Literatura, beletrystyka - tania książka

Połamany celibat - Monika Białkowska „Formacja nie przygotowała mnie na to, czym będzie samotność w klasztorze, czym będzie brak bliskości kobiety. Nikt mnie nie uprzedził, że będę tak bardzo sam, że zaglądać będę obcym ludziom w okna. Nie składałem Bogu ślubów po to, żeby w Jego służbie zdechnąć z samotności”. Konrad, były ksiądz Monika Białkowska - dziennikarka i teolożka - przedstawia prawdziwe historie „połamanego” celibatu. Historie księży, którzy odeszli od kapłaństwa po latach wewnętrznych konfliktów, i tych, którzy doświadczyli ludzkiej miłości, ale z niej zrezygnowali, płacąc za to nieraz ogromną cenę. Oddaje głos kobietom: ukrytym „nielegalnym” partnerkom, wychowującym księżowskie dzieci, porzuconym „dla uratowania kapłaństwa”, wreszcie szczęśliwym żonom byłych duchownych. Tym wszystkim, których nikt dotąd o zdanie nie pytał. Opowiada o dramatycznych wyborach, wierności i zdradzie, podwójnym życiu i odwadze zmiany, wielkich nadziejach i rozpaczliwej samotności. To książka pisana z wnętrza Kościoła, która nie boi się stawiania wprost najtrudniejszych pytań.

Kowbojskie tango - Maggie Shipstead Hipnotyzujący kalejdoskop opowieści o odważnych i zniszczonych. Finalistka Nagrody Bookera i Women's Prize for Fiction po raz kolejny zachwyca pisarskim kunsztem. "Wielkim kręgiem" pokazała, że potrafi tworzyć monumentalne powieści. "Kowbojskim tangiem" udowadnia, że jest mistrzynią różnych form opowiadania ludzkich historii i jedną z najważniejszych współczesnych pisarek. Ingrid szuka w lawinie zaginionego kochanka i cudem wymyka się śmierci. Podróż poślubna Lyli i Billa w rumuńskie góry kończy się niewyobrażalną tragedią. Sammy, milcząca kowbojka, ucieka z piekła. Pragnie tylko wybawienia, a na lata wikła się w skomplikowany miłosny trójkąt. Niczym w pełnym emocji tańcu na powierzchnię przedzierają się tu najgłębiej skrywane niepokoje i pragnienia. Maggie Shipstead z czułością i błyskotliwą ironią pokazuje, że pod skórą każdego człowieka zawsze buzują te same uczucia. Głód miłości i tęsknota za byciem zauważonym. "Maggie Shipstead łączy kinowy rozmach z poetycką troską o szczegół." „The Times” "Rzadko zdarza się pisarz, który potrafi stworzyć przekonujący świat na kilku stronach, tak samo jak w powieści liczącej 600 stron." „The Guardian” "Ta sama mrożąca krew w żyłach błyskotliwość, co w najbardziej niepokojących opowiadaniach Daphne du Maurier." „Financial Times” "W Kowbojskim tangu Shipstead pokazuje, że potrafi porwać czytelnika już po kilku zdaniach: każde opowiadanie zdumiewa intensywnością, odsłania ludzkie pęknięcia i zostawia po sobie wyraźny ślad. Jej precyzyjna, żywa proza udowadnia, że krótka forma potrafi uderzyć z siłą wielkiej powieści." Mela Koteluk "Maggie Shipstead zachwyca, porusza i dotyka do głębi. Stwarza bohaterów i bohaterki w taki sposób, że wierzę temu twórczemu aktowi. Czuć tu niepodrabialną precyzję jej języka. To dosadne, brawurowe i zuchwałe opowiadania. Zapewniam, że w niektórych przejrzycie się jak w lustrze." Małgorzata Lebda "Pisane przez dekadę opowiadania udowadniają, że Shipstead jest pisarką umiejącą także w krótkiej formie zaprosić czytelników do światów, które intrygują i zatrzymują na dłużej. Autorkę interesuje to, jacy dla siebie jesteśmy i kim się stajemy pod wpływem spotkania z innym człowiekiem. Efekt jest wciągający i intrygujący. Shipstead przemierza w tym zbiorze niemal cały świat. Przenosi nas do irlandzkiej wioski, na pobocze rumuńskiej drogi, na ranczo w Montanie i do Paryża. Wszędzie pisarka i czytelnik będą czuć się jak u siebie." Wojciech Szot, „Gazeta Wyborcza” "Maggie Shipstead potrafi opowiadać. O hollywoodzkich sektach i pożytkach z krabów w pozbywaniu się zwłok, o wybujałym pisarskim ego i tragicznych konsekwencjach wygodnego kłamstwa, ale przede wszystkim o miłości, seksie i władzy, jaką one dają (i odbierają). Precyzyjnie, bez grama sentymentalizmu i z twistem w finale." Katarzyna Wężyk, „Newsweek”, podcast „Historia kobiet”

„Trzewiokracja, czyli co tam piszczy w polityce” – Michał Rusinek Anatomia (języka) polityków według doktora Rusinka W ciekawych czasach szczególnie bacznie trzeba przyglądać się słowom. Demokracja, wolność, suwerenność – (nie)odpowiednio użyte mogą nagle zacząć znaczyć coś zupełnie przeciwnego. Język polityki jest dziś orężem walki. Dobra ze złem. Prawicy z lewicą. Mateuszka ze Zbyszkiem. Michał Rusinek prześwietla ten język, odsłania ukryte sensy i przewrotne, nie zawsze do końca świadome, intencje polityków. Uczula nas na ich manipulacje i pokazuje zwodne mechanizmy języka. W tekstach pełnych poczucia humoru, ironii i zdrowego dystansu autor udowadnia, że śmiech bywa najlepszą bronią wobec rzeczywistości. Lepszą niż miecz, a nawet gaśnica. Michał Rusinek, jak sam o sobie pisze, wykłada (literaturoznawstwo na UJ), przekłada (książki) i układa (wierszyki, piosenki i felietony). A do tego specjalizuje się w retoryce i od jakiegoś czasu obserwuje, opisuje i rozbraja język polityków, czemu dał wyraz w bestsellerach „Jak się dogadać? Czyli retoryka codzienna” (z Anetą Załazińską), „Dobra zmiana. Czyli jak się rządzi światem za pomocą słów” (z Katarzyną Kłosińską), „Mroczny Eros, czyli pypcie na języku polityki” i „Ptak Dodo, czyli co mówią do nas politycy”. Anatomia języka polityków według Michała Rusinka „Trzewiokracja, czyli co tam piszczy w polityce” to błyskotliwa i dowcipna analiza języka polityków autorstwa Michała Rusinka, wykładowcy UJ i znanego specjalisty od retoryki. W czasach, gdy słowa takie jak „demokracja”, „wolność” czy „suwerenność” mogą nagle zacząć znaczyć coś zupełnie przeciwnego, Rusinek udowadnia, że język polityki jest dziś głównym orężem walki – dobra ze złem, prawicy z lewicą i innych skonfliktowanych z sobą opcji. Michał Rusinek z właściwymi sobie poczuciem humoru i ironią prześwietla ten publicznie używany język, odsłaniając ukryte sensy i przewrotne intencje kryjące się za wypowiedziami, jakie każdego dnia słyszymy w środkach masowego przekazu. Uczula czytelników na subtelne manipulacje i pokazuje zwodnicze mechanizmy języka, które politycy skrupulatnie wykorzystują do zdobywania władzy i zwiększania własnych wpływów. Humor jako narzędzie walki z propagandą Autor konsekwentnie udowadnia, że śmiech bywa najlepszą bronią wobec otaczającej nas rzeczywistości. Teksty pełne zdrowego dystansu stają się skutecznym narzędziem do rozbrajania oficjalnej retoryki. Rusinek kontynuuje tu swoją misję obserwowania i demaskowania językowych gier świata polityki, którą rozpoczął w bestsellerach takich jak „Dobra zmiana” (książka napisana we współpracy z Katarzyną Kłosińską) czy „Ptak Dodo, czyli co mówią do nas politycy”. Język polityki i retoryka „Trzewiokracja” to idealna książka dla każdego, kto pragnie bardziej świadomie poruszać się w skomplikowanym świecie polityki, zaczynając właśnie od jej poziomu językowego. Ta inteligentna satyra połączona z krytyczną analizą współczesnego dyskursu publicznego udowadnia, że dzięki poczuciu humoru demaskowanie politycznych manipulacji słownych może być zarówno pouczające, jak i naprawdę zabawne. Michał Rusinek, hołdując tej myśli, stworzył dla swoich czytelników niezbędny poradnik do samoobrony: cyfrowej i językowej.

