Zakazany smak

Jesteś miłośnikiem jednego z najbardziej znanych i popularnych seriali Polsatu "Świat według Kiepskich"? Na myśl o Ferdku, Paździochu i Boczku pojawia się uśmiech na Twojej twarzy? A może znasz niektóre odcinki i teksty na pamięć? Jeśli tak, to książka autorstwa Pawła Łęczuka i Jakuba Jabłonka pt. "Świat według Kiepskich. Zwariowana historia kultowego serialu Polsatu" jest dla Ciebie. Serial "Świat według Kiepskich" bawił Polaków przez ponad 20 lat. Oglądały go osoby w różnym wieku, z różnym wykształceniem i o różnych poglądach, jednak pokazywane w nim treści łączyły pokolenia. Serial poruszał wiele tematów w satyryczny sposób i charakteryzował się kolokwialnym językiem. "Świat według Kiepskich. Zwariowana historia kultowego serialu Polsatu" to interesujący przewodnik po serialu, bohaterach i uwielbianych scenach. Z książki można dowiedzieć się między innymi, jaki był odbiór serialu po emisji pierwszych odcinków, którzy aktorzy mieli początkowo grać główne role oraz kto jest odpowiedzialny za stworzenie niezapomnianych postaci. Dodatkowo w książce obsada serialu wspomina aktorów, którzy już odeszli z tego świata: Krystynę Feldman czy Ryszarda Kotysa. Przewodnik to pozycja obowiązkowa dla każdego fana Ferdka, Halinki, mocnego fulla i kultowych powiedzeń z serialu.

Ivory Frame, buntowniczka pochodząca z bogatej rodziny mieszkającej w północnej Anglii, ucieka do Paryża okresu międzywojnia. Pochłania ją tam sztuka i przyjaźń z grupą błyskotliwych surrealistów oraz wielka miłość do żonatego rosyjskiego malarza. Rozdarta między ogromnym uczuciem a własnymi ambicjami artystycznymi decyduje się na ucieczkę z ogarniętej drugą wojną światową Europy, zostawiając wszystko, co najważniejsze. Obecnie ponad dziewięćdziesięcioletnia Ivory pracuje nad swoim ostatnim największym dziełem – które rozpoczęła jeszcze w Paryżu – kompendium wiedzy o językach zwierzęcych, które rejestrowała między innymi na skutej lodem północy. Pomaga jej w tym bystry naukowiec, Skeet. Kobieta niespodziewanie otrzymuje wiadomość, z której dowiaduje się, że ma wnuczkę, mimo że nigdy się nie wyszła za mąż, nie miała rodziny, ani dziecka.

Często powtarza się, że nikt z nas tak naprawdę nie zna samego siebie. O tym, jak zareagujemy w trudnych sytuacjach, przekonujemy się dopiero wtedy, gdy się w nich znajdujemy. Z książki "O jedno cię proszę", którą napisała Laura Dave, dowiesz się, jak trudne może to być wyzwanie! Nic nie zapowiadało nagłego zniknięcia Owena. Jego żona, Hannah, z przerażeniem odkrywa pozostawioną przez niego torbę ze sporą ilością gotówki oraz wiadomość, w której mężczyzna prosi ją o to, by zaopiekowała się jego nastoletnią córką z poprzedniego małżeństwa. Kobiety nie darzą się sympatią, jednak łączy je wspólny cel, którym jest odnalezienie Owena. Nie pomaga im fakt, że znalazł się na celowniku FBI, ale wykazują się imponującą odwagą i uporem. Wkrótce trafiają na informacje z przeszłości, które raz na zawsze odmienią ich życie. Co grozi mężczyźnie i czy uda im się sprowadzić go do domu?

Czy rewolucyjne przewroty polityczne zawsze muszą nieść za sobą tysiące, jeśli nie miliony ofiar? Dojście do władzy bolszewików zostało okupione śmiercią wielu istnień ludzkich. Czy tak się musiało stać? To pytania, na które poszukuje odpowiedzi Max Czornyj w książce "Czerwony terror". Autor skupia się przede wszystkim na analizie postaci przywódcy bolszewików i twórcy aparatu "czerwonego terroru" - Włodzimierza Ilicza Lenina. Pokazuje jego drogę do władzy w państwie, usłaną morzem ofiar - zarówno zwykłych obywateli Rosji, jak i najbliższych współpracowników bolszewickiego przywódcy - tych, którzy nie zgadzali się z objętą strategią polityczną oraz metodami działania i ośmielili się wyrazić swój sprzeciw. "Czerwony terror" to przygnębiające studium zbrodni, za którymi stoją osobiste ambicje, ale i niezachwiana wiara w to, że słuszność idei usprawiedliwia każdą niegodziwość i mord. To opowieść o narodzinach państwa opartego na aparacie terroru.

Porażka znaczy zwycięstwo to mądra, pozytywna i budująca książka, która pokazuje, jak nie bać się potknięć, jak wykorzystać ten nieodłączny element naszego życia do osiągnięcia sukcesu. Za każdym sukcesem stoi wiele niepowodzeń, a potknięcia mogą mieć zalety. Pépin przekonuje, że porażki to przede wszystkim ważne doświadczenia: kształtują siłę woli i pozwalają pozbyć się presji, uczą, jak walczyć i czynią nas bardziej rozważnymi, skłaniają do podążania tą samą drogą lub odważnego zmieniania jej.

Pozycja zaliczana do powieści sentymentalnych w dorobku pisarza. W utworach tych autor nie wzdraga się przed obnażaniem jasnych i ciemnych (tych jest więcej) stron z życia marginesów społecznych Petersburga. Znamienne jest to, że zło i zgnilizna moralna dominują nad dobrem. Dominują naturalnie w sensie ilościowym, bo przewagę moralną Dostojewski daje dobru. "Skrzywdzeni i poniżeni" to przede wszystkim powieść o przebaczeniu. Dokładniej mówiąc, o przebaczeniu przez ojca córce, ale i na odwrót. Narrator, Iwan Pietrowicz, to młody pisarz ledwo wiążący koniec z końcem. Nosi ON wyraźne cechy samego Dostojewskiego. Nasz narrator jest postacią jednoznacznie pozytywną, altruistyczną i praktycznie pozbawioną wad. Wyidealizowany i poczciwy Wania w żadnym wypadku nie drażni. Po prostu pozwala nam spokojnie myśleć o całej reszcie, co zresztą i ON sam robi. Iwan pomaga bowiem Natalii Nikołajewnej, która uciekła z rodzinnego domu, by zamieszkać z ukochanym Aloszą…