Taniec w świetle księżyca

Słońce za horyzontem to pierwsza część trylogii Lepsze jutro, opowiadającej historię trzech sióstr: Kingi, Karoliny i Kamili. Kingę poznajemy w momencie, gdy jest spełnioną zawodowo dziennikarką i oddaną żoną, której do pełni szczęścia brakuje jedynie dziecka. Kiedy wydaje się, że wszystko jest na najlepszej drodze i jej marzenie o pełnej rodzinie ma wreszcie szansę się ziścić zaczynają nadciągać czarne chmury. Jej poukładane życie wali się z wielkim hukiem, a mała stabilizacja, z której była tak dumna, okazuje się zamkiem zbudowanym na piasku. Z pomocą sióstr za wszelką cenę próbuje poradzić sobie z ogarniającym ją mrokiem. Jednak światło za horyzontem przecież zawsze zwiastuje nowy dzień, więc i Kindze, która przestała wierzyć w szczęście, pewnego dnia znów zaświeci słońce. Książka została wydana nakładem Wydawnictwa Replika.

Nowa Zelandia, 1899 r. Kevin, syn Lizzie i Michaela, wyrusza jako lekarz sztabowy na wojnę burską do Afryki. Dla Roberty, zakochanej w nim młodej dziewczyny, to poważny cios, ale decyduje się odważnie walczyć o ich wspólne szczęście. Także Atamarie, córka Matariki, staje przed wielkim wyzwaniem: jako jedyna kobieta zaczyna studia na wydziale nauk inżynieryjnych na uniwersytecie. Od dzieciństwa fascynują ją latawce Maorysów. I to właśnie dzięki swojej pasji poznaje pioniera lotnictwa Richarda Pearse’a…

Zatrzaskujesz drzwi przed codziennością, obowiązkami i kłopotami, gdy tylko wkraczasz do zagadkowego i zmysłowego świata Klubu. Nauczyli się wzajemnie miłości i rozkoszy. Zerwali z Klubem. Ale Klub nie zerwał z nimi… Sarah: „Moje życie zamieniło się w chaos – teraz mogę myśleć tylko o jednym: o magicznym dotyku Jonasa Faradaya. O moim szaleńczym, wszechogarniającym uzależnieniu od tego mężczyzny.

Po wypadku w górach, który pogrążył ją w śpiączce, Elsa nie czuje już ani zimna, ani głodu, ani strachu. Dla kobiety wszystko jest już skończone. Nigdy się nie obudzi. Tymczasem Thibault nie może się pogodzić ze świadomością, że jego brat potrącił śmiertelnie dwie dziewczynki. Nie potrafi przekroczyć progu sali, w której ten leży. Pewnego dnia po odwiezieniu matki do szpitala Thibault

"Czarne Miasto" może okazać się jednym z najważniejszych debiutów tego roku. Niesamowita powieść o losach śląskiej rodziny utrzymana w konwencji realizmu magicznego. Gdzieś, pośród ulic Czarnego Miasta, zagubione jest mieszkanie Wandy. Jest ogromne, ale choć całkowicie wypełniają je meble i wspomnienia, kobieta nie czuje się tu ani dobrze, ani w pełni bezpiecznie. Jej mąż, Zdzisiek, zginął przed laty w kopalni. Było to tego strasznego dnia zaćmienia. Ludzie, którzy szukali schronienia w naprędce budowanych korytarzach, ginęli pod zwałami czarnego gruzu. Wanda nadal nie może otrząsnąć się po tej tragedii. Jej córki próbują żyć normalnie, lecz wyjazd do Białego Miasta okazał się nie do końca skutecznym lekarstwem. Nadal dręczą je wspomnienia. Nadal wraca do nich koszmar sprzed lat. "Czarne Miasto" Marty Knopik trudno sklasyfikować. Zresztą nie wydaje się to sprawą absolutnie konieczną, choć warto pokusić się o jakieś porównania dla wygody przyszłego czytelnika. To książka zupełnie inna od tych, które wypełniają większość księgarnianych półek. Balansuje na pograniczu tego, co realne i tego, co realności się wymyka. Utkana jest z czarów, wspomnień, ulotnych przeżyć i tajemnic zaklętych często w na pozór zwyczajnych przedmiotach. Możemy tu więc mówić o realizmie magicznym, jak w przypadku "Stu lat samotności" Marqueza czy jednej z najwspanialszych powieści Olgi Tokarczuk, "Prawiek i inne czasy". Marta Knopik stworzyła jednak opowieść unikatową i w pełni własną. "Czarne Miasto" czyta się znakomicie i z prawdziwą przyjemnością błądzić można po meandrach tej wielowarstwowej prozy.

