Kobiety pistolety. Maria Kowalska w rozmowie z Wiktorem Krajewskim

Honduras – jeden z najniebezpieczniejszych krajów świata. Nie jest w stanie wojny, ale w jego miastach, miasteczkach i wsiach zginęło już więcej ludzi, niż w Iraku - nie ma tam dnia, by ulice nie spływały krwią. Ignorowany przez międzynarodowe instytucje kraj demolują skrajnie brutalne wojny narkotykowych karteli, wszechobecna korupcja i kompletny rozpad struktur państwa. Ludzie żyją tam uwięzieni w systemie biedy i przemocy, z którego nijak nie da się wyrwać.Przez wiele lat Alberto Arce był jedynym korespondentem zagranicznym w Tegucigalpie, stał się więc naocznym świadkiem staczania się tego kraju w otchłań anarchii i bezprawia. Jego książka to wstrząsający reportaż, który pokazuje państwo w rozkładzie i skutki przemocy, i a zarazem wezwanie społeczności międzynarodowej do podjęcia jakichkolwiek działań.

Nowa wspólna powieść najpopularniejszego polskiego duetu pisarskiego! Tym razem zapraszają do trójmiasta, gdzie ich bohaterowie wplątali się, oczywiście całkiem przypadkowo, w świat gangsterskich rozgrywek. Aleksandra i Joachim, kardiolodzy z Warszawy, przyjeżdżają do Sopotu na spontaniczny, niedługi urlop. Jednak już pierwszego dnia ich pobytu wydarza się coś, co zamienia ich miły, wymarzony wypoczynek, w dramat, by nie powiedzieć – w horror. Najpierw zupełnie przypadkowo widzą morderstwo, a gdy chcą złapać trochę snu, żeby zastanowić się na trzeźwo i spokojnie nad tym, co widzieli, ktoś wdziera się do ich pokoju i porywa Olkę. Joachimowi udaje się odbić dziewczynę i obydwoje uciekają furgonetką porywaczy. Niestety fatalny ciąg zdarzeń sprawia, że zostają uznani za płatnych zabójców. Muszą jak najszybciej wybrnąć z tarapatów, w jakie się wplątali. Nie mogą pozwolić, by ich krótki urlop stał się także ich ostatnim.

Podwarszawskie Łomianki końcówki lat dziewięćdziesiątych. Kamil nie ma lekko w życiu, - najpierw traci ojca, później ślad ginie po jego młodszej siostrze. Nierozwiązana przez lata sprawa spędza mu sen z powiek, odbijając się na wszystkich aspektach życia. I gdy zaczyna dochodzić do wniosku, że powinien to po prostu zostawić i spróbować iść dalej, zdarza się coś, czego zupełnie się nie spodziewał. Trafia na ślad, który może mu pomóc rozwiązać zagadkę i zamknąć sprawę, którą już wszyscy odpuścili. Musi się jednak spieszyć - poziom wody zagrażającej wylaniem Wisły wzrasta z dnia na dzień. Opowieść, gdzie tajemnica splata się z poświęceniem, a główny bohater odkrywa, że obsesyjne grzebanie w przeszłości może czasem mieć opłakane skutki.

Od niepamiętnych czasów blond był synonimem piękna i szlachetności, ale także delikatności, słabości charakteru, czy wręcz głupoty. Kobieta nie mogła być piękna i mądra zarazem… Oto siedem portretów blondynek, kobiet odważnych i wpływowych, które zadają kłam wszystkim stereotypom związanym z włosami koloru blond. Dajmy się uwieść Afrodycie, bogini miłości. Posłuchajmy rozkazów Eleonory Akwitańskiej,

Jeśli szukasz wzruszającej powieści o istocie rodzinnych korzeni i rodowych sekretach, to koniecznie przeczytaj książkę "Tajemnica z przeszłości". Jak duży wpływ ma drzewo genealogiczne na nasze życie? Karolina i Malwina były wychowywane przez dziadka. Teraz mężczyzna zmarł, ale swoją leśniczówkę pozostawił wnuczkom. Miał tylko jedno ostatnie życzenie. Chciał, aby listy ukryte w domu trafiły do rąk Stefy. Tylko kim jest kobieta, o której siostry nigdy nie słyszały? Być może w leśniczówce znajdą się jakieś wskazówki. Pośród wielu interesujących rzeczy pojawiają się też listy od marynarza, Antka. W tym momencie rozpoczyna się fascynująca i pełna wzruszeń podróż do lat pięćdziesiątych ubiegłego wieku, a kończy po blisko 60 latach. Całość rozgrywa się w Kołobrzegu, Helu i w Gniewie. Fascynująca podróż po dziejach rodziny na zawsze odmieni życie Karoliny i Malwiny. Do tej pory siostry nie wiedziały, że są tak bardzo związane z przeszłością swojego rodu.

