Pocałunek rozpustnika

Kapitalizm mówi, że każdy może stać się bogaty, jeśli tylko będzie miał na siebie dobry pomysł i zabierze się do niego z wielkim oddaniem. Czasem tak jest, a czasem trafiamy na stanowiska, które zwyczajnie nie mają żadnego sensu. Bardzo często nie są potrzebne nikomu, a ich efekty nie mają znaczenia w żadnym aspekcie. Zakład pracy nigdy nie jest miejscem, w którym chcemy być, a jednak wciąż tam pozostajemy. Z humorem i smutkiem poczytaj o tym w książce "Każda praca hańbi. Pozdrowienia z późnego kapitalizmu". Książka ta została napisana przez osobę, która niegdyś była naiwnym studentem socjologii. Naiwnym, bo sądził, że praca jest, jak go uczono, celową i rozumną działalnością człowieka. Nie ma to wiele wspólnego z rzeczywistością, z którą się spotkał. Dookoła niego były jedynie nadmierna władza, taśmowa powtarzalność czynności, eksploatacja i ciągłe specjalizacje, które nie miały żadnego sensu. W prosty sposób można to nazwać kretynizmem, który rozwija się nadzwyczaj dobrze. Jest to zbiór przemyśleń osoby, która przeszła przez różne stanowiska w swoim życiu. Zaczynała od sprzedaży na stoisku z okularami przeciwsłonecznymi, przeszła przez bycie wykładowcą na katolickiej uczelni, aby znaleźć się w korporacyjnym świecie zachodniego kapitału. Opowieść ta, choć smutna, jest też przepełniona gorzkim humorem.

Samaa żyje w świecie, który za kilka stuleci może być naszym światem. To pustynia pozbawiona tlenu, pełna nieznośnego ciepła. Większość zwierząt i roślin wymarła na skutek tajemniczej katastrofy klimatycznej. Ludzkość zmuszona jest funkcjonować w opustoszałej przestrzeni, prowadzić koczowniczy tryb życia, a także żyć w strachu przed głodem i odwodnieniem. W tym wrogim człowiekowi środowisku ocaleni nauczyli się organizować swoją codzienność na nowo. Kobiety zajmują się domem, mężczyźni handlują lub polują… na drzewa. To pozostałość dawnego świata będąca ostatnim cennym dobrem – walutą wymiany żywności i tlenu, które można zdobyć w Mieście. Nikt nie wierzy, że to właśnie drzewa są sednem sprawy i nie powinny być wycinane. Zbyt wiele pokoleń przeminęło, by ktokolwiek o tym wiedział. Samaa nie zna innego świata. Marzy o dołączeniu do łowców, ale w jej społeczeństwie kobiety nie mogą wykonywać wielu czynności. Pomimo to dziewczyna zdobywa się na odwagę i pewnego dnia wyrusza w ślad za łowcami. Okazuje się, że pustynia ma niejedno oblicze, a wszystko, w co do tej pory wierzyła Samaa, jest kłamstwem. Poetycka i futurystyczna powieść autorstwa Marie Pavlenko pokazuje, że niektóre rozwiązania problemu globalnego ocieplenia są na wyciągnięcie ręki. Ale podobnie jak ludzie ze świata Samai, nie bierzemy ich pod uwagę. Marie Pavlenko proponuje nam kontemplacyjną historię, w której krok po kroku, razem z bohaterką, odkrywamy istotę natury – istotę życia.

Szukasz duchowego spokoju? W Twoje ręce może trafić lektura, dzięki której zastanowisz się nad najistotniejszymi wartościami w życiu i odnajdziesz wewnętrzną siłę, która pokieruje Cię dalej. "Duchowa Ścieżka" autorstwa Gregory'ego Davida Robertsa to pozycja dla wszystkich poszukujących własnej drogi do spokoju i harmonii. Lektura przenosi czytelnika w niesamowitą podróż wypełnioną rozważaniami na temat świata, religii, wiary, nauki, praktyk oraz przekonań. Autor dzieli się własnym doświadczeniem, naukami swojego mistrza oraz posiadaną wiedzą, by pokazać, w jaki sposób można odnajdywać w sobie wewnętrzną moc spokoju. Takiemu oddziaływaniu może poddać się każdy, niezależnie od tego, gdzie się znajduje, w którym momencie swojego życia jest, czym się zajmuje i w co wierzy. Książka to uniwersalna pozycja, z której skorzysta każdy, kto zdecyduje się po nią sięgnąć i rozpocząć swoją przygodę, w trakcie której osiągnie spokój i głębokie odprężenie. O autorze Gregory David Roberts to australijski pisarz, który odsiadywał karę pozbawienia 25 lat pozbawienia wolności za napad z bronią w ręku. Udało mu się uciec i przez 10 lat pozostawał poszukiwany - w tym czasie pracował jako lekarz dla ubogich i przemycał heroinę. Gdy znów trafił za kratki, zajął się pisaniem i okazało się to dla niego bardzo produktywne zajęcie. Książki jego autorstwa stały się światowymi bestsellerami i przetłumaczono je na wiele języków.

