Szkoła życia

Trudna historia Kanady i rdzennych mieszkańców. Historia o dzieciach, które odbierano rodzinom, by wysyłać je do szkół odzierających z kultury i tożsamości. Książka "Siedem opadłych piór. Rasizm, śmierć i brutalne prawdy o Kanadzie" przedstawia system, który doprowadził do tysięcy tragedii i niepotrzebnych śmierci. Książka "Siedem opadłych piór. Rasizm, śmierć i brutalne prawdy o Kanadzie" jest narodowym bestsellerem. Opowiada historię indiańskich nastolatków, którzy trafili do szkół średnich położonych setki kilometrów od ich domów. Desperackie próby powrotu zakończyły się tragicznie. Tanya Talaga przedstawia działanie neokolonialnego systemu, brutalne łamanie praw człowieka i niszczenie tożsamości mniejszości etnicznych, które ma miejsce we współczesnej Kanadzie. Bohaterowie książki ponieśli śmierć w latach 2000-2011 mimo zaleceń, które miały przeciwdziałać podobnym wydarzeniom po tragedii z roku 1966. Autorka opisuje luki systemowe i ogromne niedofinansowanie, które odbijają się na warunkach, w których funkcjonują kanadyjscy Indianie w szkołach z internatem. Dzięki narracji Talagi na każdej karcie książki czuć ogrom tragedii będącej ich codziennością.

"Hatakumba w rysunkach" to zabawne i dające do myślenia spojrzenie na współczesną Polskę. Nie tylko słowa mogą wpływać na odbiorcę, lecz również odpowiednio użyte rysunki. Czy obraz lub rysunek może mieć taką samą siłę jak słowo? Jak odnaleźć się w dzisiejszym świecie i zrozumieć poczynania i decyzje polityczne? Henryk Sawka wykorzystując swoją wiedzę, obeznanie oraz ogromne poczucie humoru postarał się o to, aby zobrazować wszystko jak najdokładniej. "Hatakumba" to zbiór rysunków przedstawiających życie w Polsce w ostatnich miesiącach. Żyjemy w czasach kiedy zamiast mówić, coraz częściej wolimy przedstawiać swoje poglądy za pomocą ilustracji bądź memów. Henryk Sawka postanowił wykorzystać ten sposób wypowiedzi w swojej książce. Ukazuje ona życie, jakie otacza nas na co dzień i tematy, które dotyczą większości Polaków. Być może niejednego zmusi do zadumy, przemyśleń i swoją wieloznacznością wskaże paradoks lub sytuacje, które stają się bardzo wymowne. "Hatakumba w rysunkach" nie raz zaskakuje i sprawia, że odnajdujemy sens w bezsensie lub dostrzegamy absurd tam, gdzie z początku zupełnie go nie widzieliśmy. Nieważne jest nasze wykształcenie, płeć czy zawód. Ilustracje doskonale trafiają do każdego i dają szansę na uporządkowanie niektórych spraw i zastanowienie się wraz z autorem nad tym wszystkim, co dzieje się dookoła. Nie do wszystkiego musimy podchodzić z ogromną powagą, ponieważ samo życie staje się często niepoważne i wprawiające w śmiech. Henryk Sawka wie o tym doskonale i wykorzystując swoje ogromne poczucie humoru stara się sprawić, aby i na naszych twarzach oprócz zadumy i zastanowienia zagościł szeroki uśmiech. Henryk Sawka jest polskim rysownikiem i satyrykiem. Do tej pory wydał już, między innymi: "Boże, toś Polskę?!", "Wprost od Sawki", "Sawka większy niż życie", "The best of Sawka", "Sceny z życia małżeńskiego". Autor pisze również skecze i parodie różnych utworów literackich.

Tom 4 bestsellerowej serii Klub Gdy raz przestąpisz próg Klubu, uzależnisz się od jego zagadkowego i zmysłowego świata niebezpieczeństwa i burzliwego uczucia. Odkryli najpiękniejszą miłość. I tajemnicę Klubu. Teraz muszą go zniszczyć, zanim Klub zniszczy ich… Jonas: „Takiej miłości jak nasza nigdy nie było i nigdy nie będzie. Jesteśmy najpiękniejszą love story, jaką kiedykolwiek opowiedziano.

