Kobiety pistolety. Maria Kowalska w rozmowie z Wiktorem Krajewskim

Sonia to córka rosyjskiego oligarchy, przyzwyczajona do życia w luksusie. Jej ojciec jest człowiekiem zimnym i pozbawionym skrupułów, który umiejętności córki wykorzystuje dla własnych korzyści. Leo to mściciel. Pochodzi z Włoch, służył w Legii Cudzoziemskiej. Po tym, jak jego żona umarła w okrutny sposób, poprzysiągł zemstę. Spisek, który opracowuje latami, doprowadza go do samego wroga. Leo staje się jednym z jego zaufanych ludzi - zatrudnia się w ochronie Vasiljewa. Los mu sprzyja: pewnego dnia mężczyźnie zostaje zlecone zastępstwo, na jedną noc staje się ochroniarzem córki znienawidzonego oligarchy. Nie waha się ani chwili. Korzystając z nadarzających się po sobie okazji, uprowadza Sonię. Teraz dzieli go zaledwie krok od upragnionej zemsty. Niestety Leo nie przewidział jednego: że zakocha się w swoim wrogu, który jest ofiarą własnego ojca.

Wprowadzenie do powieści, która łączy w sobie elementy kryminału oraz przygody, przenosi nas do podkrakowskiej wsi, gdzie grupa znajomych postanawia spędzić majówkę. Przez dwa lata znali się głównie wirtualnie, łącząc swoje życie z pasją do gier i cosplayu, a ich wspólna fascynacja postacią Wiedźmina była katalizatorem do stworzenia silnej więzi. Wyruszają w podróż, mając nadzieję na oderwanie się od rutyny codzienności, jednak nie wszystko idzie zgodnie z planem. Klimat i atmosfera Majówka, która miała być relaksującym czasem, szybko zmienia się w coś zupełnie innego. Początkowa sielanka ustępuje miejsca niepokojowi i tajemnicy. Każda osoba z grupy wnosi do wspólnego wyjazdu swoje bagaże emocjonalne, co sprawia, że atmosfera staje się napięta. Różnorodność postaci: Każdy z uczestników ma swoją historię i motywy, które wpływają na rozwój wydarzeń. Fascynujące tło: Wieś, w której rozgrywają się wydarzenia, kultywuje słowiańskie tradycje, co nadaje powieści wyjątkowy klimat. Rytuały i obrzędy: W miarę jak fabuła się rozwija, pojawiają się elementy związane z mrocznymi zwyczajami, które mogą zaskoczyć nawet najbardziej doświadczonych czytelników. Zaskakujące zwroty akcji W miarę postępu historii, napięcie rośnie, a zaufanie między bohaterami zostaje wystawione na próbę. Zamiast przewidywalnych schematów, autor wprowadza czytelnika w świat pełen zaskakujących zwrotów akcji. Każdy dzień przynosi nowe wyzwania, a przyjaciele muszą zmierzyć się nie tylko z własnymi słabościami, ale również z mroczną tajemnicą, która zagraża ich bezpieczeństwu. Mroczne sekrety: Każda postać skrywa coś, co może wpłynąć na losy grupy. Nieprzewidywalność: Fabuła wciąga w wir wydarzeń, które mogą zaskoczyć nawet najbardziej uważnych czytelników. Intensywne emocje: Przyjaźń, zdrada, strach – emocje są na porządku dziennym, co czyni lekturę niezwykle angażującą. Dlaczego warto? To nie jest kolejne opowiadanie o przygodach grupy przyjaciół. Ta powieść to emocjonująca podróż przez zawirowania ludzkich relacji, zaskakujące wydarzenia i mroczne tajemnice, które mogą zmienić wszystko. Czy bohaterowie zdołają przełamać swoje lęki i znaleźć siłę, by stawić czoła nadchodzącym wyzwaniom? Ich historia z pewnością poruszy każdego, kto kiedykolwiek marzył o oderwaniu się od codzienności. Zapraszam do zanurzenia się w tę intrygującą opowieść, która zaskoczy niejednego czytelnika. Odkryj, co kryje się w mrokach podkrakowskiej wsi i jakie tajemnice ujrzą światło dzienne podczas tej nietypowej majówki.

