Kobiety pistolety. Maria Kowalska w rozmowie z Wiktorem Krajewskim

Opowieść rozpoczyna się w latach 40. XIX w. na brzegu rzeki Neckary w Badenii-Wirtembergii, ale za sprawą starego pamiętnika przenosi się do poprzedniego stulecia. Do gospody przy młynie wodnym przybywa grupa przyjaciół, aby napić się kawy i schronić przed deszczem. Jeden z podróżnych zauważa portret pięknej młodej kobiety, wiszący na ścianie w domu młynarza. Gospodarz próbuje zaspokoić ciekawość gościa, wręczając mu stary pamiętnik. Opisana jest w nim historia Anny Scherer. Śliczna dziewczyna zostaje wysłana w podróż, podczas której poznaje szlachcica wysokiego rodu, pana de Tourelle. Mężczyzna szybko podejmuje starania o jej rękę. Anna pod naciskami rodziny godzi się na małżeństwo, mimo wewnętrznych wątpliwości i złych przeczuć. W efekcie zamążpójścia wyjeżdża do Francji, gdzie zostaje zamknięta w zamczysku Les Rochers…

Książka Warszawskie dzieci ’44 pozwala spojrzeć z zupełnie nowej perspektywy na udział najmłodszych mieszkańców miasta w Powstaniu Warszawskim. To nie opowieść o bohaterskich walkach małych żołnierzy ani dyskusja o tym, czy wolno było im dać broń do ręki albo wysłać z butelką zapalającą na barykady. Po raz pierwszy ukazuje, jak dzieci uczyły się żyć w zupełnie nowej dla nich powstańczej rzeczywistości. Jak szybko musiały dorosnąć, by „wielka przygoda” nie zakończyła się śmiercią. Jak radziły sobie z przerażeniem, bólem, cierpieniem oraz koszmarnymi doświadczeniami, których były uczestnikami bądź świadkami. A także jak z traumą wyniesioną z powstańczej Warszawy musiały zmagać się do końca życia. Skłania do refleksji, jak doświadczenie Powstania Warszawskiego były przekazywane kolejnym pokoleniom. Spojrzenie na to wydarzenie oczami dziecka, poznanie jego emocji i dramatów odsłania prawdę o walce pozbawionej heroizmu oraz cenie, którą przyszło za nią zapłacić, by móc żyć dalej. O tym wszystkim dowiemy się, poznając wspomnienia m.in.: Beaty Tyszkiewicz, Krystyny Zachwatowicz-Wajdy, Magdaleny Zawadzkiej, Jarosława Abramowa-Newerlego, Jacka Fedorowicza, Krzysztofa Zanussiego, syna komendanta Armii Krajowej – Adama Komorowskiego, i syna „warszawskiej Niobe” – Mścisława Lurie.

Tragedia 63 dni to niepublikowany pamiętnik, który przenosi czytelnika w sam środek dramatycznych wydarzeń Powstania Warszawskiego. Autor, Janusz Patalong, dzieli się swoimi przeżyciami i obserwacjami z sierpnia i września 1944 roku, ukazując zawirowania życia w stolicy, które w czasie wojny nabrały zupełnie innego wymiaru. W książce znajdziemy zarówno osobiste refleksje, jak i relacje z kontaktów z żołnierzami oraz cywilami, co tworzy niezwykle autentyczny obraz tamtych dni. Przejmujący opis rzeczywistości W tym niezwykłym dziele autor przedstawia, jak wojna zmieniła oblicze codzienności. Warto zwrócić uwagę na jego zdolność do uchwycenia emocji, które towarzyszyły mieszkańcom Warszawy. Z jego opowieści wyłania się obraz miasta, gdzie normalność ustąpiła miejsca chaosowi i niepewności. „Zniknęło normalne dotąd życie” – te słowa doskonale oddają atmosferę tamtych czasów, kiedy życie ludzi skupiło się głównie w piwnicach i schronach, gdzie walczyli o przetrwanie. Unikalna perspektywa Pamiętnik Janusza Patalonga to nie tylko zapis wydarzeń, ale także głęboka refleksja nad ludzką naturą w obliczu kryzysu. Autor, jako współuczestnik wydarzeń, dzieli się swoimi przemyśleniami na temat odwagi, determinacji oraz tragedii, które dotknęły miasto i jego mieszkańców. Jego styl pisania jest bezpośredni, co sprawia, że czytelnik czuje się, jakby był świadkiem opisywanych wydarzeń. Dlaczego warto sięgnąć po tę książkę? Głęboka analiza psychologiczna – autor bada, jak wojna wpływa na ludzi i ich zachowania w ekstremalnych warunkach. Wartościowe świadectwo historyczne – pamiętnik stanowi cenny dokument, który uzupełnia naszą wiedzę o Powstaniu Warszawskim. Osobista narracja – bliskość wypowiedzi sprawia, że czytelnik może lepiej zrozumieć emocje towarzyszące tamtym wydarzeniom. „Tragedia 63 dni” to książka, która nie tylko przybliża historię, ale także angażuje emocjonalnie, zmuszając do refleksji nad ludzkim losem w obliczu wojny. Sięgnij po tę pozycję, aby poznać nieznane oblicze Powstania Warszawskiego i zobaczyć, jak wyglądała codzienność w czasie jednego z najważniejszych momentów w historii Polski.

