Idź krok po kroku

Tommy Hart, młody nawigator bombowca, w cywilu student prawa na Harvardzie, od dwóch lat siedzi w niemieckim obozie dla amerykańskich lotników. On jeden przeżył z całej załogi zestrzelonego samolotu i wciąż nie może się uporać z poczuciem winy. Teraz ma bronić w zorganizowanym przez jeńców procesie współwięźnia oskarżonego o morderstwo. Niemiecki komendant i najwyższy rangą amerykański ofi cer naciskają na szybkie zakończenie procesu. Wszystkim bardzo zależy, by skazać sądzonego. Hart zaczyna podejrzewać, że wyrok już zapadł, a podejrzanego skazano, zanim stanął przed sądem. Gubiąc się w domysłach i ukrytych motywach, odkrywa, że uczestniczy w grze pozorów. Że ci, których uważał za przyjaciół, mogą okazać się wrogami i odwrotnie. Ale prawda jest o wiele bardziej szokująca. I ma tragiczną cenę

Niedawny rozwód i ciągnące się od lat problemy psychiczne sprawiają, że życie Belli Mackie to katastrofa. Ledwo ma siłę zwlec się z kanapy i nie jest w stanie wziąć się w garść ani zacząć od nowa, jak radzą wszyscy wokół. Któregoś dnia posuwa się do czegoś, czego nigdy wcześniej nie zrobiła z własnej woli: wkłada buty sportowe i idzie pobiegać. Ta pierwsza próba nie trwa zbyt długo, jednak następnego dnia Bella, ku własnemu zdziwieniu, wychodzi raz jeszcze. A później kolejny raz. I znowu. Zaczyna wyznaczać sobie stosunkowo łatwe cele: przetruchtać pięć kilometrów, chodzić pieszo do pracy, zrobić parę pompek. Wkrótce dostrzega, jak bardzo zmienił się jej nastrój: tak dobrze nie czuła się od lat. W Przed siebie autorka z ogromnym dystansem, poczuciem humoru i niepohamowaną szczerością opowiada o tym, jak bieganie pomogło jej w walce z depresją i zaburzeniami lękowymi. Sięga po porady lekarzy, psychologów, sportowców i przyjaciół, by podzielić się inspirującymi opowieściami, badaniami naukowymi i wskazówkami, które pokazują, w jak dużym stopniu ćwiczenia fizyczne mogą poprawić nastrój. Ta zabawna i motywująca książka pokaże, jak ruszyć przed siebie i spróbować poradzić sobie z problemami – bez względu na to, jak małe będę pierwsze kroki.

Drepcik i Esmeralda tym razem stają przed niewykonalnym zadaniem. Bo jak znaleźć wyspę, o której nikt nic nie wie? A tam właśnie kryje się ostatnia z sześciu koron pradawnych borsuczych mędrców. Parze dzielnych jeżyków po długich i pełnych niebezpieczeństw poszukiwaniach udało się odszukać pięć koron. Ale los najwyraźniej przestał im sprzyjać. Ciotka Esmeraldy wytrwale psuje im szyki, a piraci depczą im po piętach. W dodatku zdaje się, że przeciwko nim sprzysięgła się również potężna pradawna magia. Czy w tych okolicznościach mają choć cień szansy, by doprowadzić poszukiwania do szczęśliwego końca?

Dara jest nastolatkiem z duszą przyrodnika i umysłem przyszłego naukowca. Jego imię w języku irlandzkim znaczy „dąb”. Spektrum autyzmu sprawiło, że od dziecka nie nadążał za światem pełnym hałasu i zmian. Dara odnajduje wolność wśród drzew i ptaków, promieni światła i brzęczenia na łące. Natura przynosi mu ukojenie, jest jego ucieczką i azylem. Z zachwytu nad nią organicznie wynika potrzeba dzielenia się jej pięknem i jej ochrony. Dara dokumentuje rok swojego życia, od wiosny do zimy, opisuje zachodzące zmiany - w domu, na dworze, we własnej głowie. Opowiada m.in. o gnębieniu w szkole i o wsparciu, jakim jest dla niego rodzina. Jego ojciec był i jest „naukowcem od morza, teraz od ochrony środowiska” i jedynym „niepasującym” elementem rodzinnej układanki - tym, na którym Dara wraz z autystycznymi siostrą, mamą i bratem polegają przy rozwiązywaniu zagadek nie tylko świata przyrody, lecz także świata ludzi.

Kiedy Sunny – samozwańczy nerd – poznaje Cirrus, jest pod wrażeniem jej pewności siebie i luzu. Gdy więc Cirrus omyłkowo sądzi, że czaderski pokój z gitarami elektrycznymi i starymi plakatami należy do Sunny'ego, chłopak nie przyznaje się, że w rzeczywistości to dawny pokój jego starszego brata Greya. Za to tak jakby przypadkowo i zupełnie niechcący oznajmia, że jest wokalistą rockowej kapeli... Nim się obejrzy, tkwi po uszy w swoim kłamstwie. Co gorsza, wciąga w nie najlepszych kumpli, wymusza na nich założenie fikcyjnego zespołu muzycznego, a sam zaczyna ubierać się w stare rockowe ciuchy Graya. No ale to chyba nie wystarczy, że taka niesamowita dziewczyna jak Cirrus zobaczyła w nim kogoś więcej niż zahukanego nerda, prawda? Sunny już ma wyjawić prawdę, kiedy Cirrus wyraża chęć posłuchania jego muzyki. Chłopak nie ma wyboru: musi wcielić się w rolę rockmana...