Przewrotny obraz władców Polski od Mieszka I po samego Edwarda Gierka! Może nie czeka nas wkrótce koniec historii, jaki wieszczył swego czasu Francis Fukuyama, ale na pewno będzie to koniec pewnej epoki. Epoki niewiedzy. No i będzie to rewolucja. Dla niektórych wstrząs, dla innych gorzka pigułka, jeszcze dla innych potwierdzenie wcześniejszych podejrzeń. Zwycięstwo pod Grunwaldem wiele Polsce nie dało, za to sama obecność Krzyżaków na Pomorzu i Warmii ekonomicznie przydała nam się bardzo. Bitwa, jedna czy druga pod Chocimiem, mogłaby się zdarzyć lub nie. Za to sąsiedztwo i symbioza z kulturą oraz gospodarką Turcji były na wagę złota. Nasi poprzednicy czerpali z tej bliskości pełnymi garściami. Tak samo zresztą jak od innych. Wymiana, ruch, handel i wzajemne przenikanie – to przecież esencja życia. Książka ta jest dla wszystkich, którzy chcą nieco głębiej zajrzeć pod podszewkę historii. To zaledwie szkic, ale może skłoni do szerszego patrzenia niż uczą nas podręczniki.

Pęknięta kra to mroczny thriller, który przenosi czytelnika w świat złożonych relacji i emocji. W głównych rolach występują dwie bliźniaczki, które mimo silnej więzi, muszą stawić czoła różnicom, które je dzielą. Agnieszka, pełna pasji i ekstrawagancji, oraz Ada, spokojna i ułożona, przez lata były nierozłączne. Ich drogi zaczynają się rozwidlać w momencie, gdy Agnieszka decyduje się na życie według własnych zasad, a Ada odnosi sukcesy literackie. Mroczne tajemnice i siostrzana więź W relacji między bohaterkami nie brakuje napięcia, a ich spotkania w Tatrach są naznaczone nie tylko miłością, ale także tajemnicami, które z każdym dniem stają się coraz bardziej przerażające. Wspólne chwile w domku, o którym krążą legendy, że jest nawiedzony, są zarówno wzruszające, jak i niepokojące. Z każdym z tych spotkań rodzi się niepewność, a czytelnik zostaje wciągnięty w głąb ich skomplikowanej psychiki. Tragedia i zamiana ról Podczas jednego z takich spotkań, na jaw wychodzą mroczne sekrety, które na zawsze zmienią życie obu sióstr. Po tragicznej śmierci Ady, Agnieszka staje przed niełatwym zadaniem - musi przejąć rolę siostry, której nie potrafi zapomnieć. Na pierwszy rzut oka wydaje się, że życie Ady było idealne, jednak z czasem Agnieszka odkrywa, że jej bliźniaczka skrywała wiele niepokojących tajemnic. Czy uda jej się odnaleźć prawdę o siostrze, a także o sobie samej? Ciemność i tożsamość To nie tylko opowieść o zbrodni i zazdrości, ale także o poszukiwaniu tożsamości, która wymyka się spod kontroli. Pęknięta kra zadaje pytania o to, kim jesteśmy i jak daleko jesteśmy w stanie się posunąć, aby ochronić tych, których kochamy. Z każdą stroną coraz bardziej wciąga w wir emocji, zmuszając do refleksji nad własnymi relacjami i decyzjami. Intensywna narracja: Pełna emocji opowieść, która angażuje czytelnika od pierwszych stron. Głęboka analiza postaci: Bliźniaczki pokazują różnorodność ludzkich emocji i relacji. Mroczny klimat: Tatrzański dom z tajemnicami staje się tłem dla dramatycznych wydarzeń. Psychologia zbrodni: Odkrywanie mrocznych zakamarków ludzkiej duszy. Każda strona tej książki prowadzi do nieoczekiwanych zwrotów akcji, które trzymają w napięciu. Jeżeli szukasz powieści, która połączy w sobie elementy thrillera z głęboką analizą emocji, ten tytuł z pewnością Cię nie zawiedzie. Przekonaj się, jak daleko może sięgnąć siła siostrzanej miłości w obliczu tragedii.

Czy literatura faktu opisująca czasy II wojny światowej może mieć szczęśliwe zakończenie? Książka "Pod osłoną lasu. Walka, miłość i przetrwanie w czasach Zagłady" jest dowodem na to, że happy end był możliwy w tamtych czasach. Przywraca wiarę w ludzi i podnosi na duchu, ale też nie pozostawia złudzeń, że wojna to zło w czystej postaci. Historia żydowskiej rodziny Rabinowiczów, która, uciekając z getta w 1942 roku, schroniła się w Puszczy Białowieskiej z dwójką małych dzieci. Życie pod skrzydłami matki natury trwało aż dwa lata. Dwa lata pełne wyrzeczeń, zimna, głodu i zwątpienia. I wcale nie to było najgorsze. Nieustanny brak poczucia bezpieczeństwa okazał się najdotkliwszą torturą. Oprócz niebezpieczeństwa ze strony niemieckich oddziałów rodzinie groziło również wydanie przez kolaborantów - współpracowników gestapo. Urządzali oni regularne polowania na Żydów, licząc na nagrodę. Autorka, pracując pięć lat nad książką i poznając członków cudem ocalałej rodziny, stworzyła lekturę autentyczną i wciągającą od pierwszych stron. Nie nuży nadmiarem faktów historycznych, umiejętnie włącza je w treść, przeplatając relacjami z pierwszej ręki. W ten sposób tworzy tekst rzetelny faktograficznie, a zarazem powieściowy, przystępny pasjonatom beletrystycznego czytelnictwa.