Trzy dzikie psy i prawda - Markus Zusak Obok siebie mam psa szaleńca, a przed sobą ogary wspomnień - wszystko to musi się pomieścić na kolejnych stronach. Miłość, bestie, dzikie pomyłki, żal, ale nigdy taki, żeby chcieć coś zmienić. Rzucamy się w ten wir. Markus Zusak, autor bestsellerowej Złodziejki książek, opowiada historię własnego wariactwa - bo jak inaczej nazwać adopcję trzech wielkich, dzikich psów „z przeszłością”? Najpierw pojawia się Reuben, który wygląda (i zachowuje się) bardziej jak wilk niż pies. Później Archer, który po każdej dzikiej akcji patrzy na ciebie niewinnie, jakby chciał powiedzieć: „Cóż, to twoja wina”. A Frosty? Demoluje dom, a potem zwija się obok ciebie, przytulony i cichy, podczas gdy ty robisz w głowie wycenę strat. Rezultat? Totalny chaos. Uliczne walki, zniszczenia, wizyty w szpitalach i interwencje policji. Ale także salwy śmiechu, łzy wzruszenia, ocean miłości i bezgraniczne przywiązanie - ludzi do ich psów i psów do ich ludzi. To książka o potrzebie bezpiecznej więzi i nieprzewidywalnej, dzikiej przygody. Jest też listem miłosnym do zwierząt, które wnoszą do naszego życia radość i piękno i zmieniają nas na zawsze.

Prada. Historia rodziny - Tommaso Ebhardt Moda jako manifest Marka jako pożądanie Kobieta, która uczyniła z ubioru język sztuki i siły Niepozorny sklepik z torebkami w sercu Mediolanu. Dwaj bracia - Mario i Martino Prada. A potem… światowa potęga modowa, której nazwa elektryzuje wybiegi, galerie i ulice wielkich miast. W centrum tej opowieści stoi jednak nie kto inny, jak Miuccia Prada - projektantka, intelektualistka, strateg. Dla młodej i zbuntowanej Miucci przejęcie rodzinnego biznesu oznaczało koniec młodości. W świecie ubrań i torebek czuła się obco, a do luksusu podchodziła niemal ze wstydem. A mimo to przekształciła rodzinny interes w globalne imperium. Co sprawia, że Prada jest jedną z najbardziej pożądanych marek na świecie? Jak buntownicza wizjonerka zmieniła oblicze luksusu na zawsze? I czy faktycznie diabeł ubiera się u Prady? Ebhart z reporterską precyzją odsłania kulisy tego sukcesu pokazując, jak kreatywność, przypadek i bezwzględna strategia ukształtowały nowoczesne oblicze Prady. To również wyraz miłości do mody, Mediolanu i Miucci.

Taka twoja uroda. Jak endometrioza niszczy życie Polek - Katarzyna Górniak, Magda Łucyan „Hipochondryczka, lekomanka, histeryczka i symulantka”- słyszą kobiety chorujące na endometriozę od swojego otoczenia. „Taka jest twoja uroda”- mówią im lekarze. Panuje przekonanie, że cierpienie jest wpisane w kobiecość. Bóle miesiączkowe, porodowe - ot, taka kobieca natura. Nic się z tym nie da zrobić. Tak jest stworzony świat. A ta, która się na to nie zgadza, słyszy, że histeryzuje, dramatyzuje i przesadza. Paraliżujący ból, który uniemożliwia normalne funkcjonowanie. Obfite miesiączki, których nie da się zastopować. Choroba, którą trudno zdiagnozować. Leczenie, które się szpitalom nie opłaca. Błędy lekarskie, za które nikt nie chce wziąć odpowiedzialności. System leczenia, który nie istnieje. Prawie milion Polek cierpi na endometriozę. Potworny ból nie pozwala im normalnie żyć. Latami odbijają się od drzwi gabinetów lekarskich, próbując uzyskać właściwą diagnozę. Nie wierzy się w ich ból, bagatelizuje się go, a potem niewłaściwie i nieudolnie leczy. Tylko dlatego, że są kobietami. Magda Łucyan i Katarzyna Górniak, dziennikarki TVN-u, w rozmowach z endopacjentkami i lekarzami odkrywają prawdziwy obraz choroby, która jest w Polsce tak bezwstydnie ignorowana. Dobitnie pokazują, że cierpienie nie jest czyjąkolwiek urodą. "Co się napłakałam i naklęłam, czytając książkę Taka twoja uroda - wiem tylko ja. Poruszające historie kobiet, bez tabu, tak w tym swoim bólu do bólu prawdziwe, podparte mądrze podanym i jakże potrzebnym kompendium wiedzy. Żałuję, że nie miałam takiej książki na początku swojej drogi z endometriozą. Wręczyłabym ją rodzinie, przyjaciołom czy mężczyznom w moim życiu. Żeby mogli, po prostu, zrozumieć. Moim zdaniem to obowiązkowa lektura nie tylko dla kobiet zmagających się z tą straszną chorobą, ale także ich otoczenia. Pomaga, uczy, oswaja, przestrzega i przeraża, by na końcu dać wsparcie i nadzieję. Jestem przekonana, że dla wielu endopolek będzie drogowskazem i da ukojenie. Tak jak dała je mi." Patricia Kazadi "To niezwykle ważna i odważna książka, która wstrząsa świadomością na temat endometriozy. Autorki ukazują dramatyczne przeżycia kobiet, które borykają się z tą chorobą, cierpiąc nie tylko z powodu bólu, ale także powszechnej ignorancji i lekceważenia. Ta poruszająca lektura wywołuje również dyskusję na temat szkodliwych społecznych stereotypów dotyczących kobiecego ciała. Wciągająca, naszpikowana wiedzą, a jednocześnie głęboko przejmująca, pełna empatii i prawdy." Prof. Marzena Dębska "Ta książka to wzorowa reprezentacja polskich kobiet z endometriozą. Bez ogródek wyjawia trudy poszukiwań diagnozy, ukazuje zróżnicowanie poziomu polskiej ginekologii oraz prezentuje aktualną wiedzę medyczną. Przede wszystkim jednak wspiera i daje nadzieję - zarówno w chorowaniu, jak i w dążeniu do zmian systemowych. Przejmująca, prawdziwa, potrzebna." Aga Szuścik

