Szwedzka sztuka kochania. O miłości i seksie na Północy

Z tej książki dowiesz się: Jak z pomocą chemii zrobić pyszną kawę? Dlaczego szybciej opalamy się na plaży niż w przydomowym ogródku? Ile kalorii musi przyjąć nasz organizm, żeby dotrwać do kolejnego dnia? Czy istnieje skuteczny sposób na pozbycie się kaca? Woda do kwasu czy kwas do wody? Nie ryzykuj i sięgnij po tę książkę! Pierwiastki, związki i reakcje chemiczne towarzyszą nam na każdym kroku. Są z nami, gdy zmywamy naczynia, ćwiczymy na siłowni, pieczemy ciasto czy najzwyczajniej śpimy. Lepiej je poznać i mieć po swojej stronie. Kate Biberdorf udowadnia, że chemia nie musi być ani nudna, ani trudna. Co więcej, książka pozwala zrozumieć, jak zbudowany jest otaczający nas świat. Zawiera także wiele cennych chemicznych trików, które mogą ułatwić nam codzienne życie. Roztwory i spółka nie muszą być straszne, nawet jeśli na szkolnych lekcjach chemii próbowaliśmy jedynie dotrwać do dzwonka.

Monday nie pojawia się w pierwszych dniach szkoły i zdaje się, że zauważa to tylko Claudia, jej najbliższa przyjaciółka. Kiedy w kolejnych tygodniach Monday nadal nie daje znaku życia, Claudia wie, że coś jest nie tak. Przyjaciółka nie zniknęłaby bez słowa i nie zostawiła Claudii na pastwę szkolnych testów oraz prześladowców. Nie po tym, co się wydarzyło poprzedniego roku; nie z jej kiepskimi ocenami. To właśnie teraz Claudia potrzebuje wsparcia Monday bardziej niż kiedykolwiek. Dziewczyna zaczyna badać zniknięcie swojej przyjaciółki, czego nie ułatwia rodzina zaginionej. Co więcej, nikt z otoczenia Claudii nie pamięta, kiedy ostatni raz widzieli Monday. Jak to możliwe, że nastolatka może tak po prostu zniknąć i nikt nie zauważa jej braku?

Ponad sto lat temu Norwegia uzyskała niepodległość, a Saamowie, rdzenni mieszkańcy dalekiej północy kontynentu europejskiego, którzy przez wieki swobodnie przemieszczali się z reniferami między letnimi i zimowymi pastwiskami, stali się nagle solą w oku młodego państwa. Uznano ich za element obcy, do tego norwescy rolnicy potrzebowali ziemi. W 1919 roku Szwecja i Norwegia doszły więc do porozumienia w sprawie ograniczenia migracji zwierząt i ludzi między oboma państwami. Takie jest tło jednego z mroczniejszych rozdziałów w historii Szwecji. Żeby wykorzenić koczownicze zwyczaje Saamów, szwedzkie władze zarządziły przeniesienie hodowców reniferów z dalekiej północy na tereny położone nieco bardziej na południe w ramach „dyslokacji“. Dla Saamów było to jednak bággojohtin – przymusowe przesiedlenie. Pierwsi, których zmuszono do opuszczenia domów, wierzyli, że dane im będzie jeszcze je kiedyś zobaczyć. Książka Panowie nas tu przesiedlili ukazuje te dramatyczne wydarzenia: zgubę reniferów instynktownie wędrujących na północ, zostawianie saamskich dzieci u krewnych, rozpad rodzin, systemową dyskryminację rasową, wynaradawianie – z perspektywy pokrzywdzonych. Elin Anna Labba zebrała ich wspomnienia, zdjęcia, listy i fragmenty joików, aby wreszcie wybrzmiał głos tych, którzy sami nie mogą już o tym opowiedzieć. W 2020 roku książka została nagrodzona prestiżową szwedzką Augustpriset.

Są pewne wierzenia, o których Lexi słyszała przez całe życie… Ale kiedy nocą na wrzosowisku przed jej domem pojawia się nieznajomy chłopak, który wydaje się znikać niczym dym, wie, że przynajmniej jedno z tych wierzeń nie jest prawdą. Kolejnego wieczoru dzieci z Bliska zaczynają znikać ze swoich łóżek, a tajemniczy przybysz staje się podejrzany. Mimo to nalega, by pomóc Lexi w ich poszukiwaniu. Coś mówi dziewczynie, że może mu zaufać. W miarę jak polowanie na dzieci się nasila, Lexi potrzebuje informacji. O wiedźmie, która może być czymś więcej niż tylko bajką na dobranoc, o wietrze, który wydaje się przemawiać przez ściany, oraz o historii bezimiennego chłopaka. „Wiedźma z Bliska” to po części bajka, a po części historia miłosna. Debiutancka powieść V.E. Schwab jest nam boleśnie znajoma. Jak piosenka, którą słyszeliśmy dawno temu, jak szept niesiony przez wiatr i sen, którego szybko nie zapomnimy.

