postanawiają dać szansę rodzącemu się uczuciu. Choć dzieli ich wiele, to nastrojowa atmosfera nadmorskiej miejscowości oraz wspólne spacery brzegiem morza sprawiają, że ich relacja pogłębia się. Przypadek połączył tych dwoje, tylko czy to wystarczy? Co jednak kiedy wydarzenia z przeszłości i obawy o wspólną przyszłość zakłócą szczęście Edyty i Jacka? Czy mimo przeciwności losu ich miłość ma szansę przetrwać?

Dwudziestolatek podejrzany o kradzież jest brutalnie przesłuchiwany na elbląskiej komendzie policji. Metody, które stosuje inspektor Juszczyk, sprawiają, że świeżo zatrudniona protokolantka Urszula Baranowska zwalnia się z policji i zakłada własne biuro detektywistyczne. Wkrótce dowiaduje się, że przesłuchiwany chłopak powiesił się na drzewie. Na domiar złego Urszula nie dogaduje się z nową rodziną swojej matki. Mimo to zgadza się na propozycję ojczyma i podejmuje dodatkową pracę w jednym z jego salonów jubilerskich. Wkrótce do młodej detektyw zgłasza się kobieta, która padła ofiarą prześladowcy. Urszula postanawia nawiązać kontakt z tajemniczym stalkerem i coraz bardziej angażuje się w relację z nim. A gdyby tego było mało, ktoś próbuje potrącić jej matkę samochodem. Czy te wszystkie sprawy mogą być ze sobą powiązane?

Pasję do gotowania odkryłam w sobie, kiedy przeszłam na dietę roślinną. Warzywa i owoce okazały się wdzięcznym obiektem kulinarnych eksperymentów. Przekonałam się, że aby w pełni cieszyć się ich smakiem, trzeba jeść je wtedy, kiedy jest na nie sezon. Świadomość tego, że nie powinno się marnować różnych dóbr, nie tylko żywności, towarzyszy mi od dziecka, choć gdy byłam dziewczynką, nie wiedziałam, że określa się to terminem less waste. Ja sama rozsądnego gospodarowania produktami nauczyłam się od moich dziadków, którzy każdego dnia pokazywali mi, jak bez szczególnego wysiłku wyrzucać mniej. Odkąd sama prowadzę dom, robię zakupy świadomie – kupuję wyłącznie jedzenie dobrej jakości i wykorzystuję je do ostatniego okruszka. Szanuję pracę ludzi, którzy produkują żywność. Przejmuję się stanem naszej planety i staram się jak najmniej ją zaśmiecać. Pamiętaj, że każdy krok ku bardziej świadomemu życiu ma ogromne znaczenie!