Dziecinna gra

"Czerwona Tygrysica" to druga część cyklu "Dziedzictwo krwi" autorstwa Amelie Wen Zhao. Jest to seria książek opowiadających o losach Any, księżniczki skrywającej mroczną tajemnicę. Wkrocz do fantastycznego świata, pełnego sekretów i wciągającej fabuły. Księżniczka Ana znajduje się w trudnym położeniu. Jako jedyna z cesarskiej rodziny przeżyła i została pozbawiona wszystkiego - swojego tytułu, tronu i sprzymierzeńców. Musi znaleźć sposób, dzięki któremu odzyska władzę. Nie jest to jednak takie proste. Na drodze stoi okrutna i bezwzględna cesarzowa Morgania, która zrobi wszystko, aby sprawować władzę na swoich warunkach. Ana postanawia zawrzeć sojusz z baronem przestępczego światka - Ramsonem Złotoustym. Ten jednak ma swoje własne plany. Ana potrzebuje sojuszników i armii, aby dostać się do strzeżonego królestwa. Jakie sekrety skrywa to miejsce? Czy dojdzie do rozlewu krwi? A może Ana osiągnie swój cel? Czy uda jej się wyzwolić królestwo? Odpowiedzi na te i inne pytania znajdziesz w drugiej części "Dziedzictwa krwi".

Relacje międzyludzkie bywają skomplikowane. Tam, gdzie w grę wchodzą emocje, zaufanie i przeżycia z przeszłości, nietrudno o różnice zdań, spory oraz wiele innych negatywnych zjawisk. Szczególnie problematyczne są one wtedy, gdy mają miejsce w rodzinie. Sięgnij po książkę "Wkręcona w rodzinę", którą napisała Natasza Socha, i przekonaj się, czy zbudowanie więzi z pozoru obcymi osobami jest w ogóle możliwe. Gdy Kasia jako nastolatka stanęła przed koniecznością zamieszkania z nową żoną swojego ojca, nie była z tego powodu szczęśliwa. Od początku przyjęła postawę pełną niechęci, określając Romę mianem okropnej macochy, której nie cierpi. Dojrzałość sprawiła, że Katarzyna nie chce mieć własnego potomstwa. Cieszy się swoją niezależnością i spokojem. Do chwili, gdy jej codzienność stawia na głowie dwójka kilkuletnich pociech. To dzieci mężczyzny, z którym się spotyka. Niestety, postrzegają ją dokładnie w taki sam sposób, w jaki ona postrzegała kiedyś Romę. Kobieta postanawia udowodnić wszystkim, że nawet macocha może zaprezentować się z dobrej strony. Czy odniesie sukces? Natasza Socha, autorka, to znana polska pisarka, która z powodzeniem realizuje się także jako dziennikarka oraz felietonistka. Zasłynęła dzięki publikacjom z takich gatunków literackich, jak literatura obyczajowa, literatura kobieca oraz literatura dla dzieci. Słowo pisane nie ma przed nią żadnych tajemnic. Dotychczas wydała już następujące tytuły: "Zagubieni", "Zamrożona" oraz "Macocha".

''Dobry piesek!'' - każdy właściciel psa marzy o tym, żeby móc tylko i wyłącznie chwalić swojego pupila. Niestety, idealnie grzeczne pieski, podobnie jak idealnie grzeczne dzieci nie istnieją. Na szczęście istnieją książki, które pomogą nam zrozumieć zachowania psa i rozwiązać problemy. Ta książka jest jedną z nich. Steve Mann jest światowej klasy autorytetem w dziedzinie psiej behawiorystyki. Posiada wieloletnie doświadczenie, którym dzieli się w swojej najnowszej książce ''Dobry pies. Kolejne dylematy rozwiązane''. W lekki i przystępny sposób porusza kwestię wychowania dorosłego psa. Czasem nawet przemyślane decyzje niosą za sobą niespodziewane konsekwencje i problemy. Dla wielu osób taką decyzją jest adopcja psa i właśnie do nich skierowana jest ta pozycja. Znajdziemy w niej odpowiedzi na najczęstsze problemy spotykające właścicieli czworonogów zarówno w obrębie domu, jak i na spacerach. Autor prowadzi nas od znalezienia i wyjaśnienia behawiorystycznego fundamentu problemu aż do jego rozwiązania. A wszystko po to, żebyśmy mogli w pełni cieszyć się czasem spędzanym z pupilem. Pozycja obowiązkowa nie tylko dla osób rozważających adopcję dorosłego psa. Również bardziej doświadczeni hodowcy, jak i właściciele szczeniaków będą mogli poszerzyć swoją wiedzę i nauczyć się mowy ciała psa. Książka jest kontynuacją poprzedniego tytułu tego autora - ''Dobry piesek. Jak wychować niesfornego szczeniaka''.

