Król Łotrów. Tom 3. Rozpustnicy

Radosna, urocza, cudownie ilustrowana żywymi barwami natury i dowcipnie rymowana książka doda otuchy każdej małej istotce, zaniepokojonej czekającymi ją zmianami. Pomoże też zmierzyć się z nieznanym. W dzikim zaułku ogródka, gdzie pędy jeżyn się zwieszają, tętni życiem świat stworzonek małych, które wielkie emocje przeżywają... Każde z nich historię swoją nam opowie. Zajrzyjmy więc w tę gęstwinę wspaniałą, gdzie dziś wśród robaczków wielu spotkamy MaLiszkę - gąsieniczkę małą. Nadchodzi czas, kiedy gąsienice przemieniają się w piękne, kolorowe motyle. Ale MaLiszka lubi być po prostu liszką. Boi się zmian i tego, co przyniosą. Czy dzięki pomocy i wsparciu swojego przyjaciela Bazyla, MaLiszka przekona się, że zmiany są nie tylko konieczne, ale mogą być ciekawe, zabawne i otwierać drogę do nowych przygód? To pierwsza książka w nowej serii Amberka, która oswaja dziecko z nowymi, trudnymi emocjami. Wśród zabawnych przygód motyli, pszczół, biedronek wprowadza ciekawe fakty i elementy edukacyjne z życia owadów.

Jeśli ty też, tak jak bohaterka "Zobaczyć gdzie indziej", jesteś zmęczona swoim życiem i najzwyczajniej tracisz siły, by cokolwiek zmienić, szukasz ewakuacji, ale nie tam, gdzie potrzeba, to koniecznie przeczytaj tę książkę. Zyskasz nadzieję i zrozumiesz, że nic nie jest takie, jakim się wydaje. Ile razy w swoim życiu czułaś, że masz dość i chciałabyś rzucić to wszystko i wyjechać w Bieszczady? Dookoła same problemy, nieżyczliwi ludzie i piętrzące się trudności, które nigdy właściwie nie mają końca. Do tego niezrozumienie, wszechogarniająca bezradność i niemoc. Niedogodności życiowe tym trudniej znieść, im mniej w nas siły i wiary w to, że sami możemy więcej. Czasami niewiele potrzeba, by to zobaczyć. "Zobaczyć gdzie indziej" to podnosząca na duchu opowieść o tym, że w sytuacjach pozornie bez wyjścia zawsze istnieje jakieś rozwiązanie, które spowoduje, że możemy być bardziej szczęśliwi. Nie wiesz jak? Danuta Noszczyńska daje nam gotowe porady w postaci perypetii bohaterki. Kto wie, może i ty spróbujesz? Bohaterka książki to uwikłana w niesatysfakcjonujące relacje społeczne osoba, która przez swoją niską samoocenę i ogromną uległość jest po prostu w tej sytuacji nieszczęśliwa. Poznajemy jej narcystycznego syna, toksyczną matkę, ojca, który jest ślepy na to, co wyprawia z jego małżeństwem żona, egoistycznego brata, któremu zawsze w życiu było łatwiej oraz upiorną szefową. W tym wszystkim ona: zagubiona i pałająca złością, której nie potrafi adekwatnie wyrazić. Świat nigdy nie jest takim, jakim nam się wydaje. To tylko subiektywna perspektywa zbudowana z własnej wrażliwości, doświadczeń i cech osobowości. Jak jest zatem naprawdę? Autorka próbuje nam przekazać, że czasami warto się zatrzymać i spojrzeć na rzeczywistość oczami postronnego obserwatora. Wnioski mogą być zupełnie zaskakujące i przynieść nieznane dotąd wrażenia, pomóc złożyć w całość trudną przeszłość. Zemsta zawsze wraca do nas samych, kolejny raz nas niszcząc nas od środka.

Marzysz o zetknięciu się z powieściowym romansem, który zostanie z Tobą na dłużej? Pragniesz z każdą przerzuconą stroną poczuć coraz więcej motyli w brzuchu i emocji, które dostarczyć może dobrze napisana historia? Odpowiedzią na te potrzeby z pewnością będzie kolejna powieść Agaty Czykierdy-Grabowskiej ze znanymi bohaterami, ale wciąż pojawiającymi się uczuciami! Młoda studentka architektury krajobrazu Hania pracuje w urokliwej kawiarni w stolicy. Tego dnia, zaczynając swoją zmianę, nie jest w stanie przewidzieć, iż w ciągu kilku najbliższych godzin jej życie całkowicie się odmieni. Bo miejsce pracy jest ostatnim miejscem, o którym pomyślałaby, że dojdzie w nim do napadu? Leo jest chłopakiem, który uważa, iż sięgnął dna za sprawą przewrotnego losu i własnych fatalnych decyzji. Jest w stanie zrobić wszystko, byle tylko zdobyć potrzebne mu pieniądze, dlatego w chwili desperacji zdobywa się na krok i napada na pobliską kawiarnię. Zdobyta w ten sposób gotówka wystarcza mu na pozbycie się kilku problemów, ale co jeśli poczucie winy nie pozwala zapomnieć o złym uczynku, a przerażone spojrzenie tamtej kelnerki wciąż jest żywym wspomnieniem? Książka "Jak oddech" jest kontynuacją powieści "Jak powietrze", która w swojej akcji nie zwalnia tempa, lecz wciąga czytelnika do znanego świata, by przedstawić mu dalsze wydarzenia, które spotykają główną bohaterkę. To opowieść o tym, jak dwie dusze - tak różne od siebie - mogą się odnaleźć i poczuć do siebie coś magicznego.

