Cisza między dźwiękami. Tom 9. Stacja Jagodno

"Taniec w świetle księżyca" Julii Quinn to pełna uroku i dowcipu powieść o miłości, która zachwyci fanów historycznych romansów i porwie ich do świata, w którym rządzą konwenanse, ale również targające bohaterami emocje. Wielbiciele serialu "Bridgertonowie" otrzymają od autorki popularnej serii kolejną porcję wrażeń. Arabella Blydon ma wszystko, o czym mogą marzyć kobiety z jej pozycją. Jest obdarzona nie tylko urodą, ale również ponadprzeciętną inteligencją, ale ma już dość mężczyzn, które dostrzegają tylko pierwszą z tych cech. Jeden z kandydatów na jej męża otwarcie stwierdza, że ze względu na jej urodę oraz majątek jest w stanie ignorować niezrozumiałe dla niego zapędy intelektualne Belli. Kobieta uważa to za wielką zniewagę i postanawia dać sobie spokój z kandydatami na męża. Nie spodziewa się jednak, że wkrótce pozna Lorda Blackwooda, który jest rannym podczas wojny bohaterem i pierwszym interesującym mężczyzną od dawna. On z kolei czuje, że dziewczyna w takim samym stopniu go drażni, co intryguje, a po czasie odkrywa, że dzięki niej znów ma apetyt na życie i miłość. Czy ta para ma szansę na szczęście i czy Arabella ponownie zainteresuje się zamążpójściem?

Nocne awantury, pilnowanie i próbowanie bimbru, gotowane penisy zamiast klusek, powtarzające się ataki padaczki alkoholowej ojca i dzieciństwo bez matki, która postanowiła uciec do Włoch - to tylko niektóre ze wspomnień Barbary. Najpierw oswaja je samotnie w kącie za kredensem, potem szuka miłości i zapomnienia w ramionach kochanków; pragnie tylko, by mieli ciemne oczy jak jej tato… Przeżyje wiele trudnych chwil i rozczarowań zanim zrozumie, że ma prawo do bycia szczęśliwą. Ale czy miłość, którą odnajdzie, nie okaże się zakazana? Błękitny Księżyc, czyli trzynasta w roku pełnia, zdarza się rzadko. Lecz to, co rzadkie, nie jest niemożliwe. Dotarcie do miejsca, w którym dziś jestem, nie zabrało mi paru miesięcy lub lat. To była moja całożyciowa wędrówka, ucząca mnie jak mam przeżyć swoje życie. To były setki złych i dobrych decyzji. Dorosłe dzieci alkoholików mówią często o tym, jak ich życie jest popaprane i pozbawione wartości. Kiedyś też byłam zagubiona. Błądząc, usprawiedliwiałam się przed sobą, że to wszystko przez moją skazę w sercu. Teraz wiem, że mogę być panią swojego życia.

Samaa żyje w świecie, który za kilka stuleci może być naszym światem. To pustynia pozbawiona tlenu, pełna nieznośnego ciepła. Większość zwierząt i roślin wymarła na skutek tajemniczej katastrofy klimatycznej. Ludzkość zmuszona jest funkcjonować w opustoszałej przestrzeni, prowadzić koczowniczy tryb życia, a także żyć w strachu przed głodem i odwodnieniem. W tym wrogim człowiekowi środowisku ocaleni nauczyli się organizować swoją codzienność na nowo. Kobiety zajmują się domem, mężczyźni handlują lub polują… na drzewa. To pozostałość dawnego świata będąca ostatnim cennym dobrem – walutą wymiany żywności i tlenu, które można zdobyć w Mieście. Nikt nie wierzy, że to właśnie drzewa są sednem sprawy i nie powinny być wycinane. Zbyt wiele pokoleń przeminęło, by ktokolwiek o tym wiedział. Samaa nie zna innego świata. Marzy o dołączeniu do łowców, ale w jej społeczeństwie kobiety nie mogą wykonywać wielu czynności. Pomimo to dziewczyna zdobywa się na odwagę i pewnego dnia wyrusza w ślad za łowcami. Okazuje się, że pustynia ma niejedno oblicze, a wszystko, w co do tej pory wierzyła Samaa, jest kłamstwem. Poetycka i futurystyczna powieść autorstwa Marie Pavlenko pokazuje, że niektóre rozwiązania problemu globalnego ocieplenia są na wyciągnięcie ręki. Ale podobnie jak ludzie ze świata Samai, nie bierzemy ich pod uwagę. Marie Pavlenko proponuje nam kontemplacyjną historię, w której krok po kroku, razem z bohaterką, odkrywamy istotę natury – istotę życia.

Daj się porwać na Zamojszczyznę, w świat legend, baśni, tajemniczych bohaterów i przede wszystkim czarów. Opowieść o silnych kobietach, potomkiniach czarownic, które wiedzą, w jaki sposób zwabić do siebie szczęście, wybranego mężczyznę i jak odwracać uroki. A to wszystko w atmosferze barwnych uroczysk, moczarów i unoszącej się o poranku mgły. Oto "Miłość i nienawiść" - pierwszy tom sagi "Kobiety z Uroczyska". Główna bohaterka Natalia bardzo często spędza czas na Czartowym Polu. Opowieści o swoich przodkiniach-czarownicach traktuje jako niegroźne historyjki rodzinne. Do pewnego czasu. Bohaterka jest bowiem przekonana, że nad jej rodem ciąży wieloletnia klątwa. Doszukując się, co stało się w przeszłości i dlaczego, zwłaszcza podczas wojny, jej rodzina nie miała łatwego życia, odnajduje kilka sekretów, które można wytłumaczyć jedynie za pomocą czarów. Kobieta nie ma nic do stracenia, zaczyna więc zgłębiać tajniki magii. Pomogą jej w tym zapiski, które znajduje w zakamarkach rodzinnego domostwa. Monika Rebizant-Siwiło znana jest już polskiemu czytelnikowi dzięki swoim powieściom obyczajowo-romantycznym, takim jak "Dziki rozmaryn" oraz "Zatańcz ze mną". Nieobce są jej klimaty science fiction, jak "Lucgarda" - opowiadanie zamieszczone w tomie "Poznań Fantastyczny". "Miłość i nienawiść" stanowi pierwszy tom sagi "Kobiety z Uroczyska". Autorka nie wskazała, ile odsłon historii będzie dostępnych dla czytelników, ponieważ nie jest pewna, gdzie zaprowadzą ją historie czarownic, które zgłębia na potrzeby publikacji.