Poruszająca opowieść o potędze miłości! Hania i Arkadiusz są małżeństwem od 20 lat. Arkadiusz myśli o zakończeniu kariery wojskowej. Chce wyjechać na kilkumiesięczną misję do Afganistanu. Pieniądze, które zarobi pozwolą im na spokojne życie bez kredytu. Ma wrócić w listopadzie. Hania pogodziła się z decyzją o misji, aczkolwiek boi się o męża. Kiedy on jest na misji, Hania zajmuje się doglądaniem ostatnich remontów w domu, projektowaniem ogrodu oraz swoją pracą zawodową. Codziennie kontaktuje się z mężem, drżąc o jego bezpieczeństwo. Święta zbliżają się wielkimi krokami. Wkrótce w mediach pojawia się wiadomość o wybuchu bomby w bazie wojskowej. Jak potoczą się losy szczęśliwego dotąd małżeństwa? I czy faktycznie świąteczny czas jest pełen cudów?

Leon XIII zostaje uwięziony przez masonerię w lochach Zamku Świętego Anioła. Pobożne rodziny zbierają datki na jego uwolnienie i planują akcje odbicia Jego Świątobliwości. Amadeusz jedzie do Rzymu poznać prawdę na własne oczy… Lochy Watykanu to powieść z wątkiem kryminalnym, ale przede wszystkim wspaniale ukazany satyryczny obraz europejskiego mieszczaństwa u schyłku XIX wieku. Z jednej strony religijność niepodlegająca żadnym wahaniom i pytaniom, z drugiej bunt, niezależność sądu, wolność myśli. Ukazując szaleństwo pewnych intelektualnych sądów, czy wręcz fanatyzmu, autor jednocześnie zmusza nas do zastanowienia się nad konsekwencjami całkowitej wolności, zaburzonym boskim porządkiem świata, wywołanym czynem bezinteresownym, sprzecznym z jakąkolwiek logiką. Lochy Watykanu to niewątpliwie najbardziej znana powieść André Gide’a, głównie za sprawą kontrowersji, jakie wywołała: oskarżano ją o herezję i niemoralność, a jej autora odsądzano od czci i wiary. A jednak 30 lat później autor otrzymał Nagrodę Nobla. Przeczytać trzeba koniecznie - książka należy do kanonu literatury, a na dodatek czyta się ją świetnie.

Legenda Tristana i Izoldy jest najpiękniejszym, najgłębszym poematem miłości, jaki ludzkość kiedykolwiek stworzyła. Zawiera w najpełniejszym, najszlachetniejszym wyrazie to, co stanowi dominującą linię późniejszej literatury francuskiej, co odróżnia ją od wszystkich innych i stanowi tajemnicę jej uroczego na wszystkie inne oddziaływania. Wiecznie na nowo przeżywany problem miłości, wiekuista, tryumfalna apoteoza jej samej, wraz z całym bezmiarem jej nędz, kłamstw, jej wzniosłości i upodlenia, czci i bez honoru, z całym pijaństwem szczęścia i tragizmem niedoli, to linia, która od Tristana i Izoldy, poprzez strofy Villona i Molierowskiego Alcesta, niezapomniane sylwety Manon Lescaut i kawalera de Grieux, poprzez Stendhala i Balzaca, Musseta i Verlaine'a, aż do całego teatru i powieści przedostatniej doby, aż do piosenki ulicznej Paryża, snuje się nieprzerwanie przez najświetniejsze karty literatury francuskiej i stanowi jej swoisty, nieprzeparty urok. Można powiedzieć, iż dusza nowo tworzącej się rasy w samym zaraniu młodości napiła się czarodziejskiego trunku z pucharu Tristana i Izoldy i że ów napój miłosny, mocny jak życie i mocniejszy nad śmierć, na wieki już krąży w jej żyłach.

Jeżeli chociaż raz marzyłeś o tym, aby zamieszkać we własnoręcznie zbudowanym leśnym szałasie, zbierać grzyby, aromatyczne zioła i polować, koniecznie musisz sięgnąć po "Leśne morze" Igora Newerlego. Przewracając strony powieści, dowiesz się, jak piękne, ale i niesamowicie trudne jest życie w samym sercu dzikiej przyrody. Akcja powieści "Leśne morze" toczy się na przestrzeni lat 1939-1944. Jednym z bohaterów, którego losy będziemy śledzić, jest Wiktor Domaniewski. To młody człowiek, który dopiero co zdał maturę i został zmuszony do ucieczki ze swojego domu. Wszystko ze względu na poszukujących go Japończyków, którzy zajęli terytorium północnych Chin. Młody Domaniewski ukrywa się w Szu-hai, wielkiej mandżurskiej tajdze. To właśnie w otoczeniu dzikiej przyrody będzie starał się przetrwać. Na swojej drodze napotka ludzi kierujących się różnymi motywacjami. Niektórzy z nich są myśliwymi, a inni takimi zbiegami jak Wiktor. "Leśne morze" to fantastyczna opowieść o dzikiej przyrodzie, sile przetrwania, ale również o miłości i samotności, które przecież nierzadko się ze sobą przeplatają.