Pomiędzy wzgórzem a doliną

Rumpel Chwast ma pięć krzywych zębów, trzy strąki włosów, zieloną skórę, a jego lewa stopa jest ciut większa od prawej. Jest dziwny. Oto najbardziej rozczulający stworek na świecie – Rumpel Chwast! Nosi skórkę od banana na głowie i nigdy nie wychodzi ze swojej kryjówki w studzience kanalizacyjnej. No, prawie nigdy… Jego historia to poruszająca serca opowieść o inności i poczuciu odrzucenia, o przyjaźni i pokonywaniu własnych lęków. Każdy ma w sobie coś z Rumpla, coś, co trzeba mocno przytulić. Odkryj wraz z nim (i jego wymyślonym przyjacielem zrobionym ze śmieci) radość bycia wyjątkowym i magię przynależności. NR 1 NA LIŚCIE BESTSELLERÓW „NEW YORK TIMESA” NAJLEPSZA DZIECIĘCA KSIĄŻKA ROKU WEDŁUG „FORBESA”

Dramatyczna historia Elżbiety Piotrownej, naznaczona miłością, niebezpieczeństwem, namiętnością i stratą Rola urodzonej w domu Romanowów Elżbiety, córki cara Piotra Wielkiego i carycy Katarzyny I, jest pieczołowicie zaplanowana – dziewczyna ma poślubić króla Francji Ludwika XV i umocnić wpływy rosyjskiego imperium w Wersalu. Mimo swojej dzikiej natury carówna jest gotowa, by wypełnić zobowiązania wobec mateczki Rosji. Ale kiedy leśny potwór Leszy przepowiada jej przyszłość, życie Elżbiety wywraca się do góry nogami. Ojciec nagle umiera, a matka obejmuje tron. Za wspaniałą fasadą rosyjskiego dworu kryje się kłębowisko intryg i ambicji. Przyjaciele zmieniają się we wrogów i nastają na wolność i życie carówny. Los zadaje kolejne ciosy – żeby przetrwać, Elżbieta musi zrzucić płaszcz ofiary i wykazać się przebiegłością. Ale dopiero prawdziwa miłość pomoże jej dojrzeć do tego, do czego została przeznaczona. W niebezpiecznej atmosferze dworu tylko kobieta obdarzona bezgraniczną odwagą, mądrością i szlachetnością może okazać się godna, by zasiąść na tronie Piotra Wielkiego. Córka carycy to kolejna po Carycy wnikliwa i fascynująca powieść o dynastii Romanowów.

Książka Warszawskie dzieci ’44 pozwala spojrzeć z zupełnie nowej perspektywy na udział najmłodszych mieszkańców miasta w Powstaniu Warszawskim. To nie opowieść o bohaterskich walkach małych żołnierzy ani dyskusja o tym, czy wolno było im dać broń do ręki albo wysłać z butelką zapalającą na barykady. Po raz pierwszy ukazuje, jak dzieci uczyły się żyć w zupełnie nowej dla nich powstańczej rzeczywistości. Jak szybko musiały dorosnąć, by „wielka przygoda” nie zakończyła się śmiercią. Jak radziły sobie z przerażeniem, bólem, cierpieniem oraz koszmarnymi doświadczeniami, których były uczestnikami bądź świadkami. A także jak z traumą wyniesioną z powstańczej Warszawy musiały zmagać się do końca życia. Skłania do refleksji, jak doświadczenie Powstania Warszawskiego były przekazywane kolejnym pokoleniom. Spojrzenie na to wydarzenie oczami dziecka, poznanie jego emocji i dramatów odsłania prawdę o walce pozbawionej heroizmu oraz cenie, którą przyszło za nią zapłacić, by móc żyć dalej. O tym wszystkim dowiemy się, poznając wspomnienia m.in.: Beaty Tyszkiewicz, Krystyny Zachwatowicz-Wajdy, Magdaleny Zawadzkiej, Jarosława Abramowa-Newerlego, Jacka Fedorowicza, Krzysztofa Zanussiego, syna komendanta Armii Krajowej – Adama Komorowskiego, i syna „warszawskiej Niobe” – Mścisława Lurie.