Odwet. O małych przyczynach wielkich kryzysów - Malcolm Gladwell Punkt przełomowy 25 lat później - kontynuacja światowego bestsellera Dlaczego sportowcom łatwiej jest się dostać na Harvard? Jak serial z lat 70 zmienił postrzeganie zagłady? W jaki sposób potrójne recepty wpłynęły na kryzys opioidowy? Punkt przełomowy to moment graniczny - taki, w którym coś, co wcześniej wydawało się niezmienne nagle przeobraża się w coś zupełnie innego. Malcolm Gladwell, bestsellerowy autor i inspirujący myśliciel, po 25 latach wraca do koncepcji punktów przełomowych. Tym razem patrzy na nie już nie z entuzjazmem, lecz przez pryzmat kryzysów. Błyskotliwie i z typową dla siebie lekkością wyjaśnia, jakie mechanizmy prowadzą do tak zwanych społecznych epidemii. Nie poprzestaje jednak na diagnozie: udowadnia, że choć nie zawsze możemy przewidzieć przełom, możemy się nauczyć go rozpoznawać - i lepiej rozumieć jego konsekwencje. Dzięki tej książce dowiesz się czym są nadopowieści, za co odpowiadają superroznosiciele i poznasz tajniki inżynierii społecznej. Nie tylko przestaniesz postrzegać kryzysy jako nagłe katastrofy, ale zaczniesz widzieć w nich sumę kumulujących się sygnałów.

Trzeba było grać. Pierwszy reportaż o dziewczęcej orkiestrze z Auschwitz - Anne Sebba Czy w obozowym piekle jest miejsce na muzykę? Gdy inne więźniarki stały na wielogodzinnych apelach w skwarze lub na mrozie, one wygrywały skoczne melodie. Ich marsze codziennie odprowadzały komanda do katorżniczej pracy, a potem witały wycieńczone kobiety, które niosły ze sobą zwłoki koleżanek. Eichmann chętnie słuchał ulubionych szlagierów w wykonaniu obozowej kapeli, a doktor Mengele wzruszał się przy utworach Schumanna. Ich muzyka dla jednych była torturą, dla innych namiastką normalności. Dla samych orkiestrantek – wybawieniem od śmierci w komorze gazowej. Historia dziewczęcej orkiestry z Auschwitz należy do najmniej znanych fragmentów obozowej rzeczywistości. Zespół stworzyła Maria Mandl – „bestia z Auschwitz”. To jej chorobliwej ambicji, by kobiety dorównały kapeli z męskiego obozu, garstka więźniarek zawdzięczała przetrwanie. Wszystkie grały, by przeżyć. Anne Sebba zebrała rozproszone świadectwa, spotkała się z ostatnimi ocalałymi i odtworzyła każdą z mikrohistorii, które miały zostać zapomniane. Dzięki wnikliwej analizie źródeł stworzyła wielogłosową narrację, w której osobiste dramaty splatają się z tragiczną historią. „Muzyka – pisał Primo Levi, ocalały z Auschwitz – była odgłosem obozu, wyrazem jego „geometrycznego szaleństwa”. Dudniła w głowie jeszcze wiele lat po wyzwoleniu, nie dając o sobie zapomnieć. Wspomnienia bohaterek tej książki również nieprędko wyjdą czytelnikowi z głowy.” Piotr Paziński „Obozowe orkiestry, złożone z więźniów i więźniarek, były nieodłączną częścią hitlerowskich obozów zagłady. W takt mechanicznych marszów pędzono ludzi do pracy i prowadzono na śmierć. Muzyka – pisał Primo Levi, ocalały z Auschwitz – była odgłosem obozu, wyrazem jego „geometrycznego szaleństwa”, który dudnił w głowie jeszcze wiele lat po wyzwoleniu, nie dając o sobie zapomnieć. Dla muzyków przymusowa gra oznaczała nadzieję na przeżycie. Niektórym, jak członkiniom kobiecej orkiestry z Birkenau, to się udało. Ich wspomnienia nieprędko wyjdą czytelnikowi z głowy.” Piotr Paziński „Melodie rozbrzmiewające w najciemniejszych chwilach XX wieku… Ta złożona opowieść jest pięknym hołdem nie tylko dla kobiecej orkiestry, lecz także dla ich obozowej publiczności, na którą muzyka działała równie mocno, jak otaczająca ich nieludzkość.” „The Spectator” „Sebba przywiązuje wielką wagę do detalu. Pokazuje okrucieństwa sadystów, psychopatów i potworów, których Auschwitz przyciągało jak magnes, ale też odporność i odwagę kobiet, które nie pozwoliły się złamać złu i ocalały dzięki muzyce.” „The Telegraph” „Głęboko poruszająca książka… Pełna niezwykłych postaci… Siła „Trzeba było grać” tkwi w jej bezkompromisowej dbałości o każdy szczegół. Sebba dba, by każda kobieta i każda historia były udokumentowane… W tradycji żydowskiej, kiedy ktoś umiera, mówimy: „Niech jego pamięć będzie błogosławieństwem”. Ta książka jest głęboko poruszającym wyrazem tego uczucia… Przypomina nam, że ekstremizm nie pojawia się w próżni, a odczłowieczenie dokonuje się stopniowo. „ „The Mail on Sunday” „Ta książka, będąca jednocześnie świadectwem i hołdem, może stać się również pomnikiem członkiń kobiecej orkiestry z Auschwitz.” „The i Paper” „Niezwykła opowieść o muzyczkach, które grały o życie w jedynej kobiecej orkiestrze w obozie.” „Jewish Chronicle” „Sebba potrafi za pomocą wielu relacji ukazać szerszą perspektywę… tworząc starannie warstwową, żywo oddziałującą panoramę obozowego koszmaru… Moralna zgnilizna, która panowała w Auschwitz, i szokujące możliwości zyskiwane dzięki drobnym przywilejom zostały tu mistrzowsko opisane.” „The Irish Independent” „Ta drobiazgowo udokumentowana książka to wstrząsająca opowieść o trudnych moralnych wyborach i niezwykłym wysiłku podejmowanych, by ocalić człowieczeństwo.” „The Arts Society” „Anne Sebba niezwykle rzetelnie opowiada tę wstrząsającą historię. Z wyczuciem pokazuje zarówno złożony horror kobiet, jak i godność oraz odwagę, z jaką go znosiły. Imponująca, ważna i głęboko poruszająca książka.” Sarah Waters, autorka „Złodziejki” „Przełomowa praca Anne Sebby „Trzeba było grać” przypomina o szaleństwie i perwersji Holokaustu – o świecie, w którym jedne z najwybitniejszych muzyczek Europy, żydowskie artystki, były zmuszane grać, gdy ich bliscy i współwięźniowie byli gazowani.” Tom Gross, korespondent „Sunday Telegraph” i „New York Daily News” „Anne Sebba w tej znakomitej, a przy tym bardzo potrzebnej książce o niezwykłym, często pomijanym fragmencie historii II wojny światowej, stawia czytelnikowi trudne pytania o przetrwanie, konieczność wyboru, współpracę, przyjaźń – w warunkach, które przekraczały wszelkie wyobrażenia. Z ogromną inteligencją i współczuciem pozwala nam utożsamić się żyjącymi w tamtej brutalnej rzeczywistości. Starannie udokumentowana i pięknie napisana – to właśnie taka opowieść o kobiecej orkiestrze z Auschwitz była potrzebna. Znakomita.” Kate Mosse, autorka „Labiryntu” „Jedna z najbardziej przejmujących historii, które wyłoniły się z koszmaru obozów śmierci. Sebba opowiada ją z charakterystyczną dla siebie wrażliwością i dbałością o każdy detal. To książka, której się nie zapomina.” Julia Boyd, autorka „Miasteczka w Trzeciej Rzeszy. Jak nazizm zmienił życie zwykłych ludzi” „Trafia w sedno. Sebba stworzyła symfonię opowieści – subtelnie opowiedzianą i głęboko udokumentowaną. „Trzeba było grać” przypomina o sile muzyki i sztuki oraz o tym, jak drobny gest może odmienić życie, a nawet je uratować. Niech pamięć o tych kobietach nigdy nie zgaśnie.” Heather Dune Macadam, autorka „999. Nadzwyczajne dziewczyny z pierwszego transportu kobiecego do Auschwitz” „Jeśli masz przeczytać tylko jedną książkę o Auschwitz i Zagładzie, niech to będzie ta. Autorka pokazuje, że nawet niewyobrażalna ciemność nie była w stanie zgasić światła człowieczeństwa – w jego najodważniejszej i najpiękniejszej postaci.” Anthony Seldon, autor „The Impossible Office? The History of the British Prime Minister” „Anne Sebba łączy drobiazgowe badania z pisarskim wyczuciem, by odpowiedzieć na jedno z najtrudniejszych pytań wyłaniających się ze świadectw osób, które przeżyły II wojnę światową. Co człowiek zrobi, żeby przeżyć – i jaką cenę przyjdzie mu za to zapłacić?” Anthony Horowitz, autor „Magpie Murders”

