Śledztwo i płeć. O bohaterkach powieści kryminalnych

W Maroku kobiety w minispódniczkach sądzi się za obrazę moralności. Homoseksualistów linczuje się na środku ulicy. Zakochanym, którzy trzymają się za ręce, grozi więzienie. Zgwałconą trzynastolatkę przymusza się do małżeństwa z oprawcą. I wszyscy udają, że nikomu nie dzieje się krzywda. Leila Slimani, wybitna francuska pisarka i dziennikarka marokańskiego pochodzenia, podczas trasy promującej w Maroku jedną z jej prowokacyjnych powieści, wywołuje takie poruszenie, że dziesiątki kobiet decydują się powierzyć jej swoje najintymniejsze historie. Opowiadają o swoich relacjach z mężczyznami, o ograniczeniach, jakie nakłada na nie islam, o tym jak próbują się odnaleźć w kraju, który jest zakładnikiem religii i patriarchatu. Ich przełamujące tabu historie wstrząsają, poruszają i złoszczą. To osobista, a jednocześnie politycznie zaangażowana opowieść o społeczeństwie zatruwanym kulturą kłamstwa i przemocy, która niewiele ma wspólnego z opowieściami o Szeherezadzie. W świecie, w którym seks jest towarem i narzędziem władzy, kobiety odzyskują prawo do opowieści o swoim losie i wreszcie stają się podmiotami swoich historii. Zabierając głos, posługują się najpotężniejszą bronią przeciwko nienawiści i powszechnej hipokryzji. Słowami. Jeśli chodzi o erotykę, Maroko to kraj schizofrenicznych sprzeczności. Z jednej strony nieograniczony dostęp do pornografii, a z drugiej ? obsesja na punkcie błony dziewiczej. Małżeństwa nastolatek, powszechne oburzenie z powodu koncertu Jennifer Lopez, legendarne prostytutki z Marakeszu i fatwa za czułe zdjęcia na Facebooku. W tej książce znalazło się również miejsce na historie biograficzne: głos prostytutki, nieśmiałej studentki szukającej miłości i lesbijki z liberalnej rodziny. Leila Slimani zgrabnie i z wyczuciem meandruje między tymi paradoksami. Z eseistyczną brawurą tłumaczy mechanizmy kulturowe. Dzięki autorce zaglądamy do świata erotyki Orientu, obwarowanego licznymi tabu, które udaje się jej pokazać z wrażliwością i uważnością. Przeczytaj tę książkę, żeby lepiej zrozumieć skomplikowany i fascynujący świat marokańskiej seksualności. Agata Romaniuk, reporterka, autorka m.in. książki Z miłości? To współczuję. Opowieści z Omanu

Z „Diagnozy przemocy wobec dzieci 2023” przygotowanej przez Fundację Dajemy Dzieciom Siłę wynika, że w Polsce aż 48 proc. dzieci i młodzieży doświadczyło ze strony rówieśników przemocy fizycznej. Niemal tyle samo stało się ofiarą przemocy psychicznej. Przemocy i prześladowania, które doprowadzić mogą do największych tragedii. Przykładów mamy długą listę - Dominik z Bieżunia, Kacper z Gorczyna, Zuzia z Kozienic nie poradzili sobie z nękaniem. Wszyscy popełnili samobójstwo. Co jest źródłem przemocy rówieśniczej i dlaczego od lat nie potrafimy skutecznie tego problemu rozwiązać? Czy bullying i hejt znaczy to samo? Jakie znaczenie ma tu samotność? W rozmowie z Małgorzatą Gołotą wyjaśniają m. in. prof. Jacek Pyżalski, dr Radosław Kaczan, dr Magdalena Śniegulska i Łukasz Wojtasik.

Na tle szarej rzeczywistości lat 80. w Polsce rozgrywa się miłosno-psychologiczna historia dojrzałego mężczyzny, znakomitego historyka-mediewisty, wysublimowanego intelektualisty do młodej kobiety, która porzuca go jednak dla młodego osiłka. Zakochany mężczyzna nie potrafi się z tym pogodzić, nie rozumie dlaczego, popada w zniechęcenie i tęskni… Narratorem Odejścia Afrodyty jest pisarz, sam po wielu burzliwych romansach, rozliczający się z własną przeszłością, który znakomicie portretuje bohatera książki, ukazując jego rozterki, depresje i skomplikowaną psychologię uczuć. Książkę dopełnia przygnębiający obraz chylącego się ku upadkowi PRL-u, gdzie brakuje wszystkiego i szarość oblepia życie codzienne. Po niektórych moich książkach, jak Odejście Afrodyty, recenzenci pisali, że nic, co erotyczne, nie jest mi obce. Reklamowano mnie nawet – i czyniły to panie – jako „znawcę kobiet”. Zawsze temu zaprzeczałem. Ktoś taki jak znawca kobiet w przyrodzie nie istnieje i nie ma prawa zaistnieć. Kobieta dla mężczyzny jest zagadką i zawsze pozostanie tajemnicą. Ale oprócz miłości erotycznej w moich książkach jest dużo miłości przyjacielskiej. Sądzę, że przyjaźń jest nawet bardziej wymagającym uczuciem niż miłość. Bo nie może być jednostronnej przyjaźni, a istnieje tyle miłości nieodwzajemnionych! – Józef Hen