Książka "Cyngielki, gwardzistki, terrorystki. Polki, które zabijały dla sprawy" to biografie kobiet, których historia niekoniecznie stawiała na piedestale, a które postanowiły wziąć czynny udział w walce zbrojnej. W książce przedstawione są sylwetki kobiet, żyjących w czasach konfliktów zbrojnych toczących się na ziemiach polskich. Jednak zamiast strachu i rezygnacji wyzwoliło to w nich cechy, o które same zapewne by się nie podejrzewały. Przez niektóre osoby mogły być postrzegane jako postaci nieco kontrowersyjne oraz bezkompromisowe. Jedną z bohaterek biografii jest Wanda Gretz, biorąca czynny udział w obu wojnach światowych. W pierwszej walczyła ubrana w męski mundur. W drugiej natomiast zajmowała się szkoleniem kobiet w walce z wrogiem. W szeregach kontrwywiadu AK swoje działania prowadziła natomiast Izabella Horodecka, najskuteczniejsza wywiadowczyni, która przygotowała likwidację 23 zdrajców. Autor ukazuje też losy 25-letniej Niuty Tajtelbaum, która zajęła się organizacją kobiecego plutonu wojskowego w getcie warszawskim podczas II wojny światowej. Poznamy również historię Anny Szarzyńskiej-Rewskiej, zapomnianej autorki głośnego zamachu na generała SS - Franza Kutscherę, zwanego katem Warszawy.

Niesamowity kryminał, którego akcja toczy się podczas próby zdobycia jednego z najwyższych szczytów górskich. Z pewnością przypadnie do gustu każdemu miłośnikowi powieści z dreszczykiem. Główną bohaterką powieści "Bez tchu" jest dziennikarka Cecily Wong, która właśnie otrzymała życiową szansę. Ma przeprowadzić wywiad ze znanym alpinistą mającym na swoim koncie zdobycie czternastu najwyższych szczytów. Charles McVeight stawia jeden warunek - wywiad dojdzie do skutku po zdobyciu przez niego i jego ekipę kolejnego szczytu. Cecily Wong dołącza do ekipy alpinisty i razem z nimi wyrusza w drogę. Cecily ma na swoim koncie pewne doświadczenia ze wspinaczką, ale jeszcze nigdy nie brała udziału w tak poważnej wyprawie. Kobieta od samego początku śledzi przygotowania poszczególnych uczestników. Niestety już od samego początku wyprawa nie przebiega zgodnie z planem. Podczas zdobywania kolejnych obozów mają miejsce dziwne rzeczy - niewyjaśniona kradzież, okropny wypadek. W tajemniczych okolicznościach giną kolejne osoby, a Cecily zaczyna podejrzewać, że ktoś przyczynił się do ich śmierci. Kobieta chce to udowodnić, ale musi się również skupić na zdobyciu szczytu. Czy uda jej się rozwiązać zagadkę i zidentyfikować mordercę? Czy wróci z wyprawy żywa?