Psychiatria w Polsce. Nieznane historie - Anna Mateja Eksperymenty, które nie zawsze kończyły się sukcesem Lekarze, którzy nie tracili wiary Pacjenci, którzy musieli zachować nadzieję Jan Piltz leczył żołnierzy z histerii specjalną gimnastyką. Ludwig Jekels, uczeń Freuda, „szperał tygodniami w duszy chorego”. Witold Chodźko nie bał się zatrudniać kobiet na oddziałach psychiatrycznych. Maria Grzywo-Dąbrowska słyszała od pacjentek w masowej psychozie, że „nie chcą trupich zębów”. W dziejach polskiej opieki nad chorymi psychicznie brakowało nowoczesnych szpitali, które mogłyby przyjąć wszystkich potrzebujących. Zdarzały się procedury medyczne, budzące dzisiaj nasz sprzeciw. Do połowy lat pięćdziesiątych, nim pojawił się pierwszy lek przeciwpsychotyczny, nie istniała skuteczna farmakoterapia. Zawsze jednak znajdowali się ludzie, którzy przekraczali ograniczenia swoich czasów i ludzkich przyzwyczajeń, pomagając najbardziej wykluczonym: osobom chorującym psychicznie.

Co pamiętamy? Co wypieramy? I kto decyduje, która wersja dziejów przetrwa? Antidotum - preriowa wiedźma z miasteczka Uz - przechowuje cudze traumy i tajemnice jako depozyty, które w każdej chwili można odzyskać. Do czasu. 14 kwietnia 1935 roku największa w historii Ameryki burza piaskowa unicestwia wszystko, również wspomnienia, które mieszkańcy powierzyli Antidotum. Jeśli ich sekrety wyjdą na jaw, wiedźmie grozi niebezpieczeństwo. Niespodziewanie pomoc oferuje jej Dell, nastoletnia koszykarka polskiego pochodzenia, która sama ucieka przed własną przeszłością. Między dwiema kobietami rodzi się nieoczekiwany sojusz. Wkrótce odkrywają, że nad miastem ciąży klątwa, a w pustoszących je burzach grzmią echa dawnych krzywd, które domagają się zadośćuczynienia. Antidotum to pełna magii opowieść o kłamstwie, winie i odkupieniu. O ludziach, którzy muszą zdecydować: czy ocalić przeszłość, czy pozwolić jej zniknąć w pyle historii. Ale czy można zbudować przyszłość na zapomnieniu? FINALISTKA NATIONAL BOOK AWARD FOR FICTION 2025 FINALISTKA NATIONAL BOOK CRITICS CIRCLE AWARD 2025 NOMINOWANA DO DUBLIN LITERARY AWARD 2026 „Strach, szczęście, rozpacz, żal - wlejcie to wszystko we mnie. Jestem pustą butelką. Jestem nowym rodzajem antidotum na wszelkie cierpienia”.

Zrób pierwszy krok i odkryj w sobie prawdziwego lidera. Co łączy wielkich filozofów i współczesnych przywódców? Dlaczego efektywność firmy nie wzrasta mimo zaangażowania pracowników? Jak stać się liderem, a nie tylko pełnić jego funkcję? Przywództwo polegające na przygotowywaniu list zadań i korzystaniu z tradycyjnych narzędzi pracy przestało być wystarczające. Świat potrzebuje odważnych i dojrzałych liderów, którzy stworzą środowisko oparte na relacjach międzyludzkich i dadzą współpracownikom impuls do rozwoju. Tylko jak to osiągnąć? Mariusz Chrapko prowadzi własną firmę, doradza liderom w różnych branżach, jest wykładowcą Agile Leadership na Uniwersytecie SWPS oraz autorem podcastu Menedżer Plus i nowoczesnych podręczników zarządzania. Swoje wieloletnie doświadczenie i wiedzę praktyczną odważnie łączy z wykształceniem filozoficznym i proponuje autorską koncepcję życzliwego i satysfakcjonującego przywództwa, której nie znajdziesz w standardowych książkach branżowych. Dar przywództwa to prawdziwe liderskie kompendium, w którym autor - przewodnik i mentor - pokaże ci, dlaczego: koncepcja pracy oparta na uniwersalnych wartościach moralnych jest bardziej skuteczna niż techniki biznesowe, firma działa lepiej, gdy szef codziennie znajduje 15 minut tylko dla siebie, świadoma lektura Rozmyślań Marka Aureliusza da lepsze efekty niż czytanie kolejnej nieskutecznej książki o zarządzaniu. Nikt nie rodzi się „gotowcem”, ale każdy z nas ma w sobie potencjał dobrego przywódcy. Dzięki tej książce nauczysz się, jak z niego korzystać.

Prawdziwa historia firmy, która zainspirowała twórców "Diabeł ubiera się u Prady” Ponoć gdy Mitzi Newhouse poprosiła męża, by kupił jej najnowszy numer "Vogue'a”, ten kupił… całą firmę. Tak rodzina Newhouse'ów, którzy wcześniej mogli jedynie marzyć o dostępie do kręgu amerykańskich elit, przejęła markę Condé Nast. Dzięki nim powstało medialne imperium, którego redaktorzy przez dekady kształtowali świat mody, rozrywki i kultury. To oni zbudowali potęgę "Vogue'a”, "Vanity Fair”, "New Yorkera” czy "GQ” - tytułów, dzięki którym Nowy Jork stał się globalną stolicą stylu. Ale reguły, którymi rządziła się firma Newhouse'ów, były bezlitosne. Jedno słowo Anny Wintour mogło wynieść projektanta na szczyt lub zniszczyć go na zawsze. Na zdjęcia okładkowe wydawano nawet kilkaset tysięcy dolarów i nie szczędzono wysiłków, by uzyskać wymarzony efekt - choćby oznaczało to powtórzenie całej sesji lub sprowadzenie słonia do biurowca na Manhattanie. Na oscarowe przyjęcia organizowane przez Graydona Cartera chciały się dostać wszystkie gwiazdy Hollywood, choć wcześniej drżały przed ostrzem jego krytyki. Nietuzinkowe pomysły Tiny Brown wstrząsały redakcją „New Yorkera”, ale to jej zawdzięczamy przełomową sesję ciążową Demi Moore i wprowadzenie wielu istotnych społecznie tematów do mediów głównego nurtu. Magazyny Condé Nast były przepustką do świata elit. Rozpalały wyobraźnię, wywoływały skandale, a z czasem obrosły legendą. Teraz, dzięki pełnemu anegdot i doskonale udokumentowanemu reportażowi Michaela M. Grynbauma, możemy poznać prawdziwą twarz dyktatorów stylu i świata, który stworzyli. "Michael M. Grynbaum opowiada intrygującą historię giganta medialnego, który od dekad kształtuje krajobraz amerykańskiej prasy, i pomaga zrozumieć otaczający nas świat popkultury. Imperium elit to wciągająca książka o ambicji, przepychu i paradoksach, które kryją się wśród nowojorskich drapaczy chmur”. Michał Choiński

