Wersal. Prawo krwi

Kolejny tom z serii przygód Kurta Austina. Sprawdź, jak Twoi ulubieni bohaterowie poradzą sobie z nadciągającą katastrofą, która już niedługo poważnie zagrozi planecie. "Bunt morza" to piętnasty z kolei tom serii o Kurtcie Austinie. Zupełnie niespodziewanie wody we wszystkich zbiornikach na świecie gwałtownie się podnoszą. Przyczyną na pewno nie jest topnienie lodowców, ponieważ przyrost następuje zbyt gwałtownie, a to wiąże się z ogromnym niebezpieczeństwem dla całego globu. Zespół naukowy NUMA, na czele z Kurtem Austinem, będzie musiał wziąć sprawy w swoje ręce i bardzo się śpieszyć. Aby odszukać wyjaśnienie tego, co się dzieje, będą musieli się sporo nagimnastykować. W tym tomie pojawi się naturalny stop o niesamowitych właściwościach, brutalny zabójca, który nie zagrzał miejsca nawet w szeregach jakuzy, a także japońskie talizmany. Jak to wszystko łączy się ze sobą, by doprowadzić do zmiany porządku panującego obecnie na świecie?

Tom 2 tryskającej humorem serii fantasy autora cyklu światowych bestsellerów Zabójcze maszyny sfilmowanych przez twórców Hobbita i Władcy Pierścieni Armia tęgich i tęgo owłosionych krasnoludów drąży tunele pod ziemiami goblinów. Mają niecne plany – zakraść się do zamku Clovenstone i zrabować najcenniejsze skarby. Gobliny kochają dobrą bitkę, ale nawet chojrackie chłopaki z plemienia Skarpera i Henwyna nie

Dlaczego musimy napisać na nowo starożytną historię ludzkości. Odkrycia, które rzucają wyzwanie oficjalnej nauce. Zatajone fakty z naszej odległej przeszłości zdemaskowane: narodziny cywilizacji miały miejsce przed milionami lat. Michael Baigent – wybitny niezależny badacz prehistorii, wczesnej historii i religii – tropi, tak jak Michael Cremo i Richard Thompson w bestsellerze Zakazana archeologia: ukryta historia człowieka, zdumiewające prehistoryczne i starożytne artefakty, lekceważone bądź pomijane milczeniem przez oficjalną naukę: Odcisk stopy ludzkiej sprzed 150 milionów lat. Przecinające się tropy dinozaura i człowieka. Precyzyjne narzędzia sprzed 38 milionów lat. Żelazny gwóźdź sprzed prawie 400 milionów lat. Żadnej z tych dat nie można pogodzić z obowiązującym obrazem naszych dziejów. Są zaprzeczeniem wszystkiego, co nauka mówi nam o początkach cywilizacji. Dzięki bezkompromisowości autora pytania: Czy ludzie zamieszkiwali Ziemię już przez milionami lat? oraz: Czy ludzkość tworzyła w tak zamierzchłej przeszłości cywilizacje, które były niszczone przez wielkie kataklizmy? – stają się mniej nieprawdopodobne. Baigent ujawnia słabe punkty darwinowskiej teorii ewolucji i fakty nie do zaakceptowania przez ortodoksyjnych uczonych. Tak jak Graham Hancock i J. Douglas Kenyon dowodzi, że rozwiązanie znanych nam, a do chwili obecnej niewyjaśnionych wciąż zagadek: koegzystencji ludzi i dinozaurów, źródeł starożytnych zaawansowanych technologii i ich niewyobrażalnych dokonań, tajemnic alchemii, istnienia reinkarnacji i tysiąca innych – przybliża nas do zdumiewającej prawdy: narodziny pierwszej ludzkiej cywilizacji miały miejsce przed milionami lat.

Jestem dziwadłem, odmieńcem, nigdzie nie pasuję. Jestem samotna, nikt mnie nie kocha. Jednak szczęście jest tak blisko, prawie mogę go posmakować. Aż nagle zjawia się on. Jest przystojny i bogaty, stanowi uosobienie męskości. Ma smutne brązowe oczy i niesamowity uśmiech. I chce, żebym uciekła razem z nim. Skrywa swoje intencje. Motywy jego postępowania są niejasne. Ale ja i tak z nim odchodzę,

Moja Żona użyła w przedmowie określenia „żarliwy” dla stylu tych felietonów. Zaiste, podczas ich pisania rozwaliłem klawiaturę. To książka o Polsce i innych chorobach. W Polsce najpierw się dzwoni po księdza, potem po medyka, ostatnie namaszczenie jest ważniejsze niż reanimacja. Ksiądz polski się poczuwa w wielu wymiarach, ma dobre samo-poczuwanie – zadzwonisz, przyjedzie wyspowiadać, poda słowo boże na stan zapalny duszy, podepnie kroplówkę z wody święconej i dopomoże rozwiać wątpliwości, na kogo zagłosować. W ciszy przedwyborczej od Odry do Bugu rozlegał się gromki szept w konfesjonałach: „Ojcze, zgrzeszyłem…”. „W ramach pokuty odmówisz koronkę różańcową i zagłosujesz na PiS”. Fragment książki

Legenda Tristana i Izoldy jest najpiękniejszym, najgłębszym poematem miłości, jaki ludzkość kiedykolwiek stworzyła. Zawiera w najpełniejszym, najszlachetniejszym wyrazie to, co stanowi dominującą linię późniejszej literatury francuskiej, co odróżnia ją od wszystkich innych i stanowi tajemnicę jej uroczego na wszystkie inne oddziaływania. Wiecznie na nowo przeżywany problem miłości, wiekuista, tryumfalna apoteoza jej samej, wraz z całym bezmiarem jej nędz, kłamstw, jej wzniosłości i upodlenia, czci i bez honoru, z całym pijaństwem szczęścia i tragizmem niedoli, to linia, która od Tristana i Izoldy, poprzez strofy Villona i Molierowskiego Alcesta, niezapomniane sylwety Manon Lescaut i kawalera de Grieux, poprzez Stendhala i Balzaca, Musseta i Verlaine'a, aż do całego teatru i powieści przedostatniej doby, aż do piosenki ulicznej Paryża, snuje się nieprzerwanie przez najświetniejsze karty literatury francuskiej i stanowi jej swoisty, nieprzeparty urok. Można powiedzieć, iż dusza nowo tworzącej się rasy w samym zaraniu młodości napiła się czarodziejskiego trunku z pucharu Tristana i Izoldy i że ów napój miłosny, mocny jak życie i mocniejszy nad śmierć, na wieki już krąży w jej żyłach.