Nadzwyczajni

Opowieść o nowoczesnym małżeństwie, w którym wszystko świetnie się układa, aż do chwili, gdy przestaje się układać. Co było przyczyną rozpadu? Powieść jest próbą znalezienia odpowiedzi na pytanie, czy można zrozumieć, co się dzieje, kiedy dwoje ludzi przestaje się kochać. Czy można pojąć istotę miłości i to, co uczucie z nami robi? Mężczyzna usiłuje zrozumieć, jak mogło dojść

"Jeszcze jeden raz" to opowieść, o której długo nie zdołacie zapomnieć. Historia młodej kobiety, która rozpaczliwie próbuje odnaleźć się w życiu. Nina Miller ma 27 lat. Na pierwszy rzut oka to spełniająca się, młoda, piękna kobieta. Ma kochającego męża, satysfakcjonującą pracę... Mimo to jednak nie czuje się ani szczęśliwa, ani spełniona. Swoje małżeństwo uważa za największą pomyłkę życia. Wikła się więc w romans z Emilem. W pewnym momencie zaczyna odbierać głuche telefony. W pracy pada ofiarą mobbingu ze strony szefa. Gdy zaś szuka pomocy psychologia, zaraz na pierwszej sesji między nią a terapeutą dochodzi do zbliżenia... Nina wikła się w sieci, z których coraz trudniej jest się jej wydostać. Mimo coraz trudniejszej sytuacji nie potrafi zmienić też swoich nawyków. Czy dane jej będzie ułożyć swoje sprawy? Czy zrozumie, dlaczego cały czas brnie w ślepe zaułki? Czy przyjmie wyciągniętą do niej, pomocną dłoń najbliższej przyjaciółki? Kto jest tajemniczym prześladowcą Niny? Na kartach tej książki poznajemy Niny z różnych etapów jej życia: od dzieciństwa, przez studia, po dorosłość. Dowiadujemy się, co takiego wydarzyło się w jej rodzinie, że wpłynęło to na jej osobowość i wybory. Śledzimy jej zmagania z własnymi emocjami, lękami i pragnieniami. Towarzyszymy jej w trudnych chwilach, ale i w radosnych momentach. Debiut Karoliny Janetty to powieść o poszukiwaniu siebie i swojego miejsca w świecie. O miłości i zdradzie. O nadziei i rozczarowaniu. O sile i słabości. O tym, że czasem trzeba zacząć jeszcze jeden raz.

Czy literatura faktu opisująca czasy II wojny światowej może mieć szczęśliwe zakończenie? Książka "Pod osłoną lasu. Walka, miłość i przetrwanie w czasach Zagłady" jest dowodem na to, że happy end był możliwy w tamtych czasach. Przywraca wiarę w ludzi i podnosi na duchu, ale też nie pozostawia złudzeń, że wojna to zło w czystej postaci. Historia żydowskiej rodziny Rabinowiczów, która, uciekając z getta w 1942 roku, schroniła się w Puszczy Białowieskiej z dwójką małych dzieci. Życie pod skrzydłami matki natury trwało aż dwa lata. Dwa lata pełne wyrzeczeń, zimna, głodu i zwątpienia. I wcale nie to było najgorsze. Nieustanny brak poczucia bezpieczeństwa okazał się najdotkliwszą torturą. Oprócz niebezpieczeństwa ze strony niemieckich oddziałów rodzinie groziło również wydanie przez kolaborantów - współpracowników gestapo. Urządzali oni regularne polowania na Żydów, licząc na nagrodę. Autorka, pracując pięć lat nad książką i poznając członków cudem ocalałej rodziny, stworzyła lekturę autentyczną i wciągającą od pierwszych stron. Nie nuży nadmiarem faktów historycznych, umiejętnie włącza je w treść, przeplatając relacjami z pierwszej ręki. W ten sposób tworzy tekst rzetelny faktograficznie, a zarazem powieściowy, przystępny pasjonatom beletrystycznego czytelnictwa.

Mapa Teksasu oznaczona trzema czerwonymi punktami niczym kroplami krwi. Seryjny morderca, który twierdzi, że cierpi na demencję. Tajemnicza młoda kobieta, domagająca się odpowiedzi. Carl Louis Feldman za młodu był słynnym fotografem. To było kiedyś, w innym życiu, zanim jeszcze został skazany za morderstwo młodej kobiety. Uniewinniono go z powodu demencji, od tamtego czasu leczy się w

Wielogatunkowa książka odsłaniająca tajemnice handlu kokainą, ukazująca imponujący wymiar społeczno-ekonomiczny rozprowadzania narkotyku, który opanował cały świat.„Zdaniem autora kokaina to odpowiedź na najbardziej naglącą potrzebę naszej epoki – brak ograniczeń. Liczy się tylko tu i teraz. Z kokainą możesz być taki, jak chcesz, oczywiście do czasu zanim rozsadzi ci serce, zanim rozmiękczy ci mózg na papkę” – „Polityka”.„O narkotykach pisze się wiele i z różnych pozycji. Saviano zajmuje się aspektem społeczno-kulturowo-politycznym tego problemu i podchodzi do niego z demaskatorską pasją” – „Tygodnik Powszechny”.„(…) koka. Roślina, która idealnie łączy Amerykę Południową z Włochami. Która przemierza Atlantyk niczym guma. Guma, którą można rozciągać bez końca, a ona nigdy się nie zerwie. Korzenie tu, liście tam. Koka jest tym składnikiem, bez którego żadne ciasto nie mogłoby istnieć. Tak samo jak mąka, którą we Włoszech i w Ameryce Południowej określa się za pomocą tym większej liczby zer, im wyższy jest stopień jej czystości. Zer, przez które można oglądać świat jak przez rany. Zer niczym otchłanie, w których można się pogrążyć. Zero niczym soczewka lunety, przez którą można oglądać miraż białego złota, najlepszej koki: 000” – Fragment książki.