Wezwanie do zemsty. Honor Harrington

Ucieczka Nataszy Doroszenko w drodze na przesłuchanie na Komendzie Głównej w Kopenhadze jest pierwszym z serii dramatycznych wydarzeń, jakie rozgrywają się w Północnej Zelandii. Wkrótce jej były narzeczony zostaje znaleziony martwy, a jego zmiażdżone palce wyglądają dokładnie tak, jak zmaltretowane dłonie zamordowanego trzy lata wcześniej w Kijowie męża Nataszy. Tymczasem znika ukraiński funkcjonariusz policji, a ktoś próbuje porwać ośmioletnią córkę Nataszy z ośrodka dla uchodźców...

Debiut pisarski Very Kurian jest niezwykle inteligentną i intrygującą pozycją, która dosłownie wciąga czytelnika w swój nieoczywisty świat. Książka "Nawet nie zauważysz" jest thrillerem psychologicznym innym niż wszystkie. Główna bohaterka powieści Chloe Sevre jest studentką pierwszego roku psychologii. Atrakcyjna, z pozoru zwyczajna dziewczyna, skrywa w sobie wielką tajemnicę. Jest psychopatką, niezdolną do odczuwania strachu czy wyrzutów sumienia. Jednocześnie cechuje ją niezwykle wysoki iloraz inteligencji. Chloe planuje morderstwo swojego dawnego kolegi, aby zemścić się za krzywdy wyrządzone jej w przeszłości. W pewnym momencie jej życia role nieco się odwracają i to ona staje się potencjalną ofiarą nieznanego mordercy. Bierze bowiem udział w badaniu klinicznym organizowanym przez kampus, gdzie w podejrzanych okolicznościach ginie jeden z uczestników. Chloe nie wie, komu może ufać i kto jej zagraża. Czy niebezpieczeństwo jest realne? Atmosfera nagle staje się bardzo gęsta, a fabuła wciąga czytelnika poprzez nieoczywiste zwroty akcji, mnóstwo zaskoczeń i wyłaniającą się z wolna zagadkę, której odkrycie prowadzi do wstrząsającego finału.

Brutalna zbrodnia i bezpośredni świadek tej tragedii - Emily, sześcioletnia i milcząca na ten temat córka ofiary. Czy detektyw Luca Jericho zdoła wydobyć z dziewczynki jakiekolwiek informacje, które pomogą namierzyć sprawcę? I co stało się tamtego wieczoru w na pozór zwykłym domu na przedmieściach? Fabuła powieści "Wdowa" autorstwa CJ Lyons skupia się na historii rodziny Leah Wright, która po latach wraca do Pensylwanii, aby wraz z mężem i z córką zwolnić i odnaleźć tak bardzo im wszystkim potrzebny spokój. Gdy pewnego zimowego wieczoru kobieta wraca ze zmiany ze szpitala, gdzie pracuje jako lekarz, już z oddali słyszy dźwięk syren i przeczuwa, że wydarzyło się coś złego. W domu odnajduje swoje dziecko, całkowicie przerażone i ukryte pod łóżkiem, oraz krew męża rozlewającą się po całej podłodze. Wezwany na miejsce detektyw Luca Jericho, widząc, do czego doszło w domu Wrightów, ma dziwne skojarzenia z niewyjaśnioną śmiercią jego narzeczonej. Zaintrygowany, a jednocześnie przerażony mężczyzna postanawia za wszelką cenę odkryć prawdę. Kluczem do sukcesu będzie jednak dotarcie do umysłu małej Emily, bo tylko ona wie, co tak naprawdę zaszło tamtego dnia. A morderca może cały czas znajdować się w pobliżu. Kto wie, może tylko czeka, aby zaatakować ponownie? CJ Lyons - amerykańska pisarka, z wykształcenia lekarz pediatra. Autorka kilkudziesięciu powieści kryminalnych i thrillerów psychologicznych. "Wdowa" to pierwsza jej książka przetłumaczona na język polski.