Wstrząsające listy ofiary do kata. Karmił nas pan dwa razy dziennie. O osiemnastej dawano nam trzy czwarte litra brukwi lub marchwi. Ile tam było tłuszczu i mięsa, wiedział tylko kucharz i pan. O dziewiętnastej zaczynała się godzina śpiewania. Kto miał trudności z nauką, wędrował do karceru. Pan sam urządzał owo pomieszczenie. Takich szczurów nie widziałem nigdy. Z zepsutej rury wodociągowej sączyła się woda. Kiedy zamykał pan drzwi obite gumą, woda sięgała kolan. Bywał też pobyt w karcerze zaostrzony. Na przykład cztery dni bez jedzenia i bez koca. Płakaliśmy z głodu. Dwunastoletni Czesław Czubak trafił jako jeden z pierwszych więźniów do dziecięcego obozu w Lubawie. Zaraz po przybyciu do obozu dziecko było bite gumową pałką przez komendanta, który potem zadawał mu pytanie: Alles in Ordnung? (Wszystko w porządku?). Należało odpowiedzieć: Jawohl, Herr Lagerkommandant. Alles in Ordnung. (Tak, panie komendancie obozu. Wszystko w porządku). Ale ponieważ nowicjusz nie mógł tego wiedzieć - milczał. I tak zaczynało się piekło torturowania i mordowania polskich dzieci. Czesław Czubak przeżył tam pięć lat. Po dwudziestu czterech latach od zakończenia wojny zdecydował się pisać listy do swojego oprawcy, żeby zapytać o zło, którego nawet jako dorosły człowiek nie potrafił zrozumieć. Jego opowieść to jedno z najbardziej poruszających świadectw dziecka więzionego, głodzonego, bitego i bestialsko torturowanego - za kradzież kromki chleba, śpiewanie polskich piosenek albo za to, że jego rodzice byli aresztowani.

Książka wydana w serii Wielkie Litery – w specjalnym formacie z dużą czcionką dla seniorów i osób słabowidzących. NIESTRUDZONYM BOHATEROM WYDAWAŁO SIĘ, ŻE WYPLĄTALI SIĘ Z MAFIJNYCH ROZGRYWEK, A TYMCZASEM WPADLI Z DESZCZU POD RYNNĘ. DOSIĘGA ICH ZEMSTA NIESŁUSZNIE ROZŻALONEGO NA NICH MĘŻA PACJENTKI. A I MAFIA CHYBA OSTATECZNIE NIE ODPUŚCIŁA... Olka i Joszka na pewien czas muszą zniknąć, a skalpele zamienić na… noże kuchenne. Mają nadzieję, że wszystkie nieporozumienia szybko się wyjaśnią, a oni będą mogli powrócić do swojego życia. Jednak czas płynie, a tak się nie dzieje. Para kardiologów przystosowuje się więc do nowego zawodu: otwierają bistro, które przebojem wdziera się na bydgoski rynek gastronomiczny. Mimo sukcesów odnoszonych w nowym zawodzie Aleksandra i Joachim tęsknią do Starego Morsa, swojego ordynatora oraz do zabiegów i operacji kardiochirurgicznych. Ordynator obiecał im, że niedługo do niego wrócą i ze wszystkich sił stara się ten powrót przyspieszyć. A Olka i Joszka mają jeszcze jeden atut – najpotężniejszą broń. Jest nią przyjaciel ze studiów, pewien tajemniczy policjant, członek tajnej jednostki specjalnej, specjalizującej się w walkach z mafią. WSZYSCY RAZEM STARAJĄ SIĘ URWAĆ DIABŁU ŁEB. CZY IM SIĘ UDA?

Nowy przekład powieści, za którą pisarz otrzymał prestiżową i najstarszą brytyjską nagrodę literacką James Tait Black Memorial Prize. Książka jest satyrą na społeczeństwo amerykańskie z jego pędem do bogacenia się i obsesją na punkcie młodości. Dotyka także wciąż aktualnych kwestii filozoficznych i społecznych związanych z sytuacją gospodarczą i polityczną. Ta opowieść o zdradzie, pożądaniu bogactwa i młodości za wszelką cenę trafnie nawiązuje do współczesnej kondycji człowieka i zmusza do głębokiej refleksji nad światem i własnym życiem. Przekład został uzupełniony przypisami, ponieważ w powieści tej pojawiają się już elementy późniejszej „filozofii wieczystej” autora, a właśnie ta filozofia wywarła głęboki wpływ na kontrkulturę lat 60.