Wszystkie wojny Lary

Zastanawiasz się, co się dzieje z butelką po wodzie mineralnej, którą wyrzucasz do przydomowego kontenera? Czy rozpoczyna wtedy drugie życie? Dokąd się wybiera? I jaka jest szansa, że spotkacie się ponownie? Śmieci tak wrosły już w nasz krajobraz, że nieraz ich nie zauważamy, a mimo to nadal niechętnie o nich rozmawiamy. Oliver Franklin-Wallis w fascynujący sposób pokazuje śmieciową branżę od podszewki: od szybko rosnących górzystych wysypisk w Indiach po przepełnione kanały ściekowe w Wielkiej Brytanii, od opuszczonych górniczych miast w Stanach Zjednoczonych po tonące w śmieciach targowiska rzeczy używanych w Ghanie. Dzięki niemu poznajemy ludzi z pierwszej linii śmieciowego frontu: pracowników, aktywistów, ekologów i przedsiębiorców. W śmietniku często zatykasz nos, ale ta lektura bez wątpienia otworzy ci oczy

Wnikliwa i pełna zaskakujących spostrzeżeń historia putinowskiej Rosji oraz analiza mechanizmów nią rządzących. Michaił Chodorkowski, niegdyś bliski współpracownik Putina, a obecnie jego zagorzały przeciwnik, mierzy się z pytaniem „Co z tą Rosją?” Życiorys Chodorkowskiego to seria wzlotów i upadków. Wychowany na prawowiernego komsomolca zyskał z czasem ogromne wpływy. Był potentatem naftowym i najbogatszym człowiekiem w Rosji, a także prominentnym członkiem kremlowskiej wierchuszki. Miał jednak odwagę wystąpić przeciwko korupcji reżimu Putina, za co został srogo ukarany. Skonfiskowano jego majątek i na ponad dziesięć lat uwięziono w łagrze. Po wyjściu na wolność wyjechał z mafijnego państwa, aby opowiedzieć Zachodowi prawdę o swoim kraju. Jako insider najwyższych kręgów władzy wie o współczesnej Rosji dużo więcej niż niejeden dziennikarz czy nawet ekspert. Dzisiaj Chodorkowski jest działaczem prodemokratycznym walczącym o ocalenie duszy swojej ojczyzny. Ze współautorem książki Martinem Sixsmithem – korespondentem BBC w Moskwie za czasów Gorbaczowa i Jelcyna – tłumaczy czytelnikowi, jak Zachód powinien z Rosją rozmawiać, a także co należy zrobić, aby doszło do pojednania Wschodu z Zachodem.

Z tej książki dowiesz się: Czym była chatka menstruacyjna? Jak wyglądały przeszczepy jąder? Dlaczego milczymy o kobiecym wytrysku? Czy „cipa” to wulgaryzm? Nie istnieje jedna historia seksu. Jest ich całe mnóstwo, a każdy człowiek ma swoją własną, unikatową. Po lekturze tej książki przekonamy się, że niestety, pod pewnymi względami nie różnimy się wcale od naszych przodków tak bardzo jakbyśmy chcieli. A jednak świat, w którym żyjemy przynajmniej dopuszcza możliwość rozmowy o seksie, o skłonnościach, o samoświadomości. Być może wiek XXI zostanie zapamiętany jako wiek zgody na otwartą rozmowę o seksie? Musimy nadal rozmawiać o seksie, o przyjemności, potrzebach, miłości, związkach i naszych ciałach. Ponieważ jedyny sposób na pozbycie się wstydu to wyciągnąć seks z szafy i uważnie mu się przyjrzeć. Historia pokazała nam bowiem, jak szkodliwe potrafi być otaczanie wstydem praktyk seksualnych we wszelkich jej odmianach. Książki dobre nie tylko w teorii!

Ponad sto lat temu Norwegia uzyskała niepodległość, a Saamowie, rdzenni mieszkańcy dalekiej północy kontynentu europejskiego, którzy przez wieki swobodnie przemieszczali się z reniferami między letnimi i zimowymi pastwiskami, stali się nagle solą w oku młodego państwa. Uznano ich za element obcy, do tego norwescy rolnicy potrzebowali ziemi. W 1919 roku Szwecja i Norwegia doszły więc do porozumienia w sprawie ograniczenia migracji zwierząt i ludzi między oboma państwami. Takie jest tło jednego z mroczniejszych rozdziałów w historii Szwecji. Żeby wykorzenić koczownicze zwyczaje Saamów, szwedzkie władze zarządziły przeniesienie hodowców reniferów z dalekiej północy na tereny położone nieco bardziej na południe w ramach „dyslokacji“. Dla Saamów było to jednak bággojohtin – przymusowe przesiedlenie. Pierwsi, których zmuszono do opuszczenia domów, wierzyli, że dane im będzie jeszcze je kiedyś zobaczyć. Książka Panowie nas tu przesiedlili ukazuje te dramatyczne wydarzenia: zgubę reniferów instynktownie wędrujących na północ, zostawianie saamskich dzieci u krewnych, rozpad rodzin, systemową dyskryminację rasową, wynaradawianie – z perspektywy pokrzywdzonych. Elin Anna Labba zebrała ich wspomnienia, zdjęcia, listy i fragmenty joików, aby wreszcie wybrzmiał głos tych, którzy sami nie mogą już o tym opowiedzieć. W 2020 roku książka została nagrodzona prestiżową szwedzką Augustpriset.

