Nie igraj z pożądaniem

Nowa książeczka pt. "Zabawki" z serii "Akademia mądrego dziecka. Pierwsze słowa", to publikacja, którą warto przedstawić najmłodszym pociechom. Prosta w odbiorze książeczka, stworzona specjalnie z myślą o najmłodszych, nie tylko bawi, ale także uczy. "Zabawki" to nowa książeczka, należąca do serii "Akademia mądrego dziecka. Pierwsze słowa". Publikacja została stworzona z myślą o najmłodszych pociechach, dlatego wyróżnia się wyjątkowo grubymi, kartonowymi stronami, dzięki którym staje się bardziej wytrzymała. Książeczka jest wyjątkowo atrakcyjna dla dzieci, ponieważ posiada ruchome elementy. Dzięki nim spędzanie czasu z publikacją staje się jeszcze większą frajdą! W dodatku przesuwanie poszczególnych elementów pozwala ćwiczyć motorykę małą, co jest dodatkowym atutem. Zaglądając do książeczki, dziecko poznaje różne zabawki: puzzle, bębenek, klocki, ciastolinę, farby, naklejki, lalki czy pluszaki. Publikacja wyróżnia się estetycznym wykonaniem i zachęca do zabawy dzięki kolorowym, wyrazistym ilustracjom. W książce nie znajduje się również zbyt wiele tekstów, co ułatwia jej odbiór najmłodszym dzieciom. Z nowych propozycji, należących do serii "Akademia mądrego dziecka. Pierwsze słowa", znalazły się także trzy inne, warte uwagi publikacje: "Dzidziuś", "Zmysły" oraz "Rodzina". Warto wprowadzić je do biblioteczki swojej pociechy, by pomóc dziecku lepiej poznać świat. Pięknie wydane publikacje, stworzone specjalnie z myślą o maluchach, to pozycje, doceniane przez rodziców.

Humorem i (u)Śmiechem to prawdopodobnie najpoważniejsza książka o humorze jaka do tej pory powstała. Składają się nań wyjątkowe wywiady, przeplatane kultowymi żartami i zapomnianymi słowami pomnikowych mentorów. Dla jednych ta książka będzie wskazówką, czy inspiracją, dla kogoś lekiem na gorszy dzień, innych pobudzi do refleksji, będą też tacy, dla których może stać się czystą rozrywką w miłym towarzystwie. Na książkę składają się barwne, często zaskakujące historie niezwykłych postaci, których na różny sposób łączy humor i (u)śmiech. Profesor Jan Miodek, Anna Dymna, Abelard Giza, Krzysztof Wielicki, Krzysztof Skiba, Jacek Fedorowicz, Joanna Kołaczkowska, Artur Andrus, Kamil Nosel i wielu innych. A wszystko co znajdziemy na kolejnych jej stronach, okraszone zostało karykaturami artysty Szymona Teluka.

KONTYNUACJA BRAWUROWYCH PSÓW PANA! Determinacja jest kobietą. Przygoda. Magia. Przyjaźń. Tajemnica. Śmierć. Rok 1633. Niemiecka szlachcianka Katarzyna von Besserer, która straciła zarówno rodzinę, jak i ziemię, znajduje schronienie na uniwersytecie w Lejdzie, gdzie rozpoczyna naukę w dziedzinie magii zwanej eteromancją. Znudzona teorią, ale uzdolniona w czarodziejskich praktykach dziewczyna poznaje wpływowych ludzi, którzy mogą jej pomóc odzyskać utracone dziedzictwo. Zdeterminowana, nie ma pojęcia, że jest obserwowana przez kogoś, kto od dłuższego czasu jej poszukiwał… Równolegle przebywający w Schweinfurcie najemnik Schenk, oddelegowany do sił specjalnych księcia Wilhelma Heskiego, bada sprawę tajemniczej bariery, która pojawiła się w rejonie środkowych Niemiec, otaczając kawał tamtejszych ziem. W wyniku śledztwa Schenk natrafia na ludzi skłonnych go przez barierę przeprowadzić. Podróż ta okaże się początkiem koszmaru. W Księstwie Różanego Krzyża Marcin Świątkowski kontynuuje swoją opowieść o ludziach, którym nie w smak są role ofiar ewoluującej na ich oczach wielkiej historii. Czasem utrata wszystkiego może być początkiem wielkiej przygody. Przygoda z reguły niesie ze sobą niebezpieczenstwo. Bywa, że śmiertelne.

