Labirynt

Czerwiec 1967 – marzec 1968. Partia Gomułki i Moczara rozpętuje haniebną kampanię antysemicką. (Nazywając ją walką z „syjonistami”). Józef Hen reaguje jak na pisarza przystało: publikuje w paryskiej „Kulturze” pod pseudonimem „Korab” wysokiej klasy opowiadania z cyklu Oko Dajana (1969–1972). „Korab” odnosi sukces, jest przekładany na francuski, włoski, niemiecki, angielski i często cytowany. Autor wpisany na czarną listę, z zakazem wyjazdów za granicę. Czterdzieści jeden lat później, w 2008 roku, Józef Hen pisze wstrząsającą powieść Pingpongista. Miasteczko, w którym podczas okupacji dokonała się zbrodnia, nazywa się tu Cheremiec, ale nie ma wątpliwości, że inspiracją literacką była tragedia Żydów spalonych w Jedwabnem. Narratorem jest przybyły na uroczystości rocznicowe sędzia z Brooklynu, Mike (znany mieszkańcom jako Michaś). Usiłował wtedy uratować życie swojemu rówieśnikowi, znakomitemu pingpongiście, któremu obiecał rewanż. Bezskutecznie. Minęło sześćdziesiąt lat, Mike wdziera się w sumienia świadków zbrodni, także i kilku wciąż żyjących uczestników. Wśród nich znajduje się ksiądz, który wyznaje Mike`owi, że dręczą go podjęte wtedy decyzje. Żałuje, że nie wykonał wówczas księżowskiego zadania, nie przeciwstawił się zbrodni. Obie książki połączono w jeden zbór, który porusza bolesny temat antysemityzmu.

Piotr Borlik po raz kolejny mierzy się z trudnym tematem. Czy ludzkie życie można wycenić? Odpowiedź na to pytanie mogą poznać czytelnicy, którzy sięgną po powieść "Incydent". W wyniku ataku terrorystycznego, do którego dochodzi w pociągu relacji Przemyśl-Warszawa, życie traci czterdzieści pięć osób. Jedynym ocalałym jest pracownik obsługi. Policja szybko znajduje jego trop. W sprawę zaangażowana jest zastępczyni prokuratora Natalia Kruger, która zauważyła nieścisłości w postępowaniu prowadzonym przez przełożonego i przez policję. Bierze więc sprawy we własne ręce. Zamach może być częścią zawiłej gry, która jest trudna do rozgryzienia. Dotarcie do zleceniodawców nie jest łatwym zadaniem, ponieważ odkrycie prawdy byłoby niewygodne dla różnych wpływowych osób. Książka próbuje odpowiedzieć na trudne pytania - odpowiedzi te mogą być jednak przerażające. Czytelnicy tej powieści sensacyjnej będą pochłaniali każdą jej stronę z rosnącym wraz z tempem akcji zainteresowaniem. Po lekturę powinny sięgnąć również osoby, które nie wymieniają sensacji wśród swoich ulubionych gatunków.

Maria Józefa Habsburg – ostatnia koronowana polska królowa nie ma wśród historyków dobrej opinii. Uważana jest za sterniczkę okrętu pod tytułem „wolna Rzeczypospolita”, tak nieudolnie, nierozsądnie i egoistycznie nim kierującą, że w końcu musiał się rozbić o skały i przestać istnieć na 123 lata. Janina Lesiak podjęła się trudnego zadania; wychodząc z założenia, że każdy ma prawo do obrony postanowiła nie tyle tłumaczyć, ile zrozumieć postępowanie Marii Józefy szukając przyczyn, dla których ta ostatnia z ośmiu Habsburżanek na polskim tronie zapisała się wśród nich najgorzej. Książka jest opowieścią o kobiecie, która pragnęła być kimś innym niż była i o tym, że niespełnione marzenia mogą zmienić życie komuś, kto nie potrafi się pogodzić z niemożnością ich realizacji. I o tym, że aby być królową nie wystarczy usiąść na królewskim tronie… Jest także po części opowieścią Autorki o jej własnym życiu, wyborach i drodze twórczej poświęconej portretom psychologicznym polskich królowych, które choć dalekie i niekiedy zapomniane są tak niezwykłe, że trzeba je obudzić i ożywić. Maria Józefa Habsburg – ostatnia w monarszym orszaku zaprasza do swojego świata.

Jak często nie ufasz własnym emocjom? Czy zdarzyło ci się tłumić płacz, by nie okazać słabości? Nie jesteś pierwszy! Każda odczuwana przez nas emocja ma swoją historię – historię ludzi, którzy jej doświadczali, badali ją, którzy o niej opowiadali i śpiewali. Ilaria Gaspari zaprasza wielkich myślicieli, poetów i pisarzy do rozmowy o naturze emocji – od Seneki do Schopenhauera, od Szekspira do Szymborskiej. Filozoficzne refleksje łączy z własnymi doświadczeniami, by pokazać, że tylko kiedy pozwolimy sobie na wszelkie emocje, jesteśmy w pełni ludźmi i mamy szansę otworzyć się na doświadczanie świata.