Nieznana historia II Wojny Światowej Latem 1941 roku niemieckie wojska otoczyły Leningrad i na prawie trzy lata całkowicie odcięły miasto od dostaw żywności. Z głodu zmarło wtedy co najmniej 750 tysięcy osób - niemal co trzeci mieszkaniec miasta. Można było temu zapobiec. Gdy w ogromnym pośpiechu ewakuowano znajdujące się w Ermitażu największe dzieła sztuki, nikt nie myślał o ochronie drogocennych nasion, przechowywanych w Instytucie Roślin po drugiej stronie ulicy. Zasoby, które zgromadzono w pierwszym w historii banku nasion, mogły uratować nie tylko Leningrad, ale wystarczyłyby do wyeliminowania głodu na całym świecie. O tym, jak bezcenny był to skarb, wiedzieli nie tylko pracujący tam naukowcy, ale też Niemcy, którzy za wszelką cenę chcieli przejąć kolekcję. W mieście, w którym na ulicach ludzie umierali z głodu, botanicy chronili przed kradzieżą i szczurami tony żywności. Stawką były nie tylko lata ich pracy, ale i los przyszłych pokoleń. Opierając się na dotychczas niepublikowanych źródłach, Simon Parkin opowiada niezwykłą i wzruszającą historię ludzi, którzy pozostali w Instytucie Roślin w najciemniejszych dniach oblężenia i ryzykowali życie w imię nauki. "Bogato i skrupulatnie udokumentowana relacja z mało zbadanego fragmentu historii XX wieku." „Guardian” "Epicka historia o niezwykłym wyborze etycznym… Simon Parkin analizuje szaloną i heroiczną decyzję podjętą podczas oblężenia Leningradu, by chronić bioróżnorodność kosztem ludzkiego życia…" „The New York Times” "Simon Parkin barwnie opowiada tragiczną, ale inspirującą historię poświęcenia Nikołaja Wawiłowa i jego zespołu... Wykorzystuje dzienniki i listy botaników, a także późniejsze relacje ustne, żeby wiernie oddać pełen napięcia obraz tej wstrząsającej historii. " „Kirkus Review” "Zdumiewająca historia, znakomicie opowiedziana… Jest równie poruszająca, co wciągająca." Jonathan Dimbleby, autor „Endgame 1944”

NIE jest ważniejsze niż TAK. Słowo NIE ma SUPER MOC. Daje siłę. Uczy pewności siebie. Pozwala w pełni decydować. To nie słowo TAK uczy dorosłości, ale właśnie: NIE. Naucz się DOBRZE mówić NIE! Jak powiedzieć NIE kolegom, którzy wyciągają cię na wagary? Jak odmówić dawania buziaków cioci, której nie lubisz? Jak nie zgadzać się na udział w dodatkowych zajęciach pozaszkolnych, na które nie masz czasu? Jak sprzeciwić się rodzicom, żeby ich nie wkurzyć? Jak mówić NIE w internecie? Odkryj, że mówienie NIE jest SUPER. Naucz się dobrze go używać i poznaj jego supersiłę.

Nekrofil, kanibal, „potwór z Milwaukee”. Jeden z najbardziej przerażających seryjnych morderców. Kim był Jeffrey Dahmer, zanim wyszło na jaw, że zamordował i rozczłonkował siedemnaście osób? Zamkniętym w sobie chłopcem, którego interesowała anatomia. Ojciec - chemik - nauczył go, jak bezpiecznie wybielać kości, i liczył, że zawodowo syn pójdzie w jego ślady. Trudno było przewidzieć, że Jeff zdobytą wiedzę wykorzysta później do preparowania szczątków swoich ludzkich ofiar. Co sprawiło, że dopuścił się tak makabrycznych czynów? Renata Kuryłowicz, najważniejsza polska badaczka życia Dahmera, nie cofa się przed opisaniem najbardziej drastycznych faktów, ujawnia szeroki kontekst rodzinny i społeczny jego historii oraz opinie współczesnych profilerów i psychiatrów. Wejdź w głąb umysłu psychopatycznego mordercy. Ale tylko na własną odpowiedzialność. Renata Kuryłowicz (Renata z Worka Kości) - historyczka sztuki, zajmuje się zagadnieniami z zakresu kryminalistyki i kryminologii. Pisze i opowiada o antropologii śmierci, zbrodniach i zbrodniarzach oraz ich ofiarach. Autorka bloga i podcastu true crime Zbrodnie bez cenzury. Zrealizowała m.in. sześcioodcinkową serię o Jeffreyu Dahmerze. Pomysłodawczyni i właścicielka cocktail baru Worek Kości w Warszawie, jedynego na świecie domu burleski i kryminału. Autorka książki Klątwy, duchy i zbrodnie (Znak JednymSłowem, 2025). Mama dwóch synów i posiadaczka dwóch kotów, wdowa.

W logo Lublina przenikają się dwie bramy. Miejsce ich przecięcia tworzy oko, symboliczne, ale i konkretne. Oko Widzącego. Mistyka, którego wzrok sięgał dalej niż wzrok innych. Jakub Izaak Horowitz istniał naprawdę. Jego grób, ukryty na starym cmentarzu, to dziś jeden z ostatnich śladów po żydowskim Lublinie - mieście, z którego niegdyś promieniowała mistyczna siła. Stąd Dorota Bidzińska rozpoczyna podróż przez Polskę chasydzką - niegdyś duchowe centrum Europy, dziś zbiór na wpół zapomnianych opowieści i atlas cmentarzy. Odwiedza miejsca naznaczone obecnością mistyków, tropi nie tylko ślady najważniejszych przywódców i nauczycieli, ale też innych, bez których ta historia byłaby niepełna: kobiet, współczesnych chasydów, artystów i opiekunów pamięci. Tak powstała książka o kulturze, w której pieśń była modlitwą, a taniec - świętem. O wierze, która oznaczała wspólnotę, wyobraźnię i bunt. O pamięci, która trwa w opowieściach, w muzyce, w powracających co roku pielgrzymkach do grobów cadyków. I o Zagładzie, która przerwała ten świat, ale go nie unieważniła. To nie podróż w przeszłość. To spotkanie z tym, co zostało i wciąż wraca. Jak pisać o żydowskim życiu tu w Polsce bez pożerającego wszystko co żywe słowa „Zagłada”? A równocześnie nie zamykać się w szufladce z etykietą „skrzypek na dachu i gęsie pipki”? Nie utopić tych wszystkich żywotów utkanych z krwi i mięsa w przestrzeni skrojonej na miarę folkloru, gdzie na zawsze zastygli w chałatach, z kieliszkiem pejsachówki i błyskotliwym szmoncesem. Z kozą w izbie lub bez. Absolutnie papierowi i martwi. fragment Wstępu