Dzięki Listom z Himalajów zamierzałem osiągnąć dwa cele. Chciałem opowiedzieć o wspinaczkach wysokogórskich na podstawie mojej korespondencji z ostatnich pięćdziesięciu lat i przedstawić autentyczne sprawozdanie z krainy śniegu i lodu, oparte na wybra- nych listach opowiadających o dwustuletniej himalajskiej tęsknocie. Przeniosłem się w nich do świata moich wielkich poprzedników, by móc naśladować ich dokonania alpinistyczne. Poza tym miałem szczęście przeżyć więcej niż pięćdziesiąt ekspedycji himalajskich. Wyostrzyło się przy tym moje spojrzenie na proces przemiany zachodzący we wspinaniu. Dzięki tym listom chcę z moją historią zapoznać świat, by nie należała ona tylko do moich najbliższych. Reinhold Messner

Z tej książki dowiesz się: Czy można być nudystą w przestrzeni kosmicznej? Skąd próżnia w kosmosie, skoro podobno natura nie znosi próżni? Dlaczego w kosmosie im większy jesteś, tym większe przyciągasz problemy? Co robią gwiazdy na emeryturze? Myślisz, że kosmos jest piękny? Marzysz o tym, by na własne oczy zobaczyć narodziny gwiazdy, zajrzeć do czarnej dziury albo przejść przez tunel czasoprzestrzenny? Cóż… Nie daj się zwieść. Tam nie ma miejsca na sentymenty. Przestań albo zginiesz – to bardziej niż pewne. Bezpieczniej jest sprawić sobie teleskop i z daleka napawać się wszechświatem. Od zwyczajnych komet na naszym słonecznym podwórku po egzotyczne pozostałości po Wielkim Wybuchu, od umierających gwiazd po młode galaktyki – wszechświat może i jest interesujący, ale przede wszystkim zdradziecki i śmiertelnie niebezpieczny. Paul M. Sutter zabierze cię na zapierającą dech w piersiach i skrzącą się humorem wycieczkę po kosmosie, podczas której odkryjesz jego najmroczniejsze zakamarki.

Książka, będąca zbiorem twórczości wybitnych autorów, stanowi swoistą mozaikę literacką, w której każdy z przedstawionych tekstów opowiada o innych aspektach życia i historii. Autorzy tacy jak Bolesław Prus, Edward Słoński czy Maria Helena Szpyrkówna wprowadzają czytelnika w niezwykle różnorodne światy, pełne unikalnych postaci i kontekstów. Dzięki Ferdynandowi Ossendowskiemu i Wandzie Mazanowskiej, poznajemy historie pełne emocji i głębokiego zrozumienia ludzkiej natury. Zdzisław Kleszczyński, znany jako dziennikarz Tajnego Detektywa, wspólnie z resztą twórców, jak Helena Boguszewska czy Stefania Zahorska, przedstawia różnorodne perspektywy, pokazując złożoność i wielowymiarowość ludzkich doświadczeń. Bernard Singer i Arkady Fiedler dodają do tej mieszanki kulturowej elementy przygody i odkrywania nieznanego. Dalsze eksploracje literackie widoczne są w twórczości Jerzego Rogowicza, Józefa Kisielewskiego czy Romana Fajansa, którzy przemawiają do wyobraźni czytelnika poprzez swoje różnorodne style i tematy. Nie można pominąć wkładu autorów takich jak Stanisław Nogaj, Jan Dąbrowski oraz Zofia Petersowa, którzy wzbogacają ten zbiór o głębokie przemyślenia i refleksje. Każdy z pozostałych pisarzy, jak Jerzy Pytlakowski czy Rachela Auerbach, wnosi coś unikalnego do tej literackiej układanki, tworząc wspólnie dzieło, które z pewnością zainspiruje i poruszy każdego, kto po nie sięgnie. To doskonała propozycja dla wszystkich miłośników literatury poszukujących zróżnicowanych i bogatych w treści opowieści.

Zapis podróży, którą Paolo Cognetti, laureat Premio Strega za Osiem gór, odbył na krótko przed swoimi czterdziestymi urodzinami, tuż przed przejściem przez grań młodości. „Refleksje Cognettiego zachwycą podróżników palcem po mapie, którzy z upodobaniem oddają się rozmyślaniom”. Publishers Weekly „W końcu pojechałem w Himalaje. Nie po to, by się wspinać na szczyty, o czym marzyłem jako dziecko, ale żeby poznawać doliny. Chciałem zobaczyć, czy jeszcze gdzieś na świecie istnieją prawdziwe pierwotne góry, ujrzeć je na własne oczy, nim i one zginą. Wyruszyłem z opuszczonych zurbanizowanych Alp i znalazłem się w najdalszym zakątku Nepalu, w małym Tybecie, który przetrwał i trwa w cieniu Tybetu wielkiego i już na zawsze utraconego. Przemaszerowałem trzysta kilometrów i przeszedłem przez osiem przełęczy leżących na wysokości ponad pięciu tysięcy metrów, nie zdobywając po drodze żadnego szczytu. Towarzyszyła mi kultowa książka, pies napotkany po drodze i paru przyjaciół: po powrocie pozostali mi przyjaciele”. Czym jest wyprawa w góry bez zdobywania szczytu? Aktem wyrzeczenia się przemocy, pragnieniem zrozumienia, krążeniem wokół sensu własnej wędrówki. Ta książka jest zapisem prawdziwej podróży ale i opowieścią o tym, że choć w górach chodzi się samotnie nawet wtedy, gdy idzie się z innymi, to poczucie oddalenia i odkrywania świata umacnia przyjaźnie.