Nieobecność

Nieśmiała Valentine Vendermot w skromnej kwiecistej sukience przyjeżdża do Paryża, by inspektorowi Adamsbergowi przedstawić historię, która jednak nie mobilizuje paryskiej brygady do działania. Wzbudza natomiast ciekawość w Adamsbergu – inspektor bieżące dochodzenie przekazuje kolegom, sam zaś udaje się do Normandii, do miejscowości Ordebec, gdzie jak głosi miejscowa tradycja, na osławionej drodze zwanej chemin de Bonneval od stuleci pojawia się pan Hellequin ze swoim hufcem. A jego przybycie zawsze wieszczy śmierć… Korzystając ze wsparcia lokalnej żandarmerii, własnego syna i paru jeszcze osób, będzie starał się uchronić złych ludzi przed złym losem.

Mafioso, który ma poślubić inną. Dziewczyna, od której nie potrafi oderwać wzroku. Życie Chloe na zawsze zmienił wypadek samochodowy. Kobieta niestety go nie pamięta. Jednak następstwa tego zdarzenia wciąż mają ogromny wpływ na jej codzienność. Chloe nie rozumie, dlaczego wszyscy bliscy zerwali z nią kontakt. Czy obwiniają ją za to, co się stało? Czy zrobiła komuś krzywdę? Z pomocą przychodzi jej przyjaciel Troy. Mężczyzna załatwia dziewczynie pracę u bogatej i przedsiębiorczej pani Rose. Chloe pomaga prowadzić jej biuro, które znajduje się w rezydencji przełożonej. Wspiera również w codziennych obowiązkach mieszkańców posiadłości. Jedną z takich osób jest Aurora, wnuczka pani Rose. Kobieta jest podekscytowana swoim rychłym ślubem, chociaż w ogóle nie zna przyszłego męża. Okazuje się, że będzie to małżeństwo aranżowane. Ten fakt wydaje się Chloe bardzo dziwny, ale dziewczyna woli nie wścibiać nosa w nie swoje sprawy. Kiedy w rezydencji pojawia się tajemniczy mężczyzna, Chloe jest zaintrygowana.

Jedna z tych autentycznych historii, które muszą być opowiedziane, żeby nie przepaść. Poruszająca opowieść o tajemnicy ludzkiego życia, historii i pamięci, ale też o przyszłości na progu przeszłości. Roma, artystka, malarka i pisarka żyjąca przez ostatnie lata w osamotnieniu, zgadza się na to, żeby w jej świat wkroczyła kobieta, która chciałaby napisać o niej powieść. Szybko okazuje się, że nie o prawdę tu chodzi, lecz o to, co każdy z nas wolałby przemilczeć, schować, zataić. Ale czy człowiek sam dla siebie może być tajemnicą? Przecież zamyka się oczy nie tylko po to, żeby nie patrzeć, ale też – żeby zobaczyć…