Kwestia winy

Każdego wieczoru siadasz i szukasz nowych pomysłów na kreatywną, ale i edukacyjną zabawę z dzieckiem? Albo uwielbiasz tworzyć smaczne potrawy, ale nie wiesz jak zainteresować tym swoje dziecko? Zawiąż fartuch i uśmiechnij się, bo Monika Mrozowska przychodzi Ci z pomocą! Lubimy smacznie zjeść, ale niekoniecznie możemy powiedzieć, że dla wszystkich gotowanie to pasja. Nie raz wydaje się nam męczące, a jeszcze jak pomyślimy, że do kuchni mamy zaprosić dzieci, to chwytamy się za głowę i szybko odpuszczamy. A jednak książka "Zdrowa kuchnia rodzinna" jest w stanie odczarować taki nasz pogląd, ponieważ pokazuje nam, z jaką łatwością możemy spędzić czas na wspólnym gotowaniu z naszymi pociechami. Wystarczy przejrzeć kilka stron, aby zrozumieć, że mieszanie w garnkach może zamienić się w świetną przygodę. Inspirujące przepisy i apetyczne fotografie pokażą nam, że warto jest poświęcić popołudnie na zaszycie się w kuchni. W książce poza przepisami na pożywne śniadania, zdrowe desery lub wyjątkowe przekąski, znajdziemy też informację o tym, jak w ogóle zabrać się do tego pomysłu i co zrobić, żeby jego realizacja była dla nas przyjemna. Warto również wspomnieć, że przedstawione w książce dania opierają się głównie na warzywach i są źródłem informacji o zdrowym odżywianiu. Monika Mrozowska to mama, która odnajduje się w kuchni razem ze swoimi pociechami. Jest autorką i współautorką książek kulinarnych takich jak: "Zupy moc", "Słodkie i zdrowe, czyli desery, które możesz jeść codziennie", "Ekologiczna, ekonomiczna kuchnia", "Uczta dla dwojga", "Uczta dla maluszka", która z pasją angażuje się w różne projekty w temacie wegetarianizmu i zdrowego odżywiania.

Minęło trzynaście lat, odkąd Lucy była ostatni raz w Summer River. Nawet we wspomnieniach nie chciała wracać do tego otoczonego winnicami kalifornijskiego miasteczka i do pewnej fatalnej nocy, gdy miała siedemnaście lat. Nie chciała myśleć, jak by się dla niej skończyła, gdyby nie Mason... Teraz przyjeżdża sprzedać dom ciotki, która zginęła w tragicznym wypadku.

Rok na Kwiatowej to seria książek romantycznych, którą pokocha każda kobieta. Autorką cyklu jest Karolina Wilczyńska, która wprowadza Czytelniczki w przepiękny, choć nieprzewidywalny świat. Na serię składa się 8 książek opisujących różne historie przyjaciółek, ich problemy, sukcesy życiowe i przygody. Nie ma konieczności do czytania wszystkich tomów po kolei, zgodnie z chronologią.

"Dziękuję! Jak dobrze mieć sąsiadów. Książka o wspólnocie i o tym, żeby nie oceniać po pozorach" autorstwa Rocio Bonilli to publikacja przede wszystkim o przyjaźni, empatii oraz wzajemnej życzliwości. Zwraca również uwagę na to, by wystrzegać się oceniania innych po pozorach. Gdy sąsiedzi się nie znają, mogą jedynie przypuszczać i snuć teorie na swój temat. Poważny mężczyzna w garniturze pewnie nie przepada za dziećmi i nie chciałby rozmawiać z mamą dziesięciu kurcząt. I raczej nikt nie marzy o tym, by przyjaźnić się z ogrem. Czy tak jest rzeczywiście? Pewnego razu dochodzi do awarii, która staje się początkiem niespodziewanych zdarzeń. Wszyscy sąsiedzi mają doskonałą okazję, by przekonać się, że fantastyczna przygoda nie zawsze zaczyna się tak, jak mogliby sobie wyobrazić. Wydarzenie to stanowi początek wspólnej, przepełnionej przyjaźnią drogi. Publikacja ta to świetna pozycja na współczesne, zabiegane czasy, w których zaniedbuje się wszelkie relacje. Bonilla ukazuje historię zwierzęcych bohaterów, którzy mieszkają obok siebie, lecz prawie nic o sobie nie wiedzą. Wszystko się zmienia się na lepsze, gdy zostają zmuszeni poznać się bliżej.

