Kobiety pistolety. Maria Kowalska w rozmowie z Wiktorem Krajewskim

Bardzo przyjemna i radosna opowieść o młodej kobiecie podążającej za pragnieniami i marzeniami. Letnia historia pewnej znajomości umieszczona w pięknej i pachnącej Francji. Romantyczna opowieść, która spodoba się zarówno kobietom, jak i mężczyznom. Lena wyjeżdża do Francji do wujostwa, które prowadzi niedaleko Awinionu plantację lawendy oraz niewielką winnicę. To właśnie przy niej będzie pomagać wujkowi i cioci, aby ich interesy rozkwitały. Cudowna Francja rzuci bohaterce pod nogi piękną i romantyczną relację z przystojnym Francuzem o imieniu Marcel. Początek tej znajomości z synem współpracowników będzie jednak bardzo burzliwy i przepełniony nieporozumieniami. Mimo to te wydarzenia niczego nie przekreślą i tych dwoje młodych ludzi przekona się do siebie nawzajem. Lena z łatwością nawiązuje kontakt z innymi, więc nic dziwnego, że jej młodzieńcza radość i uroda będzie miała wielu miłośników. Cudowna atmosfera letniej Francji, słońce i wino będą nośnikiem romantycznej historii?

Najważniejszy wrzesień świata. Kronika niezauważonego ludobójstwa na Rohingach – opis wydawcy Wstrząsający reportaż o najbardziej prześladowanej mniejszości świata We wrześniu 2017 r. represje wobec ludu Rohinga przybrały kształt starannie zaplanowanej i przeprowadzonej z zimną krwią czystki etnicznej, w których śmierć poniosło co najmniej dwadzieścia pięć tysięcy osób, a setki tysięcy

Kafelek Mistrza Alojzego to epicka powieść składająca się z dwóch tomów, które wcześniej ukazały się osobno. Tom pierwszy, Korzeniec (2011), zdobył uznanie czytelników i krytyków, został nagrodzony Śląskim Wawrzynem Literackim i trafił na deski Teatru Zagłębia w postaci wielokrotnie nagradzanej adaptacji scenicznej. Tom drugi, Puder i pył (2013), stał się zaczynem debat, które przez kilka sezonów prowadził Teatr

Poznaj Zośkę, która nie ma w życiu łatwo, ale nie zamierza się poddać. Zośka właśnie dowiedziała się, że zaszła w ciążę i jest z tego powodu przeszczęśliwa. W przeciwieństwie do jej partnera, który na wieść o zostaniu ojcem wyrzuca ją z domu. Kobieta wraz z kotem i maleństwem pod sercem przeprowadza się do mieszkania po babci, w którym spędziła szczęśliwe dzieciństwo. Zośka nie najlepiej znosi początek ciąży – jest samotna i przestraszona. Na szczęście z pomocą przychodzi Kuba – przyjaciel z dzieciństwa, który mieszka w tej samej kamienicy. Czy zwykła sąsiedzka pomoc przerodzi się w coś więcej? Tylko co na to narzeczona Kuby, która jest w ferworze ślubnych przygotowań? „Nie ma większej miłości” to opowieść o… miłości. O cudownym i równocześnie trudnym czasie oczekiwania na dziecko. Klaudia Bianek, która sama jest mamą, po mistrzowsku przelewa na papier całą gamę emocji i wzrusza do łez.