Pamiętacie osobliwe pomysły kaczki-dziwaczki? Spryt i kłamstewka lisa Witalisa czy uczuciowe perypetie żurawia oraz czapli? Wielu z was na pewno odbyło niezapomnianą podróż do magicznej Akademii Pana Kleksa. Nie byłoby tych wszystkich utworów, gdyby nie Jan Brzechwa – prawnik, którego bardziej niż do paragrafów i kodeksów ciągnęło do pisania. W dzieciństwie fascynowały go magiczne miejsca takie jak teatr czy parowozownie. Kolekcjonował też… guziki. Wszystko to niewątpliwie wpłynęło na jego twórczość. Psoty i żarty towarzyszyły mu przez całe życie, nierzadko sprowadzając na niego kłopoty. Zawsze jednak, gdy rzeczywistość go przytłaczała, uciekał w świat wyobraźni. Michał Rusinek z właściwym sobie humorem i językową finezją pokazuje, jak młody Janek, mimo wielu przeciwności i gorzkich słów krytyki, stał się uwielbianym przez wszystkich Panem Janem – przyjacielem dzieci.

"Drzewołazki" to książka, która pomoże najmłodszym otworzyć się na wyobraźnię. Pozwól, by mali Czytelnicy poznawali świat przyrody, zwłaszcza ten w najbliższym otoczeniu! "Drzewołazki" to książka, która z jednej strony zachęci dzieci do spędzania większej ilości czasu na świeżym powietrzu i nauczy je odpowiedzialnego wspinania się na drzewa, z drugiej zaś zaszczepi w nich miłość i szacunek do przyrody oraz przekaże wiele istotnych wartości. Warto sięgnąć po nią wspólnie z najmłodszym. Kim są tytułowe drzewołazki? Głównymi bohaterkami książki są dwie ośmiolatki - Antosia i Anielka. Pod ich blokiem na podwórku rośnie ogromny, samotny stary jesion. Pewnego dnia dziewczęta poznają nieustraszoną, dziesięcioletnią Ludkę, która wspina się na drzewa jak mało kto. Starsza koleżanka uczy Anielkę i Antosię rozróżniać drzewa, dzięki niej dziewczynki odkrywają tajemnice kryjące się w ich koronach. Okazuje się na przykład, że jesion może być świetną kryjówką dla każdej Drzewołazki, z kwiatów akacji można usmażyć przepyszne placki, zaś z wierzbowych witek wytwarza się bransoletki posiadające magiczne właściwości. Ludka uczy dziewczynki wspinać się na drzewa, zdradzając na które można wdrapywać się bezpiecznie, a których lepiej unikać. Jednocześnie uwrażliwia dzieci na piękno przyrody i opowiada o tym, które drzewa mają kolce, których owoce są jadalne, a także czemu nie wszystkie liście zmieniają kolory jesienią. Ludka pojawia się na podwórku Antosi i Anielki nieprzypadkowo. Jesionowi, który rośnie obok bloku dziewczynek grozi wielkie niebezpieczeństwo. Drzewołazka zaprzyjaźnia dziewczynki z drzewem, skrzykuje też chłopców do przyłączenia się do ich wesołej gromadki i w ten sposób udaje jej się połączyć dzieciaki niezwykłą więzią. Czy chłopcom i dziewczynom uda się zaangażować dorosłych w sprawę drzewa i pomóc jesionowi? "Drzewołazki" to zarówno swego rodzaju przewodnik dla początkujących wspinaczy, jak i kompendium wiedzy o przyrodzie nam najbliższej. Wewnątrz publikacji znalazło się wiele ilustracji, które nie tylko urozmaicają książkę, ale pełnią rolę edukacyjną. Cecylia Malik jest urodzoną w 1975 roku polską malarką, performerką, kuratorką, edukatorką i aktywistką. Ma na swoim koncie wiele wystaw i projektów artystycznych. W swojej pracy łączy praktykę artystyczną z akcjami ekologicznymi i aktywizmem społecznym.