W chowanego ze śmiercią Mówiono, że śpieszył się z przeżyciem własnego życia. Gdy w 1951 roku na zebranie Związku Literatów Polskich dotarła tragiczna wiadomość, nie dowierzano, że postanowił się zabić. Przed wojną był poetą. W 1943 roku trafił do Auschwitz, gdzie zaczął pisać nowatorską prozę. Opublikowana po wojnie stała się sensacją. Nikt do tej pory nie opowiadał tak o obozach i więźniach, nikt tak bezkompromisowo nie podawał ceny przeżycia. Gdy jednak partyjni towarzysze oskarżyli go o nihilizm - przeprosił za swoją twórczość. Chciał wierzyć, że komunizm jest przepustką do nowego, wspanialszego świata. Ukochana Maria, którą odnalazł w Auschwitz i którą uśmiercił w swoim najsłynniejszym opowiadaniu, została jego żoną i urodziła mu córkę. Borowski zdążył zobaczyć dziecko w szpitalu, jednak kilka dni później postanowił wypisać się z ojczyzny i życia. Marta Byczkowska-Nowak, literaturoznawczyni i dziennikarka, na nowo odkrywa autora „Pożegnania z Marią”. Dociera do osób, które znały najbliższych Borowskiego i jego samego. Odnajduje człowieka tajemniczego i tragicznego, pełnego sprzeczności, gwałtownego, zapalczywego działacza i zarazem wrażliwego indywidualistę. To pierwsza biografia Tadeusza Borowskiego nieuwikłana w kontekst polityczny i środowiskowy, książka napisana z dociekliwością i empatią, wzbogacona o nowe fakty, perspektywę psychologiczną i przenikliwą analizę jego twórczości. To historia buntownika i idealisty, który do końca grał w chowanego ze śmiercią, nie przestając patrzeć jej oczy. „Współczesna biografia Tadeusza Borowskiego jest artykułem pierwszej potrzeby. Książka Marty Byczkowskiej-Nowak na tę potrzebę odpowiada. Autorka tworzy wielowymiarowy portret Borowskiego, ukazując go jako człowieka wewnętrznie skłóconego i nieskonsolidowanego. Empatia, z jaką podchodzi do swojego bohatera, pozwala zniuansować jego sylwetkę - czytelnik nie uświadczy tu ani uproszczeń, ani łatwości wyrokowania. Biografia Borowskiego Marty Byczkowskiej-Nowak jest książką wartościową i pod wieloma względami imponującą.” Maciej Libich, krytyk literacki „Los zadrwił sobie okrutnie z Borowskiego, kiedy dawał mu ogromny talent i jednocześnie skazywał na przeżycie największych tragedii, jakie mogły stać się udziałem człowieka w pierwszej połowie XX wieku. Marcie Byczkowskiej-Nowak udało się przywrócić do żywych autora „Pożegnania z Marią”, pokazać go takim, jakim był naprawdę. Czytałam tę książkę niemal bez tchu i ze ściśniętym sercem.” Magdalena Grzebałkowska

Egzorcyzmy od lat fascynują i przerażają, będąc tematem, o którym w Polsce mówi się niechętnie. Szymon Piegza w swoim reportażu pt. „Mieli nas za opętanych” przełamuje milczenie, opisując dramaty ludzi, którzy padli ofiarą duchowej przemocy. Egzorcyzmy w Polsce - ciemna strona Egzorcyzmy od wieków budzą w Polsce emocje, balansując między wiarą a kontrowersją. Książka Szymona Piegzy, zatytułowana „Mieli nas za opętanych”, dostępna w ofercie Księgarni Znak, to reportaż, który po raz pierwszy tak otwarcie ukazuje nadużycia i cierpienie osób będących ofiarami samozwańczych uzdrowicieli duchowych. W tym kontekście egzorcyzmy są nie tyle aktem wiary, co niebezpiecznym rytuałem, wykorzystywanym do manipulacji i psychicznej przemocy. Autor książki ujawnia, w jaki sposób brak kontroli nad takimi praktykami, prowadzonymi przez niektórych przedstawicieli Kościoła, doprowadził do wielu ludzkich dramatów. Ten wyjątkowy reportaż jest niezwykle odważnym głosem w debacie o egzorcyzmach w Polsce, w tym również o granicach duchowej ingerencji. Historie ofiar nadużyć W książce Szymona Piegzy pt. „Mieli nas za opętanych”, znajdują się poruszające opowieści o ludziach, którzy stali się ofiarami nadużyć ze strony osób nazywających siebie egzorcystami. Egzorcyzmy, które miały przynieść ukojenie, często prowadziły do traum, upokorzenia i utraty zaufania do Kościoła. Autor w swojej książce opisuje, jak poprzez manipulację duchową wmawiano uczestnikom, że ich cierpienie pochodzi od złych mocy. W rzeczywistości to oni stawali się bezbronni wobec autorytetów religijnych, które przekraczały granice etyki. Ten niezwykły reportaż o egzorcyzmach pokazuje dramaty ludzi, których głosy przez lata były niesłyszane i pomijane. Jak rozpoznać manipulację? Jednym z najistotniejszych wątków książki jest pytanie, jak odróżnić autentyczne działania duchowe od destrukcyjnej manipulacji. Egzorcyzmy, opisywane przez Szymona Piegzę, jasno pokazują, że brak edukacji i krytycznego myślenia może prowadzić do uzależnienia od fałszywych autorytetów. Autor książki przestrzega przed bezrefleksyjnym zaufaniem wobec osób, które pod płaszczykiem wiary wykorzystują ludzkie słabości. Kościół niestety w niektórych przypadkach nie potrafił właściwie zareagować na sygnały o tego typu nadużyciach, co doprowadziło już do niejednej tragedii. Publikacja pt. „Mieli nas za opętanych” to cenna lekcja dla wszystkich, którzy chcą zrozumieć mechanizmy manipulacji religijnej. System, który zawiódł Szymon Piegza w swoim reportażu pt. „Mieli nas za opętanych” wskazuje także na szerszy problem Kościoła i pozostałych instytucji, które nie potrafiły stworzyć skutecznych narzędzi kontroli w tym zakresie pseudo egzorcystów. Ofiary nadużyć często trafiały w próżnię, nie wiedząc, do kogo mogą się zwrócić po pomoc. Egzorcyzmy w wielu przypadkach odbywały się bez nadzoru, co pozwalało na eskalację przemocy psychicznej i duchowej. Autor książki ujawnia zaniedbania systemowe i brak przejrzystości w działaniu osób duchownych. Jego analiza pokazuje, jak łatwo można przekroczyć granice etyki, gdy w grę wchodzi władza nad ludzkim lękiem. Dlaczego ta książka jest ważna? Publikacja nosząca tytuł „Mieli nas za opętanych” to reportaż, który nie tylko dokumentuje nadużycia egzorcystów, ale również otwiera ważną społeczną dyskusję. Egzorcyzmy są w niej punktem wyjścia do refleksji nad granicą pomiędzy wiarą a przemocą duchową. Szymon Piegza pokazuje, z jaką łatwością można wykorzystać autorytet Kościoła do kontroli i zastraszania wiernych. Dzięki rzetelnemu śledztwu autor daje ofiarom głos, a czytelnikom wiedzę i narzędzie do krytycznego myślenia. Książka Piegzy „Mieli nas za opętanych” jest jednym z najważniejszych głosów w temacie etyki duchowości. Dla zainteresowanych reportażem śledczym Książka Szymona Piegzy to pozycja obowiązkowa dla czytelników ceniących sobie mocny, analityczny reportaż, skłaniający do refleksji nad nietypowymi zjawiskami społecznymi. Autor książki z ogromną odwagą opisuje egzorcyzmy, manipulację i dramaty osób, które padły ofiarą nieodpowiedzialnych praktyk religijnych. Ta wyjątkowa książka poddaje głębokiej analizie Kościół i jego rolę w kształtowaniu zaufania wśród wiernych. Czytelnik znajdzie w tej publikacji nie tylko opis nadużyć, ale także próbę zrozumienia mechanizmów wiary i władzy. To książka, która pokazuje, jak cienka może być granica pomiędzy duchowością a fanatyzmem. Książka zatytułowana „Mieli nas za opętanych” to wstrząsająca opowieść o wierze, strachu i władzy nad ludzkim umysłem. To publikacja, która demaskuje ciemną stronę egzorcyzmów i przypomina, jak niebezpieczna może być manipulacja ukryta za maską dobra.