"Okrutna jak Polka" to książka, którą powinna przeczytać każda polska kobieta. Przeczytać i głęboko przemyśleć. "Okrutna jak Polka" to książka o nas. Każdy zna pojęcie "męska solidarność". Czy istnieje solidarność kobiet? Autorka książki w to wątpi. No, może w niektórych sprawach... Młynarska udowadnia, że jesteśmy ofiarami patriarchatu. Żyjemy w państwie, w którym, mimo pozornego równouprawnienia, kobiety mniej zarabiają i zajmują mniej lukratywne stanowiska. Każda kobieta zna uczucie poniżenia i padła ofiarą przekraczania granic przez mężczyzn. Jednak Młynarska naświetla obraz z nieco innej strony. Zwraca uwagę na wzajemnie relacje kobiet, na to, że kobiety się wzajemnie nie lubią i nie szanują, mało tego - bezlitośnie się zwalczają. Jest w tym sporo prawdy. Jesteśmy dobre w tym, aby dogryzać sobie nawzajem tak, żeby zabolało. Poza tym same wpadamy w tę pułapkę - jak często za uchybienia mężczyzn winimy nie ich, a inne kobiety? Autorka, akcentując ten fakt, dowodzi, że jeśli nie zmienimy stosunku do innych kobiet, pozostaniemy skazane na życie w cieniu mężczyzn. Powodów do zwalczania siebie nawzajem upatruje w kompleksach kobiet, w poczuciu niższości - od dzieciństwa wpajano nam uległość i posłuszeństwo. Ale jesteśmy dorosłe - mamy moc, by to zmienić. Tylko trzeba chcieć.

Pęknięta kra to mroczny thriller, który przenosi czytelnika w świat złożonych relacji i emocji. W głównych rolach występują dwie bliźniaczki, które mimo silnej więzi, muszą stawić czoła różnicom, które je dzielą. Agnieszka, pełna pasji i ekstrawagancji, oraz Ada, spokojna i ułożona, przez lata były nierozłączne. Ich drogi zaczynają się rozwidlać w momencie, gdy Agnieszka decyduje się na życie według własnych zasad, a Ada odnosi sukcesy literackie. Mroczne tajemnice i siostrzana więź W relacji między bohaterkami nie brakuje napięcia, a ich spotkania w Tatrach są naznaczone nie tylko miłością, ale także tajemnicami, które z każdym dniem stają się coraz bardziej przerażające. Wspólne chwile w domku, o którym krążą legendy, że jest nawiedzony, są zarówno wzruszające, jak i niepokojące. Z każdym z tych spotkań rodzi się niepewność, a czytelnik zostaje wciągnięty w głąb ich skomplikowanej psychiki. Tragedia i zamiana ról Podczas jednego z takich spotkań, na jaw wychodzą mroczne sekrety, które na zawsze zmienią życie obu sióstr. Po tragicznej śmierci Ady, Agnieszka staje przed niełatwym zadaniem - musi przejąć rolę siostry, której nie potrafi zapomnieć. Na pierwszy rzut oka wydaje się, że życie Ady było idealne, jednak z czasem Agnieszka odkrywa, że jej bliźniaczka skrywała wiele niepokojących tajemnic. Czy uda jej się odnaleźć prawdę o siostrze, a także o sobie samej? Ciemność i tożsamość To nie tylko opowieść o zbrodni i zazdrości, ale także o poszukiwaniu tożsamości, która wymyka się spod kontroli. Pęknięta kra zadaje pytania o to, kim jesteśmy i jak daleko jesteśmy w stanie się posunąć, aby ochronić tych, których kochamy. Z każdą stroną coraz bardziej wciąga w wir emocji, zmuszając do refleksji nad własnymi relacjami i decyzjami. Intensywna narracja: Pełna emocji opowieść, która angażuje czytelnika od pierwszych stron. Głęboka analiza postaci: Bliźniaczki pokazują różnorodność ludzkich emocji i relacji. Mroczny klimat: Tatrzański dom z tajemnicami staje się tłem dla dramatycznych wydarzeń. Psychologia zbrodni: Odkrywanie mrocznych zakamarków ludzkiej duszy. Każda strona tej książki prowadzi do nieoczekiwanych zwrotów akcji, które trzymają w napięciu. Jeżeli szukasz powieści, która połączy w sobie elementy thrillera z głęboką analizą emocji, ten tytuł z pewnością Cię nie zawiedzie. Przekonaj się, jak daleko może sięgnąć siła siostrzanej miłości w obliczu tragedii.

Wstrząsające listy ofiary do kata. Karmił nas pan dwa razy dziennie. O osiemnastej dawano nam trzy czwarte litra brukwi lub marchwi. Ile tam było tłuszczu i mięsa, wiedział tylko kucharz i pan. O dziewiętnastej zaczynała się godzina śpiewania. Kto miał trudności z nauką, wędrował do karceru. Pan sam urządzał owo pomieszczenie. Takich szczurów nie widziałem nigdy. Z zepsutej rury wodociągowej sączyła się woda. Kiedy zamykał pan drzwi obite gumą, woda sięgała kolan. Bywał też pobyt w karcerze zaostrzony. Na przykład cztery dni bez jedzenia i bez koca. Płakaliśmy z głodu. Dwunastoletni Czesław Czubak trafił jako jeden z pierwszych więźniów do dziecięcego obozu w Lubawie. Zaraz po przybyciu do obozu dziecko było bite gumową pałką przez komendanta, który potem zadawał mu pytanie: Alles in Ordnung? (Wszystko w porządku?). Należało odpowiedzieć: Jawohl, Herr Lagerkommandant. Alles in Ordnung. (Tak, panie komendancie obozu. Wszystko w porządku). Ale ponieważ nowicjusz nie mógł tego wiedzieć - milczał. I tak zaczynało się piekło torturowania i mordowania polskich dzieci. Czesław Czubak przeżył tam pięć lat. Po dwudziestu czterech latach od zakończenia wojny zdecydował się pisać listy do swojego oprawcy, żeby zapytać o zło, którego nawet jako dorosły człowiek nie potrafił zrozumieć. Jego opowieść to jedno z najbardziej poruszających świadectw dziecka więzionego, głodzonego, bitego i bestialsko torturowanego - za kradzież kromki chleba, śpiewanie polskich piosenek albo za to, że jego rodzice byli aresztowani.