Lwowskie Orlęta są otoczone wspaniałą legendą. Swym bohaterskim czynem stworzyły mit o zgodnym współdziałaniu Polaków w obliczu śmiertelnego niebezpieczeństwa. Oprócz opisu krwawych zmagań Orląt, żołnierzy i oficerów Autor przedstawia losy ludzi, którzy po dramatycznej obronie Lwowa nie mogli w nim pozostać. Sugeruje też, aby odwiedzający Lwowski Panteon z czcią pochylili głowy pośród rzędów tamtejszych krzyży.

Prawdziwa historia sekty, która miała ocalić Rosję Co łączy syberyjskiego Chrystusa, a zarazem byłego milicjanta, który doznał objawienia w trolejbusie, z reżimem Władimira Putina? Jak to możliwe, że sekta głosząca pokój i miłość przekształciła się w strukturę przypominającą autorytarne państwo? I dlaczego Rosjanie, szukając alternatywy dla opresyjnego systemu, dali się pochłonąć innemu – równie bezwzględnemu? Jędrzej Morawiecki – reporter, rusycysta i znawca Rosji – przez ponad dwie dekady śledził losy Wissariona i jego wyznawców. Autor z niezwykłą wrażliwością rekonstruuje losy ludzi zagubionych w czasie i przestrzeni – byłych funkcjonariuszy, artystów, idealistów i uciekinierów od codzienności – którzy podążając za wizją lepszego świata, stali się częścią niepokojącego eksperymentu. Ich historie splatają się z dziejami upadku nadziei na odnowę Rosji i pokazują, jak cienka jest granica między wiarą a uleganiem manipulacji, wspólnotą a systemem opresji. „Szykuj sanie latem” to opowieść o wspólnocie, która miała być duchową alternatywą dla putinowskiej Rosji, a stała się jej lustrzanym odbiciem. To również wnikliwy portret kraju, w którym nadzieja na zmianę jest brutalnie tłumiona zniewoleniem. „Szykuj sanie latem” to reportaż totalny – gęsty od emocji, przejmujący i boleśnie aktualny. To także poruszająca refleksja nad tym, co dzieje się z człowiekiem, gdy rozpada się jego świat. I nad tym, czy z ruin może powstać coś nowego. "Jak opowiadać o Rosji, gdy na ukraińskie miasta spadają kolejne bomby? Najlepiej tak jak Jędrzej Morawiecki, który napisał bardzo literacką nie-fikcję o rosyjskiej nie-woli, pełną groteski i mroku, absurdu i historycznej grozy. Bułhakow dyskutuje tutaj z Dostojewskim, Zoszczenko chichocze, a Tarkowski z Bałabanowem podsuwają wyobraźni kolejne obrazy. Losy religijnej sekty wissarionowców, którzy próbowali stworzyć w środku tajgi Miasto Słońca, utopijny świat bez pieniędzy i grzechu, stają się metaforą splątania i klęski rosyjskiej duszy. Duszy, która tęskni za metafizyką, ale nie potrafi udźwignąć ciężaru wolności. Duszy, która pragnie pokoju, ale wybiera bezrozumną przemoc. W tej książce jest cała Rosja, ze swoim okrucieństwem i jowialnością, pragnieniem wzniosłości i moralną nędzą. Znakomita, wielowymiarowa opowieść o sile, która wiecznie dobra pragnąc, wiecznie zło czyni." Małgorzata Rejmer, pisarka i reportażystka, autorka książek o Bałkanach "Jędrzej Morawiecki swoją przejmującą, a jednocześnie awanturniczą opowieścią otwiera czeluście i otchłanie Rosji niczym kardiochirurg klatkę piersiową chorego, by dotknąć jej rozedrganego, umierającego serca. Z reporterską wnikliwością i literackim darem opisuje religijne szaleństwo oraz polityczną paranoję. Samozwańczych Chrystusów, FSB i cara Putina. Mesjańską „operację” w sercu Syberii i „specjalną operację” przeciwko Ukrainie. Ta książka potwierdza, że Rosji nie da się zrozumieć przy użyciu zachodnich kategorii, a obrzucanie jej wulgarnymi epitetami to tylko dowód naszej bezsilności. Jedyną drogą jest współodczuwanie. Nie po to, by Rosję usprawiedliwiać, ale by zrozumieć dramat zamkniętych w niej ludzi." Piotr Augustyniak, filozof, autor książki Boga nie ma, jest życie "W swojej brawurowej książce Jędrzej Morawiecki trafnie zestawił powtórnie nawiedzającego świat Chrystusa z Władimirem Putinem. Pierwszy przybrał imię Wissarion i obleczony w purpurowy chiton skłania kilka tysięcy dusz zagubionych we współczesnym świecie, by w jego imię żyły w dzikiej tajdze, karmiły się marchewką i ciężko harowały przy wznoszeniu Cerkwi Ostatniego Testamentu. Drugi też toczy bój ze światowym Złem. Ubrany w mundur bez dystynkcji głosi, że idące za nim miliony są gotowe „żreć trawę” (słowa jego oficjalnego rzecznika) i padać na polach boju. A siła ich obu tkwi w tym samym. W wierze ich owczarni, że flet przewodnika prowadzi nie w przepaść, a ku światłu. Warto się przyjrzeć obydwu. I nie zapominać, że szarlatani są też wśród nas i mogą liczyć na równie obfity połów dusz." Wacław Radziwinowicz, dziennikarz „Gazety Wyborczej”, autor książek o Rosji "Szykuj sanie latem" to reportaż z końca świata rozumu i wiary. Jędrzej Morawiecki zabiera nas na wyprawę w stylu gonzo do samego serca absurdu – podążamy z nim w plackartnych wagonach i na pakach ziłów tropem sekty wissarionowców i ostatnich Rosjan próbujących ocalić niezależne myślenie w kraju, który sam zmienił się w toksyczny kult. To opowieść o byłym milicjancie, który ogłosił się Chrystusem, i o tych, którzy w niego uwierzyli. Ale przede wszystkim o tym, jak Rosja stała się współczesną sektą: duszną, opresyjną, pełną mrocznych rytuałów i przemocy. W "Szykuj sanie latem" znajdziecie ironię, grozę i tragikomiczne obserwacje. Zanurzycie się w rzeczywistość, w którą trudno uwierzyć – i z której trudno się otrząsnąć po pierwszym, drugim, nawet trzecim czytaniu." Paweł Goźliński, redaktor serii Znaki na Ziemi

