Ciebie szukam

Mafioso, który ma poślubić inną. Dziewczyna, od której nie potrafi oderwać wzroku. Życie Chloe na zawsze zmienił wypadek samochodowy. Kobieta niestety go nie pamięta. Jednak następstwa tego zdarzenia wciąż mają ogromny wpływ na jej codzienność. Chloe nie rozumie, dlaczego wszyscy bliscy zerwali z nią kontakt. Czy obwiniają ją za to, co się stało? Czy zrobiła komuś krzywdę? Z pomocą przychodzi jej przyjaciel Troy. Mężczyzna załatwia dziewczynie pracę u bogatej i przedsiębiorczej pani Rose. Chloe pomaga prowadzić jej biuro, które znajduje się w rezydencji przełożonej. Wspiera również w codziennych obowiązkach mieszkańców posiadłości. Jedną z takich osób jest Aurora, wnuczka pani Rose. Kobieta jest podekscytowana swoim rychłym ślubem, chociaż w ogóle nie zna przyszłego męża. Okazuje się, że będzie to małżeństwo aranżowane. Ten fakt wydaje się Chloe bardzo dziwny, ale dziewczyna woli nie wścibiać nosa w nie swoje sprawy. Kiedy w rezydencji pojawia się tajemniczy mężczyzna, Chloe jest zaintrygowana.

Chloe już praktycznie nie pamięta dawnego życia. Życia sprzed „blizny”. Nie pamięta też, jak wygląda dzień bez strachu. Ale przecież to, co jej się przytrafiło, było wypadkiem. Dlaczego więc nawiedzają ją koszmary, w których ktoś wyrządza jej krzywdę? Ktoś, kogo w myślach nazywa Diabłem. Chloe ma na twarzy bliznę. Z tego powodu w szkole mówią na nią „dziwadło”. Ponadto właśnie ta skaza przykuwa uwagę pewnego bardzo niebezpiecznego człowieka, którego później Chloe nazwie Boogiemanem. Przeraża ją prawie tak samo jak Diabeł. W jej życiu pojawia się ktoś jeszcze – Amo. Temu chłopakowi z kolei dziewczyna nada przydomek Bestia. Dwóch mężczyzn będzie chciało ją ocalić. Z jednej strony Bestia – młody mafioso – z drugiej Boogieman – następca szefa mafii. Któremu z nich Chloe na to pozwoli?

Gdańska policja otrzymuje zgłoszenie o grupie błąkających się po ulicy dzieci w identycznych ubraniach. Okazuje się, że wszystkie były od dawna poszukiwane, ale poza tym nic ich nie łączy - są w różnym wieku, zaginęły w różnym czasie, w różnych miejscach i w różnych okolicznościach, które wciąż pozostają dla policji nierozwiązaną zagadką. Dzieci zgodnie twierdzą, że od czasu porwania nic nie pamiętają. Początkowa euforia rodziców powoli zmienia się w podejrzliwość i nieufność wobec odzyskanych dzieci - zmienionych, zupełnie nieprzypominających niewinnych pociech sprzed lat. Wkrótce wyłania się kolejna okoliczność: wszystkie panicznie boją się ciemności.

Dara jest nastolatkiem z duszą przyrodnika i umysłem przyszłego naukowca. Jego imię w języku irlandzkim znaczy „dąb”. Spektrum autyzmu sprawiło, że od dziecka nie nadążał za światem pełnym hałasu i zmian. Dara odnajduje wolność wśród drzew i ptaków, promieni światła i brzęczenia na łące. Natura przynosi mu ukojenie, jest jego ucieczką i azylem. Z zachwytu nad nią organicznie wynika potrzeba dzielenia się jej pięknem i jej ochrony. Dara dokumentuje rok swojego życia, od wiosny do zimy, opisuje zachodzące zmiany - w domu, na dworze, we własnej głowie. Opowiada m.in. o gnębieniu w szkole i o wsparciu, jakim jest dla niego rodzina. Jego ojciec był i jest „naukowcem od morza, teraz od ochrony środowiska” i jedynym „niepasującym” elementem rodzinnej układanki - tym, na którym Dara wraz z autystycznymi siostrą, mamą i bratem polegają przy rozwiązywaniu zagadek nie tylko świata przyrody, lecz także świata ludzi.