Czy kryzys w Kościele katolickim można zażegnać? "Niewierni wierni. Rozmowy o prawdziwym Kościele" Kazimierza Sowy to nie lista skarg i gorzkich żali. To próba świeżego spojrzenia na stare problemy, z jakimi wciąż boryka się największa chrześcijańska wspólnota wyznaniowa. Autor podstawowy problem widzi w tym, że środowisko kościelne jest bardzo hermetyczne. Dopiero wyjście na zewnątrz pozwala zauważyć to, co dla krytyków Kościoła jest oczywiste. Podejmuje wiele tematów, wśród których zbyt duże zaangażowanie księży w politykę nie jest tym najtrudniejszym. Do wspólnych rozważań zaprasza dziennikarzy, naukowców oraz inne osoby aktywne w życiu publicznym. W trakcie szesnastu przeprowadzonych dyskusji zastanawia się nad powodami odchodzenia wiernych od katolicyzmu oraz nad tym, co zrobić, aby zatrzymać to zjawisko. Książka "Niewierni wierni. Rozmowy o prawdziwym kościele" nie jest wyłącznie próbą obrony autorytetu Kościoła oraz odbudowy jego wizerunku. Nie jest to także kolejne powielenie stereotypowego obrazu prezentowanego w katolickich mediach. To szczere i śmiałe przyjrzenie się wielowiekowej instytucji, która nie podejmuje pewnych wyzwań. Ksiądz Sowa wspólnie ze swoimi rozmówcami próbuje znaleźć rozwiązania istniejących w Kościele problemów. Jedne wydają się proste, inne bardziej złożone, lecz z pewnością warte podejmowania wysiłku.

Namiętności, spiski i zdrada na dworze Króla Słońce Po śmierci matki Ludwik XIV może wreszcie rządzić samodzielnie. Pamiętając o niedawnych buntach społecznych, młody król pragnie za wszelką cenę wzmocnić władzę monarszą i utrzymać szlachtę pod kontrolą. Planuje budowę pałacu w Wersalu, z dala od Paryża, chcąc uczynić z niego złotą klatkę dla arystokratów. W nowej siedzibie monarchy uczciwość i lojalność

Dwa morderstwa. Jedno z zemsty, drugie, żeby ukarać żyjących. Trzy pokolenia. Jedna rodzina. Miłość, zdrada i odwet. „W 1930 roku trzech rolników popełniło tu samobójstwo, ale w przeciwieństwie do informacji zapisanych w kronikach naszej rady i wniosków wysnutych przez brytyjskiego policjanta, ludzie w moszawie wiedzieli, że tylko dwóch samobójców targnęło

"Popękane życie" to najnowsza powieść Joanny Jagiełło. Ukazała się całkiem niedawno. Jest to powieść dla młodzieży, a porusza bardzo istotny dla młodego człowieka problem rozwodu rodziców. Gdy rozpada się rodzina, zazwyczaj kończy się beztroskie dzieciństwo, bowiem dzieci tracą jedną z najważniejszych wartości w życiu - poczucie bezpieczeństwa. Już podczas rodzinnych wakacji nad morzem trójka rodzeństwa - Laura, Leo i Lena - orientują się, że relacje między rodzicami nie są już takie, jak kiedyś. Po powrocie do domu rodzice przestają mieszkać razem, oczekują na rozprawę sądową. Rozwód rodziców zawsze uderza w dzieci. Najmłodsza córka, Lena, dotąd wzorowa uczennica szkoły podstawowej, nagle opuszcza się w nauce. Leo ma szesnaście lat, to bardzo trudny okres dojrzewania i buntu. Chłopak gubi się, sięga po alkohol... Osiemnastoletniej Laurze też nie jest łatwo. Zamiast skupić się na powtórkach do matury, martwi się o dalszy rozwój sytuacji, o losy swoje i młodszego rodzeństwa. Niestety, nie znajduje oparcia w swoim chłopaku, w końcu młodzi się rozstają. A rodzice zachowują się wyjątkowo egoistycznie. Myślą jedynie o sobie i o czekającej ich rozprawie. Planują przyszłe życie. Oddzielnie. Laura i Lena mieszkają z mamą, Leo z ojcem u babci. Rodzina ukazana w powieści jest zaprzeczeniem stabilizacji i poczucia bezpieczeństwa. Na tle egoistycznych rodziców jasnym światłem świeci miłość rodzeństwa względem siebie, ich bliskość i poczucie wspólnoty. To naprawdę mądra powieść dla młodzieży, poruszająca ważny temat.

Kiedy w zamkniętym domu zostają odnalezione zwłoki, sierżant Jessica Daniel z wydziału dochodzeniowo-śledczego otrzymuje zadanie: musi nie tylko znaleźć mordercę, lecz także dowiedzieć się, w jaki sposób udało mu się niepostrzeżenie wejść do budynku i z niego wyjść. Mając do dyspozycji nieliczne poszlaki oraz dziennikarza, który wydaje się wiedzieć na temat sprawy więcej od niej, Jessica zaczyna