„Córka Racheli” to emocjonalna opowieść, która przenosi czytelnika w trudne czasy II wojny światowej. Akcja rozgrywa się w Łodzi, mieście, które zostaje wcielone do Rzeszy i przemianowane na Litzmannstadt. W wyniku niemieckiej okupacji, mieszkańcy tej metropolii stają w obliczu nieustającego terroru, a ich codzienność zmienia się w pasmo niebezpieczeństw. Znikają symbole polskości, burzone są pomniki, a zmiany w infrastrukturze miasta mają na celu germanizację oraz wprowadzenie strachu w serca jego mieszkańców. Przeżycia w obliczu tragedii W centrum narracji znajduje się Apolonia, młoda bohaterka, której życie ulega drastycznej zmianie. Wraz z przyjaciółmi stara się odnaleźć żydowskie dziecko, które zostało jej powierzone. To nie tylko walka o przetrwanie, ale także o zachowanie człowieczeństwa w obliczu okrutnych realiów wojny. Sytuacja staje się jeszcze bardziej napięta, gdy Apolonia i jej bliscy muszą zmierzyć się z niebezpieczeństwami, jakie niesie ze sobą Gestapo. Każdy krok, każda decyzja mogą prowadzić do tragicznych konsekwencji. Determinacja i nadzieja W tej przejmującej historii nie brakuje momentów, które ukazują determinację bohaterów w walce o życie. Apolonia, z pomocą Marcela, stara się ustalić, co stało się z panią Weissową. Każde poszukiwanie staje się ryzykowną grą, w której stawka jest niezwykle wysoka. W miarę jak ich działania przyciągają uwagę, bohaterowie muszą podjąć trudne decyzje, które mogą zaważyć na ich losach. Ukrycie córki Racheli staje się ich priorytetem, a plany ucieczki na wieś nabierają pilności. Ludzka siła w obliczu zła „Córka Racheli” ukazuje nie tylko brutalność wojny, ale także niezwykłą siłę ludzkiego ducha. Historie o odwadze, poświęceniu i miłości w najciemniejszych czasach są poruszające i inspirujące. Jak potoczą się dalsze losy Apolonii i jej przyjaciół? Czy uda im się przetrwać w obliczu tak wielkich przeciwności? Książka stawia wiele pytań dotyczących moralności, odwagi i wartości, które są niezmienne w obliczu wszelkich trudności. Ta opowieść to nie tylko historia o przetrwaniu, ale także o odkrywaniu samego siebie w najtrudniejszych chwilach. Zachęcamy do sięgnięcia po tę poruszającą książkę, która z pewnością pozostawi ślad w sercu każdego czytelnika.