Wprowadzenie do powieści, która łączy w sobie elementy kryminału oraz przygody, przenosi nas do podkrakowskiej wsi, gdzie grupa znajomych postanawia spędzić majówkę. Przez dwa lata znali się głównie wirtualnie, łącząc swoje życie z pasją do gier i cosplayu, a ich wspólna fascynacja postacią Wiedźmina była katalizatorem do stworzenia silnej więzi. Wyruszają w podróż, mając nadzieję na oderwanie się od rutyny codzienności, jednak nie wszystko idzie zgodnie z planem. Klimat i atmosfera Majówka, która miała być relaksującym czasem, szybko zmienia się w coś zupełnie innego. Początkowa sielanka ustępuje miejsca niepokojowi i tajemnicy. Każda osoba z grupy wnosi do wspólnego wyjazdu swoje bagaże emocjonalne, co sprawia, że atmosfera staje się napięta. Różnorodność postaci: Każdy z uczestników ma swoją historię i motywy, które wpływają na rozwój wydarzeń. Fascynujące tło: Wieś, w której rozgrywają się wydarzenia, kultywuje słowiańskie tradycje, co nadaje powieści wyjątkowy klimat. Rytuały i obrzędy: W miarę jak fabuła się rozwija, pojawiają się elementy związane z mrocznymi zwyczajami, które mogą zaskoczyć nawet najbardziej doświadczonych czytelników. Zaskakujące zwroty akcji W miarę postępu historii, napięcie rośnie, a zaufanie między bohaterami zostaje wystawione na próbę. Zamiast przewidywalnych schematów, autor wprowadza czytelnika w świat pełen zaskakujących zwrotów akcji. Każdy dzień przynosi nowe wyzwania, a przyjaciele muszą zmierzyć się nie tylko z własnymi słabościami, ale również z mroczną tajemnicą, która zagraża ich bezpieczeństwu. Mroczne sekrety: Każda postać skrywa coś, co może wpłynąć na losy grupy. Nieprzewidywalność: Fabuła wciąga w wir wydarzeń, które mogą zaskoczyć nawet najbardziej uważnych czytelników. Intensywne emocje: Przyjaźń, zdrada, strach – emocje są na porządku dziennym, co czyni lekturę niezwykle angażującą. Dlaczego warto? To nie jest kolejne opowiadanie o przygodach grupy przyjaciół. Ta powieść to emocjonująca podróż przez zawirowania ludzkich relacji, zaskakujące wydarzenia i mroczne tajemnice, które mogą zmienić wszystko. Czy bohaterowie zdołają przełamać swoje lęki i znaleźć siłę, by stawić czoła nadchodzącym wyzwaniom? Ich historia z pewnością poruszy każdego, kto kiedykolwiek marzył o oderwaniu się od codzienności. Zapraszam do zanurzenia się w tę intrygującą opowieść, która zaskoczy niejednego czytelnika. Odkryj, co kryje się w mrokach podkrakowskiej wsi i jakie tajemnice ujrzą światło dzienne podczas tej nietypowej majówki.

Wstrząsające listy ofiary do kata. Karmił nas pan dwa razy dziennie. O osiemnastej dawano nam trzy czwarte litra brukwi lub marchwi. Ile tam było tłuszczu i mięsa, wiedział tylko kucharz i pan. O dziewiętnastej zaczynała się godzina śpiewania. Kto miał trudności z nauką, wędrował do karceru. Pan sam urządzał owo pomieszczenie. Takich szczurów nie widziałem nigdy. Z zepsutej rury wodociągowej sączyła się woda. Kiedy zamykał pan drzwi obite gumą, woda sięgała kolan. Bywał też pobyt w karcerze zaostrzony. Na przykład cztery dni bez jedzenia i bez koca. Płakaliśmy z głodu. Dwunastoletni Czesław Czubak trafił jako jeden z pierwszych więźniów do dziecięcego obozu w Lubawie. Zaraz po przybyciu do obozu dziecko było bite gumową pałką przez komendanta, który potem zadawał mu pytanie: Alles in Ordnung? (Wszystko w porządku?). Należało odpowiedzieć: Jawohl, Herr Lagerkommandant. Alles in Ordnung. (Tak, panie komendancie obozu. Wszystko w porządku). Ale ponieważ nowicjusz nie mógł tego wiedzieć - milczał. I tak zaczynało się piekło torturowania i mordowania polskich dzieci. Czesław Czubak przeżył tam pięć lat. Po dwudziestu czterech latach od zakończenia wojny zdecydował się pisać listy do swojego oprawcy, żeby zapytać o zło, którego nawet jako dorosły człowiek nie potrafił zrozumieć. Jego opowieść to jedno z najbardziej poruszających świadectw dziecka więzionego, głodzonego, bitego i bestialsko torturowanego - za kradzież kromki chleba, śpiewanie polskich piosenek albo za to, że jego rodzice byli aresztowani.