“Hau. Psy, pieski i bestie w baśniach, mitach i wierzeniach” to przepiękna książka mówiąca o najwierniejszym przyjacielu człowieka. Poznaj długą historię psich czworonogów. Przyjaźń człowieka z psem jest powszechnie obecna w kulturze. Napisano o niej wiele książek, nakręcono wiele filmów, kreskówek czy bajek. O wierności czworonogów powstało nawet mnóstwo przysłów. Wizerunek psa jest obecny na obrazach, rzeźbach i zdjęciach. Książka Tor Åge Bringsværd jest swoistym uhonorowaniem tej pięknej relacji łączącej człowieka ze swoim psim przyjacielem. "Hau. Psy, pieski i bestie w baśniach, mitach i wierzeniach" to bardzo ciekawa i przepięknie ilustrowana książka zawierająca historię psa w ludzkiej kulturze. W poszukiwaniu wzmianek o tych czworonogach Tor Åge Bringsværd przejrzał historię świata oraz literaturę, aby wybrać dla czytelnika najatrakcyjniejsze ciekawostki. Książka pełna jest mitów, legend, baśni, podań ludowych, a także ciekawostek na temat psów i ich relacji z człowiekiem. Autor w swoich poszukiwaniach dotarł do najodleglejszych miejsc i czasów, aby przekazać nam najdokładniejszy obraz psiej historii. Z tej książki dowiesz się m.in. o historii krążącej wśród ludu Nyanga w Kongo, mówiącej o tym, jak pies podarował ludziom ogień, o sadze dotyczącej psa, który został królem, czy o legendzie Inuitów o kobiecie, która poślubiła psa.

Rok 1945 to czas, gdy Wrocław staje się miejscem dramatycznych przeżyć i zawirowań historycznych. Po kapitulacji, miasto jest w stanie całkowitej ruiny, a jego ulice wypełniają się ludźmi z różnych zakątków Polski i świata. Wśród nich są nie tylko byli więźniowie obozów, ale także żołnierze, mieszkańcy miast oraz szabrownicy, którzy w poszukiwaniu lepszego jutra zacierają swoje ślady. W takim kontekście splatają się losy bohaterów, których historie pokazują, jak różnorodne i skomplikowane mogą być ludzkie losy w obliczu wojennej pożogi. Dramatyczne losy bohaterów W centrum opowieści znajdują się: młody powstaniec warszawski, Żyd z Augustowa, ambitny sędzia, sowiecki oficer oraz trzy Niemki, które wciąż czują się związane z Wrocławiem. Każda z tych postaci ma swoje marzenia, lęki i pragnienia, które prowadzą je przez mroczne realia powojennego życia. Czy w obliczu zniszczeń i rozczarowań, jest możliwe zbudowanie nowego życia? Jakie są szanse na odnalezienie miłości, gdy świat dookoła zdaje się rozpadać? Miłość w czasach chaosu W tej opowieści miłość staje się kluczem do zrozumienia i nadziei. Na zgliszczach dawnych relacji, bohaterowie próbują odnaleźć coś, co ocalało z wojennej zawieruchy. Zderzenie ich losów pokazuje, że nawet w najtrudniejszych momentach można znaleźć drobne promyki szczęścia. Zdolność do miłości, empatii i zrozumienia może przynieść ulgę w czasach kryzysu, a także zmieniać bieg wydarzeń w nieprzewidywalny sposób. Rzeczywistość Wrocławia po wojnie Wrocław, zniszczony przez wojnę, staje się tłem dla głębokich refleksji nad tym, co pozostało po ludziach i ich historiach. Zrujnowane budynki i puste ulice są symbolem utraconych nadziei, ale także miejscem, gdzie zrodzić się mogą nowe marzenia. W tej rzeczywistości, w której walka o przetrwanie staje się codziennością, każdy krok naprzód to akt odwagi i determinacji. W konfrontacji z przeszłością, bohaterowie muszą stawić czoła nie tylko zewnętrznym przeciwnościom, ale także własnym demonom. Ta powieść to nie tylko historia jednostek, ale także głęboki portret społeczności, które próbują odbudować swoje życie w obliczu tragedii. Warto zanurzyć się w tę opowieść i poznać złożoność ludzkich emocji oraz nadziei, które mogą przetrwać nawet w najciemniejszych czasach. Pozwól sobie na chwilę refleksji i odkryj, jak silne mogą być więzi między ludźmi w obliczu katastrofy. Sięgnij po tę książkę i daj się porwać jej niepowtarzalnemu klimatowi.

W czasie II wojny światowej funkcjonowało na ziemiach polskich kilka obozów zagłady, których jedynym celem było wymordowanie ludności żydowskiej. Do dziś pokutuje przekonanie, że Żydzi się nie bronili, „szli jak barany na rzeź”. Tymczasem żydowski opór to mało znana karta tej wojny. We wszystkich tych obozach istniała konspiracja, która doprowadziła do zbrojnych wystąpień i buntów. Dzięki heroicznej postawie więźniów, walczących z minimalną ilością broni, często na noże i gołe pięści, dwa z nich uwieńczone zostały spektakularnym sukcesem. Również za sprawą kobiet – żydowskich bohaterek. Dzięki wnikliwym badaniom Michał Wójcik, autor nagradzanej i wysoko ocenianej Treblinki’43, przedstawia w swoim intrygującym stylu te mało znane fakty. Niemniej interesujące są wątki poświęcone rotmistrzowi Witoldowi Pileckiemu oraz kontrowersyjna kwestia pomocy Żydom ze strony AK i struktur państwa podziemnego.