Nowa powieść Agaty Gładysz, autorki bestselerowej „Aurory”. Eli zostały dokładnie trzydzieści trzy dni do osiemnastych urodzin. To niewiele czasu, żeby przeżyć wszystko, o czym do tej pory marzyła, a na co nie miała odwagi. Tak powstała specjalna lista wyzwań, których absolutnie musi się podjąć. Coś nieodpowiedzialnego, coś szalonego. Coś zupełnie niepasującego do dorosłości. Ale przecież najważniejsze nie jest to, co się robi, ale z kim! Matt jest najlepszym przyjacielem jej brata. A Eli od wielu lat marzy, żeby był dla niej kimś więcej. Jak długo będzie w stanie utrzymać ten sekret? Czy odważy się zrobić pierwszy krok? Sięgnij po uroczy i pełen humoru slow burn, który tej zimy rozpali twoje serce! Zanurz się w zapachu gorącej czekolady oraz rozbrzmiewającym wokół dźwięku kolęd i poczuj szczypiący w policzki mróz. Magia świątecznego miasteczka w Szwajcarii już na ciebie czeka.

Nagroda Pulitzera 2024 za najlepszą książkę non-fiction Jeden z najważniejszych światowych reportaży ostatnich lat. Trzymająca w napięciu opowieść o nieszczęśliwym wypadku, z której wyłania się przejmujący obraz życia w państwie podzielonym murem. Pięcioletni Milad, syn Abeda Salamy, jest podekscytowany szkolną wycieczką. Część rodziców boi się wyjątkowo deszczowej pogody, ale ostatecznie autobusy ruszają w drogę. Kilka godzin później Abed dowiaduje się, że doszło do wypadku. Gdy dociera na miejsce, widzi spalony autobus i wszechogarniający chaos. Część dzieci przewieziono do szpitali w Jerozolimie i na Zachodnim Brzegu, niektóre zaginęły. Abed musi odnaleźć syna, ale czy mu się to uda? Jest po niewłaściwej stronie muru separacyjnego i ma niewłaściwe dokumenty. Jak przekroczy punkty kontrolne? Autor tworzy pełną empatii i zrozumienia opowieść, w której splatają się głosy palestyńskich rodziców i ratowników oraz izraelskich osadników i żołnierzy. W jaki sposób wydarzenia z przeszłości i decyzje polityków doprowadziły wszystkich bohaterów do tego jednego tragicznego dnia? Najlepsza książka 2023 roku według „The New Yorkera”, „The Economist”, „Time’a”, „The New Republic” i „Financial Timesa”. Prawa do jej wydania sprzedano do trzynastu krajów. Przejmująca opowieść o miłości i nienawiści, tęsknocie i rozpaczy, a przede wszystkim o cierpieniu i walce o przetrwanie w Palestynie, Ziemi Świętej, Ziemi Obiecanej, która nie potrafi pomieścić wszystkich, uważających się za jej jedynych, prawowitych mieszkańców i właścicieli. - Wojciech Jagielski "Książka łączy w sobie chwytającą za serce prozę z rzadką wnikliwością polityczną." - Yuval Noah Harari "Trudno wyobrazić sobie inną książkę, która nadałaby tak przejmującą, głęboko ludzką twarz trwającej tragedii Palestyny. Opisanie przez Thralla zarówno strasznego kryzysu, jak i codziennych upokorzeń życia pod okupacją, złamało mi serce" - Adam Hochschild "Jedna z najlepszych książek o Palestynie, jakie czytałem" - J.M. Coetzee "Wstrząsająca" - Noam Chomsky Jedna z najważniejszych książek tłumaczących konflikt izraelsko-palestyński „Financial Times”

Gdy królowa włoskich romansów spotyka Jane Austen… Witajcie w Belvedere in Chianti – urokliwym miasteczku w sercu Toskanii, gdzie każdy zna każdego, a kawalerów można policzyć na palcach jednej ręki. Tutejsze życie toczy się w rytmie festynów, plotek i rodzinnych kolacji. Jednak wszystko się zmienia, gdy w okolicy pojawiają się Char­les Bingley – pełen uroku Anglik, który dziedziczy lokalną posiadłość, oraz jego równie atrakcyjny przyjaciel Michael D’Arcy. Wieść o ich przyjeździe elektryzuje całe Belvedere. Matki już snują plany matrymonialne dla swoich córek. Jedyną osobą, która nie poddaje się tej gorączce serc, jest Elisa – dawna przyjaciółka Charlesa i Michaela. Gdy wszyscy wo­kół szukają okazji do romansu, ona próbuje odkryć, co tak naprawdę kryje się za nagłym powrotem mężczyzn. Czas dziecięcych zabaw minął, a między Elisą a Michaelem narosły tajemnice, niewypowiedziane słowa i uczucia, których nie da się już dłużej ignorować. Czy dawni przyjaciele staną się wrogami… Czy też wśród kieliszków chianti, talerzy pappardele­ i komicznych nieporozumień odkryją, że łączy ich wiele więcej, niż kiedykolwiek przypuszczali?

Kolejny tom dystopijnego cyklu „Mroczne umysły” autorstwa Alexandry Bracken, autorki bestsellerowej „Lore” i pierwszego tomu serii fantasy „Srebro w kościach”, osadzonej w świecie arturiańskich legend. Pięć lat po zniszczeniu tak zwanych obozów rehabilitacyjnych, w których więziono i torturowano niezliczone dzieci, siedemnastoletnia Suzume „Zu” Kimura przyjęła rolę przedstawiciela Rządu Tymczasowego i w płomiennych przemówieniach walczy o prawa Psi w obliczu rosnącej fali dezinformacji i uprzedzeń. Ale kiedy dochodzi do zamachu i zostaje oskarżona o jego spowodowanie, ponownie musi uciekać i ukrywać się. Zdeterminowana, by oczyścić swoje dobre imię, Zu zawiązuje niepewny sojusz z Romanem i Priyanką, dwójką tajemniczych Psi, którzy mogą pomóc jej udowodnić swą niewinność albo też zdradzić ją, zanim cokolwiek zdoła zdziałać. Gdy wspólnie podróżują przez Stany, szukając pomocy i odpowiedzi, Zu zbliża się do nich, choć wie, że prawdopodobnie nie powinna im ufać. Przy okazji odkrywa jeszcze mroczniejsze tajemnice spowijające proces odbudowy kraju. Aby powalczyć o swoją przyszłość - i przyszłość wszystkich Psi - głos Zu musi zabrzmieć odpowiednio donośnie. Dziewczyna będzie musiała pokonać siły, które usiłują zmarginalizować Psi, a przy uratować przyjaciół, którzy kiedyś i ją uratowali.