Wstrząsający reportaż o więziennym życiu z perspektywy strażników. Ludzi, którzy dzień w dzień, przez lata wyjątkowo trudnej służby, pilnują sprawców najokrutniejszych przestępstw. Paweł Kapusta oddaje głos gadom - tak w gwarze więziennej nazywa się klawiszy. Oddziałowi, dowódcy zmian, wychowawcy, dyrektorzy mówią o brudzie tej roboty, już do końca życia pozostającym w psychice. O szokujących zdarzeniach, z którymi muszą się mierzyć niemal każdego dnia. O codziennym kontakcie z bandytami, z którymi na wolności nikt nie chciałby mieć do czynienia. Odwiedzając zakłady karne, prześwietlając oddziały, cele i gabinety, Kapusta szuka dziur w niewydolnym systemie. W systemie, w którym zbrodniarze mają często więcej przywilejów niż pilnujący ich klawisze. W którym pojęcie resocjalizacja stanowi dla osadzonego jedynie sposób uzyskania dodatkowej przepustki. Który - według funkcjonariuszy - w dużej mierze bandytów produkuje, a nie nawraca. Który zaczyna się chwiać. Bo kto chce iść do pracy, w której napięcie sięga zenitu, a pensja bruku? Bohaterowie mówią też wprost: tak, w polskich więzieniach bije się osadzonych. Tak, w polskich więzieniach problemem jest nielegalny kontakt ze skazanymi - przemyt, handel, noszenie grypsów, telefonów komórkowych, alkoholu. Kontakty seksualne strażników z więźniami. Praca operacyjna służb specjalnych, pozwalających bandytom na prowadzenie nielegalnych biznesów zza więziennych murów. Kto powie, że nowa książka Kapusty jest brudna, będzie miał całkowitą rację. Ktoś doda, że jest wulgarna, momentami wręcz obrzydliwa i szokująca - też się nie pomyli. Najważniejsze, że jest prawdziwa. A prawda w niej zawarta ścina momentami z nóg. Druga książka reporterska finalisty Nagrody im. Ryszarda Kapuścińskiego za książkę „Agonia. Lekarze i pacjenci w stanie krytycznym".

Scarlet Johnson jest młodą, dwudziestosześcioletnią kobietą, która na co dzień pracuje jako sekretarka w kancelarii prawnej. Dodatkowo dorabia sobie, pomagając w codziennych obowiązkach mężczyźnie w średnim wieku, Jeremiemu Harrisonowi. Przybywając do domu swojego pracodawcy z zakupami, Scarlet staje się świadkiem egzekucji. Zanim zdoła uciec, zostaje uprowadzona. Jej porywaczem okazuje się Carter Cambrini, mężczyzna stojący na czele mafii. O dziwo, nie traktuje dziewczyny jak zakładniczki.

Maria Józefa Habsburg – ostatnia koronowana polska królowa nie ma wśród historyków dobrej opinii. Uważana jest za sterniczkę okrętu pod tytułem „wolna Rzeczypospolita”, tak nieudolnie, nierozsądnie i egoistycznie nim kierującą, że w końcu musiał się rozbić o skały i przestać istnieć na 123 lata. Janina Lesiak podjęła się trudnego zadania; wychodząc z założenia, że każdy ma prawo do obrony postanowiła nie tyle tłumaczyć, ile zrozumieć postępowanie Marii Józefy szukając przyczyn, dla których ta ostatnia z ośmiu Habsburżanek na polskim tronie zapisała się wśród nich najgorzej. Książka jest opowieścią o kobiecie, która pragnęła być kimś innym niż była i o tym, że niespełnione marzenia mogą zmienić życie komuś, kto nie potrafi się pogodzić z niemożnością ich realizacji. I o tym, że aby być królową nie wystarczy usiąść na królewskim tronie… Jest także po części opowieścią Autorki o jej własnym życiu, wyborach i drodze twórczej poświęconej portretom psychologicznym polskich królowych, które choć dalekie i niekiedy zapomniane są tak niezwykłe, że trzeba je obudzić i ożywić. Maria Józefa Habsburg – ostatnia w monarszym orszaku zaprasza do swojego świata.