25 marca 1942 roku prawie tysiąc młodych niezamężnych dziewcząt wsiadło do pociągu, który miał je zawieźć do obozu Auschwitz. Były to słowackie Żydówki – przekonane, że przez kilka najbliższych miesięcy będą pracować w fabryce. Założyły na siebie najlepsze ubrania i z radością machały na pożegnanie zebranym na peronie bliskim. W rzeczywistości były przedmiotem transakcji pomiędzy słowackim rządem a Niemcami i jechały do niewolniczej pracy. Zaledwie kilku spośród nich udało się przeżyć. Pierwszy kobiecy transport do Auschwitz był przez długie lata zapomniany. Nie było w nim osób związanych z ruchem oporu ani jeńców wojennych. Były tylko bezbronne młode kobiety, przyzwyczajone do dobrych manier i wygodnego życia, które nagle znalazły się w piekle, w którym je bito, rozbierano do naga, golono, trzymano na wielogodzinnych apelach na mrozie, poddawano drakońskim karom i zaganiano do ciężkiej pracy, często prowadzącej do śmierci. Ta książka przypomina niezwykłą historię pierwszych 999 kobiet, które trafiły do Auschwitz, ich cierpienie, heroizm i wolę przetrwania.

"Pamiętniki. Największy kochanek wszech czasów" to wybór wspomnień najsłynniejszego uwodziciela w dziejach ludzkości. Miał 186 cm wzrostu, ciemną karnację, czarne oczy i włosy, które wszakże (wedle ówczesnej mody) skrywał zazwyczaj pod peruką. Giacomo Casanova to jedno z najbardziej znanych nazwisk w dziejach. Ten XVIII-wieczny prawnik, złodziej, oszust, karciarz, filozof, dyplomata i pisarz stał się dla potomnych synonimem uwodziciela. Pierwsze (choć niespełnione) miłosne uniesienia poznał już w wieku lat dwunastu. Przez ponad siedemdziesiąt lat burzliwego życia przeżył tyle przygód, że można by nimi obdzielić kilku filmowych bohaterów. Uwodził i był uwodzony, wiązał się z kobietami z różnych sfer i środowisk. Pojedynkował się (słynne starcie z Branickim), siedział w więzieniu, podróżował... Podawał się za kabalistę, alchemika i cudotwórcę. Należał do masonerii... I uwierzcie na słowo, że to wszystko to jeszcze nic! Casanova pozostawił po sobie pokaźny dorobek literacki. Składają się nań sztuki teatralne, dysputy, rozprawy, zbiory anegdot i opowiastek. Przekłady literackie i oczywiście wspomnienia. Najbardziej obszernym dziełem jest "Historia mojego życia", czyli 12-tomowy cykl wydany po raz pierwszy w Lipsku w latach 20-stych XIX wieku pod nazwą "Pamiętniki". Jak do tej pory nie doczekaliśmy się jeszcze na pełny polski przekład pamiętników Casanovy. Z prawdziwą przyjemnością prezentujemy więc naszym czytelnikom ich obszerne fragmenty zawarte w niniejszej książce. Składają się one na spójną i barwną opowieść o człowieku, który stał się pionierem pewnej rewolucji obyczajowej. W czasach form i konwenansów oraz wszechobecnej pruderii pokazał, że fizyczność może być równie ważna co szlachetne, wzniosłe uczucia. Udowodnił, że mężczyzna również pragnie podobać się kobietom i zabiegać o ich względy i że nawet zawołany uwodziciel sam może paść ofiarą swoich własnych uczuć. W pamiętnikach wspomina o związkach z grubo ponad setką kobiet. Były to zarówno przelotne miłostki, jak i długoletnie, wartościowe relacje. A tajemnica tego jakby nie patrzeć sukcesu tkwi być może w tym, że uwodził, nie mając świadomości tego; będąc sam uwodzonym. Tak przynajmniej pisał. Ale czy to aby na pewno prawda?