Nefertari nie może się odnaleźć w wampirzym ciele, chociaż po transformacji zyskała zupełnie nowe moce i umiejętności. Nie znosi jednak dotyku innej istoty, nie toleruje bliskości, a poza tym obawia się, że żądza krwi zmusi ją do wyrządzenia krzywdy najbliższym, dlatego odpycha od siebie i Azraela, i Kimmy. Na dworze Saidy nie mogą się otrząsnąć po zdradzie Seta. Zaufali mu, a on po raz kolejny zdradził. Wszyscy nieśmiertelni planują zemstę. Nefertari postanawia uciec i zakraść się na dwór Seta. Set, który przejął pierścień ognia, ogłosił się królem demonów. Nefertari planuje zabić go z zimną krwią a następnie odzyskać pierścień. Udaje jej się dotrzeć do Gehenny, jednak tam sprawy okazują się bardziej skomplikowane. Czy Set naprawdę jest tym, za kogo jest uważany? Zabił Nefertari, ale być może kierował się wyższym dobrem?

Muzyka, filmy, seriale, teledyski, moda, media, idole i ikony, rewolucja w rytmie "Smells Like Teen Spirit". Seks, heroina i grunge. Supermodelki i trabanty. Laura Palmer i Courtney Love. Jeremy i dziewczyny z teledysków Aerosmith. Kurt, Eddie, Layne, Chris i Andy. Axl i Bono. Kate Moss i Madonna. Seattle i Sub Pop. Koszule w kratę i martensy. MTV Unplugged i Beavis i Butt-head. Pokolenie X i Samotnicy. Anna Gacek w szerokim kontekście - obejmującym politykę, gospodarkę, kulturę, społeczeństwo i historię - zatrzymuje kilkadziesiąt niezapomnianych momentów popkultury. To opowieść pełna anegdot i mało znanych faktów. "Ekstaza" Anny Gacek to więcej niż odpowiedzi na pytania, dlaczego Kurt Cobain opluł fortepian Eltona Johna, Agent Cooper uwielbiał słodycze, Anna Wintour nienawidziła grunge'u, Eddie Vedder zdemolował Carnegie Hall, a skromna pracownica wytwórni płytowej z Seattle wkręciła "New York Timesa”. To poruszająca opowieść o młodych ludziach zagubionych w swoim sukcesie, przerażonych niechcianą rolą rzeczników pokolenia. O samotności w adorującym tłumie, o pułapkach sławy, bezlitosnym świecie mediów i show biznesu, wreszcie o nieuchronnej tragedii. Były to czasy najlepsze i były to czasy najgorsze. Były to wspaniałe czasy. Lat dziewięćdziesiątych nie można opisać w jednej książce, to dopiero początek.

Katalońskie Downton Abbey Porywająca powieść należąca do klasyki współczesnej literatury katalońskiej autorstwa jednej z najbardziej cenionych pisarek hiszpańskich. Trzy pokolenia arystokracji i kilka pokoleń służby - historia zaczynająca się w latach siedemdziesiątych XIX wieku i sięgająca nadejścia dyktatury Franco i hiszpańskiej wojny domowej. Kiedy Salvador Valldaura spotyka Teresę Goday, uwodzą go jej aksamitne oczy i zaraźliwy śmiech. Valldaura, bogaty i niemłody już dyplomata, i Teresa, biedna córka handlarza rybami, pobierają się i przeprowadzają do dużej willi na obrzeżach Barcelony. W tym domu ich rodzina rozkwita i rozpada się: w kalejdoskopie zmieniających się perspektyw przewijają się losy kolejnych mężów, żon, córek i synów, także tych z nieślubnego łoża. Przydarzają się tragedie i wielkie, także zakazane miłości, zdrady i dowody bezinteresownego oddania, czyny pełne altruizm i samolubstwa. Rozbite lustro opowiada historię rozpadającej się matriarchalnej dynastii zbudowanej na miłości, kłamstwach, namiętnościach, tajemnicach, nadziejach i zdradach.

Wciągająca powieść o hollywoodzkiej księżniczce, która chce zrujnować sobie życie… i mrukliwym ochroniarzu, który ją ratuje. Wpakowałam się w kłopoty zbyt wiele razy i było o mnie głośno w tabloidach. No i co z tego, że mój sutek się wyślizgnął i chciał się przywitać z paparazzi? Jednak po tym wydarzeniu mój ojciec postawił przede mną ultimatum - albo odetnie mnie od pieniędzy i przestanie płacić za moje wygodne życie, albo zgodzę się na ochroniarza pod moim dachem. A konkretniej - atrakcyjnego, groźnego, boskiego opiekuna, który przy okazji ma doświadczenie w stawianiu ludzi do pionu. Panie i panowie, Ransom Lockwood. A teraz zmusza mnie do robienia dziwnych rzeczy. Mam skończyć z imprezami, wygłupami, znaleźć sobie pracę… Z jednej strony - niech spada. Dla mnie nie ma już ratunku. Z drugiej? Z drugiej sama chcę go uratować.

Miałam go już nigdy więcej nie spotkać. Poznaliśmy się w nocnym klubie. Zaczął mnie podrywać przy barze, a ja wprost nie mogłam oderwać od niego wzroku. Obłędnie przystojny, irytująco arogancki, ale pociągający jak diabli. Udało mi się nawet zapomnieć, że zaledwie parę godzin temu rozstałam się z chłopakiem (drinki z pewnością mi to ułatwiły) i pozwoliłam sobie na chwilowe szaleństwo... Na jedną upojną noc. Bez imion. Bez nazwisk. Bez zobowiązań. Bez dalszego ciągu. Najlepszy seks w moim życiu - ale to wszystko. Takie przygodne znajomości nie są w moim stylu. Następnego ranka przychodzę do pracy na stresującą rozmowę z naszym nowym klientem. I kogo widzą moje podkrążone, niewyspane oczy? Jego. A raczej trzech bliźniaków, którzy wyglądają jak on. W ramionach którego z nich wczoraj krzyczałam z rozkoszy? I tak oto wylądowałam w tym rajskim miejscu, na Wyspach Dziewiczych, jako konsultantka firmy S.I.N., u boku jednego z braci, Callahana Sharpe'a. Moim zadaniem jest pomóc mu spełnić obietnicę, jaką dał swojemu umierającemu ojcu - uratować przynoszący straty kurort i zająć się jego całkowitą metamorfozą. To trudny projekt, ale jeszcze trudniejsze jest trzymanie się zasady: nie sypiaj ze swoim szefem, bo masz zbyt wiele do stracenia... "Pierwsza część serii romansów o braciach Sharpe autorki bestsellerów" „New York Timesa”.

Kolejna po „Finding Back to Us” i „Feeling Close to You” opowieść o pełnej wzlotów i upadków wyjątkowej relacji, która ma szansę przerodzić się w „coś więcej”, choć wcale nie musi… Nic nie może zniszczyć tej przyjaźni. Nic. A zwłaszcza jakieś niedorzeczne uczucie. Sophie nareszcie osiągnęła swój cel. Po ponad roku bycia nieszczęśliwie zakochaną wreszcie udało jej się wyrzucić z serca Cole'a, który jest nie tylko jej współlokatorem, ale również najlepszym przyjacielem. I właśnie w tym momencie on wyznaje jej swoje uczucia… Sophie nie może w to uwierzyć. Nie chcąc wystawiać przyjaźni na kolejną próbę, proponuje Cole'owi pomoc we wdrożeniu dwunastopunktowego planu, dzięki któremu powinno udać mu się odkochać.