Trzecia strona medalu

Pragniesz w deszczowy dzień przenieść się na wyspę Korfu? A może jesteś miłośnikiem kryminałów ze szczyptą dowcipu? Sięgnij po książkę "Morderstwo na Korfu", wybierz się w podróż na grecki archipelag i wciągnij się wraz z Joanną w to niespodziewane śledztwo. To już druga powieść z serii komedii kryminalnej tego autora. To miały być cudowne wakacje w słonecznej Grecji! Joanna to popularna pisarka romansów. Postanawia wyruszyć na wakacje na wyspę Korfu. W głowie miała zachwycające widoki, zwiedzanie ulubionego miejsca cesarzowej Sissi, a do tego w planach zakończenie pracy nad nową powieścią. W harmonii sama ze sobą i ciszą, która miałaby ją otaczać. Niestety, szybko po przyjeździe jej plany zostają całkowicie zmienione, gdyż już pierwszego dnia autorka zostaje uwikłana w niecodzienną i przerażającą sytuację, która wielu z nas wydaje się niemożliwa. Joanna staje się świadkiem morderstwa właściciela "Villi Zeus". Momentalnie wychodzi na jaw, że dokonać zabójstwa mogła tylko osoba, która wraz z nią zamieszkała w tym pensjonacie. Jest on niewielki, znajduje się na wyspie Korfu, która otula piękną pogodą oraz wspaniałymi krajobrazami. Oprócz niej w hotelu zatrzymało się jeszcze jedenaście osób. Każda z nich na pozór jest sympatyczna. Która z nich okaże się zabójcą bez skrupułów?

Ada dowiaduje się, że zamordowano córkę jej koleżanki. W zajeździe pod „Szalonym Mnichem” ktoś ją zabił, ale wyraźnie widać, że nie mógł tego zrobić człowiek, bo jest to fizycznie niemożliwe. Cała ekipa wraz z psem uratowanym z rąk szalonego tresera udaje się do Mnichowoli, żeby zająć się sprawą. Patronuje im Purchawa, wciąż usiłująca usidlić jednego z detektywów. Na miejscu wszystko wydaje się nie takie jak powinno. Zajazd jest czymś w rodzaju sanatorium. Wieś miota się między chęcią zarobkowania, a strachem przed mordercą. Wszyscy są trochę uwikłani w ten wiejski mikrokosmos i każdy ciągnie do siebie. Aptekarz na niebieskich tabletkach i jego zazdrosna żona, właścicielka przerabiająca ziemniaki na bataty, kobieta z wsi wieszcząca zgrozę… I nikt nie podejrzewa nawet jakie tajemnice kryje tajemniczy katafalk…

Lord Alaric Wilde, syn księcia Lindow, jest najbardziej znanym mężczyzną Anglii, podziwianym z powodu mrożących krew w żyłach przygód i zawadiackiej urody. Wracając do kraju po latach egzotycznych podróży, nie miał pojęcia, jak jest sławny, dopóki na spotkanie nie wybiegł mu tłum rozentuzjazmowanych wielbicielek. Alaric chroni się w zamku swego ojca. Lecz właśnie w chwili, gdy uświadamia sobie, że cieszy się nie tyle sławą, co złą sławą,

Dworzec PKP zimą, a w poczekalni brudne, niezbyt pięknie pachnące kobiety w łachmanach - w Polsce to widok codzienny. Przyzwyczailiśmy się już do niego. Mijamy te osoby z obrzydzeniem; często nie zastanawiamy się, dlaczego popadły w kryzys bezdomności. A może warto spróbować zrozumieć i wraz z Sylwią Górą, autorką książki "Kobiety, których nie ma. Bezdomność kobiet w Polsce", poznać świat tych "niewidzialnych" kobiet. Sylwia Góra w książce "Kobiety, których nie ma. Bezdomność kobiet w Polsce" udziela głosu kobietom odsuniętym na społeczny margines. Słucha ich opowieści o noclegach na dworcach, w galeriach handlowych czy na działkach. Z rozmów ze swoimi bohaterkami dowiaduje się, jak wygląda życie w schroniskach, pobyt w noclegowniach i jak funkcjonują programy pomocowe. Rozmówczynie autorki opowiadają również o życiowych problemach, za sprawą których znalazły się na ulicy: doświadczeniach przemocy ze strony partnera, bezrobociu czy zawirowaniach rodzinnych. Sylwia Góra dopuszcza też go głosu kobiety, dla których brak domu jest szczególnie dotkliwy - ciężarne i wychowujące małe dzieci.