Wstrząsające listy ofiary do kata. Karmił nas pan dwa razy dziennie. O osiemnastej dawano nam trzy czwarte litra brukwi lub marchwi. Ile tam było tłuszczu i mięsa, wiedział tylko kucharz i pan. O dziewiętnastej zaczynała się godzina śpiewania. Kto miał trudności z nauką, wędrował do karceru. Pan sam urządzał owo pomieszczenie. Takich szczurów nie widziałem nigdy. Z zepsutej rury wodociągowej sączyła się woda. Kiedy zamykał pan drzwi obite gumą, woda sięgała kolan. Bywał też pobyt w karcerze zaostrzony. Na przykład cztery dni bez jedzenia i bez koca. Płakaliśmy z głodu. Dwunastoletni Czesław Czubak trafił jako jeden z pierwszych więźniów do dziecięcego obozu w Lubawie. Zaraz po przybyciu do obozu dziecko było bite gumową pałką przez komendanta, który potem zadawał mu pytanie: Alles in Ordnung? (Wszystko w porządku?). Należało odpowiedzieć: Jawohl, Herr Lagerkommandant. Alles in Ordnung. (Tak, panie komendancie obozu. Wszystko w porządku). Ale ponieważ nowicjusz nie mógł tego wiedzieć - milczał. I tak zaczynało się piekło torturowania i mordowania polskich dzieci. Czesław Czubak przeżył tam pięć lat. Po dwudziestu czterech latach od zakończenia wojny zdecydował się pisać listy do swojego oprawcy, żeby zapytać o zło, którego nawet jako dorosły człowiek nie potrafił zrozumieć. Jego opowieść to jedno z najbardziej poruszających świadectw dziecka więzionego, głodzonego, bitego i bestialsko torturowanego - za kradzież kromki chleba, śpiewanie polskich piosenek albo za to, że jego rodzice byli aresztowani.

Książka "Cyngielki, gwardzistki, terrorystki. Polki, które zabijały dla sprawy" to biografie kobiet, których historia niekoniecznie stawiała na piedestale, a które postanowiły wziąć czynny udział w walce zbrojnej. W książce przedstawione są sylwetki kobiet, żyjących w czasach konfliktów zbrojnych toczących się na ziemiach polskich. Jednak zamiast strachu i rezygnacji wyzwoliło to w nich cechy, o które same zapewne by się nie podejrzewały. Przez niektóre osoby mogły być postrzegane jako postaci nieco kontrowersyjne oraz bezkompromisowe. Jedną z bohaterek biografii jest Wanda Gretz, biorąca czynny udział w obu wojnach światowych. W pierwszej walczyła ubrana w męski mundur. W drugiej natomiast zajmowała się szkoleniem kobiet w walce z wrogiem. W szeregach kontrwywiadu AK swoje działania prowadziła natomiast Izabella Horodecka, najskuteczniejsza wywiadowczyni, która przygotowała likwidację 23 zdrajców. Autor ukazuje też losy 25-letniej Niuty Tajtelbaum, która zajęła się organizacją kobiecego plutonu wojskowego w getcie warszawskim podczas II wojny światowej. Poznamy również historię Anny Szarzyńskiej-Rewskiej, zapomnianej autorki głośnego zamachu na generała SS - Franza Kutscherę, zwanego katem Warszawy.

Pamiętnik ten napisał dwudziestoletni chłopak, po zwolnieniu w 1941 roku z Oświęcimia w beznadziejnym stanie, z odbitą nerką. Impulsem do napisania go, według świadectwa najbliższych, było przede wszystkim żarliwe przywiązanie do pozostawionych w obozie towarzyszy. Każdego dnia wiele razy powracał do nich myślą i uznał, że utrwalenie wszystkich okoliczności obozowego męczeństwa jest obowiązkiem tego, który się wydostał, jakkolwiek nie miał żyć dłużej. Naoczny świadek opisuje cały proces: od przypadkowego zatrzymania w ulicznej obławie, poprzez areszt, transport i umieszczenie w obozie. Przedstawia warunki życia, praktyki oprawców, kary, apele, głód i pracę. Pokazuje też relacje międzyludzkie, przykłady postaw heroicznych i zachowań niegodnych. Tekst ten został opracowany przez Halinę Krahelską we właściwym jej stylu fabularyzowanego reportażu, ściśle opartego na faktach i relacjach. Wydany anonimowo w Warszawie w kwietniu 1942 roku przez Wydawnictwo Komisji Propagandy Biura Informacji i Propagandy Komendy Głównej AK.