Prawdy nie pogrzebie czas. Ani zbrodnia… Siglufjorour – mroczne miasteczko na krańcu Islandii. Tu nikt nie ufa nikomu, a samotność przytłacza jak arktyczna noc. Ari Thór, młody policjant, niedoszły ksiądz z bolesną przeszłością, musi tu walczyć ze zbrodnią równie często, jak z samym sobą... A teraz Siglufjorour zaatakował zabójczy wirus. Jest odcięte od świata kwarantanną. Ari Thór postanawia wy-dostać się z

Granica między nienawiścią a namiętnością jeszcze nigdy nie była tak cienka.Olive Beckett będzie musiała spędzić święta samotnie, z dala od rodziny. Przygnębiająca perspektywa, lecz kiedy jej sąsiad niespodziewanie przychodzi z propozycją pomocy, wcale nie jest lepiej. Może i facet jest przystojny - ba! obłędnie przystojny - ale Olive się go boi. Ponieważ ten mężczyzna jest też niebezpieczny... Seth Thompson potrafi być przekonujący, jeśli bardzo czegoś chce. A tym, czego obecnie chce, jest jego urocza sąsiadka, Olive. Po namowach dziewczyna zgadza się wyruszyć z nim w podróż. Wszystko idzie więc zgodnie z planem. Dodatkowym sprzymierzeńcem wydaje się być pogarszająca się pogoda, która każe im poszukać noclegu, a z braku miejsc w hotelu - dzielić pokój. Pożądanie szybko wkrada się między Thompsona i Beckett. To jednak dopiero początek. Prawdziwe problemy zaczynają się w momencie, gdy ktoś włamuje się do ich apartamentu... Święta nigdy przedtem nie były tak... niegrzeczne.

Ludzie i duchy to czwarty tom niezwykłego cyklu fantasy autorstwa Oksany Pankiejewej, który spodoba się wszystkim fanom Olgi Gromyko i miłośnikom fantastyki pochodzącej zza naszej wschodniej granicy. Poprzednie tomy to: Przekraczając granice, Pierwszy dzień wiosny i Na przekór przeznaczeniu. Kroniki Dziwnego Królestwa to cykl urzekający humorem, mnogością wątków i

"Czarna krew" Krzysztofa Bochusa to powieść, która zabierze czytelników w szaloną podróż po współczesnej Warszawie oraz tym samym mieście tuż po powstaniu warszawskim. Czy przestępstwa i zbrodnie popełniane w tych, jakby nie było, dwóch różnych miejscach może łączyć wspólny mianownik? Początek lata 2022. Nocny klub w Warszawie zostaje podpalony, a w pogorzelisku zostają odnalezione zwłoki jego właściciela, Jakuba Korna. Tragedia ta jest początkiem całej serii dramatycznych wydarzeń, które zdają się ciążyć nad rodziną Kornów jak fatum. Pieczę nad śledztwem na zlecenie rodziny obejmuje prywatny detektyw, Marek Smuga, który w dość kontrowersyjnych okolicznościach musiał odejść z policyjnej dochodzeniówki. Kiedy pojawia się kolejny trup, śledztwo skupia się na samej rodzinie Kornów. Jsienią 1944 roku na prawym brzegu Wisły zadomawia się NKWD. Czarny jest miejscowym watażką, który wprowadza własne porządki, wchodzi w drogę szabrownikom i wymusza okupy. Nike nie wie, czy działa na zlecenie podziemia, czy też ma inny powód swojej działalności. Czy te dwie historie mogą się w jakiś sposób ze sobą łączyć?