Royal Elite Epilogue to tom zamykający serię „Royal Elite”. Epilog pozwoli czytelnikom dowiedzieć się, co działo się dalej w życiu wszystkich pięciu par poznanych w serii: Leviego i Astrid, Aidena i Elsy, Xandera i Kimberly, Ronana i Teal oraz Cole’a i Silver. To okazja, by zobaczyć swoich ulubionych bohaterów w nowych rolach. Autorka przygotowała kilka niesamowitych niespodzianek. Książka zawiera treści nieodpowiednie dla osób poniżej osiemnastego roku życia.

"Ratowałam od zagłady. Wspomnienia Irene Gut-Opdyke" to opowieść o siedemnastoletniej uczennicy szkoły pielęgniarskiej w Radomiu. Wybuch wojny zmusił młodą dziewczynę do rezygnacji z wielu ważnych dla niej wówczas spraw. Stała się bohaterką, jednak przez cały czas trwania wojny, los jej nie oszczędzał. Irenę spotkało wiele cierpienia i poniżeń. Jednak te wszystkie przykre doświadczenia sprawiły, że dziewczyna znalazła w sobie potężną siłę, która pozwoliła jej przetrwać i nieść ratunek innym. Irene zaangażowała się w konspirację. Swoje niemieckie w brzmieniu nazwisko wykorzystała, by ratować Żydów. Na każdym kroku ryzykując własnym życiem - pomagała ludziom w uciecze z getta. Ukrywała ich w lesie oraz w piwnicy majora SS, u którego pracowała w roli gosposi. Nie kierowała się nienawiścią, lecz miłością. Jej czyny są najwyraźniejszym przykładem potwierdzającym tezę, że zło można pokonać, czyniąc dobro. Po wojnie Irene wyjechała do USA. Przez wiele lat milczała na temat tych dramatycznych wydarzeń. Do spisania wspomnień skłoniły ją teorie, które zaprzeczały istnieniu Holocaustu i obozów koncentracyjnych. Książka ze wspomnieniami Irene Gut-Opdyke to niezwykle wstrząsające świadectwo heroizmu młodej, polskiej dziewczyny. Jej działania były największym buntem wobec zła, jakiego doświadczył świat i krzywdy innych ludzi. Publikacja książki odbiła się szerokim echem, a na jej podstawie w Nowym Jorku powstała sztuka teatralna.

Juliet Cross pracuje w barze, do którego często przychodzi jej najlepsza przyjaciółka Vicky. Ich relacja jest dosyć skomplikowana, bo trudno, żeby taka nie była, kiedy psiapsiółka dziewczyny to księżniczka mafii. Ale Juliet zna zasady. Nie wolno pytać o żadne osobiste sprawy i pojawiać się w domu Vicky bez zapowiedzi. Juliet obserwuje z boku życie Vicky, które nie jest łatwe, zwłaszcza gdy dziewczyny pilnuje gburowaty, umięśniony i wytatuowany ochroniarz. Mimo to przyjaźń Juliet i Vicky kwitnie. Jednak pewnego dnia rozpętuje się piekło i nagle Juliet przestaje być tylko obserwatorką. Przestaje być też tylko przyjaciółką Vicky. Zostaje dostrzeżona przez mafię, szczególnie przez jej bossa starszego brata Vicky, który uważa, że Juliet wie coś, czego nie powinna. Być może kobieta zapłaci za to życiem.

On obserwuje, czeka i liczy… swoje przerażające trofea. Każdy trzyma zanurzony w formaldehydzie, żeby zapobiec rozkładowi. Każdy oznacza jedną ofiarę. Torturowaną i zabitą, z sercem wydartym z piersi i zastąpionym symbolem jej zdrady. A on co tydzień zasiada i w samotności napawa się widokiem swoich trofeów. Wszyscy byli winni. A teraz kolejni będą musieli zapłacić… Kto lub co łączy ofiary? Charlotte „Charlie”