Angielska proza w wieku XVIII zakwitła z niespodziewaną bujnością. Wydaje się, jakby tajne siły, które kierowały pisarzy poprzedniej epoki w dziedzinę powieści, dojrzały teraz naprawdę i zaczęły wydawać owoce. Na krótkiej przestrzeni czasu przeznaczonej dla jednej generacji, pojawiły się arcydzieła, które stanowią chlubę powieści angielskiej. Rzecz jednak znamienna, że kiedy dzisiaj spoglądamy na ten fenomenalny rozkwit pisarstwa tamtego czasu, to nie czterej wielcy twórcy, uznawani przez ówczesną krytykę za najwspanialszych (Richardson, Fielding, Smollett i Sterne) wysuwają się na pierwsze miejsce, jeśli chodzi o żywotność i poczytność, lecz dwaj inni pisarze, mianowicie Daniel Defoe, autor Robinsona Crusoe, i Oliver Goldsmith, autor Plebana z Wakefieldu. To oni wygrali nagrodę wieczności, jaką jest pamięć ludzka, i gdy tamci sta¬nowią w dużej mierze zapomniane, zatopione grody, oni wystrzelają wysoko ponad toń czasu. Robinsona Crusoe czyta do dzisiaj każde dziecko. Pleban z Wakefieldu stanowi do dziś żelazny repertuar milionowych rzesz czytelniczych świata. Jakże się to stało? Dzięki jakim zaletom Pleban z Wa¬kefieldu stawił czoło żywiołom czasu i żyje do dzisiaj w wyobraźni? Przyczyna tkwi w głównej postaci utworu, w proboszczu z małej, imaginowanej osady w środkowej Anglii, doktorze Karolu Primrose, w którego autor tchnął tyle miłości, uczucia, życia i cnoty, tyle cierpliwości okazanej podczas ciężkich przejść i nieszczęść, że wyżłobiła w umy¬słach czytelników równie głębokie ślady jak biblijna opowieść Starego Testamentu o cierpliwym Hiobie, nawiedzanym klę¬skami z rozkazu Jahwe…

Fascynuje Cię połączenie wątków historycznych i fabularnych? “Czas ognistych kwiatów” to książka dla Ciebie! To historia przemiany pięciu kobiet, żyjących w świecie zdominowanym przez mężczyzn. Czy konserwatyści z Meklemburgii odnajdą wymarzony dom w Nowej Zelandii? Sarah Lark barwnie opisuje potyczki imigrantów. Czytelnik poznaje zarówno szczegóły z życia w ojczyźnie głównych bohaterów, jak też w docelowej Nowej Zelandii. Jest 1842 rok. Życie w Meklemburgii jest pełne trudów i wyrzeczeń, panuje bieda i głód. Wszyscy chłopi zależni są od księstwa, a życie toczy się według schematu. Wykształcona młodzież należy do rzadkości, ponieważ dzieci szybko rozpoczynają pracę. Córki luterańskich ojców mają przede wszystkim przygotować się do roli żony. Taka jest również wola ojca głównej bohaterki, Idy. O dziewczynę zabiegał Carl, chłopak inteligentny, ale należący do niższych sfer społecznych. Mieszkańcy gminy postanowili wyruszyć w drogę ku lepszemu życiu, do Nowej Zelandii. Czy było warto? Warunki na statku są zatrważające. Na miejscu okazuje się, że obiecany raj nie istnieje. Zamiast tego rozpoczyna się walka o przeżycie w dziczy. Oprócz perypetii Idy i Carla, czytelnik obserwuje również życie pozostałych czterech kobiet. Ta piątka musi trzymać się razem, aby przetrwać. Jak kobiety poradzą sobie w tych nowych warunkach? W każdej z nich zachodzi przemiana. Jak zmieni się Ida? Czy luterańskie zasady wpojone przez ojca nadal będą obowiązywać w jej życiu? Warto wspomnieć o historycznym kontekście podróży chłopów do Nowej Zelandii. Zastane warunki również są faktem. Czy kolejne zdarzenia także odzwierciedlają realną przeszłość? Można tylko przypuszczać, jak wyglądało życie prywatne imigrantów w Nowej Zelandii. “Czas ognistych kwiatów” to pierwszy tom serii “Saga ognistych kwiatów”. Kolejny tom nosi nazwę “Dźwięk rogu w kształcie muszli”. Jakie jeszcze historie opowie nam Sarah Lark? Warto się przekonać!