Holenderska odpowiedź na Millennium Stiega Larssona Tom 1 trylogii Heartland "To nie tylko brawurowy thriller z polityczną międzynarodową intrygą i bohaterką jak Lisbeth Salander: niebezpieczną, wrażliwą i nieodgadnioną, ale i intrygująca opowieść o utraconej miłości i zaprzepaszczonych ideałach." "De Limburger" Na ciele ma blizny. Potrafi zabić jednym ciosem. Lecz wciąż pamięta smak niewinności. Niewinności, która umarła jak prawie wszystkie jej wspomnienia.

"Pięćdziesiąt twarzy Greya" - Młoda, niewinna studentka literatury... Przystojny, intrygujący rekin biznesu... Mroczne sekrety, miłość i fascynacja... Pora na nowy wymiar rozkoszy! Romantyczna, zabawna, głęboko poruszająca i całkowiecie uzależniająca powieść pełna erotycznego napięcia. "Grey" - świat Pięćdziesięciu twarzy Greya raz jeszcze, tym razem z

W latach 1976–1983 wojskowa junta zamordowała w Argentynie około trzydziestu tysięcy osób. Młodzi ludzie, zaangażowani w opór wobec dyktatury czy po prostu z racji swych poglądów dla niej niewygodni, ginęli bez śladu – zrzucano ich z samolotów do rzeki, porywano z ulicy i wywożono samochodami bez numerów rejestracyjnych w nieznane miejsca kaźni. Narodzone w więzieniach dzieci zabierano matkom i oddawano do adopcji ich oprawcom. Niewyobrażalne tortury, jakim poddawani są przeciwnicy dyktatury, oglądamy z perspektywy bezimiennego narratora, ceniącego sobie dyscyplinę, porządek i hierarchię młodego wojskowego, któremu – podobnie jak jego towarzyszom w zbrodni – łatwo przychodzi uprzedmiotowienie katowanych wrogów. Łatwo im również przychodzi odcięcie się od masakry, jaką przeprowadzają na szeroką skalę, za pomocą formalnego, urzędniczego języka. Kohan wnikając w okrutną, perfidną, wyrachowaną część ludzkiej natury, zmusza nas do oglądania scen, na które wolelibyśmy nie patrzeć. Najokrutniejszej przemocy doświadczają w Dwa razy czerwiec kobiety, ale też one stawiają jej największy opór, podczas gdy większość społeczeństwa tkwi w letargu. Terror rządów junty Kohan zderza ze zbiorową gorączką wywołaną mistrzostwami świata w piłce nożnej, z oglądania meczów, czyniąc metaforę ucieczki od odpowiedzialności. Martin Kohan (ur. 1967) - jeden z najważniejszych współczesnych pisarzy argentyńskich, przewrotny kontynuator tradycji Jorge Luisa Borgesa i Ricarda Piglii, autor jedenastu powieści, trzech tomów opowiadań i wielu esejów, w których rozlicza się z historią Argentyny. W 2007 roku uhonorowany prestiżową Premio Herralde za powieść "Ciencias morales", w której - podobnie jak w książce "Dwa razy czerwiec" - zastanawia się, co sprawia, że społeczeństwo potrafi zaakceptować usankcjonowaną przez państwo przemoc, a nawet w niej uczestniczyć. "Tę książkę chciałoby się po przeczytaniu jak najszybciej zapomnieć albo zakrzyczeć. Ale Martin Kohan nie daje zapomnieć o "dwóch czerwcach" ani nie daje ich zakrzyczeć, bo jego bezlitosne studium społecznej uległości, studium oschłe do bólu, intrygujące każdym zdaniem i każdą padająca w powieści liczbą jest właśnie o zapomnieniu i krzyku. O kibicowskim krzyku społeczności rozkochanej w piłce nożnej, która swoim krzykiem zagłusza krzyki torturowanych ofiar. O katach, którzy wierzą, że wszystko pójdzie w zapomnienie. I o nas, czytelnikach, którzy stajemy się świadkami, ale chcemy o naszym świadectwie zapomnieć albo je zakrzyczeć. Carlos Marrodan Casas