Kameralna opowieść o dojrzewaniu osadzona w powojennej Sofii. Czy przedmioty mają pamięć? Jeśli tak, jakie wspomnienia przechowują skrzypce, którym wybitnie uzdolniony lutnik szeptał intymne wyznania? Heniga poznajemy przez pryzmat wspomnień dojrzewającego chłopca. Magiczna osobowość mistrza wypełnia cały świat Wiktora. W warsztacie starego lutnika powstają nie tylko skrzypce – to także schronienie przed mrocznym światem stalinizmu w Bułgarii. Droga Wiktora do dorosłości prowadzi przez niełatwe spotkania z przemijaniem i śmiercią, z niezrozumieniem i sąsiadami z kamienicy, którzy przywodzą na myśl bohaterów prozy Eleny Ferrante. Moralitet, który jest wolny od moralizowania, powieść historyczna bez opisu wielkich wydarzeń, trzyma w napięciu, nie będąc książką sensacyjną, wzrusza, choć nie ma w niej romantyzmu. Mimo niewielkich rozmiarów jest książką bardzo ważną.

"Nic bez ryzyka" to pierwszy tom nowego cyklu autorstwa byłego brytyjskiego polityka - Jeffreya Archera. Kryminał pełny jest zwrotów akcji i trzyma czytelnika w napięciu już od pierwszych stron. Akcja powieści rozgrywa się na początku lat 80. XX wieku, gdy główny bohater, Wiliam, pełen wigoru i entuzjazmu młodzieniec, kończy edukację na uniwersytecie. Wbrew oczekiwaniom ojca, nie podejmuje ON pracy w jego kancelarii, lecz postanawia wstąpić do policji. Tą decyzją wywołuje u rodzica konsternację, a sam wybór będzie miał wpływ na całe późniejsze życie naszego detektywa, którego poznamy od podszewki. Po trafieniu do Scotland Yardu William mierzy się ze swoim pierwszym zadaniem: odnalezieniem Milesa Faulknera, człowieka dopuszczającego się kradzieży i fałszerstw angielskich dzieł sztuki. Jeffrey Archer nie tylko barwnie opisuje przygody naszego detektywa, ale też wnikliwie nakreśla jego obraz jako człowieka. Autor "Nic bez ryzyka" dodatkowo wplątuje bohatera w wątek miłosny z Beth, kobietą, która także skrywa mroczne tajemnice. Jak więc z tym wszystkim upora się nasz detektyw? Książka jest nie tylko doskonałym wyborem dla miłośników powieści sensacyjnych, ale również dla osób lubujących się w odkrywaniu natury bohaterów.

Dlaczego musimy napisać na nowo starożytną historię ludzkości. Odkrycia, które rzucają wyzwanie oficjalnej nauce. Zatajone fakty z naszej odległej przeszłości zdemaskowane: narodziny cywilizacji miały miejsce przed milionami lat. Michael Baigent – wybitny niezależny badacz prehistorii, wczesnej historii i religii – tropi, tak jak Michael Cremo i Richard Thompson w bestsellerze Zakazana archeologia: ukryta historia człowieka, zdumiewające prehistoryczne i starożytne artefakty, lekceważone bądź pomijane milczeniem przez oficjalną naukę: Odcisk stopy ludzkiej sprzed 150 milionów lat. Przecinające się tropy dinozaura i człowieka. Precyzyjne narzędzia sprzed 38 milionów lat. Żelazny gwóźdź sprzed prawie 400 milionów lat. Żadnej z tych dat nie można pogodzić z obowiązującym obrazem naszych dziejów. Są zaprzeczeniem wszystkiego, co nauka mówi nam o początkach cywilizacji. Dzięki bezkompromisowości autora pytania: Czy ludzie zamieszkiwali Ziemię już przez milionami lat? oraz: Czy ludzkość tworzyła w tak zamierzchłej przeszłości cywilizacje, które były niszczone przez wielkie kataklizmy? – stają się mniej nieprawdopodobne. Baigent ujawnia słabe punkty darwinowskiej teorii ewolucji i fakty nie do zaakceptowania przez ortodoksyjnych uczonych. Tak jak Graham Hancock i J. Douglas Kenyon dowodzi, że rozwiązanie znanych nam, a do chwili obecnej niewyjaśnionych wciąż zagadek: koegzystencji ludzi i dinozaurów, źródeł starożytnych zaawansowanych technologii i ich niewyobrażalnych dokonań, tajemnic alchemii, istnienia reinkarnacji i tysiąca innych – przybliża nas do zdumiewającej prawdy: narodziny pierwszej ludzkiej cywilizacji miały miejsce przed milionami lat.