Poruszająca opowieść o niespełnionej w dzieciństwie potrzebie przynależności. Anna, trzydziestokilkuletnia historyczka sztuki i kustoszka muzealna jest kobietą inteligentną, pewną siebie i zdecydowaną, ale też egoistyczną w swoich życiowych dążeniach. Realizując plany i zmierzając do wyidealizowanego celu, nieświadomie niszczy wszystko, co tak naprawdę się liczy. Komplikuje swoje małżeństwo i relacje z matką, ignoruje piętrzące się problemy zawodowe. Całkowicie zatraca się w realizowaniu ostatniego marzenia, jakie jej pozostało - odnowie dworku, należącego niegdyś do rodzinnego majątku. Jednak nowy dom nie może być remedium na wszystkie problemy, a skomplikowana historia rodziny stawia jej wybory życiowe w zupełnie innym świetle Magdalena Kopeć - autorka "Lata Sabiny", w kolejnej powieści buduje pozbawiony lukru obraz współczesnej kobiety - obraz realny, niemal intymny. Snuta przez nią historia ukazuje życie bohaterów pełne trudnych wyborów i nie zawsze trafnych decyzji, naznaczone desperackim pragnieniem posiadania korzeni. Pragnieniem przynależności i oparcia w świecie, którego istotą jest zmiana.

„Jeżeli w ciągu czterdziestu ośmiu godzin odgadniesz, dlaczego uprowadziłem tę kobietę, zostanie ona przy życiu. W przeciwnym razie – zginie.” Takim komunikatem rozpoczyna się perwersyjna gra seryjnego mordercy. Głodzenie, wlewanie atramentu do płuc, zamurowywanie żywcem w betonowym słupie… Monachijska policjantka Sabine Nemez rozpaczliwie szuka

Odkąd odpowiedzialność za butik spoczęła głównie na jej barkach, Leonie Noirot jest osobą ogromnie zajętą. Aby pozyskać nowe klientki, podejmuje się zapewnić towarzyskie powodzenie niezbyt urodziwej i mało kobiecej lady Gladys. Współpraca z rzeczoną damą okazuje się trudna, a w dodatku Leonie wpadła w oko lordowi Lisburne'owi, arystokracie znudzonemu przymusowym pobytem w Londynie. A przecież ona absolutnie nie ma czasu na nierozsądne zauroczenia! Gdy jednak niepostrzeżenie nadciąga katastrofa, Leonie i lord Lisburne muszą połączyć siły.

"Przynęta" to wciągający thriller, w którym główna bohaterka zdaje sobie sprawę, że nie może już nikomu ufać, a morderca nie cofnie się przed niczym, by dokończyć swoje dzieło. Nie każdą sprawę można rozwiązać szybko i sprawnie - szczególnie kiedy chodzi o morderstwo. Sprawcy posługują się najrozmaitszymi sztuczkami, aby tylko dopiąć swego dzieła i pokazać, że to oni dyktują warunki. "Przynęta" to thriller, który nie raz zmrozi czytelnikowi krew w żyłach! Emily Baxter jest detektywem, która wciąż nie może dojść do siebie po poprzednim śledztwie i zniknięciu swojego najlepszego przyjaciela Williama "Wolfa" Fawkesa. Co się z nim stało i dlaczego w jednej chwili słuch po nim zaginął? Mimo oporów przed tym, aby zaangażować się w kolejną makabryczną sprawę, zostaje wysłana aż do Nowego Jorku. Ma przyłączyć się do nowej grupy operacyjnej tworzącej połączone siły FBI, CIA oraz Scotland Yardu. Emily przegląda zdjęcia z miejsca zbrodni i już wie, że nie będzie to łatwa i oczywista sprawa. Wiszące nad jezdnią Mostu Brooklińskiego ciało mężczyzny zostało oznaczone słowem "Przynęta". Przynęta na co lub na kogo? Media wrzą i domagają się odpowiedzi, a w międzyczasie dochodzi do kolejnej zbrodni. Tym razem ofiara ma na piersi wycięte słowo "Marionetka". Wraz z postępem śledztwa Emily odkrywa, że nie może nikomu ufać, a morderca ewidentnie chce dokończyć swoje dzieło mimo wszystkich przeszkód? Daniel Cole jest pisarzem, pracującym wcześniej jako ratownik medyczny. Udziela się również w organizacji charytatywnej na rzecz obrony zwierząt. Autor powieści "Szmaciana lalka" i "Ragdoll".