Radość rodzenia

Poznaj tajemnice Wieloświata i zdecyduj, po której stronie opowie się Twoja dusza! Rządzący Wieloświatem cykl zatoczył koło, ale przyszłość zamieszkujących je istot jest niepewna. W przygotowaniach przed nadchodzącymi przemianami pomóc może odkrywanie tajemnic przeszłości. Zebrane w niniejszym tomie opowiadania odkrywają przed Czytelnikami historie, które jak jaskółki zwiastowały nadchodzącą burzę wieloświatowego konfliktu. Opatrzone krótkimi komentarzami autorki, pozwalają także lepiej zrozumieć, jak przez lata rozwijał się pomysł na uniwersum, które z pojedynczej opowieści rozrosło się do kilkutomowej historii o wielu wątkach i ponad dwudziestu wiodących postaciach. Nadto zamieszczone w zbiorze obszerne kompendium omawia mechanikę stworzonego świata, prawa metafizyki Zaświatów i Międzyświata, historie bóstw, istot demonicznych i anielskich. Objaśnia też ukrytą na kartach powieści wielokulturową symbolikę, rozciągającą się od elementów wierzeń Słowian, poprzez motywy biblijne, aż po inspiracje rodem z Azji. Niezależnie od tego, czy dopiero zamierzasz przekroczyć bramy do Wieloświata, czy znasz już niektóre z jego tajemnic – ta książka jest dla Ciebie.

Dwie śledcze na tropie seryjnego mordercy! W transmitowanym na żywo programie telewizyjnym „Kobiety niezwykłych profesji” biorą udział dwie rosyjskie śledcze – Anastazja Kamieńska i Tatiana Obrazcowa. Niedługo po jego emisji na ulice Moskwy pada blady strach. Jedni po drugich zaczynają umierać ubodzy mieszkańcy Moskwy, a obok zwłok tajemniczy morderca zostawia wiadomości, których nie sposób rozszyfrować. Do kogo są adresowane? Tatiany czy Anastazji? I przede wszystkim – kto będzie następną ofiarą? Anastazja Kamieńska powraca w kolejnej zagadce kryminalnej!

Dara jest nastolatkiem z duszą przyrodnika i umysłem przyszłego naukowca. Jego imię w języku irlandzkim znaczy „dąb”. Spektrum autyzmu sprawiło, że od dziecka nie nadążał za światem pełnym hałasu i zmian. Dara odnajduje wolność wśród drzew i ptaków, promieni światła i brzęczenia na łące. Natura przynosi mu ukojenie, jest jego ucieczką i azylem. Z zachwytu nad nią organicznie wynika potrzeba dzielenia się jej pięknem i jej ochrony. Dara dokumentuje rok swojego życia, od wiosny do zimy, opisuje zachodzące zmiany - w domu, na dworze, we własnej głowie. Opowiada m.in. o gnębieniu w szkole i o wsparciu, jakim jest dla niego rodzina. Jego ojciec był i jest „naukowcem od morza, teraz od ochrony środowiska” i jedynym „niepasującym” elementem rodzinnej układanki - tym, na którym Dara wraz z autystycznymi siostrą, mamą i bratem polegają przy rozwiązywaniu zagadek nie tylko świata przyrody, lecz także świata ludzi.