Uderzający i zaskakujący debiut. Nowy, pełen radości i ironii głos w świecie literatury — „Ten dziwny wiek” Kiley Reid to książka, którą czyta się na raz: otwierająca oczy opowieść o przynależności, kolorze skóry i przywilejach. Historia młodej, czarnej opiekunki do dzieci, jej pracodawczyni o nazbyt dobrych intencjach oraz zaskakującego spotkania, które może zniszczyć kruchy zamek zbudowany na uśmiechach i miłych gestach. Alix Chamberlain to kobieta, która dostaje to, czego chce. Zarabia na życie dzięki wielkiej marce zbudowanej na swojej pewności siebie i pokazuje innym kobietom, jak robić to samo. Jest zszokowana, gdy pewnego wieczoru opiekunka Emira Tucker, którą poprosiła o pilne zajęcie się dzieckiem, staje się ofiarą okropnych pomówień. Ochroniarz ekskluzywnego supermarketu, widząc młodą, czarną kobietę z białym dzieckiem, oskarża Emirę o porwanie dwuletniej Briar. Zbiera się mały tłum, jeden z klientów sklepu wszystko filmuje. Emira jest wściekła i upokorzona. Za to Alix postanawia wszystko naprawić. Emira nie wie, dokąd zmierza w życiu, jest spłukana i nieufna wobec chęci pomocy Alix. W wieku dwudziestu pięciu lat traci ubezpieczenie zdrowotne i nie ma pojęcia, co zrobić dalej. Kiedy nagranie Emiry przywołuje kogoś z przeszłości Alix, obie kobiety trafiają na kolizyjny kurs, który zmieni wszystko, co wiedzą o swoim wnętrzu i o sobie nawzajem. Z wielką empatią i przeszywającym komentarzem społecznym „Ten dziwny wiek” bada lepkość relacji transakcyjnych, pokazuje, co to znaczy tworzyć rodzinę, a także przedstawia skomplikowaną rzeczywistość bycia dorosłym. To debiut na nasze czasy!

Każdy przeżyty rok i każda nowa zmarszczka opowiadają o moim życiu... Już od dziecka, jeszcze zanim potrafiła zdefiniować, na czym polega jej niezgoda na wszechobecny maczyzm, Isabel Allende towarzyszył feminizm. W patriarchalnym chilijskim społeczeństwie jej trudny, buntowniczy charakter - u chłopców aprobowany jako istotny element męskości - był nie na miejscu. To jednak dzięki niej i jej podobnym "dobrym wiedźmom", jak Allende nazywa kobiety, które spotkała na swoje drodze i które razem z nią budowały feminizm drugiej fali, wiele córek na całym świecie może dziś wieść życie, o którym ich matki nie mogły nawet marzyć. Jak sama pisze, "nie muszę wymyślać bohaterek swoich powieści, silnych i zdeterminowanych kobiet, bo mam je wokół siebie". W autobiograficznej narracji bestsellerowa autorka opisuje kondycję kobiety we współczesnym świecie. Mimo dotychczasowych zdobyczy feminizmu wciąż jest bowiem wiele do zrobienia. Allende nie boi się poruszać takich zagadnień jak: role, które wyznaczają kobietom rodzina, społeczeństwo, kultura i religia, przemoc - fizyczna i psychiczna - jako narzędzie kontroli, zależność ekonomiczna, prawa reprodukcyjne czy okaleczanie żeńskich narządów płciowych, wciąż praktykowane w wielu częściach świata. Rozważania te przeplata opowieściami ze swojego życia. O dzieciństwie bez ojca i dorastaniu w społeczeństwie, w którym filarem rodziny jest kobieta, w kraju o jednym z najwyższych wskaźników przemocy domowej. O byciu pisarką w świecie wydawniczym zdominowanym przez mężczyzn. I o miłości romantycznej, zwłaszcza takiej, która spotyka człowieka pod koniec życia. W tej podróży towarzyszą jej dobre duchy: przyjaciółki, pisarki, aktywistki, polityczki, zmarła córka, kobiety w kryzysie, a także bohaterki literackie.